Het HondenForum

Ik loop regelmatig in de polder hier, en daar zijn dus nogal wat erfhonden. Tot nog toe nooit problemen gehad, want ze zaten allemaal braaf achter hun hek. Dan nog denk ik wel even "ik hoop dat dat hek het houdt/dat ze er niet overheen kunnen", maar goed, ik loop dan wel door, en als het weken goed gaat zal het wel goed blijven gaan

Vandaag echter stond er eentje opeens midden op het pad. Ik ben er een klein stukje op af gelopen met de honden om de reactie te peilen, en de reactie van de andere hond bestond uit sluipen, alles strak gespannen, en loeren.
Toen ben ik dus maar omgedraaid, en helaas dat was dus geen polderwandeling (was ergens aan het begin al). Daar baal ik dan best van, maar ik durf dan dus echt niet door te lopen langs zo'n hond (nu met loopse Vera al helemaal niet, maar anders ook niet).

Hoe reageren jullie in zo'n situatie? Want aan de ene kant is door weg te lopen en terug te gaan mijn hele wandeling weg, en zeker als dat vaker gebeurt is dat toch even balen (moesten we weeeeeer door de wijk gaan zigzaggen), aan de andere kant, ik durf het risico gewoon niet te nemen dat zo'n erfhond mijn honden even pakt...
Ik ben 1 keer bij een heel klein hondje dat duidelijk voornamelijk angstig was wel doorgelopen, en toen gebeurde er dus niks, maar ik durf dat dus vaker niet dan wel.

Ik heb geen klein hondje, maar ik draai in het zelfde tempo im als jij hoor,
balen doe ik niet zo gauw, dat wordt gewoon een andere route lopen, , en heel soms zelfs langer dan gewenst was omlopen, en las je al een lange wandeling achter de rug hebt dat is dat zeker balen

wat dat betreft ben ik echt bang voor honden. Ik hou van ze, ik vind ze leuk, maar zo'n erfhond zonder baas vind ik echt vreselijk eng. ik draai dus om en maak dat ik weg kom.

ik ben eigenlijk nooit bang voor vreemde honden maar aan erfhonden heb ik een pesthekel.
Heel mooi als ze achter slot en grendel zitten hoor maar heel vaak is dat gewoon niet het geval.

Vroeger liep ik hele einden met de Golden Retriever van de buren. Mijn ouders wonen in het Westland....allemaal tuinbouw met veel erf en dus veel erfhonden.
Dan liep ik ook weleens ergens waarvan ik wist dat er een hond zat waar dan ineens het hek van open stond.
Ik liep dna wel door maar 't zweet stond mij dan overal hoor, doodsbang dat die hond ineens aan zou komen rennen.

En 2 jaar geleden op vakantie moest ik ook elke dag met de hondjes langs een villa waar elke keer weer een klein rothondje het erf af kwam rennen; al gillend en krijsend. En ons dan ook op een afstandje van een paar meter blijven volgen onder luid geblaf. En ik mijn honden al die tijd maar kort houden e.d.
Uiteindelijk was ik het na een paar dagen zooo zat dat ik woest 'SODEMIETER OP NUUUUUU!!!!' schreeuwde waarop iemand de stal uitkwam en zich excuseerde en de hond terug floot.

Hou je erfhond gewoon lekker bij je, ik snap niet waarom mensen dat gewoon maar normaal vinden dat hun hond constant het erf afvliegt achter andere honden aan.

Ik had me ook geen twee keer bedacht en mooi omgedraaid

miekmiek schreef:wat dat betreft ben ik echt bang voor honden. Ik hou van ze, ik vind ze leuk, maar zo'n erfhond zonder baas vind ik echt vreselijk eng. ik draai dus om en maak dat ik weg kom.

idem. maar dan vooral omdat ik zeker weet dat sammy gaat lopen matten...

