Het HondenForum

Zodra ik tegen mensen zeg dat wij over een tijd graag weer een hond zouden willen, roepen ze standaard 'oh dan moet je een Labrador nemen, want dat is een échte gezinshond!'

Ik vind dat altijd een beetje rare uitspraak, want ten eerste ben ik van mening dat in één ras een zéér grote variatie kan bestaan wat betreft betrouwbaarheid en tolerantie, en ten tweede vind ik de meeste labradors in mijn omgeving niet specifiek geschikt als gezinshond.

Ook reacties als 'oh een terriër moet je niet nemen bij je kinderen hoor, dat is écht gevaarlijk' of 'je moet geen waakhond nemen, een Dobermann of zo, want die vallen zó aan' vind ik erg vreemd.

Maar goed, hier zitten volgens mij experts, dus ik vroeg me af:

Zijn er bepaalde rassen die jullie ongeschikt, of juist érg geschikt vinden voor een gezin met kinderen?

Hokey schreef:Zodra ik tegen mensen zeg dat wij over een tijd graag weer een hond zouden willen, roepen ze standaard 'oh dan moet je een Labrador nemen, want dat is een échte gezinshond!'

Ik vind dat altijd een beetje rare uitspraak, want ten eerste ben ik van mening dat in één ras een zéér grote variatie kan bestaan wat betreft betrouwbaarheid en tolerantie, en ten tweede vind ik de meeste labradors in mijn omgeving niet specifiek geschikt als gezinshond.

Ook reacties als 'oh een terriër moet je niet nemen bij je kinderen hoor, dat is écht gevaarlijk' of 'je moet geen waakhond nemen, een Dobermann of zo, want die vallen zó aan' vind ik erg vreemd.

Maar goed, hier zitten volgens mij experts, dus ik vroeg me af:

Zijn er bepaalde rassen die jullie ongeschikt, of juist érg geschikt vinden voor een gezin met kinderen?

Wij hebben heel veel verschillende soorten honden gehad toen ik klein was en allemaal waren ze super goed met ons. de honden die wij hebben gehad waren allemaal grote honden behalve 1 dat is een keeshondje

Labradors zijn in mijn ogen hele lieve honden maar bedenk wel dat ze een hele lange "puberteit " hebben, nouja de meeste dan. dat is bij de meeste jachthond soorten zo.

Mijn ouders hebben nu een duitste staande en een duitse herder en (nog steeds het keeshondje) beide zijn ze perfect met kinderen.

Ik zelf heb een amerikaanse stafford en een kruisning van lab en staf...

ook deze honden zijn super lief voor kinderen...

Dat ben ik dus inderdaad met je eens Nanna, het ligt natuurlijk grotendeels aan het karakter van die specifieke hond, maar ik denk ook op de manier waarop je er zelf mee omgaat etc.

Maar er zullen vast wel rassen zijn die van huis uit wat neurotischer of banger zijn aangelegd dan de gemiddelde hond, en dat lijkt mij dan weer niet zo geschikt als hond voor een gezin met kinderen.

Mijn eigen meiden zijn bijna 3 en net 1, en we hebben ook nog een derde op komst.

Momenteel dus druk genoeg en aangezien we jammergenoeg niet over een tuin beschikken weet ik niet of we op dit moment een fulltime hond recht aan zouden doen.

Erg kleine kinderen dus, die gelukkig wel respect hebben voor al wat leeft en dus niet aan staarten trekken en zo.

Zelf denk ik dat een pup tzt verstandig is, omdat die dan opgroeien in een bepaalde gezinssituatie, maar aan de andere kant verdienen al die lieve asielhonden ook een goed huisje.

