Het HondenForum

Het valt mij op dat rassen als de chowchow, sharpei en thai ridgeback erg terughoudend zijn tegenover vreemde. Ik vind ze ook eigenzinnig, dat wil zeggen, erg op zichzelf, hekel aan water, niet echt erg honds meer.
Is dit nou echt een raseigenschap? Want het maakt ze natuurlijk wel uniek, want ik zie het vooral bij zulke rassen terug.
Welke kenner kan mij helpen?

jidde schreef:Het valt mij op dat rassen als de chowchow, sharpei en thai ridgeback erg terughoudend zijn tegenover vreemde. Ik vind ze ook eigenzinnig, dat wil zeggen, erg op zichzelf, hekel aan water, niet echt erg honds meer.
Is dit nou echt een raseigenschap? Want het maakt ze natuurlijk wel uniek, want ik zie het vooral bij zulke rassen terug.
Welke kenner kan mij helpen?

wat zegt de rasstandaard er van?

Nanna schreef:De oosterse windhonden hebben het ook
Saluki, Afghaan, Sloughi, Azawakh, allemaal verschrikkelijke eigenheimers

Ik ken alleen een afghaan en die was was wel heel open qua karakter juist

Rosita Compagner schreef:
wat zegt de rasstandaard er van?

Chowchow:
Naast een uniek uiterlijk heeft de Chow ook een apart karakter. Natuurlijk, hij is een hond en moet ook als hond worden behandeld, maar z’n gedrag vertoont katachtige trekken. Hij gaat graag z’n eigen gang. Laat zich nauwelijks commanderen, heeft een ‘harde kop’. Kan zich heel goed in z’n eentje vermaken. Vreemden laten hem meestal koud.


Thai Ridgeback:
Thai Ridgeback is een goed gespierde, middelgrote, krachtig uitziende hond, staart en oren worden omhoog gedragen waardoor de Thai Ridgeback een stoere uitdrukking krijgt met daarbij een pittig en soms dominant karakter. Dit maakt het een hond die zeker niet voor iedereen geschikt is. Bent u na lang beraad toch van plan een Thai Ridgeback pup aan te schaffen, willen wij als TRCN vereniging u proberen een paar tips te geven.

Sharpei:
De aanhankelijkheid voor "zijn gezin", de opmerkelijke intelligentie en kindvriendelijkheid maken de Shar-Pei tot een bijzonder fijne huishond. Door hun uiterst schone instelling kunnen ze heel vroeg en gemakkelijk zindelijk gemaakt worden. Hun persoonlijkheid en trotse houding maken hen, met hun ingeboren waakinstinct, tot een goede "verdediger van huis en haard". Tegenover vreemden gedragen ze zich terughoudend. Ze bepalen zelf of en wanneer ze door iemand aangehaald willen worden of niet. Iemand die ze niet mogen of "niet willen" wordt eenvoudigweg genegeerd. Mogen ze iemand wél dan zal diegene het ook weten ook!

Nanna schreef:

jidde schreef:

Nanna schreef:De oosterse windhonden hebben het ook
Saluki, Afghaan, Sloughi, Azawakh, allemaal verschrikkelijke eigenheimers

Ik ken alleen een afghaan en die was was wel heel open qua karakter juist

Je hebt altijd uitzonderingen die de regel bevestigen. Een open en vrij karakter is beslist niet des Afghaans Meestal kijken ze je hautain aan alsof ze denken "val jij toch even lekker achter elkaar dood"
Ik vind het juist hun charme.

Daarvoor hoef je geen oosterse windhond te zijn hoor... een vuilnisbakkewindhond kan dat ook prima

Hier had meneer net op z'n donder gehad

De thai is van origine wat terughoudend naar vreemden ja.. maar ik heb er eentje die dat absoluut niet is.. vindt alles en iedereen leuk..

wat je zegt het is niet meer echt honds klopt niet helemaal want het zijn net honden die heel dicht bij hun voorouders staan.. de thai is een oertype en nooit ingekruist met andere rassen.. het gedrag is net meer 'wolfs' dan het gigantisch sociale benaderende gedrag van de gemiddelde huishond.. ook het eigenzinnige karakter en het de baas niet nodig hebben en zijn eigen gang gaan is naar mijn mening meer wolfs...

