Het HondenForum

Naar aanleiding van reacties van Nanna en martijn in het topic over de pup die door speurhonden wordt gevonden.

Ik heb destijds juist mijn hondenschool uitgekozen op het feit dat er de mogelijkheid was dat de pups onder begeleiding los mochten samen. Nu ik zelf les geef ben ik er ook een voorstander van.

uiteraard niet om alleen maar bepaalde hondjes winnaarservaring op te laten doen. En niet alle pups worden zomaar bij elkaar gegooid. Maar in selecte groepjes met altijd een instructeur erbij. Ik vind het echt een aanwinst. Als het nodig is is er ook een stabiele volwassen hond bij. Mocht er een pup bij zijn die echt heel praatjes heeft dan gaat die even apart in de wei met de volwassen hond.
Ik ben er dus, onder de juiste condities wel voor, of zie ik het nou zo verkeerd

flamme schreef:Ik ben er dus, onder de juiste condities wel voor, of zie ik het nou zo verkeerd

En hier ontbreekt het in 99 van de 100 gevallen aan. En als beginnende puppen eigenaar die niet zo mondig is met een pup die snel over zich heen laat lopen? Nouuuu, dat wil ik geen enkele laten aandoen :N:

Ik laat puppen liever niet gelijktijdig los, even aan de lijn naar elkaar toe laten gaan en de eigenaars iets vertellen over lichaamstaal... echt los met elkaar laten spelen laat ik maar zelden toe.

Nanna schreef: Op een cursus loopt van alles. Dwergteckels, Duitse doggen. Ik vind niet dat je die bij elkaar moet zetten.

Nee, dat vind ik ook niet. Lijkt me niet zo verstandig
Tja, ik heb dus alleen goede ervaringen. Ook tijdens mijn eigen lessen. Maar zoals gezegt, wel onder de juiste condities. Ten 1e wordt er altijd gevraagt aan de eigenaren hoe ze erover denken. Het is dus zeker geen verplichting. Ten 2e zijn het hondjes van gelijk kaliber. Dus geen DD met een teckel. En ten 3e zijn het echt kleine groepjes, Maximaal 3 pupjes. We hebben 2 puppyweides, staan met 2 instructeurs op een groep.
Ik vond het toen voor mijn eigen honden wel belangrijk.

Ik ben ook niet zo heel erg voor.
Want je praat van selecte groepjes, maar die lijken me net heel moeilijk te maken omdat het nog pups zijn die je niet (goed) kent.

Ik ben wel voor speelkwartiertjes met andere pup(s) maar in meer gecontroleerde omstandigheden, bevoorbeeld met 2 of 3 samen. Dan zit je er veel vlugger met je neus op als er iets dreigt fout te lopen. Overigens zie ik niet echt de toegevoegde waarde van een speelkwartiertje met zo'n grote groep tegenover een gewone ontmoeting tussen 2 pups.

In de groepjes waar jij van spreekt, over welke aantallen gaat het dan?

3 pups bij elkaar.

Ik zal wel erg makkelijk zijn of zo maar vond het altijd erg leuk 5 tot 10 minuten zo'n stuk of 8 pups bij elkaar.

Toevallig waren het allemaal wel redelijk zelfde formaat grote honden, incl 4 rotweilers. Nooit een probleem gehad en behalve de instructeur zijn er ook nog 8 eigenaren bij die 2 b.v. iets te enthousiast worstelende pups even weer afleiden en uit elkaar zetten.

Na 4 tot 6 weken werden ze te groot en deden we het nog maar heel kort of niet meer. De meerwaarde zat hem voor mij vooral in het gewoon even lekker los rennen/spelen zodat ie in de les beter op mij kon letten.

Zou ook liever maar een stuk of 3/4 bij elkaar zien. Mooi overzichtelijk, zou ook mooi zijn als ze een beetje dezelfde grootte enzo hebben. Zo'n kleine Teckel of Chihuahua en een Sint Bernard (of ander groter groffer ras) lijken me niet echt heel goede combinatie haha! Zeker niet als de St. Bernard een beetje ruig doet.

Als ik een pupje heb, laat ik hem nooit met meer dan 1 pup tegelijk spelen. Misschien wel, maar zeker niet op een hondenschool en zeker niet met een hoop zonder ertussen te komen.