Hoe dan ook, ik wil dat soort dingen heel goed overdacht hebben, dus het is nooit te vroeg om te oriënteren denk ik

Nanna schreef:Met twee heel jonge kinderen en een derde op komst zou ik voorlopig even niet over een pup erbij prakkizeren Het lijkt me dat jullie zó ook de handen wel vol hebben.
Mocht echter na verloop van tijd de pupwens nog bestaan dan zou ik eens naar hondenshows of alle rassen clubmatches gaan (vinden kinderen vaak ook een feest, niet een hele dag, maar een bezoekje is leuk). Oriënteer je op welke rassen je aanspreken, praat met fokkers.
Of ga inderdaad eens in het asiel kijken, er zitten zat leuke en lieve honden die ook een gouden mandje verdienen.

Voorlopig voor ons ook nog geen hond hoor! Denken meer over een jaar of twee. Maar ik wil liever nu alvast rustig rondkijken, dan dat ik tegen die tijd zo blij ben dat we een hondje kunnen nemen, dat ik er te enthousiast inspring.

Ook over 2 jaar zit je nog in de kleine kinderen en een pup vraagt veel aandacht misschien nog wel meer dan een kind,zker de eerste tijd. Ik zou een leuke herplaatser nemen die al goed opgevoed is en aan kleine kinderen gewend Dat scheelt denk ik een hele hoop als je een druk gezin hebt.
Wel leuk dat de kinderen dan een maatje krijgen

Wij hebben juist heel bewust géén pup genomen.
Wij zijn gegaan voor een hond uit het asiel. Nu heeft zo'n hond vaak wel een ( her)opvoeding nodig, maar dat is in mijn ogen toch "makkelijker"te doen dan een pup op te voeden.
Onze kinderen waren 5 en 3 toen Myra bij ons kwam. Nu zijn we 9 mnd verder en het gaat echt super!!

Ik denk dat je eerst eens moet inventariseren welke honden je nu echt leuk vindt. Waar val je op? Groot-middelgroot-klein, korthaar-ruwhaar-langhaar etc.
Welk rastype? Terrier, molosser, herder etc?
Als je een beknopter lijstje hebt van wat voor hond je nu echt leuk vindt kun je gaan kijken welke hond van dat lijstje het beste past in jullie situatie. De meeste honden die als pup in een gezin terecht komen zullen weinig problemen geven, hoewel er altijd rassen zijn die een grotere kans van slagen zullen geven als andere rassen.

Ik denk eigenlijk dat een Golden een betere "gezinshond" is dan een Lab.

Maar ik heb een hekel aan de term gezinshond. Wat is een gezinshond? Een hond die het toelaat dat kinderen aan hem sjorren en morren? Of een hond die het goed vind dat er maar een kwartiertje tijd op een dag aan hem besteed wordt?

Het is inderdaad nooit te vroeg om je te orienteren. Voor sommige rassen is er ook een wachttijd, varierend tot volgens mij 2 jaar (Hollandse Smous en Markiesje hebben bijv. een erg lange wachttijd).
Dé ideale gezinshond is niet per definitie een bepaald ras. Sommige rassen zullen natuurlijk wel meer aanleg hebben om voor jullie dé ideale gezinshond te worden. Het is inderdaad heel goed om je te orienteren welk ras jullie aanspreekt. Hiervoor zou je naar clubmatches of tentoonstellingen kunnen gaan (data staan bijv. op www.kennelclub.nl). Als jullie bijv. een top 3 van rassen hebben, dan zou je die verder kunnen leren kennen. Veel rasverenigingen houden wandelingen en op die manier kun je veel honden van dat ras zien. Je ziet ze dan in een ongedwongen en natuurlijke omgeving en niet op een tentoonstelling waardoor je een beter beeld van het ras kunt krijgen.

Veel succes en plezier met het orienteren van het meest geschikte ras, of misschien komen jullie juist wel tot de conclusie dat een herplaatser (ras of rasloos) veel beter bij jullie past.

Marion. schreef:Ik denk eigenlijk dat een Golden een betere "gezinshond" is dan een Lab.

