Het HondenForum

Ik heb er hier 1 die voor de eerste loopsheid gecastreerd is en 1 die toen ze 4 jaar was gecastreerd is.
De laatste is absoluut niet veranderd in karakter (behalve dat ze wat meer gericht is geraakt op eten).
Van de eerste kan ik niet zeggen hoe haar karakter geweest zou zijn als ik haar niet had laten castreren, nu is ze niet de gemakkelijkste met andere honden (maar dat is pas ontstaan op een leeftijd van zo'n 1,5 jaar, ná een aantal negatieve ervaringen).

Ik kan alleen voor onze honden spreken, bij Tomas is het juist gebeurd vanwege zijn extreme onzekerheid (en het voortdurend aangevallen worden) en hij had geen last meer van de loopste teven in de buurt.Ik vlei me dus met de gedachte dat Tomas er zelf beter van is geworden.Voor mij had het namelijk ook niet gehoeven.Heb er wel spijt van dat ik het niet eerder heb laten doen, dan had hij minder te lijden gehad van vreemde reuen en was hij niet in de verdediging gedrongen.
Maar hij voelt zich nu soms wel heel erg stoer
Bruno was daarna nog even zelfverzekerd en macho.Bij hem is het pas gebeurd toen hij 5 was, ik heb totaal geen verandering bespeurd, alleen het extreme rijgedrag was minder( maar ook niet helemaal weg)
Falco is maar 2 geworden dus bij hem weet ik niet hoe het gelopen zou zijn, bij hem probeerden we alles om de epilepsie te onderdrukken.

Boutje schreef:Breng je dan een reu schade toe door hem dit af te pakken (als je hem dit al afpakt door castratie) en een jonge reu niet doordat hij dat nog niet heeft en meer pup of jongenhondengedrag blijft doen?

Nee dus.Maar er is iets voor te zegen om dat hoe dan ook te voorkomen door het op jonge leeftijd te laten doen.
De hond die ik kende en die voor zijn volwassenheid gecastreerd was ging heel vrolijk door het leven, werd door niets en niemand lastig gevallen, kon altijd los en genoot van de dingen die een golden leuk vindt; sporen nalopen, konijnen achtervolgen en ongedwongen met andere honden stoeien.

Ik zou eigenlijk eerder denken andersom. Als de hond al ruim volwassen is zit veel gedrag al ingesleten en zal zijn karakter vaak minder beinvloed worden dan door castratie met bijvoorbeeld 6 maanden. Met name bij reuen dan denk ik.

Ik zou mijn reu nooit laten castreren op zo'n jonge leeftijd. Pas als hij volgroeid is, kun je constateren of er een noodzaak voor castratie is
Bij teven zou ik ook het liefst zo lang wachten als acceptabel is qua medische noodzakelijkheid.
En ik denk niet dat je dan (dus bij castratie op latere leeftijd) het karakter 'aantast'. De scherpste kantjes gaan eraf, maar die bepalen niet het hele karakter.
De op jonge leeftijd gecastreerde reuen die ik ken, zijn een soort pups gebleven. De reuen die ik ken die op latere leeftijd gecastreerd zijn, die zijn weinig veranderd.
Waar ik wel een duidelijk verschil zie is bijvoorbeeld bij reuen met hypersexueel gedrag. Maar dat een hond hypersexueel is, is toch niet vast te stellen op 6 maanden oud?

Boutje schreef:

Nanna schreef:

Boutje schreef:Stelling:
ALS je castreert kan je het beter doen zolang je hond nog niet volwassen of jong is. Eens hij volwassen is (of ouder) dan brengt dit meer schade aan zijn karakter/wezen toe.

Tegenvraag: waarom zou je castreren als dat SCHADE toebrengt aan een karakter? Ik ga er van uit dat je castreert om positieve veranderingen te bewerkstelligen.

