Het HondenForum

Het is niet geheel onmogelijk dat er ooit in de toekomst overwogen wordt om met Lumi een nestje te fokken (mits ze aan alle eissen voldoet, fokken is zeker geen must voor mij). Alleen is er mogelijk een probleempje. Lumi is behoorlijk klein en ik verwacht ook dat ze ondertussen is uitgegroeid in de hoogte. Als ik op zoek zou gaan naar een reu is deze zeker 6 cm hoger dan haar, mogelijk zelfs 9 cm. Zou het problemen op kunnen leveren als je een teefje van 34 cm door een reu van 43 cm laat dekken? Een reu kleiner dan 40 cm zal vrijwel onmogelijk zijn om te vinden. Ook dan is er circa 6 centimeter verschil in formaat tussen reu en teef.
Zijn er mensen die ervaring hebben met een dergelijk formaatverschil tussen reu en teef?

Alvast bedankt voor de reacties.

nope, wel omgekeerde richting.

Nu, niet zo'n behoorlijk verschil, maar Ds is wel een paar cm groter dan Biek.

ik voorzie daarin geen problemen hoor niet qua dekking en niet qua dracht/bevalling

nee geen problemen.

Hou alleen rekening met het kiezen van de reu dat die niet aan de bovengrens zit. Een hond aan de bovengrens met een hond die klein is geeft ook weer grote en kleine honden, het heft zich niet op zodat je allemaal gemiddelde hoogtes krijgt

Maar is jouw teefje niet te klein dan volgens de rasstandaard dat er zoveel verschil in zit?

Dank jullie wel voor de reacties. Bij een hondje van 34 centimeter lijkt 9 centimeter groter mij namelijk best wel vrij veel.

jores schreef:
Maar is jouw teefje niet te klein dan volgens de rasstandaard dat er zoveel verschil in zit?

Op dit moment 1 cm te klein .
Een reu van 43 cm is één centimeter te groot. Van Lumi ken ik zo'n 7 generaties en op voorhand had ik eerder verwachht dat ze tussen de 39-41 centimeter zou worden. Het is voor mij een groot raadsel waarom ze zo klein is gebleven.

nope, geen probleem,
hier bij de laatste dekking een verschil van ruim 11 cm


alleen de eerste pogingen (reu onervaren) schoot hij er overheen, maar dat had hij zo door....

Renske schreef:Dank jullie wel voor de reacties. Bij een hondje van 34 centimeter lijkt 9 centimeter groter mij namelijk best wel vrij veel.

jores schreef:
Maar is jouw teefje niet te klein dan volgens de rasstandaard dat er zoveel verschil in zit?

Op dit moment 1 cm te klein .
Een reu van 43 cm is één centimeter te groot. Van Lumi ken ik zo'n 7 generaties en op voorhand had ik eerder verwachht dat ze tussen de 39-41 centimeter zou worden. Het is voor mij een groot raadsel waarom ze zo klein is gebleven.

heeft ze nog tijd om die 1 cm te groeien?

gek is dat hè dat er ineens een kleintje tussen zit. Bij onze Chad in het nest zijn de meeste honden van gemiddelde grootte maar daarbij is een zusje net aan de ondergrens en 1 broer is 57 cm (2 cm boven de bovengrens).

Renske schreef:Het is niet geheel onmogelijk dat er ooit in de toekomst overwogen wordt om met Lumi een nestje te fokken (mits ze aan alle eissen voldoet, fokken is zeker geen must voor mij). Alleen is er mogelijk een probleempje. Lumi is behoorlijk klein en ik verwacht ook dat ze ondertussen is uitgegroeid in de hoogte. Als ik op zoek zou gaan naar een reu is deze zeker 6 cm hoger dan haar, mogelijk zelfs 9 cm. Zou het problemen op kunnen leveren als je een teefje van 34 cm door een reu van 43 cm laat dekken? Een reu kleiner dan 40 cm zal vrijwel onmogelijk zijn om te vinden. Ook dan is er circa 6 centimeter verschil in formaat tussen reu en teef.
Zijn er mensen die ervaring hebben met een dergelijk formaatverschil tussen reu en teef?

