Het HondenForum

In de jaren '30 kruiste de heer Leendert Saarloos een Duitse herdershond met een wolvin. Het was de bedoeling een ras te fokken dat resistent zou zijn tegen allerlei ziektes. Tevens zou zijn karakter dusdanig moeten zijn dat het dier goed in staat zou zijn taken te verrichten zoals politiewerk. Een strenge selectie was nodig om te komen tot een zuiver verervend ras. In het begin overheerste de voorzichtigheid van de wolf en was het ontstane ras niet geschikt voor politiehondenwerk omdat er geen enkele drang bestond tot bewaken en aanvallen. Later werd er voorzichtig een succes geboekt en werden honden als blindengeleidehond gebruikt. De huidige exemplaren combineren aanhankelijkheid van de hond en voorzichtigheid van de wolf. Helaas zijn de huidige exemplaren niet meer zoals oorspronkelijk bedoeld, maar zijn eerder een wolvehond met trekjes uit de natuur. Deze eigenschappen onderscheiden dit ras van de gemiddelde huishond. Juist doordat de Saarlooswolfhond bijzondere eigenschappen in zich combineert is dit ras zeker niet voor iedereen geschikt. Hij heeft een vaste en strenge hand nodig en is ongeschikt voor africhting. Een van de moeilijke karaktereigenschappen is de ingebakken vluchtdrift. Voorts is dit ras sterk gericht op zijn baas en kan door het sterke roedelgevoel slecht tegen alleen zijn. In 1975 werd het ras door de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland erkend.

Gebruik:

Gezelschapshond

Activiteit:

De Saarlooswolfhond heeft behoefte aan veel beweging, het liefst door ruig terrein.

Verschijning:

* Algemeen: De Saarlooswolfhond is een krachtige, wolfachtige hond. Harmonisch gebouwd, zonder een hoogbenige indruk te maken. Er bestaat duidelijk een verschil tussen een reu en een teef qua allure en uiterlijk. Het lichaam is iets langer dan de schouderhoogte. Sterke en rechte rug met krachtig gespierde lendenen. Brede borst, goed gewelfde ribben. Droge, goed gespierde hals die geleidelijk overgaat in de romp. Benen goed gehoekt en voorzien van middelzwaar bone.
* Kleur: De meest voorkomende kleuren zijn licht tot donker geschakeerd zwart-wildkleurig (wolfsgrauw), van licht tot donker geschakeerd bruin-wildkleurig (bosbruin) en zeer licht creme tot wit. Andere kleuren niet toegestaan.
* Hoofd en schedel: Het hoofd ziet er wolfachtig uit en moet in harmonie zijn met de grootte van de hond. Brede schedel, vlak met licht welving tussen de oren. Naar de ogen toe wordt de schedel wigvormig. Geen bakken. De voorsnuit is goed gevuld en krachtig met een lichte stop. Brede neus, niet te spits. Goed gesloten lippen die niet overhangen. Middelgrote ogen, amandelvormig enigszins schuin geplaatst, bijvoorkeur geel van kleur. Oplettende uitdrukking. Staande oren, middelmatig groot, enigszins spits toelopend. Schaargebit.
* Staart: Vrij laag aangezet, in rust sabelvormig gedragen, zonder al te veel bewegelijkheid. In actie kan de staart hoog worden gedragen. Geen krulstaart toegestaan.
* Voeten: Enigszins ovaal, goed gesloten met licht gebogen tenen en stevige veerkrachtige kussentjes.
* Beharing: Stokharig met zeer dichte, wollige ondervacht en stevige dekharen die rond de hals een duidelijke kraag vormen.
* Schofthoogte: Reu: 65 - 75 cm, Teef: 60 - 70 cm.

Aard:

* Onafhankelijk
* Oplettend
* Aanhankelijk
* Gereserveerd jegens vreemden
* Voorzichtig
* Schrander

Elsa Kadin v/d Kilstroom

9 maanden hier..

novy's schreef:De huidige exemplaren combineren aanhankelijkheid van de hond en voorzichtigheid van de wolf. Helaas zijn de huidige exemplaren niet meer zoals oorspronkelijk bedoeld, maar zijn eerder een wolvehond met trekjes uit de natuur. Deze eigenschappen onderscheiden dit ras van de gemiddelde huishond. Juist doordat de Saarlooswolfhond bijzondere eigenschappen in zich combineert is dit ras zeker niet voor iedereen geschikt. Hij heeft een vaste en strenge hand nodig en is ongeschikt voor africhting. Een van de moeilijke karaktereigenschappen is de ingebakken vluchtdrift. Voorts is dit ras sterk gericht op zijn baas en kan door het sterke roedelgevoel slecht tegen alleen zijn. In 1975 werd het ras door de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland erkend.