Ik bedoel meer, niet meer ten volle zichzelf zijn. Misschien wel makkelijker in de omgang, minder voor de eigenaar vervelend gedrag, maar in hoeverre heeft hij vb nog de stoere zelfverzekerdheid, dat zelfbewustzijn die een volwassen intacte reu kan hebben.
Breng je dan een reu schade toe door hem dit af te pakken (als je hem dit al afpakt door castratie) en een jonge reu niet doordat hij dat nog niet heeft en meer pup of jongenhondengedrag blijft doen?

ik heb NU na castratie een nrmale hond. een stoere reu die zeker geen mietje is. een echte kerel.

alles was bij sam namelijk 110% waardoor hij zichzelf in de weg zat en enorm veel stress vertoonde wat zich weer in andere zaken uitte.

nu is sam zeg maar 90% vent en dat past hem veel beter.

sommige dingen zijn met 80% afgenomen en andere dingen helemaal niet.

sam was 5 toen hij gecastreerd werd. ik had op zo'n leeftijd weinig effect verwacht eigenlijk omdat veel al gedrag geworden is, maar toch is alles echt veel beter voor hem geworden

Ik kan me helemaal niet voorstellen dat Diesel zou veranderen als ik hem nu zou laten castreren. Zou hij dan niet meer dominant doen tegen andere reuen? Volgens mij zit dat zo ingebakken bij hem. Het is ontstaan uit onzekerheid en tot nu toe heeft zijn aanpak succes want hij is nooit meer "zomaar" aangevallen. Als hij nog steeds regelmatig aangevallen zou worden zou ik zeker castratie overwegen. Al heeft dat ook weer nadelen. Zoals het rijden door andere reuen, wat hij denk ik niet zou pikken.

Frenk schreef:Ik zou mijn reu nooit laten castreren op zo'n jonge leeftijd. Pas als hij volgroeid is, kun je constateren of er een noodzaak voor castratie is
Bij teven zou ik ook het liefst zo lang wachten als acceptabel is qua medische noodzakelijkheid.
En ik denk niet dat je dan (dus bij castratie op latere leeftijd) het karakter 'aantast'. De scherpste kantjes gaan eraf, maar die bepalen niet het hele karakter.
De op jonge leeftijd gecastreerde reuen die ik ken, zijn een soort pups gebleven. De reuen die ik ken die op latere leeftijd gecastreerd zijn, die zijn weinig veranderd.
Waar ik wel een duidelijk verschil zie is bijvoorbeeld bij reuen met hypersexueel gedrag. Maar dat een hond hypersexueel is, is toch niet vast te stellen op 6 maanden oud?

Toch, als ik kijk naar Yore, die was met 5-6 maanden echt al zwaar irritant qua rijden op andere honden... Een forumwandeling kon eigenlijk niet met hem want hij bleef maar rijden... En het maakte hem niets uit of het nou een reu of teef was Dus bij hem was het er bijzonder vroeg al. Zijn huidige eigenaren hebben er nog steeds problemen mee overigens, maar hij wordt voorlopig niet geholpen tenzij het echt te erg wordt, omdat ze hem willen inzetten voor het terugfokprogramma...

Jacksel schreef:

Frenk schreef:Ik zou mijn reu nooit laten castreren op zo'n jonge leeftijd. Pas als hij volgroeid is, kun je constateren of er een noodzaak voor castratie is
Bij teven zou ik ook het liefst zo lang wachten als acceptabel is qua medische noodzakelijkheid.
En ik denk niet dat je dan (dus bij castratie op latere leeftijd) het karakter 'aantast'. De scherpste kantjes gaan eraf, maar die bepalen niet het hele karakter.
De op jonge leeftijd gecastreerde reuen die ik ken, zijn een soort pups gebleven. De reuen die ik ken die op latere leeftijd gecastreerd zijn, die zijn weinig veranderd.
Waar ik wel een duidelijk verschil zie is bijvoorbeeld bij reuen met hypersexueel gedrag. Maar dat een hond hypersexueel is, is toch niet vast te stellen op 6 maanden oud?

