Het HondenForum

Mila is over een dikke week al uitgerekend .

Voor mij is dit het eerste nestje, dus ik heb nog 0,0 ervaring met de bevalling bij de hond. Eerst dacht ik er nog wat makkelijker over, maar nu het zo dichtbij komt, word ik toch wel zenuwachtig.
Ik ga namelijk twijfelen of ik het wel alleen kan, en met alleen bedoel ik dan zonder iemand met ervaring. Mijn vriend of mijn moeder zal mij er wel bij helpen, maar die hebben beiden ook geen ervaring.

Natuurlijk heb ik alle boeken van binnen en van buiten gelezen, heb ik bevallingsfilmpjes bekeken en internet doorgeplozen op zoek naar bevallingservaringen...
Maar de praktijk is vaak toch anders...

Vraagje voor de fokkers dus: kan iemand zonder ervaring maar met goede wil en kennis uit de boekjes, een nestje goed ter wereld brengen? Of raden jullie toch ten zeerste aan dat er iemand bij is die ervaring heeft?

Bedankt!

ik zou iemand erbij halen die ervaring heeft, je weet het nooit!!

bij lola ging het perfect en heel goed en had ik het in theorie alleen kunnen doen, maar ik was dolblij dat ciska erbij was. zij heeft 1 nestje gehad en alles toch al een keer gezien en dat geeft een veilig gevoel.

ik zou kijken of je er iemand bij kan krijgen. al is diegene alleen maar in je buurt.

Tja, aan de ene kant heb ik er wel vertrouwen in dat het me gaat lukken, maar toch: stel dát...

Mijn buurvrouw heeft ooit eens een nestje gehad maar dat is jááááááren geleden...maar toch misschien wel fijn om haar op standby te hebben, dus ik ga eens informeren....

toen onze DH beviel voor de eerste keer, had mijn vader in eerste instantie het ook alleen gedaan. het ging gelukkig ook helemaal goed. volgens mij had hij nog wel voor de tijd even de dierenarts gebeld dat het ging gebeuren, voor het geval dat.

Wij hadden iemand standby staan.
Heeft alleen ff geholpen bij de begin van de bevalling.
Daarna heb ik het alleen gedaan met Asja.
Later erop terug gekeken zou ik het ook alleen wel gered hebben.
Maar op het moment was ik blij dat ik er iemand bij had die al heel wat bevallingen mee heeft gemaakt

Als het je een rustiger gevoel geeft dat er iemand standby staat dan moet je dat zeker doen.

Mickie schreef:

Mirabella schreef:volgens mij had hij nog wel voor de tijd even de dierenarts gebeld dat het ging gebeuren, voor het geval dat.

Ja, dat heb ik ook gedaan; even de DA ingeseind dat de bevalling begonnen was.

Ja dit ga ik ook zeker doen

Natasja&Mila schreef:

Mickie schreef:

Mirabella schreef:volgens mij had hij nog wel voor de tijd even de dierenarts gebeld dat het ging gebeuren, voor het geval dat.

Ja, dat heb ik ook gedaan; even de DA ingeseind dat de bevalling begonnen was.

Ja dit ga ik ook zeker doen

had ik ook gedaan. en voor mijn eigen gevoel hem ook laten komen na de bevalling om mams en het volk te bekijken. toen hij weg was viel de spanning pas echt van me af dus ik ben erg blij dat ik dat gedaan heb

Ik ben zelf geen fokker, heb eerst wel eens over een nestje gedacht, maar zou er altijd een ervaren iemand bij willen hebben. Ik denk dat het heel persoonlijk is. Ik heb een vriendin die nergens haar hand voor om draait en het juist leuk vindt zoiets gewoon te doen en wel te zien en ik ben een scheiter. Ligt er maar net aan hoe je eigen gevoel er bij is.
Anne

heb mijn eerste nestje wel "alleen" gedaan (mijn toenmalige vriend was er bij)
maar was een paar maanden daarvoor wel bij een ervaren fokker bij de geboorte van een nestje geweest...dat scheelt denk ik wel in hoe het voelt...

Zowel het eerste als het tweede nestje heb ik alleen gedaan, DA wel geïnformeerd over de uitgerekende dag.

Als ik iets hoor van fokkers die al jaren fokken is dat elke bevalling anders is, dus een 'ervaren' iemand erbij, dat is denk ik net wat je zelf prettig vind. Ligt misschien ook aan het ras, mijn ras geeft in de regel weinig problemen, keizersnedes zijn uitzonderingen en veelal goede moeders die nagenoeg alles zelf doen.