In het geval van hele jonge kinderen zou ik ook niet aan een Golden beginnen. Een Golden is toch een hond die een hoop beweging nodig heeft, waar je dagelijks toch een aantal uren mee op pad moet en dat wordt m.i. een beetje moeilijk met kinderen die nog niet naar school gaan en nog maar net kunnen lopen.

MoniqueDM schreef:

Marion. schreef:Ik denk eigenlijk dat een Golden een betere "gezinshond" is dan een Lab.

In het geval van hele jonge kinderen zou ik ook niet aan een Golden beginnen. Een Golden is toch een hond die een hoop beweging nodig heeft, waar je dagelijks toch een aantal uren mee op pad moet en dat wordt m.i. een beetje moeilijk met kinderen die nog niet naar school gaan en nog maar net kunnen lopen.

Als ik klein grut rond heb lopen dat ik mooi groot moet maken, zal ik nooit aan een pup beginnen. Van wat voor ras dan ook.
Maar als je het hebt over die 'uren beweging nodig hebben', is dat dus juist waarom ik de Golden een "betere" gezinshond vind dan een Lab. Een Lab wordt hyper als hij jong is en te weinig activiteit krijgt. Een Golden legt zich erbij neer, en wordt een haardkleedje.

Martijn schreef:Als een labrador niet uitblinkt als gezinshond mag je ze wat mij betreft afschaffen. Dat is namelijk het enige waar ze nog iets van bakken.

Wat een heerlijk gefundeerde uitspraak weer

Marion. schreef:

Martijn schreef:Als een labrador niet uitblinkt als gezinshond mag je ze wat mij betreft afschaffen. Dat is namelijk het enige waar ze nog iets van bakken.

Wat een heerlijk gefundeerde uitspraak weer

En soms bakken ze best nog iets op ander gebied!











(Al zie je dit soort working-labs wel erg weinig, helaas...)

En wat het topic betreft: als je kiest voor een hond die goed in een gezin moet passen, waarom dan niet op zoek gaan naar een leuke herplaatser?
Via de diverse dierenasiels zijn er genoeg honden te vinden die gewend zijn aan kinderen/het gezinsleven en op zoek zijn naar een nieuw huisje.

Wow, deze is echt prachtig!

Martijn schreef:

Rami schreef:
(Al zie je dit soort working-labs wel erg weinig, helaas...)

Zeg maar gerust nooit.

Ik denk dat jij dan weinig op jachttrainingen komt
Ik zie ze zeer regelmatig.

ranetje schreef:

Martijn schreef:

Rami schreef:
(Al zie je dit soort working-labs wel erg weinig, helaas...)

Zeg maar gerust nooit.

Ik denk dat jij dan weinig op jachttrainingen komt
Ik zie ze zeer regelmatig.

Ik loop in een gebied waar een grote club jachttraining doet en daar zie ik ze ook wel. Trouwens wel vaker met een dummy i.p.v. een zojuist geschoten eend of fazant

Ik zie die foto's van die dikke labs nu pas... :N:

Wat doen mensen hun honden soms toch aan...

Marion. schreef:

MoniqueDM schreef:

Marion. schreef:Ik denk eigenlijk dat een Golden een betere "gezinshond" is dan een Lab.

In het geval van hele jonge kinderen zou ik ook niet aan een Golden beginnen. Een Golden is toch een hond die een hoop beweging nodig heeft, waar je dagelijks toch een aantal uren mee op pad moet en dat wordt m.i. een beetje moeilijk met kinderen die nog niet naar school gaan en nog maar net kunnen lopen.

Als ik klein grut rond heb lopen dat ik mooi groot moet maken, zal ik nooit aan een pup beginnen. Van wat voor ras dan ook.
Maar als je het hebt over die 'uren beweging nodig hebben', is dat dus juist waarom ik de Golden een "betere" gezinshond vind dan een Lab. Een Lab wordt hyper als hij jong is en te weinig activiteit krijgt. Een Golden legt zich erbij neer, en wordt een haardkleedje.