Ik zou hem eigenlijk het liefst gewoon met volwassen, stabiele honden laten "spelen", of met een pupkameraad van hetzelfde kaliber en waarvan ik weet dat het goed gaat.

Tot 8 weken bij de broers&zusjes, af en toe bij een stabiele, volwassen hond, en je hond is denk ik veel stabieler en beheerster dan een hond die van pup af elke week gewoon los mocht "spelen" met een hoop andere honden.

De stabiele volwassen hond is er ook bij. Ik heb als ik les geef altijd Mika bij me
Escan ook wel eens. Flamme nooit want die is daar niet geschikt voor.
Het gaat dan om de laatste 10 minuten van de les.
Ik heb ook wel eens een pupje samen in de puppywei gezet met Mika. Verder geen pup erbij. En dan dus een lesje hondenlezen. Mijn ervaring is dat de mensen daar niet veel kaas van gegeten hebben. Terwijl het wel belangrijk is natuurlijk. Ik vind het altijd erg prettig om te merken als de lessen daarna ik inhoudelijke vragen krijg over het lezen van een hond. Een teken dat er wel degelijk inhoudelijk over nagedacht wordt.

nope ik ben er niet voor... ze moeten hier leren dat veld = vrouwtje en niks anders... en dus al helemaal geen andere honden...
Buiten het veld mogen ze met andere pups van hun eigen maat spelen als die er zijn.

Nee ik vind het ook niet zo handig, gewoon leren dat er andere honden zijn is genoeg, spelen hoeft voor mij niet zo nodig. Als ze buiten zijn in een bos/park of whatever, dan leren ze ook 'spelen' met honden, maar ik beperk me liever tot het leren hoe ze zich thuis moeten gedragen en in de roedel hier in huis.

Ik ga met mijn honden ook naar puppyles waar aan het eind gespeeld wordt. De puppyles is dan ook gericht op het opdoen van gewenste ervaringen:
door een tunneltje, over een bruggetje, hier komen, baasje aan kijken, etc.
De hondjes die mee doen zijn nooit ouder dan 16 weken, maar in de praktijk zelden ouder dan 12-13 weken.
De groep wordt bij los laten zonodig opgesplitst. Dat kan zijn naar formaat, als er heel kleine rassen zijn bijvoorbeeld die anders omver gewalsd zouden kunnen worden. Het kan ook naar aard: blaaskaakjes niet bij een gevoelig puppy. Een hondje wat nog erg onzeker of zelfs bang is, wordt gematched met een puppy waar het bij over die angst heen zal durven komen.
Het veld waarop getraind wordt is groot genoeg. Als je pups van die leeftijd los laat en combineert in een sub-groepje, blijken ze in dat groepje te blijven spelen. Je kunt dus prima bepalen wie bij wie terecht komt en we hebben nooit mee gemaakt dat er een situatie was waarin we niet (tijdig) konden ingrijpen. Dat ingrijpen is ook niet meer als een pup even weg halen uit een situatie waarin hij ongewenst gedrag laat zien (praatjesmaker) en ietsje verder op een herkansing geven.
Pups leren er over het bestaan van allerhande verschillende hondjes en kunnen er veilig - gecontroleerd - spelen met leeftijdgenootjes. Buiten de les komen ze hier alleen oudere honden tegen. Ik vind het wel erg leuk en goed als ze ook eens een 'gelijke' ontmoeten. Niet alleen leerzaam voor de pups, maar de baasjes leren er ook veel (over gedrag + hoe en wanneer in te grijpen in de puppytijd).