De Tatra en andere witte berghonden hebben dat ook.

Volgens mij hebben heel veel oosterse rassen dat eigenzinnige wel in meer of mindere mate.

Terughoudend vind ik niet echt het juiste woord maar wat Nanna schrijft:

Meestal kijken ze je hautain aan alsof ze denken "val jij toch even lekker achter elkaar dood"

zo vind ik het wel erg goed omschreven
Eigenzinnig ook, en ook onafhankelijk, arrogant.
Ook zeer van toepassing op het kleinere oosterse grut.

Ik val daar enorm voor.

Ik vind ze ook eigenzinnig, dat wil zeggen, erg op zichzelf, hekel aan water, niet echt erg honds meer.

Dat 'niet echt erg honds meer' dat herken ik ook wel deels.
Megan is echt een hond, haar hele wezen gewoon.
Maar die kleintjes (en ook bij andere oosterse rassen zie ik dit terug) hebben haast menselijke trekjes soms, hoe ze observeren en die arrogante blik soms.
Door dit soort rassen denk ik ook dat honden wel degelijk afwegingen kunnen maken, je ZIET ze namelijk gewoon denken

Precies, ik noem het altijd de katten onder de honden Ik ken 1 shiba inu, dat is net een kat :N: Heeeeeel netjes, ligt ook altijd opgerold als een kat Hij is alleen niet terughoudend.

Wat Nanna zegt klopt inderdaad ook, het interesseert ze gewoon niet andere mensen
Wel grappig dat ik dat door mijn werk dus ook bij bepaalde rassen zie, dat eigenzinnige.

De oosterse afkomst komt ook duidelijk tot uiting in het karakter: de Shih-Tzu is over het algemeen hooghartig, eigenwijs en bepaalt zelf het liefste wat er weI of niet moet gebeuren. Op bevelen reageert hij nauwelijks, op vriendelijk gevraagde verzoeken gaat hij meestal in nadat deze op redelijkheid zijn getoetst. De Shih-Tzu is bovenal vriendelijk en wie met zijn of haar Shih-Tzu een goede band opbouwt zal er een fijne huisgenoot aan hebben.
Grappig dat het zelfs bij de rasbeschrijving over Shih Tzu staat Alleen vind ik Shih tzu wel erg mensvriendelijk, maar dat komt misschien door het gezelschapshond zijn

jidde schreef:Precies, ik noem het altijd de katten onder de honden Ik ken 1 shiba inu, dat is net een kat :N: Heeeeeel netjes, ligt ook altijd opgerold als een kat Hij is alleen niet terughoudend.

Wat Nanna zegt klopt inderdaad ook, het interesseert ze gewoon niet andere mensen
Wel grappig dat ik dat door mijn werk dus ook bij bepaalde rassen zie, dat eigenzinnige.

De oosterse afkomst komt ook duidelijk tot uiting in het karakter: de Shih-Tzu is over het algemeen hooghartig, eigenwijs en bepaalt zelf het liefste wat er weI of niet moet gebeuren. Op bevelen reageert hij nauwelijks, op vriendelijk gevraagde verzoeken gaat hij meestal in nadat deze op redelijkheid zijn getoetst. De Shih-Tzu is bovenal vriendelijk en wie met zijn of haar Shih-Tzu een goede band opbouwt zal er een fijne huisgenoot aan hebben.
Grappig dat het zelfs bij de rasbeschrijving over Shih Tzu staat Alleen vind ik Shih tzu wel erg mensvriendelijk, maar dat komt misschien door het gezelschapshond zijn

tis altijd grappig dat mensen de Shih Tzu zo menselijk vinden. De lhasa apso, de shih tzu zijn zekers geen allemansvriendjes, en zijn zekers van nature geen knuffelhonden.