Alvast bedankt voor de reacties.

Hoi,
Kijk, behalve naar de grootte van jouw hond, ook naar die van ouders, grootouders, ooms, tantes, broers, zussen. En naar de reu in kwestie en diens 'voorouders' en broers/zussen.
Het dekken zal wel zonder problemen lukken (anders de teef evt op een stoeptegel zetten (niet lachen))
Je 'moet' denken aan de grootte van de pups, dat dat bij de worp geen problemen oplevert voor de moederhond. Dus, je wilt liefst pups die normaal van grootte zijn, mischien liefst wat klein

Nou heb je dat gelukkig altijd voor het kiezen (NOT!) maar je kunt wel het lot een handje helpen door liever te kiezen voor een reu die niet alleen zelf wat kleiner is, maar wiens hele familie wat kleiner is. Liever een grote reu uit een kleine familie dan een kleine reu uit een grote familie als je begrijpt wat ik bedoel

Natuurlijk kijk je ook naar de rest van de gegevens van de reu, of de lijnen passen, gezondheid, uiterlijk, gedrag..... maar dit is wel iets om mee te nemen in je gedachte.
Vraag ook de da om advies. Bij sommige teven (weet ik uit verhalen, ik ken het niet uit de praktijk) is het bekken niet 'normaal' maar juist wat groter of wat kleiner. Is dat laatste het geval, KAN een dracht / worp lastiger zijn. Dan moet je nog maar rekening houden met de mogelijke pupgrootte.

Laat je ook door de rasvereniging voorlichten, leg allerlei meningen naast elkaar, overleg, overweeg en neem op basis daarvan een beslissing die dan goed lijkt. Overleg met de fokker van jouw teef, met andere fokkers misschien (er is een hondenfokkersforum!) ook van andere rassen....
Lees alles, behoud wat bij je past en vergeet de rest.

Het hoeft allemaal geen probleem op te leveren... maar je wordt mogeljk wel in je keuze 'gestuurd' !

Suzanne

Volgens mij, maar ik kan ernaast zitten, maakt een teef bijna altijd pups die ze kan werpen en groeien ze daarna pas uit. Ik heb nl zelf nog nooit gehoord dat een teef te grote pups kreeg om zelf te werpen. Wel is het erg onhandig als je een bulldog op een whippet zet omdat een bulldog zelf al te brede pups krijgt om te werpen. Maar als je bv een borderterrier een yorkie laat dekken dan kan ze de pups gewoon werpen. Of een herder die een whippet dekt, ook zover ik weet geen enkel probleem. Relatief gezien zijn pups altijd heel klein. De pups van een JR zijn relatief gezien niet heel veel kleiner dan die van een St. Bernhard terwijl ze later bij volwassenheid soms 25 keer kleiner zijn. Bij de geboorte is dat absoluut niet het geval en de rasgroei vindt vooral na de geboorte plaats.

Bij kruisingen is het zelden zo dat de vader en de moeder bij elkaar passen kwa grootte.

Zelf nog geen ervaring maar ken wel verscheidene voorbeelden van kleine Mexicanen en Peruanen die gedekt werden door een flinke middenslag en dat is gewoon goed gegaan.
Ik denk dat het alleen een probleem kan zijn als het toevallig ook maar 1 of twee pups zijn maar daar kan ik naast zitten.

Inge O schreef:

Suzanne123 schreef: Nou heb je dat gelukkig altijd voor het kiezen (NOT!) maar je kunt wel het lot een handje helpen door liever te kiezen voor een reu die niet alleen zelf wat kleiner is, maar wiens hele familie wat kleiner is. Liever een grote reu uit een kleine familie dan een kleine reu uit een grote familie als je begrijpt wat ik bedoel

de volwassen grootte van een mannelijk dier heeft niks te maken met de grootte van de jongen die hij verwekt. het is wel zo (bekend uit de veeteelt) dat bepaalde stieren bv. kleine kalveren geven en andere grotere, maar dat staat volledig los van hun eigen lichaamsgrootte.

