Het HondenForum

zat net het topic over de 5 mooiste hondenrassen te lezen en daar las ik dat enkelen van jullie de saarloos wel erg mooi vinden maar 'm zelf niet wilden hebben.

wat is daar precies de reden van? is het gezondheid (wat ik wel kan begrijpen, hoewel andere rassen ook niet al te gezond zijn denk ik), is het karakter, het gedoe wel/geen RV. ben gewoon nieuwesgierig.

zal meteen er effe bij vermelden dat ik zelf 2 saartjes heb .

Mijn reden is dat ik absoluut niet van angstige honden houd, de kans daarop bestaat bij een Saarloos. Dat wordt dan wel terughoudendheid genoemd maar ik vind het meer angst. Ik ben er een keer een tegengekomen die op 200 meter afstand tegen me stond te puffen. De baas kwam 15 minuten later en was al 3 uur bezig haar geschrokken Saarloos te vangen. De aanblik van mijn hond die uitviel was genoeg hem weer verder te laten vluchten.

Mijn ex-collega had er een die door de raam ging bij alleen laten ondanks dat ze er een DH bij had. De bench had hij al gesloopt en haar huis ook

Kom je daar op bezoek dan drentelt de hond door het hele huis van zenuwen en pas na 20 minuten kalmeert hij iets. Liefst was hij gewoon weggelopen dan want bezoek bleef ondanks socialiseren toch wel heel eng.

Ik weet dat het ook heel anders kan maar het risico op een "terughoudende" hond neem ik liever niet Ik zou daar helemaal niet mee om kunnen gaan. Ik heb veel begrip voor mijn honden maar ik kan niet met ongegrond angstgedrag omgaan want dan krijg ik de neiging om "stel je niet aan en zeik niet" te gaan zeggen en het gewoon af te dwingen. Dat werkt niet echt bij een Saarloos.

Laatst kwam ik een Tjech tegen die wel heel makkelijk was. Helaas vond ik die hond neigen naar agressie en dominantie en daar zou ik dan ook weer niet op zitten te wachten richting mensen en andere honden.

Voor mij dus geen wolfhond

Da's dan heel verstandig ja

Ik herken wel wat van wat je zegt. Hoewel mijn honden juist naar mij toekomen als ze iets of iemand niet vertrouwen. Ze vertrouwen mij gelukkig wel Lopen dus juist niet weg maar komen naar me toe.

ben er inderdaad wel achter dat een bench geen goede plek is voor een saar. hier kunnen ze de bench open (al vanaf 8 weken oud ) en met musketonhaken beveiligt werd de hele bench gesloopt.

Die terughoudendheid, waar stoor je je precies aan dan? Mijn reu komt bv. echt niet naar bezoek toe maar gaat gewoon naast me liggen. Als bezoek hem benaderd zal hij wel gaan blaffen en weg proberen te komen. Flamme wil best brokjes aannemen maar gaat verder haar eigen gang. Stoort zich niet aan vreemden maar heeft er ook niks mee. Vind je dan de "norm" bv. dat een hond op een gegeven moment wel naar bezoek toe moet gaan?

Vind het interessant hoe anderen er over denken. ik denk namelijk wel dat er heel veel zit in de juiste begeleiding.

Ik zou het in ieder geval al heel fijn vinden als bezoek geen stress gaf bij mijn honden. Mijn honden blaffen even en gaan dan begroeten. Ze vinden het bezoek dan leuk en willen ook even geaaid worden. Daarna zie je ze de hele dag niet meer want dan liggen ze op hun kussens in de zithoek naast het bezoek. Dat vinden ze gezellig.
Als ze zouden gaan blaffen tegen bezoek wat op ze afloopt betekent dat voor mij al dat er geen kleine kinderen op bezoek kunnen komen en dat ik iedereen instructies moet gaan geven rondom de honden.

Schrikken vind ik ook niet leuk want dat geeft stress voor de hond. Jij hebt het geluk dat ze naar je toe rennen maar als er ineens een knal is en je Saarloos slaat op de vlucht dan is hij ook weg. Hij kiest altijd voor zichzelf en zijn eigen veiligheid uiteindelijk. Gelukkig vinden die van jou dat bij jou maar dat is niet altijd zo natuurlijk

Het slopen van de bench en het niet alleen kunnen zijn vind ik wederom een teken van stress die ik mijn honden niet wil laten hebben.

Het is bij mij dus vooral de stress die een ras door de eigenschappen te verduren krijgt.