Klopt, maar de vraag is natuurlijk of je dit een hond aan wilt doen en dan is mijn antwoord een overduidelijk "nee".

Ongeacht of je een pup of een volwassen Golden in huis haalt, een pup kost een berg aandacht (waar je eigenlijk geen klein kindergrut bij kan gebruiken), maar een volwassen Golden kost ook veel tijd in de vorm van wandelingen en zwemmen. Ik denk niet dat een moeder met een klein kind in een kinderwagen, buggy of met een kind wat net kan lopen daar op zit te wachten en daarom vind ik de Golden geen geschikte gezinshond voor gezinnen met hele kleine kinderen.

Martijn schreef:Je kunt het niet menen dat deze foto's het ras van nu representeren.

Dan zie ik toch vaker dit.

Man, zet die kleppen van je ogen eens af. Getsie, wat zijn jullie weer bezig zeg. Moeten jullie niet weer even een paar weken gaan verhuizen?

Hm, wat bedoel ik met gezinshond.

In ieder geval geen hond die snel in de stress schiet van de drukte van een jong gezin. Mijn kinderen zitten (in ieder geval tot nu toe) niet achter de huisdieren aan, maar er wordt natuurlijk wel eens onderling gestoeid, en stil zijn ze ook niet.

Heb gelukkig geen echte krijskinderen hoor, maar goed.

Ik vind het fijn als ze gewoon ook lekker kunnen knuffelen met de hond, en als ze nog net iets groter zijn lekker kunnen spelen met een floss, of een balletje.

Een pup heeft trouwens zeker niet mijn voorkeur hoor, het leek mij makkelijker, maar ik vind het net zo heerlijk om een oudere hond een fijn thuis te geven.

Onze voorkeur gaat uit naar een ras van gemiddelde grootte. Een ras dat niet ál te eigenwijs is in de opvoeding (dus bijvoorbeeld bij wandelingen wel een beetje baasgericht is), en met niet al te gek haar (prachtig hoor, een Komondor, maar jeetje wat een vacht!!).

Jachthondachtigen vind ik altijd erg mooi. Gladharig, dus het idee van een Weimaraner of een staande hond, Dalmatiër. Maar Dobers vind ik bijvoorbeeld ook helemaal geweldig!

Ik wil graag met de hond samen wat ondernemen zoals G&G, Doggydance, Agility (voorkeurtje), of Flyball.

En dagelijks een aantal 'gewone' wandelingen, en een keer naar strand, bos, Twiske, etc.

ik vind de engelse stafford een erg geschikte hond voor in een gezin maar ik weet niet of je meer eisen hebt dan dat de hond goed moet zijn met kinderen

Hokey schreef:Mijn eigen meiden zijn bijna 3 en net 1, en we hebben ook nog een derde op komst.
Momenteel dus druk genoeg en aangezien we jammergenoeg niet over een tuin beschikken weet ik niet of we op dit moment een fulltime hond recht aan zouden doen.
Erg kleine kinderen dus, die gelukkig wel respect hebben voor al wat leeft en dus niet aan staarten trekken en zo.

sorry, maar ik vind zelf dit redenen genoeg om te wachten tot de kinderen ouder zijn !!

Oké , ze trekken dan NU niet aan de staart , maar het zit er wel aan te komen.

En doen ze het niet bij jullie hond, dan doen ze het wel bij vreemde honden
Dat heb ik echt meegemaakt:
kleine kinderen die zó op mijn hond afstormen, omdat ze thuis toevallig ook een hond hebben
Ze zien dan het verschil nog niet, dat alle honden verschillend zijn !!

Ik zou dus maar even wachten

een stabij, is dat geen leuke gezinshond? voor later?

Marion. schreef:Een hond die het toelaat dat kinderen aan hem sjorren en morren? Of een hond die het goed vind dat er maar een kwartiertje tijd op een dag aan hem besteed wordt?

een labrador is ideaal voor kinderen:
die laten het toe om 24 nietjes in hun oren te laten zetten

( zou het daarom zijn, dat labs populiar bij kleine kinderen is?)