Ah, dat had ik dus ook al begrepen. Pas na de geboorte gaan de genen van de vader echt een rol spelen in het uitgroeien toch? Zo heb ik nl een mechelaar gekend die gedekt was door een St. Bernhard, een bouvier en een Duitse herder. Ze hadden een feest (beetje hippie-type mensen op een gekraakte woonboot) en alle honden die mee waren hadden buiten een feestje blijkbaar. De moeder heeft 13 pups gegeven die allemaal even groot waren bij de geboorte op de normale geboorte-verschillen na. Ze hebben 4 pups moeten houden die ze niet kwijt konden en uiteindelijk zat er wel 20 kilo verschil tussen de pups die een Sint als vader hadden en de pups die mechel/duister waren. Daar zag je dus in eerste instantie niks van.

Mams was denk ik 20 kilo en een van de vaders 50 kilo

Isis is 80 cm schoft en de dekreu 2 jaar geleden 95 cm schoft.
Dat ging prima. Wel hebben we de honden begeleid (teef aan riempje vastgehouden en de reu helpen 'afstappen').

MARC_S schreef:Bij kruisingen is het zelden zo dat de vader en de moeder bij elkaar passen kwa grootte.

Ik ken zelfs een kruising Teckel x Newfoundlander. (Echt een geweldige hond, trouwens! )

MARC_S schreef:Ah, dat had ik dus ook al begrepen. Pas na de geboorte gaan de genen van de vader echt een rol spelen in het uitgroeien toch? Zo heb ik nl een mechelaar gekend die gedekt was door een St. Bernhard, een bouvier en een Duitse herder. Ze hadden een feest (beetje hippie-type mensen op een gekraakte woonboot) en alle honden die mee waren hadden buiten een feestje blijkbaar. De moeder heeft 13 pups gegeven die allemaal even groot waren bij de geboorte op de normale geboorte-verschillen na. Ze hebben 4 pups moeten houden die ze niet kwijt konden en uiteindelijk zat er wel 20 kilo verschil tussen de pups die een Sint als vader hadden en de pups die mechel/duister waren. Daar zag je dus in eerste instantie niks van.

Mams was denk ik 20 kilo en een van de vaders 50 kilo

Ter vergelijking: een doggenpup weegt gemiddeld zo'n 600 gram bij de geboorte en een Chihuahuapup 150 gram en op volwassen leeftijd zit er zo'n 70 kilo verschil tussen.

Essy schreef: (teef aan riempje vastgehouden en de reu helpen 'afstappen').

Dat helpen 'afstappen', is ook niet geheel zonder risico's, trouwens. Ik ken een reu die tot twee keer toe zijn piemel heeft gekneusd, nadat de eigenaar hem heeft helpen 'afstappen'.

Scooby schreef:

Essy schreef: (teef aan riempje vastgehouden en de reu helpen 'afstappen').

Dat helpen 'afstappen', is ook niet geheel zonder risico's, trouwens. Ik ken een reu die tot twee keer toe zijn piemel heeft gekneusd, nadat de eigenaar hem heeft helpen 'afstappen'.

:N:

Ik heb altijd begrepen dat als ik met Buffy had willen fokken en een klein reutje had gebruikt, ik kans had op grote honden, kleine honden en "normale" honden.

Misschien is Lumi klein gebleven, maar was ze genetisch wel voorbestemd om bijvoorbeeld 38 centimeter te worden, dat is natuurlijk ook nooit zeker. Daar kunnen omstandigheden tijdens de dracht of het opgroeien in meespelen. Lumi was bij de geboorte al erg klein en is niet ziek geweest, dus zal het niet in de periode van opgroeien gevallen zijn.

Dit gaat dan niet over of ze ze wel probleemloos kan dragen of werpen, maar meer over hoe het zal zijn met het nageslacht. Je hebt kans op een nest dat echt absoluut niet homogeen is, het is de vraag of je dat wil. Het is niet zo dat een grote reu haar kleine gestalte zomaar zal opheffen bij de pups.