Herkenbaar Ludmilla. Zo gaat het dus ook waar ik kom met de pups. Of als de mensen bij ons op les komen.
Maar goed, ieder voor zich natuurlijk of iemand dat wel of niet nuttig vind

parelridder schreef:Ik ga met mijn honden ook naar puppyles waar aan het eind gespeeld wordt. De puppyles is dan ook gericht op het opdoen van gewenste ervaringen:
door een tunneltje, over een bruggetje, hier komen, baasje aan kijken, etc.
De hondjes die mee doen zijn nooit ouder dan 16 weken, maar in de praktijk zelden ouder dan 12-13 weken.
De groep wordt bij los laten zonodig opgesplitst. Dat kan zijn naar formaat, als er heel kleine rassen zijn bijvoorbeeld die anders omver gewalsd zouden kunnen worden. Het kan ook naar aard: blaaskaakjes niet bij een gevoelig puppy. Een hondje wat nog erg onzeker of zelfs bang is, wordt gematched met een puppy waar het bij over die angst heen zal durven komen.
Het veld waarop getraind wordt is groot genoeg. Als je pups van die leeftijd los laat en combineert in een sub-groepje, blijken ze in dat groepje te blijven spelen. Je kunt dus prima bepalen wie bij wie terecht komt en we hebben nooit mee gemaakt dat er een situatie was waarin we niet (tijdig) konden ingrijpen. Dat ingrijpen is ook niet meer als een pup even weg halen uit een situatie waarin hij ongewenst gedrag laat zien (praatjesmaker) en ietsje verder op een herkansing geven.
Pups leren er over het bestaan van allerhande verschillende hondjes en kunnen er veilig - gecontroleerd - spelen met leeftijdgenootjes. Buiten de les komen ze hier alleen oudere honden tegen. Ik vind het wel erg leuk en goed als ze ook eens een 'gelijke' ontmoeten. Niet alleen leerzaam voor de pups, maar de baasjes leren er ook veel (over gedrag + hoe en wanneer in te grijpen in de puppytijd).

Op deze manier vind ik het ook prima, en kunnen de pups er denk ik ook echt wat van leren. De blaaskaak leert dimmen (ik lees ook wel dat er dan soms een volwassen hond bij wordt gezet die pup duidelijk maar netjes manieren kan leren), en onzekere pupjes kunnen uit hun schulp komen als ze bij de juiste andere pups gezet worden.

Ik heb zelf wat andere ervaringen met verschillende speelgroepjes op verschillende cursussen :N: Van pups die angstig achter bloempotten zaten tot aan pups die echt gingen matten en waarbij de instructeur zei "gewoon laten gaan, is hondentaal".
Ik ben met Saar, was een onzeker pupje, daarom ook niet naar zo'n speelgroepje geweest. Moos en Vera wel, maar bij Moos' groepje werd toen wel goed opgelet. Moos werd bij een angstige Cocker gezet die hij met voorzichtige spelbuigingen onder de stoel vandaan kreeg, en hij werd uit de groep gehaald met een Westie pup die even oud was, en die samen wel even het een en ander 'wilde regelen'.
Bij Vera was ik niet wild over de begeleiding, maar dat was eenmalig spelen, en Vera zelf ging gewoon naast een volwassen Herder zitten zo van "ik weet niet wat voor rotzooi er nu allemaal gebeurt, maar ik doe daar dus niet aan mee "

Als het onder echt goede begeleiding gebeurt, en met opsplitsen in hele kleine groepjes die ook goed uitgezocht zijn, is het denk ik leuk en leerzaam. Helaas zijn er niet veel hondenscholen denk ik die dat echt goed kunnen.

Op veel scholen is het nog allemaal tegelijkertijd loslaten en ingrijpen als er wat gebeurt. Dat heb ik ook met Bram gehad en zou ik nooit weer doen. Ik vind de meeste puppies ook helemaal niet zo leuk met elkaar spelen om eerlijk te zijn.

Eerlijk gezegd heb ik het idee dat een pup veel meer leert van contact met volwassen honden dan van een speelkwartiertje met andere puppy's.
Als de groepjes heel erg klein zijn zoals Flamme zegt (3 puppy's) lijkt het me wel te doen, maar niet strikt noodzakelijk.

parelridder schreef:Als je pups van die leeftijd los laat en combineert in een sub-groepje, blijken ze in dat groepje te blijven spelen

Dat vind ik verbazingwekkend.
Lijkt me leuk, ik heb het nog niet meegemaakt
Wat meer lawaai in een ander subgroepje en opeens zijn er geen subgroepjes meer, maar is het een grote groep geworden.
Op een paar na die gevlucht zijn naar een hoekje omdat ze het eng vinden.

ranetje schreef:

parelridder schreef:Als je pups van die leeftijd los laat en combineert in een sub-groepje, blijken ze in dat groepje te blijven spelen

Dat vind ik verbazingwekkend.
Lijkt me leuk, ik heb het nog niet meegemaakt
Wat meer lawaai in een ander subgroepje en opeens zijn er geen subgroepjes meer, maar is het een grote groep geworden.
Op een paar na die gevlucht zijn naar een hoekje omdat ze het eng vinden.

