Het HondenForum

dat lijkt me ook het moeilijkste wat er is, je puppen weg laten gaan.

sterkte

Lijkt me ook moeilijk, gewoon lekker veel chocolade eten inderdaad

dit is dus niks voor mij

sterkte

Dat lijkt mij ook heel moeilijk

Snik, snik, snik, snik, snik, snik, snik, snik, snik en snik.
Wat een leegte in huis.
Maar je hebt wel 10 gezinnen gelukkig gemaakt!

Heel herkenbaar . Wij hebben twee nestjes gefokt en ik heb tranen met tuiten gehuild als er weer een pup weg ging. Niet waar moeder en pup bij waren overigens, ik ging in de schuur zitten janken.
Wat kan je van die kleintjes gaan houden he.
Sterkte hoor !

sterkte,
ken dat gevoel bij puppen niet, vind t heerlijk als ze gaan, ze zijn er dan ook echt aan toe en kunnen lekker bij de nieuwe baasjes aanhun toekomst beginnen....
maar aan de andere kant, ken ik het gevoel heel goed
had het vandeweek bij het wegbrengen van Delwyn naar haar nieuwe baasje, was een stress ochtend hier en tranen tot en met....

dus ja, snap je eigenlijk wel....vandaar sterkte...

lekker aan de wijn en aan de chocola.
Daaag puppies.....op een heel lang,gelukkig en gezond leventje.
Dank voor het mogen meegenieten van jullie kleintjes.

Ik vind het heel dubbel, aan de ene kant het verdriet om die kleine schepseltjes die je geboren hebt zien worden te moeten laten gaan na 8 weken zo'n intensief contact te hebben gehad.
Aan de andere kant om de blije gezichten te zien van de nieuwe eigenaren die zó naar de komst van hun nieuwe huisgenoot hebben uitgekeken.
En dan zo'n akelig leeg huis...

Ik ben ook gelijk alles gaan schoonmaken toen hier de laatste pup vertrok met de Kerst. Zo lang je bezig bent heb je het nog niet zo door, kun je je zinnen verzetten. Maar toen ik na even bij mijn paard geweest te zijn in een bijna leeg huis thuiskwam, besefte ik pas goed dat de pups hun nest voorgoed verlaten hadden.

Heel veel sterkte, je hebt een geweldige klus geklaard door 10 pups voor te bereiden op hun nieuwe leven, dikke pluim daarvoor!

Het empty nest syndroom noemen ze dit toch?

Hoe is de mama van de kleintjes eronder?

Wil jullie verder veel sterkte toewensen, geloof dat ik stiekem de neiging zou hebben ze allemaal te willen houden...

LongFields schreef:Ik vind het heel dubbel, aan de ene kant het verdriet om die kleine schepseltjes die je geboren hebt zien worden te moeten laten gaan na 8 weken zo'n intensief contact te hebben gehad.
Aan de andere kant om de blije gezichten te zien van de nieuwe eigenaren die zó naar de komst van hun nieuwe huisgenoot hebben uitgekeken.
En dan zo'n akelig leeg huis...

Hier sluit ik me bij aan Het is weer even wennen aan het lege huis. Even weer in je eigen ritme komen. Sterkte

Kan me het helemaal indenken hoor!!
Zelf heb ik het ook altijd heel slecht op de dag dat ze vertrekken.
Tijdens de bezoekjes van de a.s. baasjes kletsen we heel wat af, maar de dag van ophalen, spreek ik bijtijds af, voor iedereen een vaste tijd, meestal een half uurtje per baas, inpakken en wegwezen, anders houd ik het ook niet droog hoor, met andere woorden, handel ik het die dag het liefst zo snel mogelijk af en dat weten de nieuwe eigenaren gelukkig ook en kunnen daar begrip voor opbrengen.

Ook al heb ik nooit een eigen nest pups gehad, ik kan zo goed met je meevoelen.
Aan de ene kant de rust en back to normal, aan de andere kant de stilte en de eerste tijd het gemis.


Je hebt het goed gedaan en het was heerlijk om mee te mogen genieten!

Leeg huis
Maar wel voldaan gevoel toch?

dat lijkt mij ook het moeilijkst, het afscheid nemen
daarom is een eigen nestje ook niks voor mij
geloof dat ik alle pups zou willen houden

sterkte!

Mensen die hier in de straat wonen hadden ook een nestje pups.. Het was een ongelukje en ze waren er te laat achter gekomen, dus spuitje kon niet meer. (de hondjes waren alle twee van een ander ras, maar wel gezond en qua grootte passen ze wel bijelkaar.)
Maar goed.. Ik heb met de bevalling geholpen, ik heb nieuwe eigenaren gezocht ( en verschillende mensen afgewezen) en toen moesten ze weg na 8 weken.. Nou tranen!!!!!!!! Zowel ik, als de eigenaar van de hondjes.
Ik heb nu nog goed contact met 4 van de 5 gezinnen en ben er heel blij mee! Het was geen ideaal nestje, maar het was er nou eenmaal!