Het is een beetje kiele kiele of ze die ene centimeter nog zal groeien. Buffy is op die leeftijd wel nog een centimeter gegroeid, maar zij was al groot, dus relatief is een centimeter bij Lumi meer dan bij Buffy.

Ik snap wel heel goed dat je graag een nestje met haar wil hoor, maar zelf zou ik er terughoudend in zijn om met een hondje te fokken dat heel erg klein of heel erg groot is. Vanzelfsprekend spelen er andere dingen mee dan grootte; een goede bouw en goed karakter is zeker zo belangrijk, dat is afwegen en heel veel rondkijken (zul je beslist ook doen) hoe het zo verloopt bij andere heel kleine teefjes waar mee gefokt wordt.

Anne

MARC_S schreef:Volgens mij, maar ik kan ernaast zitten, maakt een teef bijna altijd pups die ze kan werpen en groeien ze daarna pas uit. Ik heb nl zelf nog nooit gehoord dat een teef te grote pups kreeg om zelf te werpen. Wel is het erg onhandig als je een bulldog op een whippet zet omdat een bulldog zelf al te brede pups krijgt om te werpen. Maar als je bv een borderterrier een yorkie laat dekken dan kan ze de pups gewoon werpen. Of een herder die een whippet dekt, ook zover ik weet geen enkel probleem. Relatief gezien zijn pups altijd heel klein. De pups van een JR zijn relatief gezien niet heel veel kleiner dan die van een St. Bernhard terwijl ze later bij volwassenheid soms 25 keer kleiner zijn. Bij de geboorte is dat absoluut niet het geval en de rasgroei vindt vooral na de geboorte plaats.

Bij kruisingen is het zelden zo dat de vader en de moeder bij elkaar passen kwa grootte.

ik ken een engels staffje (toen ik nog niet wist dat dat een engels staffje was ) die gedekt is door de rottweiler van dezelfde eigenaar. honden waren terreinhonden en sukkel had niet door dat ze loops en zwanger was...

toen werd ze ziek. DA heeft er een één pup uitgehaald zo groot als bijna de buikruimte van het staffteefje. nog niet volgroeid...

teefje heeft het overleefd gelukkig

Een kooikerreu mag toch niet worden ingezet als hij te groot is ,wat mag hij maximaal zijn?


ik dacht iets van 42 cm?

Dus zoveel groter wordt het dan toch niet dat de reu is?

MARC_S schreef:Volgens mij, maar ik kan ernaast zitten, maakt een teef bijna altijd pups die ze kan werpen en groeien ze daarna pas uit. Ik heb nl zelf nog nooit gehoord dat een teef te grote pups kreeg om zelf te werpen. Wel is het erg onhandig als je een bulldog op een whippet zet omdat een bulldog zelf al te brede pups krijgt om te werpen. Maar als je bv een borderterrier een yorkie laat dekken dan kan ze de pups gewoon werpen. Of een herder die een whippet dekt, ook zover ik weet geen enkel probleem. Relatief gezien zijn pups altijd heel klein. De pups van een JR zijn relatief gezien niet heel veel kleiner dan die van een St. Bernhard terwijl ze later bij volwassenheid soms 25 keer kleiner zijn. Bij de geboorte is dat absoluut niet het geval en de rasgroei vindt vooral na de geboorte plaats.

Bij kruisingen is het zelden zo dat de vader en de moeder bij elkaar passen kwa grootte.

Tsuki is 19 cm schoft ongeveer, en gedekt door een reutje van hetzelfde ras, die misschien 5 cm groter was dan zij. Toch maar 1 pup die te groot was waardoor ze hem niet zelf kon werpen en een keizersnede volgde. (pup was dood).
DUs zo af en toe kan het wel, maar dat gaat dan om een minirasje.

Ah okee, dat wist ik niet. Ik heb er ook totaal geen verstand van

Precies wat Inge zegt. 1 pup is heel vaak een probleem. Al dekt een tekkel een mechelaar, dan nog kan 1 pup veel te groot worden voor de bevalling.