Al met al lijkt het me een kwestie van persoonlijke voorkeur. Als jij extra onzeker bent doordat je het alleen moet doen en je voelt je beter met iemand erbij, dan zou ik dat doen, al is het maar voor je teef. Als jij al super gestresst bent, kan ik me niet voorstellen dat dat voor haar kalmerend werkt.

Bij ons ging de eerste bevalling helemaal fout, en we hadden haast handen tekort met zn vieren!!!!. Dus ik zou zeggen, zeker als je nog nooit écht een bevalling hebt meegemaakt, Vraag alsjeblieft iemand die kan komen helpen.

Als je een pup hebt bijvoorbeeld met een afgescheurde navelstreng die je dicht moet klemmen omdat het anders doodbloedt, terwijl er een pup naar buiten komt in stuitligging waarvan het vliesje niet losgegaan is, en mama te moe is om wat te doen, dan hang je.

Maar een voorspoedig verlopende bevalling volgens het boekje zou je wel in je eentje moeten kunnen doen ja. Zo jammer dat je het niet voorspellen kunt. Aan de andere kant, als jullie met zn drieén zijn, heb je binnen twee pups al de nodige ervaring

Succes met je beslissing! En een knuffel voor de aanstaande mama.

Ik vind het heel goed dat je deze vraag stelt alleen denk ik dat het feit dat je hem stelt je je eigenlijk toch ietwat onzeker voelt over wat komen gaat.
Ik zou proberen iemand achter de hand te hebben voor als het zover is, is voor jezelf wel zo prettig

Hallo,

11 dagen geleden is mijnhond bevallen, ook mijn eerste hondenbevalling. Alle boeken heb ik doorgelezen en ik kwam goed beslagen te ijs.
De eerste 2 hondjes zelf gedaan, daarna kwam een ervaren buurvrouw vragen of het goed ging. Ze is meteen gebleven, op mijn verzoek..
Niet zodat zij alles kon doen, maar even de fijne kneepjes geven, hoe je de navelstreng kunt vasthouden als de hond het doorbijt, Uitzuigen van slijm en dat soort zaken. Ik vond het idee erg prettig en net een stapje dichtbij dan de DA..

Groetjes,

Karin

Brightstar schreef:Hallo,

11 dagen geleden is mijnhond bevallen, ook mijn eerste hondenbevalling. Alle boeken heb ik doorgelezen en ik kwam goed beslagen te ijs.
De eerste 2 hondjes zelf gedaan, daarna kwam een ervaren buurvrouw vragen of het goed ging. Ze is meteen gebleven, op mijn verzoek..
Niet zodat zij alles kon doen, maar even de fijne kneepjes geven, hoe je de navelstreng kunt vasthouden als de hond het doorbijt, Uitzuigen van slijm en dat soort zaken. Ik vond het idee erg prettig en net een stapje dichtbij dan de DA..

Groetjes,

Karin

had je hond moeite met het doorbijten van de navelstreng (dat je hem vast moest houden) inprincipe kunnen ze namelijk alles zelf....dus ook het doorbijten van de navelstreng op de juiste afstand...

Toen onze Vanity moest bevallen
had ik met mijn DA afgesproken dat als het begon ik hem meteen zou bellen
Hij zou me de bevalling doorhelpen
had ook 2 piton spuiten klar liggen
Toen zij weeen had heb ik de arts meteen gebeld
1 1/2 uur later was er nog niks
hoed moest na de klniek komen
en werd binnen waard onderzocht
ze had totaal geen ontsluiting maar hevige weeen
het was vrijdag en de Da en ik besloten geen risico te nemen
en heeft meteen een keizersnede uitgevoerd
gelukkig waren daar haar 4 gezonde grote kinders

Ik had dus iemand ingeseind.
En ook de DA.

Maar toen beviel mijn teef dus 5 dagen te vroeg. Geen mens te bereiken, iedereen weg, DA had geen dienst en vervanger wilde niet komen

Ik heb het dus echt helemaal alleen gedaan. Midden in de nacht ook nog.
Tien pups, een dood vanwege teruggeslagen kop, die teef er zelf uit moest persen omdat DA niet wilde komen (mevrouw, als er zes zijn is die hond echt wel klaar hoor!), en daarna dus nog eens 3 stuks.