Dit herken ik ook niet. Bram werd ook met een subgroepje middelmaatjes losgelaten om te spelen, maar toch kwam de boxer die een aantal weken ouder was altijd naar Bram toe

Zoek stok! schreef:

ranetje schreef:

parelridder schreef:Als je pups van die leeftijd los laat en combineert in een sub-groepje, blijken ze in dat groepje te blijven spelen

Dat vind ik verbazingwekkend.
Lijkt me leuk, ik heb het nog niet meegemaakt
Wat meer lawaai in een ander subgroepje en opeens zijn er geen subgroepjes meer, maar is het een grote groep geworden.
Op een paar na die gevlucht zijn naar een hoekje omdat ze het eng vinden.

Dit herken ik ook niet. Bram werd ook met een subgroepje middelmaatjes losgelaten om te spelen, maar toch kwam de boxer die een aantal weken ouder was altijd naar Bram toe

Bij Moos werden ze ook echt gesplitst via een (enorme) puppyren inderdaad. Op formaat en karakter. Moos was dikke mik met een Berner teef en die mocht dus bij haar. Volgens mij was hij dan ook alleen met haar, alleen waar ze de andere grote pups dan lieten

parelridder schreef:Ik ga met mijn honden ook naar puppyles waar aan het eind gespeeld wordt. De puppyles is dan ook gericht op het opdoen van gewenste ervaringen:
door een tunneltje, over een bruggetje, hier komen, baasje aan kijken, etc.
De hondjes die mee doen zijn nooit ouder dan 16 weken, maar in de praktijk zelden ouder dan 12-13 weken.
De groep wordt bij los laten zonodig opgesplitst. Dat kan zijn naar formaat, als er heel kleine rassen zijn bijvoorbeeld die anders omver gewalsd zouden kunnen worden. Het kan ook naar aard: blaaskaakjes niet bij een gevoelig puppy. Een hondje wat nog erg onzeker of zelfs bang is, wordt gematched met een puppy waar het bij over die angst heen zal durven komen.
Het veld waarop getraind wordt is groot genoeg. Als je pups van die leeftijd los laat en combineert in een sub-groepje, blijken ze in dat groepje te blijven spelen. Je kunt dus prima bepalen wie bij wie terecht komt en we hebben nooit mee gemaakt dat er een situatie was waarin we niet (tijdig) konden ingrijpen. Dat ingrijpen is ook niet meer als een pup even weg halen uit een situatie waarin hij ongewenst gedrag laat zien (praatjesmaker) en ietsje verder op een herkansing geven.
Pups leren er over het bestaan van allerhande verschillende hondjes en kunnen er veilig - gecontroleerd - spelen met leeftijdgenootjes. Buiten de les komen ze hier alleen oudere honden tegen. Ik vind het wel erg leuk en goed als ze ook eens een 'gelijke' ontmoeten. Niet alleen leerzaam voor de pups, maar de baasjes leren er ook veel (over gedrag + hoe en wanneer in te grijpen in de puppytijd).

.

Op deze manier wordt het bij ons op de hondenschool ook gedaan en ik heb er niet anders dan goede ervaringen mee. En de pups ook. De "juf" houdt alles met argusogen in de gaten en als ze al denkt dat er iets fout kan gaan grijpt ze in.
De pups worden uitgezocht op temperament en grootte. Dus absoluut geen kleine Chihuahua bij een Duitse Dog. Ik denk dat als iemand dit zou voorstellen de juf ongeveer ontploft
Verder zijn de groepjes niet groter dan 3 á 4 pups. En ik moet erbij vermelden dat deze juf nu zo'n 20 jaar puppielessen geeft, alles goed kan overbrengen naar de leerlingen en praatjes die niet kloppen niet duldt.
Nou omschrijf ik haar hier als een kenau, maar ze is echt een schatje hoor

Nanna schreef:

Zoek stok! schreef:Ik vind de meeste puppies ook helemaal niet zo leuk met elkaar spelen om eerlijk te zijn.