Eigenlijk alle oosterse gezelschaphonden zijn terughoudend en eigenwijs. Daar en tegen zijn ze vreselijk leuk en lief naar hun eigenaren.

Ja...

Dit schreef ik onlangs nog in een topic over Rimpel

- a-sociaal - check
- stoicijns - check
- eigenwijs - check
- lief voor eigen - check
- afstandelijk naar vreemden - check
- snurken - check
- moeilijk met soortgenoten - check
- moeilijke eters - check
- hoog bord-voor-kop en koe-met-oogkleppen- gehalte in gedrag - check
- hekel aan water - check

Die terughoudendheid naar vreemden is alleen vervelend als je als baasje gevoelig bent voor gezever, gejammer en commentaar van buitenaf.
Verder kan ik er prima mee leven

Het 'algehele' karakterbeeld van Oosterse honden is iets wat me mateloos aantrekt en waardoor ik veel van deze honden echt heerlijk en prachtig vindt.
Het enige dat ik aan Rimpel heel 'bewerkelijk' vind is zijn met-vlagen-onbereikbaarheid met betrekking tot ons als baasjes.
Het doordringen tot hem is erg lastig ....
Qua trainbaarheid interesseert me dat vrij weinig, maar het is in stress situatie's ronduit kloten als je niet tot je hond doordringt en hem niet bereiken kan...
Verder kan ik om dat gedrag, als het niet in vervelende situaties is - vreselijk lachen...

Midden in een kamer met visite gaan zitten met je rug naar het grootste gros toe en dan met je ogen dicht wat voor je uit hangen getuigt toch wel van een hoog "ik-heb-schijt-aan-jullie-in-de-brede-zin-van-het-woord" gehalte....kaas en worst doet ie het dan ook niet meer voor en pootjes opgeven is ook alleen voorbestemd voor diegene die hij aardig vindt.
Aandoenelijk uitkijken en mensen plezieren en daarvan genieten zoals Muis doet is aan Rimpel niet besteedt en ik mag dat gedrag wel

Nanna schreef:

jidde schreef:
De oosterse afkomst komt ook duidelijk tot uiting in het karakter: de Shih-Tzu is over het algemeen hooghartig, eigenwijs en bepaalt zelf het liefste wat er weI of niet moet gebeuren. Op bevelen reageert hij nauwelijks, op vriendelijk gevraagde verzoeken gaat hij meestal in nadat deze op redelijkheid zijn getoetst. De Shih-Tzu is bovenal vriendelijk en wie met zijn of haar Shih-Tzu een goede band opbouwt zal er een fijne huisgenoot aan hebben.
Grappig dat het zelfs bij de rasbeschrijving over Shih Tzu staat Alleen vind ik Shih tzu wel erg mensvriendelijk, maar dat komt misschien door het gezelschapshond zijn

Ik vind de Shih Tzu niet echt afstandelijk over het algemeen. De Lhasa Apso maakt dat echter in drievoud goed

Ik denk dat de Shih Tzu's zo doorgefokt zijn, dat het karakter daardoor veranderd is. De shih tzu;s die ik ken, zijn denk ik bijna allemaal echte nepperds zeg maar, dus dat is natuurlijk niet echt te noemen dan.