Voordeel: ik was te druk om echt bang te worden.
Nadeel: ik durfde geen koffie te gaan zetten want dan moest ik bij de teef weg.
(Dit speelde overigens wel 20 jaar geleden hoor, dus niet alsnog kwaad worden op die DA).

Advies: sein iemand in.
En zorg dat die ruim bereikbaar is, want je weet maar nooit.
En check ook het rooster van de dierenartsen, voor het geval je teef zich niet aan haar datum houdt.

En vooral: laat je niet gek maken.
Je teef kan meer dan je denkt, en je moet niet in paniek raken dus.
Dat is zelden nodig namelijk.
Jammer dat je niet in de buurt woont, anders kwam ik wel effe

Ik heb al een aantal bevallingen gedaan maar toen mijn teefje begon op de bank terwijl ik net wakker werd en er binnen nog geen 2 uur al 5 pups uitgooide heb ik wel even zitten zweten
Als je nooit een bevalling hebt meegemaakt zou ik in ieder geval een ervaren fokker achter de hand willen hebben om even te kunnen bellen.

Ondanks dat wij zo nu en dan een nestje hebben ( nu 18 jaar) , heb ik altijd telf.nrs. achter de hand die ik kan bellen. Ook bij ons laatste nest afgelopen zaterdag was er een situatie waarvan we dachten, wat zullen we doen, want dit duurt te lang. En op aanraden toch naar de DA gegaan. Piton spuit gehad, en binnen 5 min. 3 pups, nauwelijks bij te benen. En het nest is perfect geboren. Dus ben je onzeker, en zeker bij een eerste keer, zorg dat je iemand met ervaring achter de hand hebt. Veel succes!!!
Maggie

crutz schreef:

Brightstar schreef:Hallo,

11 dagen geleden is mijnhond bevallen, ook mijn eerste hondenbevalling. Alle boeken heb ik doorgelezen en ik kwam goed beslagen te ijs.
De eerste 2 hondjes zelf gedaan, daarna kwam een ervaren buurvrouw vragen of het goed ging. Ze is meteen gebleven, op mijn verzoek..
Niet zodat zij alles kon doen, maar even de fijne kneepjes geven, hoe je de navelstreng kunt vasthouden als de hond het doorbijt, Uitzuigen van slijm en dat soort zaken. Ik vond het idee erg prettig en net een stapje dichtbij dan de DA..

Groetjes,

Karin

had je hond moeite met het doorbijten van de navelstreng (dat je hem vast moest houden) inprincipe kunnen ze namelijk alles zelf....dus ook het doorbijten van de navelstreng op de juiste afstand...

Tara was erg gretig naar de nageboortes toe en slingerde de pups dan ook vrolijk rond aan de navelstreng. Toen dacht ik, ivm uitschreuren van de buikjes, laat ik het even vasthouden...
Tja, je blijft een beginner en ondanks dat je weet dat de natuur het zelf regelt, kon ik dit niet aanzien.. Tara had er overigens geen moeite mee en beet de navelstreng keurig bij mijn duim door met haar kiezen waarna ze de nageboortes wegslobberde!!

Gr. Karin

lupa schreef:ik zou iemand erbij halen die ervaring heeft, je weet het nooit!!

En dat zou ik dus juist niet adviseren. Een vreemde persoon erbij is vaak niet bevorderlijk voor de rust en het vertrouwen wat het teefje toch in je heeft.

Wel zou ik een ervaren persoon standby hebben die je dag en nacht kunt bellen met je vragen en onzekerheden. Er gebeurt best veel waarover je wilt overleggen maar waar niet direct een DA aan te pas hoeft te komen. Alleen al om je gerust te stellen. En daarbij weet de DA meestal niet wat er precies gebeurt tijdens bevallingen, hij heeft daar geen ervaring of het moet zelf ook een fokker zijn. Ze worden er nl altijd pas bij geroepen als het mis dreigt te gaan.

Gewoon lekker zelf doen met een telefoonnummer bij de hand van een ervaren fokker die je vertrouwt .