MARC_S schreef:Precies wat Inge zegt. 1 pup is heel vaak een probleem. Al dekt een tekkel een mechelaar, dan nog kan 1 pup veel te groot worden voor de bevalling.

Dat klinkt ook wel logisch, minder snuggere opmerking van mij. Alle voedingsstoffen voor 1 pup plus de ruimte om door te groeien ipv die ruimte te delen met 2 anderen geeft al een grotere pup natuurlijk.
Spuit 11

Dondersteen schreef:Een kooikerreu mag toch niet worden ingezet als hij te groot is ,wat mag hij maximaal zijn?


ik dacht iets van 42 cm?

Dus zoveel groter wordt het dan toch niet dat de reu is?

Als ze maar een ZG halen, dan mogen ze via de vereniging ingezet worden. Reuen van 46 centimeter kunnen dus zonder al te veel problemen ingezet worden. Een te grote reu haalt makkelijk een ZG, meet een klein teefje is dat afwachten .

Jinx schreef:

MARC_S schreef:Precies wat Inge zegt. 1 pup is heel vaak een probleem. Al dekt een tekkel een mechelaar, dan nog kan 1 pup veel te groot worden voor de bevalling.

Dat klinkt ook wel logisch, minder snuggere opmerking van mij. Alle voedingsstoffen voor 1 pup plus de ruimte om door te groeien ipv die ruimte te delen met 2 anderen geeft al een grotere pup natuurlijk.
Spuit 11

Geeft niet, het is helemaal niet raar als je denkt dat het zou ontstaan door een hond die 5 cm groter is. Echter zoals aangegeven, één pup geeft vaker problemen bij de geboorte.

crutz schreef:nope, geen probleem,
hier bij de laatste dekking een verschil van ruim 11 cm


alleen de eerste pogingen (reu onervaren) schoot hij er overheen, maar dat had hij zo door....

Wat een verschil! De bevalling en dracht is probleemloos gegaan?

jores schreef:
heeft ze nog tijd om die 1 cm te groeien?

gek is dat hè dat er ineens een kleintje tussen zit. Bij onze Chad in het nest zijn de meeste honden van gemiddelde grootte maar daarbij is een zusje net aan de ondergrens en 1 broer is 57 cm (2 cm boven de bovengrens).

Mogelijk groeit ze nog 1 cm, maar er is geen harde eis dat ze de 25 cm moet halen. Alleen om ZG'tjes te kunnen halen zou dat mogelijk gemakkelijker zijn. Toch denk ik dat dat ene centimetertje niet uitmaakt. Ze is een klein typje en keurmeesters zien nou eenmaal graag groot en grof bij een kooikerhondje. Lumi is klein en zeer behendig, dus eigenlijk ideaal voor het oorspronkelijke werk in de eendenkooi .

Fokken, je kunt zo je best doen, je weet soms niet wat er uit gaat komen.

Jinx schreef:

MARC_S schreef:Volgens mij, maar ik kan ernaast zitten, maakt een teef bijna altijd pups die ze kan werpen en groeien ze daarna pas uit. Ik heb nl zelf nog nooit gehoord dat een teef te grote pups kreeg om zelf te werpen. Wel is het erg onhandig als je een bulldog op een whippet zet omdat een bulldog zelf al te brede pups krijgt om te werpen. Maar als je bv een borderterrier een yorkie laat dekken dan kan ze de pups gewoon werpen. Of een herder die een whippet dekt, ook zover ik weet geen enkel probleem. Relatief gezien zijn pups altijd heel klein. De pups van een JR zijn relatief gezien niet heel veel kleiner dan die van een St. Bernhard terwijl ze later bij volwassenheid soms 25 keer kleiner zijn. Bij de geboorte is dat absoluut niet het geval en de rasgroei vindt vooral na de geboorte plaats.

Bij kruisingen is het zelden zo dat de vader en de moeder bij elkaar passen kwa grootte.

Tsuki is 19 cm schoft ongeveer, en gedekt door een reutje van hetzelfde ras, die misschien 5 cm groter was dan zij. Toch maar 1 pup die te groot was waardoor ze hem niet zelf kon werpen en een keizersnede volgde. (pup was dood).
DUs zo af en toe kan het wel, maar dat gaat dan om een minirasje.