Toch, als ik kijk naar Yore, die was met 5-6 maanden echt al zwaar irritant qua rijden op andere honden... Een forumwandeling kon eigenlijk niet met hem want hij bleef maar rijden... En het maakte hem niets uit of het nou een reu of teef was Dus bij hem was het er bijzonder vroeg al. Zijn huidige eigenaren hebben er nog steeds problemen mee overigens, maar hij wordt voorlopig niet geholpen tenzij het echt te erg wordt, omdat ze hem willen inzetten voor het terugfokprogramma...

Frenk ook. Een flinke tijd lang. Weglopen, rijden, volstrekt onbereikbaar.
Maar het is ook weer afgenomen. Hij heeft het laatst weer een weekje gehad. Vast een loopse teef in de omgeving. Dan eet hij niet, hij rijdt als hij de kans krijgt op alles en zit alleen maar te trillen en piepen.
Maar als dat maar vijf dagen duurt en weer wegtrekt, dan kijk ik nog wel even aan hoe het zich verder ontwikkelt.
Wie weet hoe hij is als hij een jaar of drie, vier is.

Jacksel schreef: Toch, als ik kijk naar Yore, die was met 5-6 maanden echt al zwaar irritant qua rijden op andere honden... Een forumwandeling kon eigenlijk niet met hem want hij bleef maar rijden... En het maakte hem niets uit of het nou een reu of teef was Dus bij hem was het er bijzonder vroeg al. Zijn huidige eigenaren hebben er nog steeds problemen mee overigens, maar hij wordt voorlopig niet geholpen tenzij het echt te erg wordt, omdat ze hem willen inzetten voor het terugfokprogramma...

Ja, maar goed, dan is het ook maar net waar je prioriteiten liggen
Ik kon met Saar ook een periode niet mee met forumwandelingen en ook niet lopen in drukke losloopgebieden. Omdat ze bang was. Daar hebben we dik een jaar aan gewerkt en toen kon dat wel weer. Kan je met een jonge rijdende reu ook prima doen; dat eraan werken Ik had bij Saar geen andere 'simpele' oplossing (zoals castreren bij een puber reu die even erg veel rijdt), en dan ga je dus oefenen en trainen, en dan kom je ook al een heel eind.
En nee, ik wil een hond die door ervaringen bang is geworden voor veel grote honden niet vergelijken met een hormoon gestuurde puber reu. Maar ik denk wel dat als bijvoorbeeld castratie helemaal geen oplossing was, er bij best wat reuen opeens getraind zou kunnen worden, en tijd genomen zou kunnen worden, en verhip, dat werkt dan ook

Moos schreef:Ik zou eigenlijk eerder denken andersom. Als de hond al ruim volwassen is zit veel gedrag al ingesleten en zal zijn karakter vaak minder beinvloed worden dan door castratie met bijvoorbeeld 6 maanden. Met name bij reuen dan denk ik.

Dat is idd bij mij ook het uitgangspunt geweest. Als je dan moet castreren, het liefst op latere leeftijd. Ik vind het voor die twee van mij wel fijn dat ze nog enigszins weten hoe het voelde om een volle reu te zijn. En ja, ik weet dat ik ze dan vermenselijk, maar ach... wat dàt betreft blijven het mijn kindjes.

Frenk schreef:

Jacksel schreef:

Frenk schreef:Ik zou mijn reu nooit laten castreren op zo'n jonge leeftijd. Pas als hij volgroeid is, kun je constateren of er een noodzaak voor castratie is
Bij teven zou ik ook het liefst zo lang wachten als acceptabel is qua medische noodzakelijkheid.
En ik denk niet dat je dan (dus bij castratie op latere leeftijd) het karakter 'aantast'. De scherpste kantjes gaan eraf, maar die bepalen niet het hele karakter.
De op jonge leeftijd gecastreerde reuen die ik ken, zijn een soort pups gebleven. De reuen die ik ken die op latere leeftijd gecastreerd zijn, die zijn weinig veranderd.
Waar ik wel een duidelijk verschil zie is bijvoorbeeld bij reuen met hypersexueel gedrag. Maar dat een hond hypersexueel is, is toch niet vast te stellen op 6 maanden oud?