Heel verstandig hoor, want dat is dus precies wat er bij een pup in het eerste nestje van Saartje gebeurde! Ze was moe, heel erg enthousiast (in het begin, later ging pas alles "fout"), en heeft bij een teefje de navelstreng te kort afgebeten.
Dat kostte dus de ervaren handen van de fokker die ons kwam helpen, want die heeft de hele tijd met het pupje op schoot de navelstreng dicht zitten knijpen. Is na lange tijd gelukt, en het bloeden was gestopt en toen gleed mn moeder uit in de kraamkist en kwam op het pupje terecht, dat prompt weer ging bloeden en vervolgens echt gehecht moest worden. Dus het eindigde (dit deeltje bevalling) in een nachtelijk ritje DA, waardoor er al twee paar handen weg waren. Pupje moest tenslotte nog steeds aan het navelstrengetje geklemd worden tijdens de heenreis, en natuurlijk voldoende warm gehouden worden, want het had nog nauwelijks kunnen drinken!

En dat was maar een klein onderdeeltje van de bevalling, die 9 gezonde pups op heeft geleverd, 1 dode, omdat die te lang had moeten wachten, bij het stagneren van de bevalling, waarbij van het pupje het hartje nog klopte, maar we hem niet aan de praat kregen,
en uiteindelijk in een keizersnee, omdat de laatste pup met het kopje fout lag, die de DA wel recht had gekregen (die nog later in de nacht heeft moeten langskomen) , maar door de reeds drie maal toegediende piton niet meer geboren kon worden omdat de baarmoeder te veel samentrok. Ook een dood pupje, heel erg zonde, want ze waren stralend in orde, helemaal perfect. Maar bij de DA was er niemand die kon helpen het ook door de narcose verdoofde pupje weer aan de gang te krijgen. Misschien dat dat ook niet meer geholpen had hoor, want we waren al heel lang verder. En Saar was totaal uitgeput. Arm ding.

Ik vond het een afgrijselijke bevalling (wel erg leerzaam;-)).

Godzijdank is het tweede nest heel makkelijk, soepel en eigenlijk helemaal vanzelf gegaan, en dat was genieten!

Tulp schreef:

lupa schreef:ik zou iemand erbij halen die ervaring heeft, je weet het nooit!!

En dat zou ik dus juist niet adviseren. Een vreemde persoon erbij is vaak niet bevorderlijk voor de rust en het vertrouwen wat het teefje toch in je heeft.

Wel zou ik een ervaren persoon standby hebben die je dag en nacht kunt bellen met je vragen en onzekerheden. Er gebeurt best veel waarover je wilt overleggen maar waar niet direct een DA aan te pas hoeft te komen. Alleen al om je gerust te stellen. En daarbij weet de DA meestal niet wat er precies gebeurt tijdens bevallingen, hij heeft daar geen ervaring of het moet zelf ook een fokker zijn. Ze worden er nl altijd pas bij geroepen als het mis dreigt te gaan.

Gewoon lekker zelf doen met een telefoonnummer bij de hand van een ervaren fokker die je vertrouwt .

Mmm, is wel wat voor te zeggen, maar als de ervaren persoon op tijd is, dan hoeft dat helemaal geen probleem te zijn, tenzij je een teef hebt die niet gediend is van vreemde mensen (en die zijn er natuurlijk genoeg). Maar als het dier eenmaal in "barensnood " is, en bomvol stress zit, is het opeens arriveren van een paar totaal vreemde handen een extra stressor. Kan die ervaren persoon er beter al gezellig zijn en op een afstand lekker een kopje thee met het baasje zitten drinken, of verzin maar wat. Bovendien, in het geval van een gestresste eigenaar, is het (in mijn ogen) belangrijker dat de eigenaar rustig is, dan dat er geen vreemden zijn. Als je dus als nieuwbakken fokker gewoon bang/gestresst bent, maar je veel beter voelt met ruggensteun van een (theedrinkende ) fokker, heeft je teef veel meer aan je!

Maar nogmaals, sommige teven trekken dat niet nee, en dan is het wellicht wat anders.

Onze honden zijn inderdaad niet gediend van vreemden en zullen niet beginnen voor er rust is .
En als er wat mis gaat is er al zoveel stress dat die ene stressfactor er nog wel bij kan, maar dat is ieder voor zich inderdaad

Tja een van mijn moeder honden hield er per direct mee op
als er vreemde of een vriend kwam om te helpen.
Zodra ze de deur uit waren ging ze weer verder.
Daar in tegen kon bij Indi de halve wereld op bezoek komen ze zocht haar bench op in de slaapkamer en perste voor het vaderland weg toen de dierenarts ariveerde(!)