Nanna schreef:Ik denk hetzelfde als Martijn.Vind ze echt schitterend om te zien, één van de mooiste hondenrassen.
Maar ook ik kan niet overweg met hond met toch wel vaak een echte gebruiksaanwijzing. Dat ik rekening moet gaan houden met wat wel en niet kan, opletten met bezoek, eventueel extra opletten met kinderen.
Er zullen gerust heel sociale en niet angstige exemplaren bijzitten maar van wat ik er op de shows van zie laat ik die gifbeker volgaarne aan me voorbijgaan.
Het zijn geloof ik ook rasechte dieven en sloperds, dat vind ik ook al niks

Ik vind het echt een hond voor mensen die het wolfachtige waarderen en die het helemaal niet erg vinden om rekening te houden met heel rasspecifieke eigenschappen. Helaas hoor ik daar niet bij.

martijn.....marc, ach 1 pot nat he

yamie schreef:

Nanna schreef:Ik denk hetzelfde als Martijn.Vind ze echt schitterend om te zien, één van de mooiste hondenrassen.
Maar ook ik kan niet overweg met hond met toch wel vaak een echte gebruiksaanwijzing. Dat ik rekening moet gaan houden met wat wel en niet kan, opletten met bezoek, eventueel extra opletten met kinderen.
Er zullen gerust heel sociale en niet angstige exemplaren bijzitten maar van wat ik er op de shows van zie laat ik die gifbeker volgaarne aan me voorbijgaan.
Het zijn geloof ik ook rasechte dieven en sloperds, dat vind ik ook al niks

Ik vind het echt een hond voor mensen die het wolfachtige waarderen en die het helemaal niet erg vinden om rekening te houden met heel rasspecifieke eigenschappen. Helaas hoor ik daar niet bij.

martijn.....marc, ach 1 pot nat he

En ze doet het heel consequent ook nog.

ben een aantal jaren geleden bij een saarloos fokker geweest om te kijken of het ras iets voor ons is...
ben me kapot geschrokken.
wat een angstige hoopjes ellende waren dat.
prachtig om te zien, dat wel, maar had niet verwacht dat zodra je daar binnenkomt de honden op elkaar en onder mekaar zouden duiken van angst
zijn toen nog vrij lang gebleven omdat we wilden zien of de honden zich zouden ontspannen maar helaas.
we konden van een afstandje kijken en dat was het.
zou best een hele verkeerde fokker geweest kunnen zijn (was wel via de rasvereniging)
maar nee, ben toch maar bij de jachthonden gebleven.

Ook ik sluit me aan bij wat er al eerder gezegd is.
Práchtig vind ik ze, echt een van de mooiste rassen.
Maar ik wil een hond die op zijn gemak is in het onregelmatige, rommelige, stadse leven dat we hebben en de kans dat een Saarloos hier gelukkig zou worden is wel erg klein.
Daarnaast is de kans dat ik gelukkig zou zijn met een Saarloos nog vele malen kleiner want ik wil geen hond waarbij je op zo veel gebieden rekening moet houden.

sonja schreef:ben een aantal jaren geleden bij een saarloos fokker geweest om te kijken of het ras iets voor ons is...
ben me kapot geschrokken.
wat een angstige hoopjes ellende waren dat.
prachtig om te zien, dat wel, maar had niet verwacht dat zodra je daar binnenkomt de honden op elkaar en onder mekaar zouden duiken van angst
zijn toen nog vrij lang gebleven omdat we wilden zien of de honden zich zouden ontspannen maar helaas.
we konden van een afstandje kijken en dat was het.
zou best een hele verkeerde fokker geweest kunnen zijn (was wel via de rasvereniging)
maar nee, ben toch maar bij de jachthonden gebleven.

zowel binnen als buiten de RV komen hele bange honden voor helaas. Gaan alle terughoudendheid voorbij. Kijk, terughoudend is een mooi woord maar als een saar bij wijze van spreken bagger schijt als ereen vreemde binnenkomt noem ik dat geen terughoudendheid meer.

als ik jullie verhalen zo lees vraag ik me toch af of ik mijn honden dan te rooskleurig zie of zo. Escan vind ik zelf wel terughoudend. Die voelt zich inderdaad het prettigst bij zijn eigen roedel. Is verder geen probleem voor hem of ons maar het is wel te merekn. Flammetje wil echt wel brokjes. Zal niet iemand om de nek vliegen maar aaien en eten gaat heel goed. Ze gaat dus ook gewoon spelen terwijl er wildvreemd bezoek binnen zit. Zie ik het dan verkeerd of vallen mijn saartjes wel mee :N:
Ik merk toch wel een soort van negatieviteit rondom het ras. En dan met name omdat het zo'n streeskippen zijn. Dat is dan wat ik zo terug lees, maar dat moeten ze volgnes de rasstandaard toch echt niet zijn. Jammer, want het is een prachtig ras (vind ik dan)

amelie schreef:Ook ik sluit me aan bij wat er al eerder gezegd is.
Práchtig vind ik ze, echt een van de mooiste rassen.
Maar ik wil een hond die op zijn gemak is in het onregelmatige, rommelige, stadse leven dat we hebben en de kans dat een Saarloos hier gelukkig zou worden is wel erg klein.
Daarnaast is de kans dat ik gelukkig zou zijn met een Saarloos nog vele malen kleiner want ik wil geen hond waarbij je op zo veel gebieden rekening moet houden.

