Het HondenForum

Ik vind heel erg veel rassen leuk maar diep van binnen ben ik geloof ik toch wel een terriervrouw (misschien lijk ik er ook wel een beetje op, vooral het eigenwijze ), maar het nadeel vind ik het toch vaak blafferige en niet heel sociale naar andere honden. zijn er hier mensen met Airedales of Ierse Terriers? Vind ik heel mooie honden, leuk formaat en toch terrier, ben wel benieuwd naar ervaringsdeskundigen, met name wat betreft het blaffen en gedrag naar andere honden.

Ik had een Airedale. Had het rasstandaard-boekje niet zo goed gelezen, veel te groot, geen terrier-geblaf. Ik heb hem één keer horen blaffen in zijn leven. Andere honden negeerde hij compleet en die waren niet waardig genoeg om aangekeken te worden.

Diegene ik kende waren redelijk sociaal naar andere honden toe.
blaffen viel erg mee, vooral om te waken.

verder lijkt het mij vooral opvoeding en kijken hoe de ouders zijn van karakter.

Wij hebben een airedale terrier. Benthor is niet blafferig. Hij is wel waaks, dus hij blaft wel als iemand in of vlakbij bij de tuin is of als de bel gaat.
Naar andere honden is hij sociaal. Uitzondering zijn wel intacte reuen van zijn formaat (bijv labjes, border collies, boxers) die ongeveer even oud en hanig zijn. Dit is hoofdzakelijk als hij aangelijnd is. Meestal kan ik met hem via een commando probleemloos langs een andere reu lopen maar er is een klein aantal reuen waar hij echt een !#@$% hekel aan heeft. Maar ook in die gevallen boeken we vooruitgang.
Het is in ieder geval absoluut geen hond die andere honden verscheurd al heeft hij wel af en toe een grote bek.

Naast Benthor hebben we Iarik een zwarte russische terrier. Ook een intacte reu. Iarik is op afstand Benthor's beste hondenvriend wat al weer aangeeft dat een airedale in principe prima samen kan leven met een andere hond.

Als je in mijn profiel kijkt zie je een link naar het airedale forum. Dan kan je van nog veel meer mensen de ervaringen lezen.

Ik heb een Airedale gehad als kind en ik kan het helemaal geen terriër noemen eigenlijk. Tenminste dit exemplaar was dat zeker niet. Vreselijk gehoorzaam tot op het enge af en er werd niet gejaagd. Mocht ze toch achter een kat aangaan was dat tot het einde van de stoep.

Andere honden ging prima zolang ze zich maar hielden aan haar regeltjes. Er werd niet achterop gesprongen, niet in de staart gehangen en niet irritant in d'r oren geblaft. Daar had ze namelijk een pest hekel aan en dan kon je goed zien dat het normaal gesproken zo poppige Donja'tje toch een ontzettende dominante tante was die zich niet schaamde om de ander eens flink te waarheid te zeggen.

Blaffen deed ze zelden tot nooit, op commando, als er iemand aan de deur stond, de huisarts en voor de postbode nadat ze de kersteditie van de Neckermann op haar kop had gekregen na het slapen onder de brievenbus. Sindsdien had die arme jongen het gedaan.

Heerlijke honden en ooit komt er nog een Airedale.

Leuk om te lezen allemaal, tot nu toe worden mijn vermoedens en wat ik al dacht te weten alleen maar positief bevestigd voor wat betreft de airedale. De Ier is natuurlijk nog wat zeldzamer, nog geen ieren bezitters hier?

Geen ierenbezitter maar wel een foto van Benthor met een stel ieren

Op stage een Airedale die bijna hulphond was geworden. Weet niet waarom hij afgekeurd is, maar het is een schat van een beest!

Leuke foto Esther! En ik lees veel positiefs over de Airedale, niets negatiefs eigenlijk, fijne honden dus!

