Het HondenForum

Vandaag ging ik na mijn werk nog even snel naar de C1000 om boodschappen te doen.

Toen ik daar aan kwam zag ik een groepje jongens om een hond heen staan (ze waren druk aan het telefoneren).

Toen ik de hond beter bekeek schrok ik me dood, het was een dobermann reutje, maar wat zag het eruit

Het beestje stond helemaal krom, je kon letterlijk zn ribben zien en zn ruggengraatbotjes tellen. Hij kon bijna niet staan op zn benen zo verzwakt en mager was hij.

De jongens die erbij stonden hadden inmiddels al de politie en dierenambulance gebeld, het baasje was (gelukkig) nog in de C1000.

Wat zouden jullie in zo'n situatie doen?
En wat kan je nog meer doen dan inderdaad de politie en dierenambulance bellen?

oei, ik zou dat eigenlijk niet weten. Denk ook de politie bellen maar of het zin heeft?
Misschien zou ik wachten tot de eigenaar weer bij de hond kwam en dan eerst rustig een praatje maken in de trand van 'goh leuk hondje! komt ie vandaan?' etc etc.
En als dat soepel verloopt zou ik eens opmerken dat hij wel wat mager is e.d.

En wat kan je nog meer doen dan inderdaad de politie en dierenambulance bellen?

De eigenaar netjes vragen of zijn hond soms iets mankeert waardoor hij er zo aan toe is?

Wie weet heeft die hond iets ernstigs waar de eigenaar al heel veel aan heeft proberen te doen.

Als ik al iets zou doen zou ik ws wachten op de eigenaar en wie weet kreeg ik dan een verklaring van het waarom.
Wie weet heeft het dier een of andere ziekte,of komt hij net uit het asiel of zo.

Inderdaad, liever eerst even contact maken met de eigenaar.Maar ik vind het wel heel betrokken van die jongens

Marie-Josée schreef:Maar ik vind het wel heel betrokken van die jongens

Of het moet wel heel vreselijk geweest zijn :N:

Frenk schreef:

Marie-Josée schreef:Maar ik vind het wel heel betrokken van die jongens

Of het moet wel heel vreselijk geweest zijn :N:

Dat vond ik dus ook, die jongens waren inderdaad heel erg betrokken, maar het was ook wel heel erg.
(Je kent die hondjes wel in de reclames van bv IFAW, zo erg dus)

Ik zou normaal ook eerst met de baas gaan praten, maar in deze situatie was het toch het beste om de politie te bellen.
Ik heb het baasje daarna nog gezien en het was een vrouwtje in een rolstoel die net voor zichzelf kon zorgen.

Ik zou toch ook eerst tekst en uitleg vragen aan de eigenaar.

Mijn oude buurman is door zo'n actie zijn 17 jarige hondje kwijt geraakt. Mijn buurman ging iedere dag met zijn hondje naar het winkelcentrum boodschapjes halen bij de C1000 en daarna weer naar huis. 2 oude heertjes samen op pad. Ik denk dat ze altijd ongeveer een uurtje op weg waren in totaal en dan waren ze weer thuis. Op een dag komt mijn buurman iets later dan normaal thuis en helemaal overstuur belt hij bij ons aan. Zijn hondje was kwijt, hij kon hem nergens vinden en niemand bij de winkel had iets gezien. Dus wij op de fiets erheen en in de omgeving gezocht, niets gevonden en dus thuis gekomen de dierenbescherming gebeld. Ja hoor, hondje was gevonden en dood
Blijkt dat er een vrouw had gebeld die wel 2 uur op een bankje in het winkelcentrum had gezeten een ijsje eten (dan heb je wel een groot ijsje of je eet er veel) en niemand kwam die hond ophalen, dus ze had de dierenbescherming gebeld. Hond is meteen meegenomen en naar de DA gebracht. Zonder onderzoek hebben ze de hond meteen in laten slapen, want hij zou ongeneeselijk ziek zijn. Mijn pa was de week ervoor nog samen met de buurman naar de DA geweest om het hondje na te laten kijken. Bloedonderzoek gedaan enzo, want hij werd zo mager en kaal. Niets aan de hand, maar het hondje was op aan het raken, oude mannetjes kwaaltjes. De buurman moest zich geen zorgen maken, want hij kon nog wel even mee. Niet dus, want iemand had dus gebeld en dat was zijn dood. Maar de buurman kon wel even Fl 92,00 dokken voor het ophalen en inslapen. Na heel wat heen en weer gebel door mijn pa is er toegegeven dat ze fouten hadden gemaakt, maar daar had de buurman zijn hond niet mee terug.

Sammy1980 schreef:het was een vrouwtje in een rolstoel die net voor zichzelf kon zorgen.

Hoe weet je dat?

marian* schreef:

Sammy1980 schreef:het was een vrouwtje in een rolstoel die net voor zichzelf kon zorgen.

Hoe weet je dat?

Ik bedoel hier niets beledigends mee
Maar ze was zowel verstandelijk als lichamelijk gehandicapt en ze was met iemand die haar hielp.

En ze hebben de hond ook niet meteen meegenomen, ik zag alleen dat de politie en de vrouw van de ambulance met haar aan het praten waren.

Toen ik klaar was met boodschappen doen waren ze allemaal weg.

Sammy1980 schreef:

marian* schreef:

Sammy1980 schreef:het was een vrouwtje in een rolstoel die net voor zichzelf kon zorgen.

Hoe weet je dat?