Er zijn wel saarloosjes die zich in de stad prima kunnen handhaven maar ik denk dat dat wel uitzonderingen zijn.

denk dat je een essentiele reden hebt genoemd om geen saar te nemen Als 1 van de 2 niet gelukkig er van wordt (baas of hond) dan moet je het niet doen

Nanna schreef:Ik denk dat de Saarloos totaal niet qualificeert als de gemiddelde gezinshond die naast de kinderwagen meesjokt.
Dit ras is meer een manier van leven.
Ik vind het uitgesproken iets voor mensen die achteraf ergens de ruimte hebben, die er meerdere tegelijk willen houden en die dol zijn op een nog redelijk oergedrag; een hond die nog zeer duidelijk hondentaal kan spreken.

Ik denk dat als je als Marietje Jansen, adres Zwenkgras 3 in Almere van een heel koude kermis thuiskomt als je so leuk soon wolfachtige hond foor de kids neemt.

kan me helemaal in vinden op 1 puntje na. Over het algemeen zijn saarlooswolfhonden super met kinderen. vinden het ook heerlijk om naast een kinderwagen mee te sjokken om zo als oppas te fungeren. Maar marietje kan zich inderdaad beter effe achter de oren krabben ja. voor de rest vind ik ook dat de saar meer een "way of life"is.

Ook ik heb de saarloos bij de 5 mooiste rassen staan, maar hoewel ik ze dus erg mooi vind, komt er bij ons geen saarloos meer.

We hebben er dus 1 gehad die echt angstig was. Op de vlucht voor iedereen die binnenkwam, zelfs al waren het bekenden. Plassen van pure angst, iedere keer weer. Ze heeft in anderhalf jaar tijd 2 benches en een bankstel in de vernieling geholpen.
Ze was te beschermend naar ons toe, we konden geen vriendjes van de kids meer laten spelen bij ons.
Bij tikkertje ging ze namelijk achter diegene aan die "hem was". Want stel je voor dat een van onze jongens getikt zou worden, dan moest zij toch straffen.

In ons geval was het duidelijk een mismatch!!! Ze is nu herplaatst en daar waar ze nu zit heeft ze het geweldig naar haar zin en vertoont ze dit gedrag niet. Wij hebben dus een harde les geleerd met deze dame en zulen dus daarom nooit meer aan een saarloos beginnen.
Maar..... ze blijven heel mooi!!!!!

sonja schreef:ben een aantal jaren geleden bij een saarloos fokker geweest om te kijken of het ras iets voor ons is...
ben me kapot geschrokken.
wat een angstige hoopjes ellende waren dat.
prachtig om te zien, dat wel, maar had niet verwacht dat zodra je daar binnenkomt de honden op elkaar en onder mekaar zouden duiken van angst
zijn toen nog vrij lang gebleven omdat we wilden zien of de honden zich zouden ontspannen maar helaas.
we konden van een afstandje kijken en dat was het.
zou best een hele verkeerde fokker geweest kunnen zijn (was wel via de rasvereniging)
maar nee, ben toch maar bij de jachthonden gebleven.

Dat lijkt mij dan toch niet de meest ideale fokker...
Bij 'mijn' fokster hebben ze twee Saren; de moeder en nog een reu. Nou de moeder die komt gewoon op je af als je binnen komt en word graag geaaid, de reu vluchte in het begin onder de tafel en bleef daar liggen. Nu word deze langzaam aan volwassen en nu komt hij ook kijken en een voorzichtige knuffel halen.
Mijn hond blaft een paar keer als bezoek binnen komt maar gaat daarna liggen en het zich van een afstandje eens bekijken, later komt hij vaak gewoon aan je voeten liggen, ook als dat dichtbij het bezoek is.

De reden..ik vind ze (wat ik heb gehoord) te schrikachtig en te eenkennig, daar kan ik helaas weinig mee . Ik hou van reizen en actief doen met een hond, ik denk dat ik dan aan de gemiddelde Saarloos geen goede heb.
Plus inderdaad wat hier veelvuldig wordt gezegd, de oogproblemen die "nogal" veel voorkomen.