mmmh lastig om te zeggen, maar ik houd ook altijd me hart vast als ik met mijn kleine doos rond loopt langs de boerderijen hier.
Zelf ben ik voor geen enkele hond bang, alles is in mij ogen lief en zal niks doen, heb totaal geen vooroordelen over een hond, maar dat is wanneer ik zonder hond loop.
Ben ik nou aan het wandelen met hond, dan heb ik niks met andere honden, dan loop ik zo wie zo liever een blokkie om, zeker als het gaat om vreemde honden, omdat die van mij niks met vreemden honden heeft ze zal ze niet zomaar aanvallen ofzo, maar ze kan gewoon heel naar doen tegen andere honden en veel pikken dat toch niet van zo een onder kruipseltje.
Maar het is voor jou indd vervelend dat je wandeling daar dan mee klaar is.
indd stel dat.... :N: moet er niet aan denken...

massam schreef:

miekmiek schreef:wat dat betreft ben ik echt bang voor honden. Ik hou van ze, ik vind ze leuk, maar zo'n erfhond zonder baas vind ik echt vreselijk eng. ik draai dus om en maak dat ik weg kom.

idem. maar dan vooral omdat ik zeker weet dat sammy gaat lopen matten...

Over het algemeen vertrouw ik altijd wel op Vera dat die de boel wel even sust met vreemde honden. Doet ze ook altijd wel als we opeens een vreemde losloper ergens tegenkomen zonder baas.
Maar als zo'n hond een deel van de weg ook nog als zijn erf ziet; ben ik bang dat er weinig 'te sussen' valt :N:
(en nu is ze loops, dus dan wordt het ook een wat ander verhaal nog Maar ook als ze niet loops was had ik er niet langs gedurft...).

Nou, ik zou ook omgedraaid hebben, heb echt geen zin in een mat partij.

Tja ik heb het nog nooit aan de hand gehad maar ik denk dat ik ook was omgedraaid. Al vind ik dat ook wat eng want dan heb je die hond in je rug.. Ik zou iig geen risico nemen met een hond die z'n erf bewaakt.

Inge O schreef:ik verstond uit je titel dat je de vraag aan de erfhonden zelf stelde .

Hahahaah, ik heb even gekeken nog naar de titel, en zo kan je hem ook lezen inderdaad

vroeger, toen ik nog thuis aan het werk was, stond mijn hek ook constant open maar geen hond die erover piekerde om het erf af te gaan, ook niet voor een hond. nu was het ook wel zo dat aan de kant van het (open) hek heel weinig honden passeerden, omdat dat een relatief drukke weg is.

achteraan het erf passeren er wel regelmatig wandelaars (met en zonder honden) en daar heb ik extra mijn hek verhoogd, want daar gaan ze echt helemaal loss, die wil je niet in je nek krijgen (en dat vermijd ik dus ook).

Ik ken inderdaad ook wel honden die geen hek hebben maar wel zelf op dat erf blijven (of honden van een cm of 80 hoog die een hekje hebben waar een chihuahua nog makkelijk overheen komt). Dan schuifel ik er een beetje naar toe en dan heel snel erlangs En als ik dan dus weet dat die hond daar echt blijft vind ik het de volgende keer ook niet eng meer.

Gollum schreef:Tja ik heb het nog nooit aan de hand gehad maar ik denk dat ik ook was omgedraaid. Al vind ik dat ook wat eng want dan heb je die hond in je rug.. Ik zou iig geen risico nemen met een hond die z'n erf bewaakt.

Ik heb de eerste 30 meter ook steeds achterom gekeken hoor Maar hij/zij liep alweer terug naar het erf

Vandaag echter stond er eentje opeens midden op het pad. Ik ben er een klein stukje op af gelopen met de honden om de reactie te peilen, en de reactie van de andere hond bestond uit sluipen, alles strak gespannen, en loeren.

