Het HondenForum

soms heb ik van die wandelingen dat ik mensen tegenkom die dus uren gaan staan lullen met je.

uit beleefdheid wil ik dan meestal niet echt snel afkappen. vooral als je dezelfde kant oploopt.(of als het oudere mensen zijn. die soms wat eenzaam ogen).

als ik mijn honden los heb, vind ik het nooit heel erg. maar nu had ik de honden vast ivm allemaal rotzooi, wat vooral Buster wil eten. en hij weet precies wanneer ik niet oplet.
de andere hond was los en daagde Buster uit. waarvoor ik dan moest oppassen dat hij de mevrouw niet met zijn riem verstrikte.

gelukkig komt het niet heel vaak voor. en heel vervelend is het ook niet. Ik overleef het wel

hebben jullie soms ook van die momenten met wandelen ??

Eigenlijk heb ik dat nooit

ik loop dan ook met enge Duiste heddurs en iedereen gaat dan al vanzelf opzij :lol:

ja, misschien moet ik ook maar een ``enge``herder aanschaffen

mijn huidige hond schrikt ook vaak af. maar mensen in de buurt wennen toch aan hem.
misschien moet ik mijn hond leren flink uit te vallen (grapje hoor )

Dat mensen blijven praten terwijl ik er zelf geen zin in heb, heb ik zelden eigenlijk. Ik weet ondertussen wel wie dat zijn, en als die me dan groeten en ik heb geen zin in kleppen groet ik snel terug en loop nog sneller door. Dat doet het 'm altijd wel, en ze vinden me nog niet eens onbeleefd ook

Emma schreef:hebben jullie soms ook van die momenten met wandelen ??

Toen ik nog werkte hoopte ik dat ik tijdens onze ochtendwandeling van een uur nooit iemand tegen kwam. Ook ik blijf wel beleefd enzo hoor, maar ik heb 's ochtends vroeg liever geen gebep aan mijn kop

Nee, geen last van gelukkig.
Ik loop voor mijn eigen plezier en dat van mijn honden.., heb echt geen zin om andere te moeten entertainen.
Daarbij, zodra ik iemand aan zie komen met honden maak ik rechtsomkeer omdat mijn reu niet met andere reuen kan.
Dat komt soms zó goed uit haha.

Emma schreef:ja, misschien moet ik ook maar een ``enge``herder aanschaffen

misschien moet ik mijn hond leren flink uit te vallen (grapje hoor )

Jammer genoeg is dat mij dus wel overkomen.
Mensen met een Vizlaatje van een paar huizenblokken verder kwamen dichterbij en de jongste reu wist zijn kop uit de halsketting te wurmen en vloog die Vizla aan. Een hele consternatie en die Vizla had behoorlijk wat gaten voordat ik hem er af kon halen.

Dat praatje ging daarna als een lopend vuurtje rond en sindsdien gaat iedereen al heel snel weg zodra we er aan komen (en waarschijnlijk is het hele gebeuren nog wat extra opgeblazen).
Wel lekker rustig lopen, maar door dat voorval blijf je extra alert met zelfs ogen in je rug en zij.

Dus wat dat betreft kan je maar beter blj zijn dat jouw hond niet uitvalt

ja af en toe maar gelukkig niet heel lang. Kan me best voorstellen dat dit soms vervelend is.

We hebben geen auto, dus reis ik veel met de bus. Ik neem Rhodin vaak mee en ik vind het soms wel wat irritant als mensen in de bus naast je gaan zitten om de hele reis even over je hond te kletsen. Meestal vind ik het hartstikke leuk, maar soms staat mijn kop er gewoon niet naar, als ik moe ben bijvoorbeeld. En dan gaat er iemand tegenover me zitten die constant probeert om oogcontact te krijgen zodat hij/zij een gesprek kan beginnen. Soms zijn het een beetje vreemde mannen en dan heb ik daar echt niet zo'n zin in. En aangezien ik altijd beleefd en niet onvriendelijk wil zijn kan ik het niet om niets te zeggen of het af te kappen. Het zou soms wel fijn zijn, laatst kwam er me toch een rare vent naast me zitten, hij vond dat mensen tijgers in huis zouden moeten kunnen houden.

Charles vd B schreef:

Emma schreef:ja, misschien moet ik ook maar een ``enge``herder aanschaffen

misschien moet ik mijn hond leren flink uit te vallen (grapje hoor )

Jammer genoeg is dat mij dus wel overkomen.
Mensen met een Vizlaatje van een paar huizenblokken verder kwamen dichterbij en de jongste reu wist zijn kop uit de halsketting te wurmen en vloog die Vizla aan. Een hele consternatie en die Vizla had behoorlijk wat gaten voordat ik hem er af kon halen.