Martijn schreef:Jullie? Je mag gewoon jij zeggen hoor.

En je bent dus niet met me eens dat de gemiddelde lab er niet zo uit ziet?



Vervelend dat je er zo emotioneel over wordt maar dat ligt echt bij jou hoor.

Nee, jij en Marc zijn nu even 1 teampje. Dus ik praat over jullie. Als het u blieft.

En ja, de meeste Lab's die ik tegenkom zien er zo uit ja. Gek he? Die tonnetjes die jij hebt laten zien heb ik nog niet in real life meegemaakt.

Hokey schreef:Ik vind het fijn als ze gewoon ook lekker kunnen knuffelen met de hond, en als ze nog net iets groter zijn lekker kunnen spelen met een floss, of een balletje.

let wel, dat hele kleine kinderen nog géén verfijnde motoriek hebben, dus maw "knuffelen " in hun ogen is zowat dichtknijpen
en dan hebben we het nog niet eens over aan oren trekken.

Ik zou meer voor het balletje gooien gaan.

Martijn schreef:Maar goed..ik ga wandelen...ben je weer even van me af. Dat schijn je nodig te hebben.

Wat jij wilt vent
Normaal van gedachten wisselen is niet meer mogelijk begrijp ik? Goed Martijn, je hebt helemaal gelijk.

Martijn schreef:Oh..nou..apart. Ik zie ze dagelijks.

Ik dacht trouwens dat jullie nu ver van de bewoonde wereld af woonden. De Labjes die dan om het meer komen struinen moeten dan toch wel meer dan een kwartier beweging per dag krijgen?

Rami schreef:

ranetje schreef:

Martijn schreef:

Rami schreef:
(Al zie je dit soort working-labs wel erg weinig, helaas...)

Zeg maar gerust nooit.

Ik denk dat jij dan weinig op jachttrainingen komt
Ik zie ze zeer regelmatig.

Ik loop in een gebied waar een grote club jachttraining doet en daar zie ik ze ook wel. Trouwens wel vaker met een dummy i.p.v. een zojuist geschoten eend of fazant

Je kunt moeilijk een veld fazanten leegschieten om de honden te trainen.
Bovendien kan de Labradorvereniging ook niet alle honden voorzien van wild tijdens de vele workingtests.
Een werkende Lab wordt overigens niet dikker van dummy's dan van fazant en eend

Pak-de-bal schreef: sorry, maar ik vind zelf dit redenen genoeg om te wachten tot de kinderen ouder zijn !!

Oké , ze trekken dan NU niet aan de staart , maar het zit er wel aan te komen.

En doen ze het niet bij jullie hond, dan doen ze het wel bij vreemde honden
Dat heb ik echt meegemaakt:
kleine kinderen die zó op mijn hond afstormen, omdat ze thuis toevallig ook een hond hebben
Ze zien dan het verschil nog niet, dat alle honden verschillend zijn !!

Ik zou dus maar even wachten

een stabij, is dat geen leuke gezinshond? voor later?

Ze zitten nu júíst in die grijp-fase. (Zeker de jongste, die steekt het liefst alles in d'r mond, zo ook de staart van de kat ) Maar ze snappen goed dat dat niet mag.

Maar goed, het is de komende tijd nog niet aan de orde. Daarna, een stabij... Wie weet!

Pak-de-bal schreef: let wel, dat hele kleine kinderen nog géén verfijnde motoriek hebben, dus maw "knuffelen " in hun ogen is zowat dichtknijpen
en dan hebben we het nog niet eens over aan oren trekken.

Ik zou meer voor het balletje gooien gaan.

Ik weet dat er een boel kinderen zijn die inderdaad ontzettend knijpen, maar gelukkig hier tot nu toe nog niet dat soort taferelen meegemaakt met de katten, etc.

Het spreekt uiteraard voor zich dat ze niet met de hond alleen zullen zijn.