Hilje, wat grappig hoe je het omschrijft en warempel, het is nog waar ook hahahaha

Is het waar dat bij een sharpei de gehoorgang zooo dichtzit, dat ze bijna doof zijn? ik heb het nu 2x gehoord en ook zelf gezien dat de gehoorgang zoo piepklein is :N:

Nanna schreef:

jidde schreef:
De oosterse afkomst komt ook duidelijk tot uiting in het karakter: de Shih-Tzu is over het algemeen hooghartig, eigenwijs en bepaalt zelf het liefste wat er weI of niet moet gebeuren. Op bevelen reageert hij nauwelijks, op vriendelijk gevraagde verzoeken gaat hij meestal in nadat deze op redelijkheid zijn getoetst. De Shih-Tzu is bovenal vriendelijk en wie met zijn of haar Shih-Tzu een goede band opbouwt zal er een fijne huisgenoot aan hebben.
Grappig dat het zelfs bij de rasbeschrijving over Shih Tzu staat Alleen vind ik Shih tzu wel erg mensvriendelijk, maar dat komt misschien door het gezelschapshond zijn

Ik vind de Shih Tzu niet echt afstandelijk over het algemeen. De Lhasa Apso maakt dat echter in drievoud goed

Shih Tzu zijn ook zeker niet afstandelijk nee, mits ze je de moeite waard vinden.
Als hier bezoek komt en ze vinden diegene aardig kunnen ze flink uitpakken, op het theatrale af, het zijn dan net kleine entertainertjes
Niet opdringerig overigens.
Dat is niet waardig, namelijk

Bantam is trouwens wel vrij afstandelijk voor een Shih Tzu, en ook zeker geen allemansvriend.
Kat uit de boom kijk-type, net als ik

Hij en Misty zijn ook echt het tegenovergestelde, hij is echt een superwandelaar, Misty houdt he-le-maal niet van wandelen, ja zo heel af en toe.
Hij zwemt, zij baadt niet eens pootje.
Vies worden en regen gruwelt ze van, hij doet niets liever dan vies worden.
Misty voldoet wel heel echt aan de rasbeschrijving qua karakter, inclusief het: weinig beweging nodig hebben, genoeg aan een blokje om
Maar ze kunnen wel helemaal geweldig met elkaar vinden, Jut en Jul.

Ze zijn ook trouwens absoluut niet belonings-gevoelig, ze doen iets omdat ze het willen of leuk vinden vooral, maar echt niet omdat er iets tegenover staat.
I.t.t. Megan die alles doet voor iets lekkers.

Ze hebben ook een dikke huid over het algemeen.
Waar Megan hevig ontdaan zou zijn van een stemverheffing, kijkt Bantam je niet eens aan of juist wel en dan liefst zo van jajajaja

Ik vind ze geweldig, en Pekinezen ook trouwens, heel bijzondere karaktertjes.
Je moet er tegen kunnen

nee hoor Wendy ...ze zijn niet doof
hij hoort het leer kraken van de stoel als ik beweeg

Ik denk dat het een complot is...ze hebben die oortjes zo klein gemaakt dat wij mensen DENKEN dat ze slecht horen, maar in werkelijkheid horen ze ALLES hoor

Je hebt wel gelijk dat sommige peitjes hele nauwe gehoorgangen hebben...het kunnen horen heeft daar niet veel invloed op wel is het zo dat ze vaak veel gezeik hebben met hun oren.
Rimpel heeft als jonge hond veel last van zijn oren gehad en toen ging het jaren eigenlijk aardig goed.
Vorig jaar en begin dit jaar heeft hij ook weer een rot periode gehad waarin ik weken bezig ben om het weer wat in orde te krijgen.
Veel smeer, en het is echt een heel lang verhaal om alles eruit te krijgen en te houden.
Als je dit verwaarloosd kunnen ze ontstekingen krijgen en idd slechter gaan horen...dat is wel waar.