Toch, als ik kijk naar Yore, die was met 5-6 maanden echt al zwaar irritant qua rijden op andere honden... Een forumwandeling kon eigenlijk niet met hem want hij bleef maar rijden... En het maakte hem niets uit of het nou een reu of teef was Dus bij hem was het er bijzonder vroeg al. Zijn huidige eigenaren hebben er nog steeds problemen mee overigens, maar hij wordt voorlopig niet geholpen tenzij het echt te erg wordt, omdat ze hem willen inzetten voor het terugfokprogramma...

Frenk ook. Een flinke tijd lang. Weglopen, rijden, volstrekt onbereikbaar.
Maar het is ook weer afgenomen. Hij heeft het laatst weer een weekje gehad. Vast een loopse teef in de omgeving. Dan eet hij niet, hij rijdt als hij de kans krijgt op alles en zit alleen maar te trillen en piepen.
Maar als dat maar vijf dagen duurt en weer wegtrekt, dan kijk ik nog wel even aan hoe het zich verder ontwikkelt.
Wie weet hoe hij is als hij een jaar of drie, vier is.

Diesel heeft dat ook wel gedaan. Vanaf een maand of 10 tot hij ongeveer 2 jaar was. Ruim een jaar was het echt een hormoonbommetje. Daarna nam het af. Af en toe steekt het idd de kop weer op.
Nu is het een hele fijne reu, maar wel een echte reu.

ALS je castreert kan je het beter doen zolang je hond nog niet volwassen of jong is. Eens hij volwassen is (of ouder) dan brengt dit meer schade aan zijn karakter/wezen toe.

Ik zeg dat het sowieso niet gezegd is dat castratie het karakter zal veranderen. Het is mogelijk, maar nooit zeker.

Sommige reuen veranderen er totaal niet van, noch positief, noch negatief.

ik lees nieuwsgierig mee.....
wij zitten ook met de vraag wel of niet en waarom wel of niet

Moos schreef:

Jacksel schreef: Toch, als ik kijk naar Yore, die was met 5-6 maanden echt al zwaar irritant qua rijden op andere honden... Een forumwandeling kon eigenlijk niet met hem want hij bleef maar rijden... En het maakte hem niets uit of het nou een reu of teef was Dus bij hem was het er bijzonder vroeg al. Zijn huidige eigenaren hebben er nog steeds problemen mee overigens, maar hij wordt voorlopig niet geholpen tenzij het echt te erg wordt, omdat ze hem willen inzetten voor het terugfokprogramma...

Ja, maar goed, dan is het ook maar net waar je prioriteiten liggen
Ik kon met Saar ook een periode niet mee met forumwandelingen en ook niet lopen in drukke losloopgebieden. Omdat ze bang was. Daar hebben we dik een jaar aan gewerkt en toen kon dat wel weer. Kan je met een jonge rijdende reu ook prima doen; dat eraan werken Ik had bij Saar geen andere 'simpele' oplossing (zoals castreren bij een puber reu die even erg veel rijdt), en dan ga je dus oefenen en trainen, en dan kom je ook al een heel eind.
En nee, ik wil een hond die door ervaringen bang is geworden voor veel grote honden niet vergelijken met een hormoon gestuurde puber reu. Maar ik denk wel dat als bijvoorbeeld castratie helemaal geen oplossing was, er bij best wat reuen opeens getraind zou kunnen worden, en tijd genomen zou kunnen worden, en verhip, dat werkt dan ook

Begrijp me niet verkeerd, ik had Yore er ook niet om laten castreren overigens, maar hij was er wel vroeg en behoorlijk heftig bij. Ik denk dat de mensen die mee waren op forumwandeling dat kunnen bevestigen... Ik kan me goed voorstellen dat mensen daarbij voor een 'direct werkende' snelle oplossing kiezen, zeker als de hond niet voor de fok willen gebruiken. Zit ook wel iets van logica in (hoewel niet mijn logica), waarom zou je er zoveel tijd en moeite insteken, terwijl het met '2 knipjes' ook gedaan is...

Jacksel schreef: Begrijp me niet verkeerd, ik had Yore er ook niet om laten castreren overigens, maar hij was er wel vroeg en behoorlijk heftig bij. Ik denk dat de mensen die mee waren op forumwandeling dat kunnen bevestigen...