Heb 2 Tsjechen en een Saar,die 3 gaan geweldig samen
Het vrije van de Tsjech vind ik prachtig,en het moedige,dat heeft de Saar weer minder.
Maar ik heb nog niet mee gemaakt dat hij van angst ging plassen????
Hoort ook niet natuurlijk volgens de rasstandaard.
Beide rassen hangen heel erg aan de baas,ja dat klopt idd.
Is ook logisch zijn echt roedeldieren,gezin is de roedel
En ze vinden alledrie kids geweldig,als ze maar aandacht krijgen
De Tsjech is veel meer aanwezig dan de Saar,vragen veel aandacht,(dwingen het meer af) en beweging,bijna niet moe te krijgen.
Dan is de Saar weer makkelijker en wat luier.

Met al deze negatieve reclame van de SWH, heb ik toch maar besloten dit dikke kleine reutje (100% SWH van buiten de NVSWH)over 6 weken op te halen en bij onze 4 Whippets en 3 SWH's hopelijk gezond te kunnen laten op groeien.
Ja het kan toeval zijn, maar wij hebben totaal 2 nesten gefokt, 8 stuks 3 december 1994 en 5 pups 27 augustus 2006. En ze waren en zijn nog steeds vrij.
Gr Bertus.


Dit is Wajo!

[/quote]

Gefeliciteerd met je nieuwe puppy Bertus

*Smelt*

Gefeliciteerd ermee

Wat een lekkere kleine dikzak bertus Zul je het weer druk krijgen in je dijkhuisje.

En als Solo loops wordt...... dan krijg je het nog drukker Maar wel leuk druk

Mooie pup.

Sja, ik hoor hele verschillende verhalen over de saarloos, maar ook over de tjech.
Van die laatste en ik laatst op show twee tegengekomen, lieve beesten, maar niet echt voor de show.

Wat de saarloos betreft, we hadden er hier vorig jaar een rondlopen achterthuis, niks geen problemen mee terwijl er toch allemaal vreemde mensen en honden voor hem rondliepen.

Mooie pup.

Sja, ik hoor hele verschillende verhalen over de saarloos, maar ook over de tjech.
Van die laatste en ik laatst op show twee tegengekomen, lieve beesten, maar niet echt voor de show.

Wat de saarloos betreft, we hadden er hier vorig jaar een rondlopen achterthuis, niks geen problemen mee terwijl er toch allemaal vreemde mensen en honden voor hem rondliepen.

Rory schreef:Mooie pup.

Sja, ik hoor hele verschillende verhalen over de saarloos, maar ook over de tjech.
Van die laatste en ik laatst op show twee tegengekomen, lieve beesten, maar niet echt voor de show.

Wat de saarloos betreft, we hadden er hier vorig jaar een rondlopen achterthuis, niks geen problemen mee terwijl er toch allemaal vreemde mensen en honden voor hem rondliepen.

Wij hebben ook v/a de jaren 70 tot heden Whippets, en dan komen mijn vrouw en ik regelmatig bij Whippet renhondennensen, nou daar zie je ook vaak bij hun in huis schuwe Whippets naar vreemde mensen toe.
Bij een RV zitten veel honden bij bestuursleden. Misschien opvanghonden??? Die kunnen weer niet samen met sommigen andere, en zitten dan in kennels. En ook veel te voor zichtig met de pups van allemaal wetjes regels enz , bedoelende de tijd van mensen laten komen kijken of pups in een stal laten werpen en opgroeien. Het zegt niet alles, maar die kansen zijn groot, dat de puppen met ophalen door eigenaars al een vluchtdrang hebben die bijna niet goed te krijgen is.
Wij gaan er van uit als de pups met de geboorte moedermelk heeft gehad ivnm weerstand, en met 3 weken een beetje uitkijken wie je laat komen, en zorgen voor ontsmetting middel, stofzuigen met lawaai en radio en gewoon dagelijks dingen dan kunnen de pups behoorlijk vrij de deur uit met ophalen na de het chippen.
Gr Bertus.

Ahhh, zie ik nu pas, wat leuk, Bertus, een nieuw kereltje erbij. Gefeliciteerd.

Ik vinde het prachtige honden, als ik alleen op uiterlijk zou kiezen dan wilde ik er direct een hebben.

Wij hebben een week een workshop bij Klaas Wijnberg (Stap) gedaan en daar zijn SWH Wolf gezien en die was prima gesocialiseerd.
Desalniettemin liep hij altijd langs de bosrand, nooit op het pad.
Ik hou niet van allemansvrienden en een labrador is aan mij niet besteed, maar een hond die alleen de baas ziet, nee dat vind ik ook niets.