Het hoeft niet te betekenen dat hij toe zal grijpen, maar dat ga ik niet uitproberen.
Ik zou ook weg zijn.
Zeker nu ik verschillende ervaringen heb opgedaan met erfhonden.
Ik kende vroeger eentje, een Dobermann, die een enorme scheur open trok achter het hek, maar een stap er buiten en hij was veranderd in een lammetje

Hier kwam ik een keer langs een normaal gesloten hek dat nu open stond en de honden waren buiten.
Die vlogen het terrein af en stortten zich samen op Rana :N:
Ik heb heel hard geschreeuwd dat ze ### die honden moesten binnenhalen.
Dat is toen ook gebeurd (zonder excuus of wat dan ook )
Dat heeft me wel wat voorzichtiger gemaakt

Moos schreef:

Gollum schreef:Tja ik heb het nog nooit aan de hand gehad maar ik denk dat ik ook was omgedraaid. Al vind ik dat ook wat eng want dan heb je die hond in je rug.. Ik zou iig geen risico nemen met een hond die z'n erf bewaakt.

Ik heb de eerste 30 meter ook steeds achterom gekeken hoor Maar hij/zij liep alweer terug naar het erf

Oh dat scheelt.. Jammer van de wandeling maar beter dan een stressvolle ervaring

Nanna schreef:

Moos schreef:
Vandaag echter stond er eentje opeens midden op het pad. Ik ben er een klein stukje op af gelopen met de honden om de reactie te peilen, en de reactie van de andere hond bestond uit sluipen, alles strak gespannen, en loeren.
Toen ben ik dus maar omgedraaid, en helaas dat was dus geen polderwandeling (was ergens aan het begin al). Daar baal ik dan best van, maar ik durf dan dus echt niet door te lopen langs zo'n hond (nu met loopse Vera al helemaal niet, maar anders ook niet).

Hoe reageren jullie in zo'n situatie?

Het hangt er van af hoe groot de hond in kwestie is
Is het een vervaarlijk uitziende Rottweiler, dan draai ik om. Maar voor alles onder de hoogte van een middenslag poedel loop ik door.
Die kan ik mákkelijk hebben

Ik denk niet dat je die zo snel een erf ziet bewaken, of je moet iets van een pittbull hebben ofzo. En daar zou ik ook voor omlopen

hangt er bij mij ook af hoe de erfhond op me overkomt. Als ik het niet vertrouw ga ik fijn een blokje om :N:
Ik ben wat dat betreft ook net een Weimaraner. Als er al een dreiging tot gemat voelbaar is ben ik gelijk weg

Ik waag me er niet aan, ik draai om.

Met dat zooitje ongeregeld van mij aan de lijn (lees stokertje Bammie met grote mond) draai ik op 100% zeker om
Die weet bijna iedere hond het bloed onder z'n nagels vandaan te keffen dus een erfhond passeren waag ik zeker niet :N:

Daar waag ik mij ook niet aan.
Omdraaaien en wegwezen.
Dan ben ik echt een schijterd, ik heb het niet op erfhonden.

Zelf zou ik de reactie van de hond inschatten en daaraan mijn inschatting maken.
Nou is deze hier ook gauw dat ze met de staart wel even omhoog gaat, straalt wel het een en ander uit.
Maar als de erfhond de weg als zijn erf ziet, zal ik toch omdraaien.
Hoewel dat niet zo gauw in mijn woordenboek voorkomt.

Ik ben zelf bang voor erfhonden omdat dat vaak onbegrepen lastige types zijn die er niet voor niets lopen als waakhond. Ik ga dus meestal uit van een ontsnapping als er een los is en mijn ervaringen zijn ook slecht met die honden. Loopt de hond daar normaal ook los dan heb ik er weer geen problemen mee want dan zal hij wel niks doen. Omdat wij nu twee teven hebben draai ik me vrijwel alleen nog maar om als ik de pitbullteefjes van de overburen alleen zie rondrennen of inderdaad een erfhond. Dat vertrouw ik dan net niet maar verder maken reuen en teven me weinig meer uit met Cleo en Eva. Ook die van de boerderijen hier verderop omdat die altijd loslopen en er wel meer mensen met de hond langskomen. Dat komt wel goed. De honden van de krakers (ook erfhonden want ze lopen daar veel los op de pitbulls en Cane corso's na die ik zelden of nooit alleen los zie en waar ik DUS wel bang voor ben) doen ook niks tegen onze honden. Toch hoor ik wel regelmatig dat ze andere honden gebeten hebben (weet alleen niet welke want ze hebben wel 6 bruine grote honden bv) dus ik ben wel "voorzichtig" als ik langs hun huis loop.