Ja, dat geloof ik ook wel. Maar dat je (in het algemeen) daarom dan je reu met 6 maanden al zou laten castreren vind ik echt totale nonsens.

Ik heb beide vorige reuen laten castreren op de leeftijd van 9 maanden. Toen liep hun hypersexueel gedrag echt de spuigaten uit, maar ze zaten dus ook in de pubertijd.
Mijn eerste reu ging voordat hij 3 maanden was al achter loopse teven aan. Zie je het voor je een pup nog maar :N: . Deze reuen zijn allebei nooit echt volwassen geworden. Ik had daar toentertijd nooit echt bij stil gestaan wat voor effecten castreren kan hebben. Nu weet ik beter .
Daarom heb ik besloten om niet meer te laten castreren voordat de hond volwassen is, maar eerst af te wachten of ik met trainen enzo eventueel hyper gedrag in kan dammen.
Zoals het hier nu is blijven Luuk en Tessa intact. Luuk is helemaal niet hyper nu Tessa loops is (moet nog wel even haar hoogtij dagen afwachten ) en ik ben bang dat castratie bij Tessa niet goed uitpakt qua karakter. Zij is nu al een pittige tante en ik ben bang dat, wanneer de mannelijke hormonen de boventoon zouden voeren, het er niet beter op wordt.

Jacksel schreef:Ik kan me goed voorstellen dat mensen daarbij voor een 'direct werkende' snelle oplossing kiezen, zeker als de hond niet voor de fok willen gebruiken. Zit ook wel iets van logica in (hoewel niet mijn logica), waarom zou je er zoveel tijd en moeite insteken, terwijl het met '2 knipjes' ook gedaan is...

Nou ja, nee, ik kan me dat niet voorstellen. Ik kan wel bedenken hoe die mensen in kwestie dan schijnbaar denken, maar ik vind het echt diep triest dat je dan denkt "even twee knipjes' is makkelijker voor mij dan gewoon even wat meer energie qua trainen in mijn hele jonge reu steken. Alleen al omdat je je hond dus gewoon onder narcose laat brengen en laat opereren, omdat jij (en niet jij dus he, maar 'die mensen' ) te beroerd bent er zelf iets mee te doen.

En echt, ik ben helemaal geen felle tegenstander van casteren, maar van dit soort gevallen gaan zelfs mijn haren overeind staan

Moos schreef:

Jacksel schreef:Ik kan me goed voorstellen dat mensen daarbij voor een 'direct werkende' snelle oplossing kiezen, zeker als de hond niet voor de fok willen gebruiken. Zit ook wel iets van logica in (hoewel niet mijn logica), waarom zou je er zoveel tijd en moeite insteken, terwijl het met '2 knipjes' ook gedaan is...

Nou ja, nee, ik kan me dat niet voorstellen. Ik kan wel bedenken hoe die mensen in kwestie dan schijnbaar denken, maar ik vind het echt diep triest dat je dan denkt "even twee knipjes' is makkelijker voor mij dan gewoon even wat meer energie qua trainen in mijn hele jonge reu steken. Alleen al omdat je je hond dus gewoon onder narcose laat brengen en laat opereren, omdat jij (en niet jij dus he, maar 'die mensen' ) te beroerd bent er zelf iets mee te doen.

En echt, ik ben helemaal geen felle tegenstander van casteren, maar van dit soort gevallen gaan zelfs mijn haren overeind staan

En toch dacht ik 24 jaar geleden, toen ik nog beginnend hondeneigenaar was, ook een beetje zo. Het feit dat mijn hond dus erg hyper was en ik absoluut niet wilde dat er nakomelingen van hem rond zouden kunnen gaan lopen, was het advies van de DA dan ook om hem te laten castreren. Daar bovenop kwam dat ik met een goed gevoel mijn hond los kon laten lopen, want mocht hij toch nog achter een teef aangaan en haar dekken, pups zouden er niet komen .
Ik heb er niet echt spijt van dat ik dat toen heb laten doen, dat was ook een beetje inherent aan de tijd. Er was nog geen internet waar je allerlei dingen op kon zoeken.
Nu weet ik wel beter en zou dus niet meer zo gauw laten castreren. Niet alleen omdat het karakter zich, naar mijn mening, niet ten volle ontplooit, maar ook vanwege lichamelijke problemen die kunnen ontstaan door castratie.