Inderdaad. Pups zijn volop aan het uitproberen hoe ver ze gaan kunnen en de wat angstiger broeders worden daarbij ondergesneeuwd.

En een echt goede puppyspeelklas-leidster zet die dus gewoon niet bij elkaar

Moos schreef:

Nanna schreef:

Zoek stok! schreef:Ik vind de meeste puppies ook helemaal niet zo leuk met elkaar spelen om eerlijk te zijn.

Inderdaad. Pups zijn volop aan het uitproberen hoe ver ze gaan kunnen en de wat angstiger broeders worden daarbij ondergesneeuwd.

En een echt goede puppyspeelklas-leidster zet die dus gewoon niet bij elkaar

Precies!

Zoek stok! schreef:Op veel scholen is het nog allemaal tegelijkertijd loslaten en ingrijpen als er wat gebeurt. Dat heb ik ook met Bram gehad en zou ik nooit weer doen. Ik vind de meeste puppies ook helemaal niet zo leuk met elkaar spelen om eerlijk te zijn.

Dat vind ik ook. Ik vond op zich de puppyles wel heel leuk en ook goed voor (toen dus) Toby. Maar het loslaten daarna van de hondjes op een grasveld, dat ging dus niet goed. Toby fixeerde zich op iets schaperigs wat uit moest groeien tot een pyrenese berghond en ging daar in de kont lopen happen en duwen om dat arme beest weg te drijven. Heel puur de aard van Toby, maar absoluut niet de bedoeling. En dat veranderde ook niet, ookal probeerden we om Toby en de andere hond wat tussen andere honden te zetten. Toop bleef aan de gang, die liet zich niet afleiden, zo klein als hij was. Meerdere lessen achter elkaar om het toch maar uit te proberen. En dan is de ervaring voor beide honden gewoon niet goed. Na drie lessen ben ik gestopt met losgooien. Ik zou het nooit meer doen met een nieuwe hond. Puppyles wellicht wel, maar het losgooien in de groep puppen absoluut niet meer. Zeker niet met zo'n soort hond.

Onder juiste omstandigheden vind ik er niets mis mee, hooguit 3 bij elkaar, afgestemd op karakter, dat er niet over een ander heen gewalsd wordt.

Bij de hondenschool hier worden aan het eind alle honden bij elkaar los gegooid, zonder instructeurs erbij, na de les, dat is een keuze van de eigenaren, dat begrijp ik, maar Milo is er niet beter van geworden.

Martijn schreef:Ik vind het spelen van puppies iets wat absoluut moet gebeuren maar niet op een moment waarop je weet dat ze de stress van de les gaan uitkuren en ook niet zonder context van het andere puppy al kennen.

Ik vind het juist buitengewoon onwenselijk om een pup te leren dat je je spanning kwijt kunt raken door snoeihard op andere honden te duiken.
Of ze te leren dat ze zonder begeleiding van de baas zomaar naar andere honden toerennen.

Het slaat gewoon nergens op. De pups hebben er zelf helemaal geen positieve leerervaring mee en daar ga je toch voor naar cursus?
Natuurlijk is het leuk om met andere honden te spelen maar dat regel ik zelf thuis wel. Maar gezeik tussen pups van verschillende rassen en leeftijden, even snel tussendoor, vind ik nergens over gaan.

Ik zal niet zeggen dat je je hond er definitief mee verpest ofzo maar het dient ook absoluut geen doel in de opvoeding/socialisatie van je pup dus hoort het niet op een cursus.