Je hebt wel een hoop mensen een plezier gedaan hoor

Ik denk trouwens dat het voor Marre zo in 6 dagen wel rustiger is geweest.
Bovendien ook rustiger voor de nieuwe baasjes
Hoe had je 10 op een dag willen organiseren? :N:
Dat was meegeven en wegwezen geweest. Zou ik als nieuw baasje niet leuk hebben gevonden.

ik vind het ook altijd erg moeilijk als ze gaan.... maar net wat anderen ook al zeggen, je hebt een boel families dol gelukkig gemaakt.
Ik hou altijd in mijn achterhoofd dat ik ze nooit allemaal kan houden puur omdat ik ze niet de training/socialisatie en opvoeding kan geven die ik zou willen. Daar haal ik wel wat troost uit

Mickie schreef:

ranetje schreef:Je hebt wel een hoop mensen een plezier gedaan hoor

Heb de eerste verhalen en foto's al binnen en het enthousiasme en geluk spat er vanaf. Dat geeft wel een heel goed gevoel .

Hartstikke leuk

1, 5 uur is ook wel voldoende.

Dat verdrietige gevoel kan ik me heel goed indenken hoor . Ik ken ook een fokker die (net als Inge schrijft) alleen een nestje fokt als ze zelf toe is aan een nieuw hondje. Dat is natuurlijk een heel ander gevoel, als er een achter blijft. Maar voldoening zal je zeker hebben . Want tjonge jonge, 10 keer geluk brengen; dat krijgt Sinterklaas alleen maar voor elkaar

ik snap het gevoel..

toen mijn pupsels gingen had ik dat helemaal niet en voelde me daar zelfs schuldig over..

tot ik een week nadat de laatste was gegaan net als 10x per dag de ruimte inging waar ze gewoond hadden die 8 weken om iets uit de vriezer te pakken.. toen brak ik en heb ik 1.5 uur aan 1 stuk gehuild en mezelf heel zielig gevonden.. ik mistte vooral dat je niet kon lopen omdat er 6 pups aan mijn broek hingen

toen heb ik alle puppenspulletjes al sniffent opgeruimd en toen was het ook over.

scheelt natuurlijk ook dat ik met 5 van de 6 meer dan wekelijks contact heb dus ik maak ze nog echt mee.

maar man wat was dat heftig al was het een week later...

lekker uitwaaien en je leventje oppakken...

ik heb daar nou helemaal geen last van. Ik mis de de eerste dagen wel een beetje, maar ben ook wel blij dat het weer rustiger is. Ik bepaal tenslotte zelf waar de puppies heengaan, en heb tot nu toe altijd een goed gevoel gehad bij de pupkopers, dat scheelt voor mij ook een hoop.

Op 4 februari a.s. is het 10 jaar geleden dat hier het eerste nestje werd geboren. Ik vond het een drama dat ze na 8 weken de deur uitgingen ondanks dat er eentje bleef.

Gelukkig is dat hele diepe nare gevoel wel gaan slijten in de loop der jaren maar een beetje E.N.S. heb ik altijd wel.

Sterkte Mickie en je hebt inderdaad veel mensen gelukkig gemaakt. De contacten die je er aan over houd maken het droeve gevoel weer goed.

Grtz. Jo

Mickie schreef:

Inge O schreef:oh mickie, en of ik je begrijp . dit is ook de hoofdreden dat er hier nooit een nest gefokt wordt tenzij er een pup kan blijven - ik moet er niet aan denken, alles weg .

het zijn vaste 8 zeer intense weken geweest waar je heel erg hebt van genoten .

Héél erg genoten! En het is zeker voor herhaling vatbaar. Alleen probeer ik de volgende keer het aantal vertrekdagen te beperken. Nu bestreek het 6 dagen en dat hakte er emotioneel behoorlijk in.

Stiekem hoopte ik dat de laatste pup niet opgehaald zou worden (was mijn favoriet) en dat er iets onverkwikkelijks tussen zou komen . Maar eigenlijk wil ik er op dit moment helemaal geen pup bij, over een jaar of 3 à 4 pas maar dat is een beetje laat voor een eerste nest hè

@Ponne, laat jij alle pups op dezelfde dag ophalen? Dat lijkt me ook een vreselijk moeilijke overgang...

Ja en als de laatste is opgehaald meteen alles opruimen, schoonmaken en keuken weer als keuken inrichten.
Wel blijft er meestal één pupje van eigen fok hier, dus helemaal leeg is het hier dan niet, zowiezo niet want hier lopen 4 Mech. en een Teckel
Dus de moederhond valt ook niet in een *leeg gat*