Het HondenForum

Ik ben wel benieuwd wat jullie daarvan denken. Bij de Markiesjes is er sprake van een stammoeder, die dus ook in (bijna) alle lijnen (iig tot nu toe in alle lijnen die ik heb nageplozen) wel terug te vinden is. Het is al even geleden dat er nieuwe hondjes zijn aangekeurd, maarja, zodra daarmee gefokt wordt is de kans dat je stammoeder weer tegenkomt dus enorm.

Kortom, er is eigenlijk sprake van enorme inteelt/lijnteelt??? op de stammoeder. Nou is dat natuurlijk ook wel een beetje voorspelbaar vanuit de titel, maar ik ben wel benieuwd wat jullie daarvan vinden. Ik heb Yore zijn stamboom toen helemaal uitgespit tot aan 'het begin' En ik ben haar echt een flink aantal keren tegengekomen (weet het niet precies meer) en ik weet dat het bij de meeste honden niet echt anders is.

Wat is jullie mening van stammoeders en dus het voorspelbare vele voorkomen ervan in de diverse lijnen?

Het is naar mijn idee een beetje afhankelijk van hoe groot een populatie is. In elk ras zitten als je ver spit wel honden die vaker terug komen naar mijn idee. Maar tis maar net hoe vaak.

Aan de ene kant denk ik 'nee het is niet even gezond om een hond zo vaak terug te zien, en wat is de toegevoegde waarde daarvan?'. Anderzijds, als je een erg kleine populatie hebt, kan het soms misschien niet anders. Het is makkelijk oordelen vanaf de zijlijn zullen we maar zeggen

Wat voor een toegevoegde waarde heeft die stammoeder zoals je het zelf noemt? Want aan de ene kant denk ik 'ja, de markiesjes hebben geen groot bestand', anderzijds denk ik ook 'juist omdat je een klein bestand hebt, moet je er misschien voor zorgen om niet te veel lijnen bij elkaar te laten komen constant, wat er voor zorgt dat je naar lijnteelt neigt te gaan met een ras. Maar goed, ik ken de markiesjes niet, en ook de lijnen niet.

Bij een klein ras ontkom je er mijns inziens niet aan.
Hetzelfde geldt ook voor het kooikerhondje, Tommie is daar de stammoeder van.



Wel vind ik het belangrijk dat wanneer er nakomelingen zijn met ernstige afwijkingen, daar streng op geselecteerd wordt en dat die honden vervolgens niet (verder) ingezet gaan worden voor de fokkerij, incl. directe verwanten.

Denk inderdaad dat je er niet aan ontkomt bij een klein ras. Als er al veel verschillende teven had gebruikt krijg je denk ik een ras met heel veel verschillen er in. Nu lijken alle Markiesjes toch zo op elkaar, lijkt me dat dat komt door die stammoeder.

Zelfs bij een groot ras als de Duitse herder ontkom je er niet aan. Elke Duitse herder is terug te voeren op 1 reu, via welke lijn je ook gaat.
Dat is dus de "stamvader" van de georganiseerde fok.
Maar ook gaan bijna alle showhonden terug naar een bepaalde reu uit de 70-er jaren en ook bij de werklijnen kom je vrijwel steeds dezelfde honden tegen, hoewel dat nu met de interesse voor de DDR en tsjechische lijnen wat breder is geworden.

De Tatra is pas 40 jaar erkend. De reu die destijds 'model' stond voor de rasstandaard is de stamvader van het ras. De enige honden die daar niet op terug te voeren zijn, zijn de aangekeurde honden en hun nakomelingen.

Maeve schreef:Nu lijken alle Markiesjes toch zo op elkaar, lijkt me dat dat komt door die stammoeder.

Ik vind toch dat er hele grote verschillen zitten tussen de markiesjes.niet alleen in kleur, maar ook in grootte, bouw en vacht.

In bijna elke laekense herder die ik ken zit Max van het Kriekenbos. Zijn moeder is ook een soort stammoeder dus als je perse over de teven wil kijken Ik weet niet hoe het met lijnen zit die ik niet ken maar ik heb eigenlijk zelden een stamboom zonder Max gezien en dat is pas 4-5 generaties geleden dat hij dekte. Ze zullen er vast wel zijn hoor, maar ik kom hem echt steeds weer tegen overal.

veertje schreef:

Maeve schreef:Nu lijken alle Markiesjes toch zo op elkaar, lijkt me dat dat komt door die stammoeder.

Ik vind toch dat er hele grote verschillen zitten tussen de markiesjes.niet alleen in kleur, maar ook in grootte, bouw en vacht.

Dat kan ik me voorstellen bij een vrij jong ras als het Markiesje, dat zie je zelfs bij Tollers nog. Maar zou het verschil niet nog groter zien als er niet een zogenaamde stammoeder was geweest maar meerdere teven?

Je moet gewoon goed rekenenen, bijv. via een stamboomprog. wat je inteeltco-eefficient is, advies maar niet altijd mogelijk is die boven de 6,5 procent te houden.