Hond meer dood dan levend terug van Hotel/Pension.
Geplaatst: 07 jul 2009 15:52
Of het topic in Algemeen goed staat weet ik niet, maar wist even niet waar anders te plaatsen.
Kortgeleden heb ik mij hier aangemeld, omdat mijn eigen Jack ziek was, en ze ontzettend veel pijn had waardoor onze geplande vakantie van 20-06 bijna niet door zou gaan. DMV Ab en Metacam heb ik haar toch naar het pension kunnen brengen, en heb de pensionhoudster duidelijk uitgelegd hoe en wat.
Mijn Jack kreeg op dat moment geen AB meer, maar in de ochtend een bakje cesar met daarin de Metacam. 1 van de 2 Jacks van mijn moeder krijgt ook cesar, maar dan de pate ervan. Op die van Nell heb ik haar naamsticker geplakt, en haar verteld dat de andere van Syll waren en dat ze die dan apart moest geven. Ook mijn moeder heeft nog duidelijk gezegd dat die bakjes zo belangrijk zijn voor Syll.
Nu haalde ik afgelopen woensdag de honden samen met de vriend van mijn moeder op, en omdat ik verder niet echt op SYll lette en meer op mijn eigen Jack hoe zij nu was heb ik totaal geen acht geslagen op hoe Syll liep. De vriend van mijn moeder zei wel gelijk toen hij haar optilde dat ze zo afgevallen was, en de pensionhoudster vertelde direct dat ze wel last zou hebben van spierpijn van het springen
Dit terwijl Syll verre van een standaard Jack is. Ziet eruit als een pup ondanks dat ze inmiddels al 4 is, springt niet niets. Tis geen felle Jack zoals ze doorgaans zijn.
Bij thuiskomst schrok mijn moeder van hoe Syll in de rondte liep, ze waggelde echt, leek niet meer normaal op haar poten te kunnen staan-lopen en we schrokken nog meer toen we zagen dat ze bloed-slijm poepte.
De schok was compleet toen later bij het uitpakken van de spullen van de honden bleek dat ALLE cesar bakjes van Syll nog in de tas zaten en dat Syll dus alle dagen geen eten heeft gehad. Aangezien zij van het andere voer ook nagenoeg niets eet, kun je eigenlijk wel stellen dat ze gewoon helemaal uitgehongerd was, en bijna niet meer verder kon. Alleen het idee al dat als we 14-15 dgn weg zouden zijn geweest dat we dan gewoon waarschijnlijk geen Syll meer zouden hebben gehad is toch onverteerbaar.
Zowel mijn moeder als haar vriend als ik liggen er gewoon wakker van, en krijgen er gewoon een raar en naar gevoel bij als we er aan denken dat ze al die tijd niets te eten heeft gehad.
Nu had ik haar wel al gebeld en zij vertelde dat ze het verkeerd begrepen had, maar omdat het toch bleef hangen heb ik haar een brief geschreven dat ik vond dat dit gewoonweg niet kon, en dat wat zij aan spierpijn weet van het springen (wat ze gewoon echt niet doet en kan) niks meer en minder is dan dat de hond gewoon meer dood dan levend was en bijna niet meer op zijn poten kon lopen zo verzwakt was zij al in het pension.
Ik vraag me nu toch echt af wat we hier nu mee moeten? Ik heb nog geen antwoord gekregen van haar, en ben wel benieuwd hoe andere in een situatie als deze zouden reageren.
Groetjes smoekie
Kortgeleden heb ik mij hier aangemeld, omdat mijn eigen Jack ziek was, en ze ontzettend veel pijn had waardoor onze geplande vakantie van 20-06 bijna niet door zou gaan. DMV Ab en Metacam heb ik haar toch naar het pension kunnen brengen, en heb de pensionhoudster duidelijk uitgelegd hoe en wat.
Mijn Jack kreeg op dat moment geen AB meer, maar in de ochtend een bakje cesar met daarin de Metacam. 1 van de 2 Jacks van mijn moeder krijgt ook cesar, maar dan de pate ervan. Op die van Nell heb ik haar naamsticker geplakt, en haar verteld dat de andere van Syll waren en dat ze die dan apart moest geven. Ook mijn moeder heeft nog duidelijk gezegd dat die bakjes zo belangrijk zijn voor Syll.
Nu haalde ik afgelopen woensdag de honden samen met de vriend van mijn moeder op, en omdat ik verder niet echt op SYll lette en meer op mijn eigen Jack hoe zij nu was heb ik totaal geen acht geslagen op hoe Syll liep. De vriend van mijn moeder zei wel gelijk toen hij haar optilde dat ze zo afgevallen was, en de pensionhoudster vertelde direct dat ze wel last zou hebben van spierpijn van het springen
Bij thuiskomst schrok mijn moeder van hoe Syll in de rondte liep, ze waggelde echt, leek niet meer normaal op haar poten te kunnen staan-lopen en we schrokken nog meer toen we zagen dat ze bloed-slijm poepte.
De schok was compleet toen later bij het uitpakken van de spullen van de honden bleek dat ALLE cesar bakjes van Syll nog in de tas zaten en dat Syll dus alle dagen geen eten heeft gehad. Aangezien zij van het andere voer ook nagenoeg niets eet, kun je eigenlijk wel stellen dat ze gewoon helemaal uitgehongerd was, en bijna niet meer verder kon. Alleen het idee al dat als we 14-15 dgn weg zouden zijn geweest dat we dan gewoon waarschijnlijk geen Syll meer zouden hebben gehad is toch onverteerbaar.
Zowel mijn moeder als haar vriend als ik liggen er gewoon wakker van, en krijgen er gewoon een raar en naar gevoel bij als we er aan denken dat ze al die tijd niets te eten heeft gehad.
Nu had ik haar wel al gebeld en zij vertelde dat ze het verkeerd begrepen had, maar omdat het toch bleef hangen heb ik haar een brief geschreven dat ik vond dat dit gewoonweg niet kon, en dat wat zij aan spierpijn weet van het springen (wat ze gewoon echt niet doet en kan) niks meer en minder is dan dat de hond gewoon meer dood dan levend was en bijna niet meer op zijn poten kon lopen zo verzwakt was zij al in het pension.
Ik vraag me nu toch echt af wat we hier nu mee moeten? Ik heb nog geen antwoord gekregen van haar, en ben wel benieuwd hoe andere in een situatie als deze zouden reageren.
Groetjes smoekie