Ik zal nog even wat duidelijkheid scheppen.
In halfjaren 50 bracht L.S in bepaalde takken een 2e nieuwe wolvin er in. Uit die combinatie dus wolvin x wolfhond (wolfhond werd ook kwart wolf genoemd)werd een dochter weer aan een kwartwolfhond gekruist en daar weer kinderen uit ook weer aan een kwartwolfhond enz. Dat was de goede manier om nieuw bloed in te brengen.

In 1963 werd de 3e wolvin in gezet, waarschijnlijk dezelfde als die van de jaren 50.
Maar nu komt het verval, bijna alle kwartwolven waren letterlijk van die tijd halfbroers en halfzussen, ze hadden de vader IJro van de Kilstroom. IJro dekte ook die 3e wolvin. Daar kwam Valpar uit, volgens leken taal een driekwart wolf.

Ja nu ging het echt mis.....Valpar dekte 2 half zussen kwartwolven, de een kreeg een dochter Kara en de ander een zoon Lastro. Dan zou je verwachten dat je op Lastro en Kara een kwartwolf zou zetten, nee de halfbroer en halfzus Lastro en Kara met hoog wolfbloed gehalte werden aan elkaar gekruist. tot grotere ramp werd hun zoon Nimrod nog is terug gepaard aan zijn moeder, zelfs tot 2 x toe, met de verdere vermenging van de nestgenoten van Nimrod.

Dus in 1975 was dit een kleine populatie van zeer zware inteelt en opgeschroefde vermeerdering van wolvenbloed. Toen in 1975 het ras erkent werd, schreef de RvB alleen maar deze zware inteelt tak van de laatste wolvin in hun stamboom boeken. De zeker meer dan 40 bloedlijnen van de eerste wolvin met herder stierven gewoon uit.

In 1980 stond het ras compleet aan de afgrond. Er kwam nog een splitsing. De 2 partijen hadden elk plm 6 a 7 bruikbare SWH's. Een RV heeft toen Timber van de Kilstroom eigendom van hun voorzitter en zijn vrouw 3 nichtjes laten dekken en later uit elk nest dekte hij zijn eigen dochter, dan weer later daar de kinderen uit de halfbroers en zussen werden aan elkaar gekruist, plus verder daarna aanvermenging van de andere oudere neven en nichten.

Dus met erkenning in 1975 was het zeer zware inteelt, en dat zette zich later ook door in de huidige populatie. Zoiets ging het ook met buiten een RV. De pech was bij een RV dat de combinaties tussen 1981 en 1986 allemaal minimaal dragerkoppels waren van PRA. Dat uitte zich dan ook dat tussen 1996 en 2006 er 1 op bijna 7 onderzochte honden er 1 niet vrij werd gegeven. Ook ik had de pech dat mijn 4 SWH gefokt door een RV alle 4 blind waren van PRA, en dat ik gelijk werd geroyeerd om dat ik het de leden over mijn honden vertelde dat ze erfelijk blind waren en dat zij het beste hun honden zo spoedig moeten laten spiegelen.

En de inteelt deed meer, er werden in de eeuw 2 duizend in 3 nesten witte SWH's geboren, terwijl de voorzitter had geschreven dat hij denkt dat het een negatieve uitwerking heeft en ze zouden niet meer geboren worden. maar ja, toch wel dus. Plus in de jaren 90 hadden zij plm 500 SWH's en nu deze nieuwe eeuw tussen de 200 en 300, er sterven er meer de laatste 10 jaar dan dat er geboren worden.

De voorzitter heeft toen gezegd en ook geschreven dat ze nieuw bloed gaan inbrengen. Zij wilde geen vermenging van buiten hun RV met die van hun. En wij wilde wel vermenging voor de noodzakelijke verbreding voor de genenpoule. Dat is dus dan ook gelukt, we hebben nu regelmatig kunnen vermengen en er komen weer 2 van die nesten binnen de maand april a mei.

Dit was even een vogelvlucht. We hebben nu een eigen RV met de naam AVLS (mag niet aan gesloten worden bij de RvB) En hopen met het NL ECVO oogartsen team en geneticus E.G. het ras weer zo gezond mogelijk te krijgen.
Gr Bertus.

Heeee, Bertus, je pc leeft! hoe is het met jou en je honden?

Roelfien schreef:Heeee, Bertus, je pc leeft! hoe is het met jou en je honden?

Het gaat prima Roelfien.
En bedankt voor de hulp Photo bucket.
Gr Bertus.