Ik bedoel hier niets beledigends mee
Maar ze was zowel verstandelijk als lichamelijk gehandicapt en ze was met iemand die haar hielp.

Zo komt het wel op mij over
Wie weet was die hond wel helemaal niet van haar maar van die andere persoon?

zo stond er langs de a2 of de a1 ooit een bejaarde koe.
Die eigenaar had de koe, en de koe mocht gewoon bij hem in het weiland oud worden, en haar dagen slijten.
Gek werden ze bij de dierenambulance, de polite en de dierenbescherming, al die telefoontjes.
toen heeft hij een brd in de wei geplaatst, met als ik me goed herinner


"de koe is oud,niet slecht verzorgd"

Ik zou eerst de eigenaar willen zien en spreken. Voor ik iets of iemand bel.

marian* schreef:

Sammy1980 schreef:

marian* schreef:

Sammy1980 schreef:het was een vrouwtje in een rolstoel die net voor zichzelf kon zorgen.

Hoe weet je dat?

Ik bedoel hier niets beledigends mee
Maar ze was zowel verstandelijk als lichamelijk gehandicapt en ze was met iemand die haar hielp.

Zo komt het wel op mij over
Wie weet was die hond wel helemaal niet van haar maar van die andere persoon?

Sorry, het was absoluut niet de bedoeling om beledigend over te komen.
(En wat ik zo zag was de hond van de mevrouw in de rolstoel)

Maar ik had ook eerst met haar gepraat voordat ik allerlei instanties had gebeld.
Hoewel ik wel blij ben om te zien dat er blijkbaar toch nog jongeren bestaan die erges om geven

betrokkenheid is fijn, maar ik zou ook eerst de eigenaar aanspreken. het is dat ik mijn sammy nooit bij een winkel zou achterlaten omdat ie hondagressief is maar die heeft en ook een half jaar uitgezien alsof ie uit een steegje in spanje kwam... omdat ie zo ziek was.

daan! schreef:zo stond er langs de a2 of de a1 ooit een bejaarde koe.
Die eigenaar had de koe, en de koe mocht gewoon bij hem in het weiland oud worden, en haar dagen slijten.
Gek werden ze bij de dierenambulance, de polite en de dierenbescherming, al die telefoontjes.
toen heeft hij een brd in de wei geplaatst, met als ik me goed herinner


"de koe is oud,niet slecht verzorgd"

Ik zou eerst de eigenaar willen zien en spreken. Voor ik iets of iemand bel.

Ik heb dat met ouwe Tito ook meegemaakt. Tito had nog maar 1 (blind) oog, was doof, z'n vacht was niet om aan te zien, hij was krom door de gewrichtsslijtage, liep heel traag en was een beetje seniel aan het worden. Hij sjokte altijd stijfjes achter me aan, hoe langzaam ik ook liep.
Hoe vaak ik niet ben aangesproken door onbekenden dat Tito zo zielig was, dat ik een dierenbeul was, dat ik niet goed voor de hond zorgde of dat ik hem maar het best een spuitje kon laten geven.
Gelukkig spraken ze me nog aan. Ik moet er niet aan denken dat ze hem hadden meegenomen achter m'n rug en een spuitje hadden laten geven.
Tito wou nl. best nog. Hij was alleen stokoud (17 jaar)

daan! schreef:zo stond er langs de a2 of de a1 ooit een bejaarde koe.
Die eigenaar had de koe, en de koe mocht gewoon bij hem in het weiland oud worden, en haar dagen slijten.
Gek werden ze bij de dierenambulance, de polite en de dierenbescherming, al die telefoontjes.
toen heeft hij een brd in de wei geplaatst, met als ik me goed herinner


"de koe is oud,niet slecht verzorgd"

Ik zou eerst de eigenaar willen zien en spreken. Voor ik iets of iemand bel.

Dat heb ik dus ook meegemaakt met een oude bejaarde ex manege pony die bij ons in het weiland stond. Beestje was 34 jaar oud en gewoon errug mager ondanks meerdere keren voeren op een dag, speciaal voer e.d.
Ze was erg mager maar wel gewoon nog vrolijk, speelde nog met de schapen e.d. En vond het heerlijk om een stukje te lopen langs de weg.
Je wilt niet weten hoevaak er politie heeft gestaan en zelfs de LID is langsgekomen omdat er constant meldingen binnen kwamen van een zwaar verwaarloosde pony.

Nadat wij vee-arts rekeningen hadden overlegd en het voer hadden laten zien was het in orde. Maar ze werden gek van di etelefoontjes.
Uiteindelijk hebben wij haar een deken omgedaan zodat men niet meer kon zien dat ze mager was. Toen werd het rustiger bij de politie.

ik zou inderdaad de politie en dierenbescherming bellen meer kun je niet doen

Ik zou gewoon de politie bellen ja.. En kan die wel aan de eigenaar vragen wat er aan de hand is. En als het dan alsnog een ziekte ofzo is klaar toch.. Zou niet heel snel zelf naar de eigenaar toe stappen, zeker niet als je niet weet wat voor persoon het is.

Als het echt op zou vallen zou ik ook de eigenaar aanspreken denk ik..
Toen ik mijn herplaatser net had zag die er ook niet uit.. menigeen sprak me er wel op aan.. van jemig.. mooie hond maar hij is wel erg mager he?!
Hij was iets van 8 kilo te licht en zijn vacht was vilterig.. kan geloven dat mensen toen dachten dat ik niet goed voor hem zorgde, maar ik had hem net..