Peitjes en oren zijn een aandachtspunt

Tja ... Frenk moet dan een kruising Shih X Lhasa zijn

Hij is helemaal niet afstandelijk (wel stronteigenwijs trouwens )

Zelfs nu hij zo'n beetje in de angstfase zit, vind hij eigenlijk alle mensen leuk, ook als ze niet zo op hem zitten te wachten. Dat leidt tot verwonderde en soms ook verbolgen blikken richting doorfietsende fietsers Honden kan hij beter 'lezen' dan mensen, maar als de ander zin heeft om te spelen, dan staat Frenk altijd paraat. Het enige waar ik aan kan merken dat hij wel in die angstfase is aanbeland is dat hij nu schrikachtig kan reageren op doodnormale dingen als vuilnisbakken, plastic zakken of rammelende auto's/fietsen/brommers/vrachtwagens

Voor ons als baasjes is hij enorm gezellig. Hij kan wel alleen thuis zijn, maar als ik thuis ben, dan volgt hij mij op de voet. Hij wil gewoon het liefste in je buurt zijn, maar dat hoeft niet letterlijk op schoot te zijn trouwens. Dat vindt hij niks. Je merkt ook aan hem dat hij pas echt helemaal in zijn sas is als mijn vriend en ik allebei thuis zijn. Dan kan hij zijn geluk niet op, zo lijkt het Zijn staart lijkt wel een propeller en zijn lijffie kronkelt in de meest uitbundige bochten.

Als we op straat lopen gaat Frenk lopen 'herderen' trouwens. Als ik even ergens blijf staan kijken, terwijl mijn vriend doorloopt, dan gaat Frenk rondjes om ons heen lopen. Ook in alle vormen van spel zie je hem vooral de 'weglopers' staande houden, tot de groep weer bijeen is.

Hij kan trouwens heel goed luisteren, maar kan ook erg oost-indisch doof zijn. Hij blijft hier bijvoorbeeld proberen om openhaardhoutjes te pakken. Dan zie ik hem langzaam onder de trap schuiven. Dan zeg ik: Frenk, foei. En dan risst hij heel snel op zijn billen onder de trap vandaan en gaat mij met een schuin koppie aan zitten kijken Vervolgens laat hij zich met een diepe, diepe, zucht op de grond zakken en gaat met zijn neus tegen de mand met houtjes aan liggen. En dan af en toe naar mij kijken he

Ik krijg op de puppycursussen complimenten over zijn werklust, zijn alertheid/focus op mij en zijn (schijnbare) slimheid. Tja, hij doet alles voor rodi-worst

Maar goed, hij is dus qua gedrag met mensen en met andere honden echt erg sociaal. Daarnaast zwemt hij als een otter (met zijn lange haar :N: ) en wentelt zich daarnaast met groot genoegen in het zand en de blaadjes Ook loopt hij het liefste wel 3 uur per dag in het bos of op het strand, in de stad kan het hem allemaal wat minder boeien, mede ook omdat hij dan aan de lijn moet blijven.... Hij vindt trainen tot nog toe hartstikke leuk, hij is ook echt heel actief en heeft een hoog energie niveau.

Die oosterse terughoudendheid of dat nuffige imago van de swiffers zie ik hier dus voorlopig nog niet terug

Kayka schreef:De Tatra en andere witte berghonden hebben dat ook.

ridgebacks idem.

Inge O schreef:ik heb het hier al eerder gezegd : de oosterlingen hebben bij het fokken honden en katten door elkaar gehaald : ze fokken honden met een kattenkarakter en katten met een hondenkarakter .

Haha dat is zo

De Tibetaanse Terriër is een levendige hond, die zijn leven lang speels blijft. Hij is moedig, waaks, vrolijk, bijdehand en zeer trouw aan de baas. Soms kan hij wat terughoudend zijn naar vreemden, maar is absoluut niet agressief.

Ljennah is absoluut niet terughoudend naar vreemden, zijn vindt iedereen geweldig ook degenen die haar niet geweldig vinden Gek op kinderen, over het algemeen zeer sociaal naar andere honden (de enkeling die ze niet "moet" moet ze ook echt niet). Wel eigenzinnig en soms stoïcijns en met regelmaat last van Tibetaanse doofheid
Zij is niet voer-gevoelig en doet de dingen als het haar uitkomt (soms tot mijn grote ergernis) maar verder een o zo makkelijke hond.