19cm schoft klopt dat wel?

starfleet schreef: Ik snap wel heel goed dat je graag een nestje met haar wil hoor, maar zelf zou ik er terughoudend in zijn om met een hondje te fokken dat heel erg klein of heel erg groot is. Vanzelfsprekend spelen er andere dingen mee dan grootte; een goede bouw en goed karakter is zeker zo belangrijk, dat is afwegen en heel veel rondkijken (zul je beslist ook doen) hoe het zo verloopt bij andere heel kleine teefjes waar mee gefokt wordt.

Erg groot heb ik al ervaring mee . Beetle is meer te groot (1,5 cm), dan dat Lumi te klein is. Bente's moeder was 42 cm, een teef die mooiere nakomelingen dan haar gegeven heeft moet bij de kooikerhondjes volgens mij nog geboren worden.

Het is echt niet zo dat ik per se met haar wil fokken. Alleen als ze door haar formaat al niet geschikt zou zijn om een keer een nestje te krijgen, dan zou ik het gewoon helemaal uit mijn hoofd kunnen gaan zetten. Dan hoef ik niet na te denken over gezondheidsonderzoeken, shows en de gewenste reu aan alle eissen te laten voldoen. Mijn droomcombinatie met Lumi is een reu die nog nergens op is onderzocht en naar verwachting anders ook niet ingezet zal worden voor de fokkerij. . Mede door de reacties die ik in dit onderwerp krijg, wordt het mij wel duidelijk dat haar formaat geen probleem hoeft op te leveren. Natuurlijk kunnen er altijd andere problemen ontstaan bij een dracht en bevalling.

Ik besef zelf ook dat het gewenst is om een homogeen nest te fokken als je wilt fokken. Dat kan misschien wat lastiger zijn met een hondje als Lumi. Toch denk ik dat dat niet het grootste bezwaar is. Ik weet wat er voor haar zit in de genen, helaas geen 30 generaties, maar wel zo'n 7. Heel veel van hetzelfde type. De fokker van Lumi heeft ook niet voor niets haar vader bij haar moeder uitgezocht.
Zelf weet ik al via via sowieso twee kleine kooikerhondjes waar in het verleden wel eens mee gefokt is, die hadden geen problemen. En bedenk me net, ken nog een teefje die niet veel groter was dan 35 cm en is zonder problemen door een reu van 41 cm gedekt.

Essy schreef:

Jinx schreef:

MARC_S schreef:Volgens mij, maar ik kan ernaast zitten, maakt een teef bijna altijd pups die ze kan werpen en groeien ze daarna pas uit. Ik heb nl zelf nog nooit gehoord dat een teef te grote pups kreeg om zelf te werpen. Wel is het erg onhandig als je een bulldog op een whippet zet omdat een bulldog zelf al te brede pups krijgt om te werpen. Maar als je bv een borderterrier een yorkie laat dekken dan kan ze de pups gewoon werpen. Of een herder die een whippet dekt, ook zover ik weet geen enkel probleem. Relatief gezien zijn pups altijd heel klein. De pups van een JR zijn relatief gezien niet heel veel kleiner dan die van een St. Bernhard terwijl ze later bij volwassenheid soms 25 keer kleiner zijn. Bij de geboorte is dat absoluut niet het geval en de rasgroei vindt vooral na de geboorte plaats.

Bij kruisingen is het zelden zo dat de vader en de moeder bij elkaar passen kwa grootte.

Tsuki is 19 cm schoft ongeveer, en gedekt door een reutje van hetzelfde ras, die misschien 5 cm groter was dan zij. Toch maar 1 pup die te groot was waardoor ze hem niet zelf kon werpen en een keizersnede volgde. (pup was dood).
DUs zo af en toe kan het wel, maar dat gaat dan om een minirasje.

19cm schoft klopt dat wel?

Volgens mij wel ja Het kan ook 21 zijn....Nouja, maximaal 21