De meeste herders sluipen wel een beetje en ook Cleo en Eva sluipen op honden af. Wuilus deed dat zelfs bij haar beste vriend een greyhound en bijten naar hem deed ze nooit. Dat sluipen zegt me dus niks verder.

Brrrr, erfhonden. Nee dank u. Ik draai om en ben weg. Iets te vaak tegenover een boze erfhond gestaan

Tijdens wandelingen in Frankrijk veel met erfhonden te maken gehad (het komt nog al eens voor dat een stuk 'grand randonée' zo'n beetje over het erf van een boerderij gaat).
Toen we nog geen honden ging dat altijd goed. Met een beetje ruime bocht stevig en zelfverzekerd doorlopen en de hond verder negeren; geen probleem.
Met honden is het een stuk moeilijker. We proberen het altijd een beetje in te schatten. Is het echt niet te doen, keren we om maar in de meeste gevallen: eigen honden aanlijnen, strak naast houden en snel, zonder gedoe, zelfverzekerd en met weer die ruime bocht doorlopen. Tot nog toe goed gegaan.

Nee, mij niet gezien. Dat word matten met mijn jongens, dan maar een andere route

Ik denk dat ik een blokje om zal lopen.

Nou ik draai echt meteen om hoor
Ik heb een paar keer met een boze erfhond te maken gehad en neem echt geen risico.

MARC_S schreef:
De meeste herders sluipen wel een beetje en ook Cleo en Eva sluipen op honden af. Wuilus deed dat zelfs bij haar beste vriend een greyhound en bijten naar hem deed ze nooit. Dat sluipen zegt me dus niks verder.

Spelsluipen naar bekenden honden vind ik wat anders dan sluipen naar onbekende honden. Even los van deze erfhond verder ook hoor
Ik hou er niet van als andere honden mijn honden besluipen, niet zelden is de volgende stap dan even de mijne opjagen (Saar) of omver beuken ( Vera, en vroeger Moos). Ik vind het een beetje in dezelfde catagorie vallen als als een tank van een stuiterbal aan komen denderen, dat sluipen. Beide niet echt een hele nette manier van naderen.

Rami schreef:Tijdens wandelingen in Frankrijk veel met erfhonden te maken gehad (het komt nog al eens voor dat een stuk 'grand randonée' zo'n beetje over het erf van een boerderij gaat).
Toen we nog geen honden ging dat altijd goed. Met een beetje ruime bocht stevig en zelfverzekerd doorlopen en de hond verder negeren; geen probleem.
Met honden is het een stuk moeilijker. We proberen het altijd een beetje in te schatten. Is het echt niet te doen, keren we om maar in de meeste gevallen: eigen honden aanlijnen, strak naast houden en snel, zonder gedoe, zelfverzekerd en met weer die ruime bocht doorlopen. Tot nog toe goed gegaan.

Tjee Rami heb jij waakhonden gezien die los waren?
Ik ken alleen maar aan de ketiing liggende honden in Frankrijk

Ik draai gelijk om.
Hier zijn het vaak reuen als wakers, en dan is het feit dat mijn reuen met ballen langs komen al rede genoeg om aan te vallen.

ranetje schreef: Tjee Rami heb jij waakhonden gezien die los waren?
Ik ken alleen maar aan de ketiing liggende honden in Frankrijk

Jawel hoor, los over het erf (en de weide omgeving).
Er zijn natuurlijk ook veel kettinghonden, vooral in het Noorden. En dan zijn het opvallend veel jacht-achtige honden en/of gezelschapshonden. Best een beetje misplaatst aan hun ketting. Je ziet ze in schuren en aan roestige trekkers en ook veel aan van die gespannen ijzerdraden. Hoe leg ik dat uit: de hond zit dan met een ketting en een ring vast om een gespannen ijzerdraad tussen palen zodat het dier heen en weer kan lopen/rennen. En dat dus ook constant doen... Als ijsberen in de dierentuin...