Dat is iets wat je inderdaad ook nog wel eens ziet gebeuren.
Ook niet mijn idee

honden (jep, pups zijn ook honden) laat je niet los samen op het speelveld.

ten eerste omdat pups inderdaad niet zomaar leuk spelen en grootte daar weinig mee van doen heeft.

ten tweede omdat je als pupbaasje al je keiharde best moet doen om de aandacht van frutsel te krijgen en dan ga je dat als instructeur nog ff 500x moeilijker maken door ze op het veld te laten spelen.

dat heeft niks met ontspanning te maken. zo maak je het iedereen moeilijk incl de pup.

als cursisten van mij het wel willen leg ik ze uit hoe en wat en wat ik ervan vind en mogen ze na de les buiten mijn veld doen wat ze willen (wij zitten in een park, dus veldjes zat)

vind dit een heel moeilijke kwestie.

ik dacht dat het juist wel goed was beetje spelen met andere pups.

en met Buster dus ook gedaan toen ie puppy was. (bij een hondenschool).

maar nu wil hij nog altijd veel spelen met honden. dit is zeker zijn aard. maar ik vraag me wel eens af of het makkelijker was geweest als hij nooit puppenspeelkwartier had gehad.

maar dat het ook het karakter is, is wel duidelijk.

Trouwens heeft hij geen winners ervaringen opgedaan en werd hij ook niet in een hoekje gesloten. maar andere pups waren wel wat banger en alle rassen liepen door elkaar heen.
ze konden ook onder stoelen gaan zitten waar je dus niet makkelijk bijkon.
achteraf zou ik het niet meer zou gedaan hebben.

malinois schreef:nope ik ben er niet voor... ze moeten hier leren dat veld = vrouwtje en niks anders... en dus al helemaal geen andere honden...
Buiten het veld mogen ze met andere pups van hun eigen maat spelen als die er zijn.

Hoewel ik het minder "kort" zou formuleren is dit zoals ik het ook voel.

Hoewel ik ZEKER vind dat pupcursus en vervolgcursussen "leuk" moeten zijn voor de hond is het een tijd die bedoeld is voor "baas en hond".
Wil ook weer niet zeggen dat er nooit even gedold mag worden, maar dan wel als ze wat ouder zijn, juist niet als pup....

Op het trainingsveld wordt niet gespeeld maar getraind.
oeps, als dat er zo staat klinkt het wel heel streng... zo bedoel ik dat niet

Buiten het veld (en liefst zelfs buiten de hondenschool, dus op heel ander terrein) zal ik bij een jonge pup eigenlijk juist "elk contact" (mits redelijk) aanmoedigen. Niet altijd hoeft dat spel te zijn, maar als een pup kennis kan maken met allerlei andere honden/dieren/rassen/mensen dan heel graag! Mag ook heel kortdurend zijn, gewoon even snuf en weer verder, maar dan ga ik situaties NIET beslist niet uit de weg (mits veilig) en dan mag er ook, mits beide bazen het goedvinden, naar hartelust worden gespeeld.


Suzanne

Ik heb bewust gekozen voor een puppycursus waar we begonnen met puppenspel en dat werd uitgebouwd naar 'echt' lessen. Maar elke les eindigde met lekker los samen spelen. Ik vond het echt
Tegelijkertijd heb ik een puppycursus op de KC gedaan, omdat ik bij hen door wilde naar behendigheid en G&G. Daar werd en wordt niet gespeeld.
Bij die puppycursus-met-spel heeft Frenk veel geleerd en volgens mij op een voor hem leuke manier. Op de puppycursus bij de KC ook, maar dan zonder echt contact met de andere honden.
Hoe dat met-spel zou zijn gegaan naarmate je hoger komt, dat weet ik niet. We zijn nu met A niveau bezig op de KC en nu vind ik het fijn dat Frenk's aandacht op mij gericht is en niet op de rest. Daar valt namelijk toch niks te halen. Bovendien vind ik gedonderjaag aan de riem sowieso niet fijn. Aan de andere kant, de school waar wel gespeeld werd was wel pittig qua niveau echt niet laat-maar-waaien.

Ik vind het lastig om het eenvoudig te beargumenteren. Maar ik denk dat ik met een volgende pup weer zou kiezen voor een puppycursus waar ze mogen spelen om van daaruit door te gaan met steeds serieuzer 'werk'.

Mijn pups spelen vooral met volwassen honden. Goede ervaringen mee. Als alle pups tegelijk losgelaten worden op de club (wat niet gebeurt) dan ben ik snel weg.
Ook onder begeleiding hoeft voor mij niet echt, maar dat is ook wel omdat ik zelf weet met welke honden ik mijn pup kan laten spelen èn ik ook genoeg andere honden ken.