Het HondenForum

Ik heb lang over Cody's karakter nagedacht. Maar ik ben er nu achter. Hij is een misantroop. Volgens het woordenboek 'iemand wiens levenshouding die zich kenmerkt door het wantrouwen van mensen en een pessimistische visie op de samenleving'.

Deze beschrijving past prima bij deze gekke hond. Komt er visite? Dan gaat meneer in het uiterste puntje van de tuin liggen met een verongelijkte blik op zijn snuit. Pas als de visite weg is, verwaardigt hij zich weer binnen te komen.
Maar hoe groot zijn hekel aan vreemden is, merkte ik pas vandaag. Mijn keuken wordt nl. verbouwd. Dat betekent allemaal vreemd mansvolk over de vloer en exit Cody naar de tuin. Vandaag dus weer, maar het goot pijpestelen en Cody heeft als rechtgeaarde collie óók een bloedhekel aan regen.
Maar wat het zwaarst is, moet het zwaarst wegen. Vreemden in het huis zijn kennelijk nóg erger. Dus heeft hij urenlang in de stromende regen (mét een bijbehorende gezichtsuitdrukking van zure appelen) in zijn hoek in de tuin gelegen. Doornat en chagrijnig wachtend tot die afschuwelijke kerels ein-de-lijk hun hielen hadden gelicht .

Aggosss wat een sneuerd
Heel slechte ervaringen in het verleden, of altijd zo geweest?

Mijn Eeb is het omgekeerde: ze houdt van de regen, en hoe meer (vreemde) mensen over de vloer komen, hoe beter

Ik heb Cody als pup van 8 weken van de fokker gekocht. Kant en klaar, zogezeid. Gewoon opgevoed als al mijn andere collies. Maar waar mijn meiden (Cody is mijn eerste reu) altijd dol op bezoek waren/zijn, is Cody altijd zeer afstandelijk en zelfs vijandig geweest. Vanaf het begin (en hij komt van een goede fokker, hoor ).
Nou staat er in de rasstandaard dat een collie gereserveerd mag zijn. Mijn teefjes zijn allemaal ontzettende allemansvrienden geweest die rustig met wildvreemden meelopen. En Cody is juist helemaal tegenovergesteld.
Nu ik er over nadenk: ik heb dus nog nooit een typische collie gehad .

Heb ik ook wel eens gedacht, Nanna. Maar ik heb nog nooit enige angst bij hem bespeurd (nou ja, vuurwerk is hij niet dol op). Maar wel als iemand in zijn 'persoonlijke zone' komt en dat geldt voor mens en dier, dat hij direct van zich af staat te happen. Dat betekent ruwweg een cirkel van zo'n 2 meter om zich heen. En dan staat hij er niet angstig bij. Hij maakt zich groot, zijn oren staan naar voren, zijn staart heeft hij hoog. Volgens mij is dat geen angstige houding.
Moet ik er wel bij zeggen dat hij het laatste jaar er meestal voor kiest om in de eerste instantie weg te lopen, pas als hij dan nog een keer dicht genaderd wordt, gaat hij tot de aanval over.
Een paar dagen geleden nog met een overmoedig ambullpupje van een maand of 3. Na voor de tweede keer het beestje voor de poten te hebben wilde hij er op duiken.

Edit: volgens mij wil hij gewoon met rust gelaten worden. Gebeurt dat niet, dan gebruikt hij zonodig geweld .

lieke schreef:Nou staat er in de rasstandaard dat een collie gereserveerd mag zijn. Mijn teefjes zijn allemaal ontzettende allemansvrienden geweest die rustig met wildvreemden meelopen. En Cody is juist helemaal tegenovergesteld.
Nu ik er over nadenk: ik heb dus nog nooit een typische collie gehad .

Jouw honden-samen zijn dus prima de 'gemiddelde' collie
Wel jammer dat hij zo is, ook voor hemzelf
Heb je er weleens een gedragstherapeut bij gehad?

Die Cody toch. Wel een beetje zielig om zo tussen 2 kwaden te moeten kiezen. Maar moet zeggen dat ik er wel wat van Winnie in herken hoor. Zodra er visite is gaat zij aan de andere kant van de kamer liggen en hoe meer lawaai de visite maakt hoe ongelukkiger ze erbij kijkt. Ze is overigens helemaal niet bang hoor. Soms komt ze even een rondje maken na een uur of wat om te kijken wie er nou binnen gekomen zijn en gaat dan weer aan de andere kant van de kamer liggen...

Die moet zeker wel een hekel aan vreemden hebben, zeg......

Die Cody......hij is wel heel uitgesproken in zijn gedrag, dat hij die stromende regen daar voor over heeft.....
Collies zijn echt gevoelig...
We hebben er eentje op les gehad die apporteerde, alleen moest het apport wel aan zijn voorwaarden voldoen. Het werd een grote rode pluche aardbei die t baasje altijd in een plastic zak vervoerde omdat t zo'n opzichtig ding was
En in t dierenpension kende ik 2 Collies die zich prima lieten kammen maar daarna niet meer door t luik naar binnen wensten te komen om zo even hun punt duidelijk te maken.....

lieke schreef:Heb ik ook wel eens gedacht, Nanna. Maar ik heb nog nooit enige angst bij hem bespeurd (nou ja, vuurwerk is hij niet dol op). Maar wel als iemand in zijn 'persoonlijke zone' komt en dat geldt voor mens en dier, dat hij direct van zich af staat te happen. Dat betekent ruwweg een cirkel van zo'n 2 meter om zich heen. En dan staat hij er niet angstig bij. Hij maakt zich groot, zijn oren staan naar voren, zijn staart heeft hij hoog. Volgens mij is dat geen angstige houding.
Moet ik er wel bij zeggen dat hij het laatste jaar er meestal voor kiest om in de eerste instantie weg te lopen, pas als hij dan nog een keer dicht genaderd wordt, gaat hij tot de aanval over.
Een paar dagen geleden nog met een overmoedig ambullpupje van een maand of 3. Na voor de tweede keer het beestje voor de poten te hebben wilde hij er op duiken.

Edit: volgens mij wil hij gewoon met rust gelaten worden. Gebeurt dat niet, dan gebruikt hij zonodig geweld .

Toch zegt de houding ook niet alles denk ik, Kiba kan dat ook doen met die oren naar voren, staart hoog, grommen etc maar hij doet/deed dat dus ook voor mensen/dingen waar hij bang voor is (eerste weken bijv voetgangers, fietsers, grofvuil of containers op straat). Bijv tegen mijn ex kon hij zo'n houding aannemen als die naar hem keek of onverwacht bewoog, maar hij durfde niet langs hem heen te lopen of het huis binnen te gaan als hij binnen was. Dan ging hij heen en weer lopen en piepen met oren naar achter en staart laag, en uiteindelijk schoot hij dan heel snel naar binnen waarbij hij zich heel klein maakte. Hij was dus wel degelijk ook bang.
Nu hij niet meer zo bang is neemt hij ook geen dreighouding meer aan.
Tegenover puppen ofzo lijkt me dan weer wat anders dan tegenove mensen, neem toch niet aan dat een volwassen reu bang is van een pup, eerder dat ie ze irritant vindt.