Ja ik heb een ierse terrier. Weet niet of ik kan spreken voor het hele ras maar
Terry is (zeer) rustig. Thuis en op vakantie wordt er bijna nooit
geblaft, alleen op mijn werk als ze samen is met een andere hond, als die
gaat blaffen doet ze lekker mee.
Ik vind het een heerlijke hond, heel gemakkelijk, maar toch wel het eigenwijze
van de terrier.
Toen ze jong was had ze hier in het dorp wel een paar honden die ze niet
erg mocht en daar ook wel mee ging vechten, maar ik zou het geen vechtersbaas
willen noemen.
Zou er zelf zo nog een bij willen nemen.

Wij hebben twee Airedales samen met een Schotse Terrier-teef.
We hebben een reu en een teef.
Het zijn geweldige honden! Echt aan te raden.
Onze reu is aan de lijn soms wat heftig naar andere honden. Zodra de lijn eraf is, is het over.

Geen ervaring met gevraagde terriers. Wel met de Welsh Terrier:


Er loopt hier in de buurt een ouder stel met'een teefje van dit ras en als Haakon en zij elkaar zien, willen ze alleen maar samen spelen. Echt een super lief hondje!

De buren van mijn ouders hebben een airedale. Absoluut geen leuke hond. Niet sociaal naar andere honden en heeft mijn pa ook al een keer gebeten. Maar zo te horen dus een uitzondering

Ik ken meerdere Airdale Terriers, stuk voor stuk sociale vriendelijke honden. Ik ken 1 ierse terrier, daar zit toch echt een kop op. Moeilijk met andere honden, vind zichzelf heel wat, ondanks castratie. Dan zou ik dus eerder voor een Airdale gaan, die zijn socialer. Maar een Ier vind ik toch wel mooier dan een Airdale

ik ken 2 airedales. een reu en een teef uit hetzelfde gezin. de teef is super relaxed en enorm gericht op haar vrouwtje.

het reutje is enorm blafferig en een haantje naar andere honden maar echt vechten niet volgens mij.

Nanna had toch ooit eens een foto geplaatst van die naar honden loerende terrier waar ze mee gewandeld had, was dat geen ierse?
ken ze zelf niet. ben in het bos ooit eens 1 airdale tegengekomen, die trok bij wijze van spreken heel subtiel 1 wenkbrauw op naar Ragyo die erover dacht of hij kon patsen, en dat was genoeg voor Ragyo om vlug door te lopen met zo'n pomtiedom, ik ben heeeel ergens anders mee bezig-gezicht. leek me wel een leuk beest, heel rustig en zelfverzekerd, echt zo'n heerschap.

De Airedales die ik ken en gekend heb zijn eigenlijk stuk voor stuk lieve honden. Ik kan me geen happerige Airedale op de trimtafel heugen. Ieren daarintegen...... daar kan ik me er weinig van herinneren die zich normaal lieten trimmen, ze staan al gauw met de tandjes klaar als je op een wat gevoeliger plekje komt. Ook in de omgang met andere honden zijn ze meestal niet makkelijk. Maar ja, als je 'rode duivel' genoemd wordt dan moet je je daar ook naar gedragen

Laatst had ik een bbq waar een Ier rondliep. Schat van een beest, we konden zo in en uit lopen. Was ook verzot op aandacht, had meteen een nieuwe vriend erbij.
Hij luisterde alleen wat minder, maar hij was daar omdat zijn bazen op vakantie waren. Dus weet verder niet hoe hij normaal was.
Die reu was intact en ze hadden zelf een gecastreerde Lakenlander Terriër, dat ging goed samen.

Maar helaas weet ik meer niet van dit ras af dan dit.

Leuk om de ervaringen te lezen, over het algemeen positief, zeker wat betreft de Airedale!

de airedales die ik ken zijn super, tuutlijk zijn de heren wel eens een tikkie hanig daar zijn het reuen en terriers voor, maar ze blijven beschaafd...de Ieren die ik ken zijn wat sneller opgewonden, feller naar andere honden, zowel de reuen als de teven.En om te trimmen heb ik ook liever een Airedale, kan me niet ene bijtende Aire op tafel herinneren...terwijl ik nog ene fors litteken van een Ier heb...

Wij hebben bij mijn ouders altijd airdales gehad. Teefjes.