Misschien dat jullie het niet leuk vinden dat ze niet gedag komt zeggen als ze jullie voor het eerst ziet, bekende die vind ze super. Ons adoreerd ze...ik heb nog nooit een dier gehad wat zo lief en vriendelijk is als zij...Bertus ...gefeliciteerd. Wij hebben min of meer nog eens een kijk afspraak ....

Vind het erg mooie honden, helaas niks voor mij omdat ik mijn honden altijd overal mee naar toe sleep, met het openbaar vervoer, mee naar mijn werk etc. Als je dan wel een hebt die erg schuw is dan is dit niet echt geschikt. In het pension waar ik werk komen ook regelmatig twee (van verschilende eigenaren) deze zijn wel terughoudend, maar niet bang en eigenlijk best hele leuke sociale honden.

Ik heb niets tegen op honden die reserveerd zijn. Ik persoonlijk vind dit wel een ontzettend fijne karaktereigenschap.

Mijn hond hoeft niet zomaar aangeraakt worden door vreemden. En zou het waarschijnlijk ook helemaal niet fijn vinden als iedereen zomaar aan mijn hond zou kunnen zitten.

De grootste reden voor mij om geen saarloos te nemen is dat ik en mijn vriend beiden werken. Als ik vrij ben gaat mijn hond eigenlijk overal heen mee maar hij zou toch echt een paar uurtjes per dag alleen moeten kunnen doppen. En wat ik van de saarloos heb gelezen is dat voor dit ras absoluut geen mogelijkheid.

Nikie schreef:.

De grootste reden voor mij om geen saarloos te nemen is dat ik en mijn vriend beiden werken. Als ik vrij ben gaat mijn hond eigenlijk overal heen mee maar hij zou toch echt een paar uurtjes per dag alleen moeten kunnen doppen. En wat ik van de saarloos heb gelezen is dat voor dit ras absoluut geen mogelijkheid.

Tja, ik weet niet wat een paar uurtjes is en ik wil geen reclame maken voor mijn eigen ras maar dat 'ie niet alleen kan blijven is absoluut onzin. Ik weet dat het verteld wordt, ik weet ook dat het wordt geschreven en natuurlijk is het zo dat de hond als 'ie mag kiezen bij zijn roedel is. Ik ben nu aan mijn 3e saar en ik ken er zeer veel mag ik wel zeggen en die blijven allemaal wel eens alleen. Zonder problemen, mits het goed aangeleerd is en er een goed verblijf is. Mijn reu kan bv. prima een halve dag alleen zijn in huis. Gebeurd niks behalve dat hij ws. illegaal op de bank ligt . Mijn teefje is een ander verhaal, die heeft de neiging om te jatten. Zij heeft dus pech en haar heb ik (net als mijn andere honden) aangeleerd om zonodig in de buitenkennel te blijven als we allebei weg moeten. Als een hond gewend is om overal mee te gaan laat hij zich misschien niet enthousiast aaien maar kun je er overal goed mee komen. We nemen bv. regelmatig een hond mee naar een restaurant en daar ligt 'ie gewoon rustig onder de tafel. Ken ook 3 saartjes die altijd met het openbaar vervoer meegaan. Bus, trein enz. Gaat eigenlijk prima

Die van mij moet 2 keer in de week 3,5 uurtjes en 2 keer per week 6 uurtjes alleen zijn.

Die van mij is ook een jatterd en daarom gaat hij fijn op de gang als ik weg ben.

Maar heb dus inderdaad veel gelezen hierbij kwam in somige stukken naar voren dat de honden zelfs bij je op de slaapkamer moeten slapen en absoluut niet zonder roedel kunnen dat ze er zelfs dood aan kunnen gaan. Maar of dit nu wel of niet overdreven is. Dit heeft mij wel doen beslissen geen saarloos te nemen. Mijn stelregel is namelijk dat een dier bij mij blijft totdat ie dood gaat of mij moet iets dodelijks overkomen. Ik wil daarom niet het risico nemen dat ik afstand moet doen van een dier omdat hij er niet tegen kan om alleen te zijn als ik moet werken voor zijn voer.

Is ook zeker een hele goede keuze dan Vidn het goed van je om inderdaad dan een bewute keuze te maken. Zouden meer mensen moeten doen!

Maar nogmaals, is echt niet zo zwart als er voorgespiegelt wordt. En doodgaan hmm, mijn honden zien er nog redelijk goed uit zijn inmiddels 6, bijna 4 en 2 jaar oud