Liesbeth schreef:
En toch dacht ik 24 jaar geleden, toen ik nog beginnend hondeneigenaar was, ook een beetje zo. Het feit dat mijn hond dus erg hyper was en ik absoluut niet wilde dat er nakomelingen van hem rond zouden kunnen gaan lopen, was het advies van de DA dan ook om hem te laten castreren. Daar bovenop kwam dat ik met een goed gevoel mijn hond los kon laten lopen, want mocht hij toch nog achter een teef aangaan en haar dekken, pups zouden er niet komen .
Ik heb er niet echt spijt van dat ik dat toen heb laten doen, dat was ook een beetje inherent aan de tijd. Er was nog geen internet waar je allerlei dingen op kon zoeken.
Nu weet ik wel beter en zou dus niet meer zo gauw laten castreren. Niet alleen omdat het karakter zich, naar mijn mening, niet ten volle ontplooit, maar ook vanwege lichamelijke problemen die kunnen ontstaan door castratie.

Ja, je hebt inderdaad wel een punt dat als je een DA hebt die er meteen over begint en het aanmoedigt dat dat voor veel mensen wel een 'heilig advies' is. En dat kan ik me dan ook wel voorstellen inderdaad

Wat ik dan eigenlijk ook heel triest vind is dat er DA's zijn die dat zo blind meteen adviseren...

Ik zou een onzekere hond in de pubertijd iig niet laten castreren mits strikt noodzakelijk. Ik denk als ik Arie nu laat castreren ik een volkomen onzekere hond krijg/ hou. Hij is al onzeker en puberig als je dan de hormoonhuishouding ook op de kop gooit is dat vragen om problemen m.i.
Basco is met anderhalf jaar oud gecastreerd, maar was erg stabiel en is dat ook gebleven, hij is ook wel een mannetjesputter gebleven naar andere honden.

Moos schreef:

Liesbeth schreef:
En toch dacht ik 24 jaar geleden, toen ik nog beginnend hondeneigenaar was, ook een beetje zo. Het feit dat mijn hond dus erg hyper was en ik absoluut niet wilde dat er nakomelingen van hem rond zouden kunnen gaan lopen, was het advies van de DA dan ook om hem te laten castreren. Daar bovenop kwam dat ik met een goed gevoel mijn hond los kon laten lopen, want mocht hij toch nog achter een teef aangaan en haar dekken, pups zouden er niet komen .
Ik heb er niet echt spijt van dat ik dat toen heb laten doen, dat was ook een beetje inherent aan de tijd. Er was nog geen internet waar je allerlei dingen op kon zoeken.
Nu weet ik wel beter en zou dus niet meer zo gauw laten castreren. Niet alleen omdat het karakter zich, naar mijn mening, niet ten volle ontplooit, maar ook vanwege lichamelijke problemen die kunnen ontstaan door castratie.

Ja, je hebt inderdaad wel een punt dat als je een DA hebt die er meteen over begint en het aanmoedigt dat dat voor veel mensen wel een 'heilig advies' is. En dat kan ik me dan ook wel voorstellen inderdaad

Wat ik dan eigenlijk ook heel triest vind is dat er DA's zijn die dat zo blind meteen adviseren...

Ik spreek nu natuurlijk wel over zo'n 20 jaar geleden, toen dachten mensen over het algemeen heel anders over het houden van honden dan nu. Hoewel er nog steeds DA'en zijn die met het mes klaar staan .