Ik heb het alleen gedaan, ik heb een 'makkelijk' ras dat 'makkelijk' werpt, en ik had vooraf reeds de volle vertrouwen in Ds dat ze dat uitstekend ging doen

Mijn DA woont ook maar een kilometer verderop, dus het gedacht dat die gauw ter plaatse kan zijn, helpt mss ook wel.

Maar vooral, Ds is niet happig op vreemden, bovendien vond ik de bevalling iets dat tussen haar en mij moest gebeuren... Daar moesten geen vreemden bij, die gingen DS alleen maar onrustig maken.

De bevalling is niet van een leien dakje gelopen en toen plots mijn gevoel zei van 'NU moet je de DA oproepen', heb ik dat dan ook gedaan.
Dat mijn gevoel van 'geen vreemden erbij' ook klopte, bleek wel toen de DA binnenkwam :N: :N:

Ik vond de bevalling heel intens, aan de ene kant zenuwslopend, vooral toen de laatste (wat dag erop voorlaatste bleek te zijn) maar niet naar buiten kwam. Maar ik ben enorm blij dat ik daar grotendeels van de tijd alleen was Volgende keer (?) doe ik het net op de zelfde manier

Ik heb besloten wat ik ga doen

Nu ben ik dan wel een beetje nerveus voor wat komen gaat, ik weet ook dat als het moment daar is, ik vanzelf wel kalm word. Zo gaat dat altijd bij mij. Van tevoren kan ik me ontzettend druk maken, maar als het zo ver is voel ik me hartstikke zeker...

Wel zorg ik dat mijn vriend erbij is, en bel ik ook mijn moeder als het zo ver is. Een beetje hulp kan ik vast wel gebruiken.

En mocht ik twijfels hebben over hoe en wat, dan kan ik altijd bellen naar een ervaren fokker

Ik denk dat we het zo prima moeten gaan redden!
En om eerlijk te zijn, Mila heeft er denk ik niet zo veel moeite mee als er een vreemde bij is, maar ik wel

Nog maar een week te gaan :N:

maart schreef:Ik heb het alleen gedaan, ik heb een 'makkelijk' ras dat 'makkelijk' werpt, en ik had vooraf reeds de volle vertrouwen in Ds dat ze dat uitstekend ging doen

Mijn DA woont ook maar een kilometer verderop, dus het gedacht dat die gauw ter plaatse kan zijn, helpt mss ook wel.

Maar vooral, Ds is niet happig op vreemden, bovendien vond ik de bevalling iets dat tussen haar en mij moest gebeuren... Daar moesten geen vreemden bij, die gingen DS alleen maar onrustig maken.

De bevalling is niet van een leien dakje gelopen en toen plots mijn gevoel zei van 'NU moet je de DA oproepen', heb ik dat dan ook gedaan.
Dat mijn gevoel van 'geen vreemden erbij' ook klopte, bleek wel toen de DA binnenkwam :N: :N:

Het zal wel aan het ras liggen, maar dit had mijn stukje kunnen zijn.
En Nozem had het richting de dierenarts nog heftiger dan Sjefke, iets wat ik op voorhand niet verwacht had.

Zelf had ik de eerste keer dat ik een nestje fokte ook geen ervaren mensen in huis erbij, wel een "hulplijn" van meerdere ervaren fokkers die ik dag en nacht kon bellen. En de dierenarts op loopafstand.
Wel was Eric erbij, en een heel goede vriendin waar mijn honden helemaal stapeldol op zijn. Iemand anders erbij had bij mijn dames de boel ontregeld, daar ben ik zeker van.

LongFields schreef: Iemand anders erbij had bij mijn dames de boel ontregeld, daar ben ik zeker van.

Ja, dat scheelt per ras en ook per hond.
Ik heb teefjes gehad die per direct stopten als er een vreemde (DA) binnenkwam, en als de deur in het slot viel, lag de volgende pup er
En een dochter van dat teefje was van het type: hoe meer zielen, hoe meer vreugd, gezelligheid en belangstelling!

Bij Sjefke kon zelfs Eric er de eerste dag niet bij (alleen ik). Bij Nozem kon dat wel, maar zij had veel moeite met vreemden (zoals de dierenarts, het liefst was ze hem aangevlogen toen hij haar net na de bevalling kwam controleren).
Ik weet zeker dat zij de aanwezigheid van voor hen (relatief) onbekenden ook niet gewaardeerd hadden tijdens de bevalling.
Maar als onzeker typje was ik (en ben ik nog steeds) wel heel erg blij met de "backup" van ervaren fokkers, via de telefoon.