Vreselijk lieve, aanhankelijke honden. De eerste was inderdaad redelijk eigenwijs maar o zo lief. De tweede (die nu nog leeft) is een hond die mega goed luistert en echt alleen maar lief en aanhankelijk is.
Blaffen ken ik helemaal niet, van beide honden niet moet ik zeggen. Ook dat waakse hadden onze beide airdales niet.
Ik ken de Ierse niet, maar een airdale zou ik iedereen aanraden!

De airedale terriers die ik ken zijn hele lieve honden, inderdaad ook niet echt blafferig ofzo.
Wel merk ik dat ze het zeer spannend vinden om van huis weg te lopen, gewoon om eventjes de straat uit te lopen en dan te gaan kijken wie er allemaal langskomen, maar mij lijkt het toch niet echt fijn als mijn hond de hele tijd foetsie is...

Verder erg lieve en rustige honden hoor...

Bij mij in de buurt wonen mensen die ook een Airedale hebben. Hun dochter heeft een Ier. Zijzelf zeggen daar ook van dat ze met de Ier nogal op moeten passen. Kan raar uit de hoek komen. Zelf had ik deze ietwat negatievere geluiden over de Ieren ook al gehoord. Eigen ervaring heb ik dus alleen met Airedales.

Zee schreef:De airedale terriers die ik ken zijn hele lieve honden, inderdaad ook niet echt blafferig ofzo.
Wel merk ik dat ze het zeer spannend vinden om van huis weg te lopen, gewoon om eventjes de straat uit te lopen en dan te gaan kijken wie er allemaal langskomen, maar mij lijkt het toch niet echt fijn als mijn hond de hele tijd foetsie is...

Bij Benthor moet je ook zorgen dat ie niet uit huis kan glippen. Hij zal niet weglopen hoor, maar hij bouwt dan wel een feestje in de straat.
Loslopen tijdens een wandeling kan hij weer wel prima.

Ik was vandaag bij een paardenevenement en kwam daar een Ier tegen, toch wel weer een moment hoor, een leukerdje, heeel vriendelijk en enthousiast naar mijn teef (het was een reu en hij was samen met een labrador reu), en gehoorzaam aan het baasje.
Ik blijf toch een zwak houden voor terriers, waarschijnlijk omdat ik met deze rasgroep ben opgegroeid

de ier is een hond waar ik grote zwak voor heb, waarvan ik ook weet dat die bij mij niet gaat passen maar het temperament en de verschijning zijn helemaal mijn ding..

Ik heb nu voor het eerst een airdale op cursus en die is rond een jaar oud, vriendelijk, vlot, erg aardig en de cursist heeft er nog 1 en is erg positief over het ras. Loslopen kunnen die van haar niet maar ik denk dat ik wel enigzins in kan schatten dat dat niet alleen maar aan de hond ligt...
Vroeger woonde bij mij ook een airdale in de buurt, was erg sociaal zeker met kinderen niet erg erfvast, maar een dijk van hond met eigen volk en vreemd volk.
Ze hebben een beetje het etiket dat je ze niet veel kunt leren maar ik weet dat ze zelf in de africhting leuk mee kunnen doen, het is maar wat je ermee wilt en hoe je het eruit haalt.

Beide leuke rassen!

Mijn ouders gaan over 3 weken hun volgende airedalepup ophalen.

Tess is in april plotseling overleden en zij was na de puppen en pubertijd een vrij makkelijke hond.
Niet echt blafferig, maar wel heel waaks. kon prima loslopen, ging in ieder geval echt nooit op jacht.
Toen ze jong was wilde ze er nog wel eens tussenuit piepen en even zelf op stap gaan in het dorp

Hier noch een Ier noch een Airedale. Maar wel een Lakeland terriër. Een mini-Airdale zeg maar. Ik vind zowel de Ier als de Airedale fantastisch. Maar op dit moment in mijn leven gewoon een beetje te groot en dus een beetje teveel hond.

Mijn zus (en gezin) heeft 2 Ierse Terriërs.
Het zijn twee schatten van honden.
Geen blaffers, heel goed met kinderen. Ook op vreemd bezoek reageren ze goed.
Altijd vrolijk en erg lief en goed voor iedereen. Waaks indien nodig (geen overdreven blaffer).