Youp schreef:

Frenk schreef:Frenk ook. Een flinke tijd lang. Weglopen, rijden, volstrekt onbereikbaar.
Maar het is ook weer afgenomen. Hij heeft het laatst weer een weekje gehad. Vast een loopse teef in de omgeving. Dan eet hij niet, hij rijdt als hij de kans krijgt op alles en zit alleen maar te trillen en piepen.
Maar als dat maar vijf dagen duurt en weer wegtrekt, dan kijk ik nog wel even aan hoe het zich verder ontwikkelt.
Wie weet hoe hij is als hij een jaar of drie, vier is.

Diesel heeft dat ook wel gedaan. Vanaf een maand of 10 tot hij ongeveer 2 jaar was. Ruim een jaar was het echt een hormoonbommetje. Daarna nam het af. Af en toe steekt het idd de kop weer op.
Nu is het een hele fijne reu, maar wel een echte reu.

Ik ben heel benieuwd hoe het zich ontwikkeld. Vanmiddag verliefde hij zich geheel in een gecastreerde Anatolische herder die eigenlijk liever met Frenk wilde spelen, maar Frenk zat om zijn achterpoot geklemd. Met een natte bek, weggedraaide ogen en heupen waar chubby checker jaloers op zou zijn
Da's dus een gevalletje aanlijnen. :N:
Zolang dit een uitzondering en geen regel is en hij steeds beter gaat luisteren (wat tot nu toe het geval is), is het goed te doen.
Frenk is nu bijna 15 maanden en ik hoop dat het nu op z'n hoogtepunt is geweest.

ik heb Ragyo nooit laten castreren omdat ik het niet nodig vond, maar in mijn vriendenkring (vrijwel allemaal mensen zonder hond) vraagt er wel regelmatig iemand wanneer ik hem laat castreren. wanneer, niet of. dat vind ik wel apart. ik ben overigens niet pertinent tegen ofzo hoor. ik zag er gewoon geen reden toe.
wat de stelling betreft: geen idee. mocht ik Ragyo nu moeten laten castreren om een of ander reden (hij is nu bijna 3) dan zou ik wel bang zijn dat zijn gedrag in negatieve zin zou veranderen. hij kan een enorme bange schijterd zijn, maar tegelijk ook wel heel stoer. zou misschien het stoere eraf gaan en alleen het bange overblijven, en dat lijkt me niet tof. okee de grote mond naar andere reuen vind ik bepaald niet geweldig, maar voor de rest vind ik hem zo super dat ik hem liefst wil houden zo hij is. en hij wordt tot nu toe alleen maar leuker met de jaren!

Fellow wordt deze zomer gecastreerd (twee niet ingedaalde ballen), ik wacht tot na zijn tweede verjaardag zodat hij eerst volwassen kan worden.
Afgelopen week liep ik in het park en kwam ik mensen tegen van één of andere hondenopvang of iets dergelijks, ze waren met de honden bezig. We maakten een praatje, ik had het er over dat Fellow even wat minder luisterde doordat er loopse teven waren (gaat alweer beter ), toen kreeg ik de opmerking: hij is zeker nog niet gecastreerd. Net of dat zo van zelf sprekend is, als het niet nodig was had ik het ook niet gedaan.

Wij hebben altijd reuen en teven tegelijk gehad. Al sinds 1971. Wij hebben altijd zelf de keus genomen om de reuen te laten castreren omdat wij geen nestjes wilden. Geen DA heerft het ons proberen op te dringen, integendeel er werd altijd gevraagd, weet U het heel zeker.

Geen van de mannen is in karakter veranderd na de castratie. De dominanten bleven dominant en de maak je niet druk types bleven ook hetzelfde. Het enige wat wat minder werd was aandacht voor loopse teven. Doordat de meesten van onze honden uit het asiel komen/kwamen zijn ze ook op verschillende leeftijden gecastreerd. Sommigen met anderhalf anderen pas op hun 5e of 6e. Maakte geen enkel verschil

sjef schreef:Wij hebben altijd reuen en teven tegelijk gehad. Al sinds 1971. Wij hebben altijd zelf de keus genomen om de reuen te laten castreren omdat wij geen nestjes wilden. Geen DA heerft het ons proberen op te dringen, integendeel er werd altijd gevraagd, weet U het heel zeker.

Geen van de mannen is in karakter veranderd na de castratie. De dominanten bleven dominant en de maak je niet druk types bleven ook hetzelfde. Het enige wat wat minder werd was aandacht voor loopse teven. Doordat de meesten van onze honden uit het asiel komen/kwamen zijn ze ook op verschillende leeftijden gecastreerd. Sommigen met anderhalf anderen pas op hun 5e of 6e. Maakte geen enkel verschil

Maar goed, toen waren ze dus wel al op (enigszins) volwassen leeftijd. Niet een jonkie die voor de pubertijd gecastreerd is.
Ik denk dat dat best wel uitmaakt qua het ontwikkelen van het gedrag cq karakter.

Daar kun je best gelijk in hebben Liesbeth. Dat kan ook de reden zijn geweeswt waarom de DA onze boef niet wilde castreren met 9 maanden.
Hij vond dat te jong en Boef kon toch nog geen jonge hondjes maken zei hij.

Dat klopte dus niet, want dat kon hij wel degelijk, een moment van onoplettendheid en bingo. Gelukkig konden we alle pups goed onderbrengen. Maar daarne moest Boef er toch echt aangeloven.

Castratie om probeemgedrag op te lossen is volgens mij ook onzin, helaas wordt dat nog wel gedaan en dan valt het toch tegen.

Nilsson is ook gecastreerd toen hij 1,5 jaar oud was.
Wij hebben er heel lang over nagedacht maar zijn blij dat wij het hebben laten doen.
Hij is rustiger geworden tov andere reuen en hij heeft geen last meer van al die loopse teven die langs zijn heg lopen en er tegenaan piesen.
Hij is wel gek geworden op eten maar dat is geen probleem want het was een slechte eter.
Wij vinden hem aanhankelijker en dat is vooral te merken als wij in het bos aan het wandelen zijn, hij let meer op ons.
Voor de rest is hij gelukkig niet veranderd, hij heeft nog steeds zijn dolle buien en gedraagt zich soms nog als een puppie.

Het nadeel is wel dat hij nu aangezien wordt voor teef en dus soms gedekt wordt door een reu maar dat laat hij toe om daarna hard weg te rennen om zo de reu uit te dagen voor een potje racen.
En die verliefde reuen hobbelen dan vrolijk achter hem aan niet wetende dat ze geen schijn van kans maken

Ik zit dit topic ook met interesse te lezen, want zoals sommigen misschien al gelezen hebben, onze hond (reu, 10,5 maand) stuift soms weg naar andere honden. Als dit geen hele interessante hond blijkt te zijn dan volgt hij je meteen weer, maar als de andere hond in kwestie op de één of andere manier voor hem wel heel aantrekkelijk blijkt te zijn..... Dan kun je dus roepen wat je wilt, maar moet je hem op den duur bij zijn halsband pakken en mee trekken. Hij was vandaag ook aan het rijden op een Argentijnse dog pup van 5 maand (wat hij daar nou in zag... het was nog maar een puppy!) en dan klemt hij zich zo goed vast dat als ik hem mee trek, hij het hondje dat hij vast heeft ook mee trekt en ik krijg hem d'r bijna niet van af...

Vroeger hadden we een Golden Retriever die dat ook deed, die liep ook weg, beet zelfs riemen door om achter de teven aan te gaan en geregeld werden we gebeld door een teveneigenaar dat hij weer ergens in een schuur was opgesloten. Hij was echt de Houdini onder de honden! Die hond is gecastreerd toe hij 2 of 3 was, maar daarna niks geen problemen meer. Geen gerij en geen weggeloop. Hij heeft nog wel een keer per ongeluk een teef gedekt (ook al was hij dus gecastreerd) maar dat was een vriendin van hem waar hij al een tijd mee aan het spelen was. Verder luisterde hij perfect.

Nu denk ik ook aan het castreren van onze hond, maar wil toch graag dat hij eerst uitgegroeid is en dat we eerst kijken hoe hij zich ontwikkelt. Wil niet zo maar alles weg halen omdat het me makkelijk lijkt of zo. Eerst maar eens met hem op cursus!