Dat praatje ging daarna als een lopend vuurtje rond en sindsdien gaat iedereen al heel snel weg zodra we er aan komen (en waarschijnlijk is het hele gebeuren nog wat extra opgeblazen).
Wel lekker rustig lopen, maar door dat voorval blijf je extra alert met zelfs ogen in je rug en zij.

Dus wat dat betreft kan je maar beter blj zijn dat jouw hond niet uitvalt

ooh, dat is ook vervelend zeg.

nee weinig last van
alleen mensen die hun hond niet bij hebben
en dan meestal nog mensen die denken dat ik sta te wachten op een mening van hun op mijn honden

ligt er helemaal aan in wat voor bui ik ben
hoe ik er op reageer

Ja dat heb ik ook wel eens, en dat komt denk ik doordat iedereen mijn Golden zo lief vind.
Ze vinden hem er zo lief uit zien.
En s'avonds bij het late rondje loopt ik een beetje onder de huizen en flats.
Bij de flats laat dan bijna elke avond een man zijn twee hondjes uit, die dan even lekker aan het rennen zijn op het grote veld naast die flat.
Die man maakt altijd een praatje, hij noemt mij zijn nachtvriendinnetje.
Maar er zijn ook dagen dat ik geen zin heb om te praten.
Ik kijk dan even of de kust veilig is, en zoniet loopt ik een andere kant op.
Ook kleine kinderen zijn dol op Beau,
er staan er dan een stuk of 10 om hem heen, en vragen dan aan mij,
of ze Beau mogen aaien, en ja Beau vind al die aandacht heel leuk.
Ik dus iets minder, want wil altijd graag doorlopen.

-Gaby- schreef:We hebben geen auto, dus reis ik veel met de bus. Ik neem Rhodin vaak mee en ik vind het soms wel wat irritant als mensen in de bus naast je gaan zitten om de hele reis even over je hond te kletsen. Meestal vind ik het hartstikke leuk, maar soms staat mijn kop er gewoon niet naar, als ik moe ben bijvoorbeeld. En dan gaat er iemand tegenover me zitten die constant probeert om oogcontact te krijgen zodat hij/zij een gesprek kan beginnen. Soms zijn het een beetje vreemde mannen en dan heb ik daar echt niet zo'n zin in. En aangezien ik altijd beleefd en niet onvriendelijk wil zijn kan ik het niet om niets te zeggen of het af te kappen. Het zou soms wel fijn zijn, laatst kwam er me toch een rare vent naast me zitten, hij vond dat mensen tijgers in huis zouden moeten kunnen houden.

Oh ja, in het OV ontkom je er soms niet aan inderdaad (ik heb ook geen auto). Meestal vind ik het ook niet erg, en het zijn ook vaak gesprekken van 10-20 min, en dan gaan mensen toch ook weer uit het raampje zitten kijken ofzo
Maar soms heb ik ook helemaal geen zin, en dan zit ik inderdaad ook enorrrrm mijn best te doen om alle oogcontact te mijden (en ondertussen vroeger Moos en tegenwoordig Vera ook zo houden dat ze vooral geen contact met die mensen kunnen maken. Als ze je hond hebben kunnen aaien ben je ook kansloos namelijk ).

Ik heb daar weinig last van, óf ik heb er zelf ook zin in en klets iemand de oren van de kop, óf ik heb er geen zin in en mensen voelen dat heel snel aan

Moos schreef:

-Gaby- schreef:We hebben geen auto, dus reis ik veel met de bus. Ik neem Rhodin vaak mee en ik vind het soms wel wat irritant als mensen in de bus naast je gaan zitten om de hele reis even over je hond te kletsen. Meestal vind ik het hartstikke leuk, maar soms staat mijn kop er gewoon niet naar, als ik moe ben bijvoorbeeld. En dan gaat er iemand tegenover me zitten die constant probeert om oogcontact te krijgen zodat hij/zij een gesprek kan beginnen. Soms zijn het een beetje vreemde mannen en dan heb ik daar echt niet zo'n zin in. En aangezien ik altijd beleefd en niet onvriendelijk wil zijn kan ik het niet om niets te zeggen of het af te kappen. Het zou soms wel fijn zijn, laatst kwam er me toch een rare vent naast me zitten, hij vond dat mensen tijgers in huis zouden moeten kunnen houden.

Oh ja, in het OV ontkom je er soms niet aan inderdaad (ik heb ook geen auto). Meestal vind ik het ook niet erg, en het zijn ook vaak gesprekken van 10-20 min, en dan gaan mensen toch ook weer uit het raampje zitten kijken ofzo
Maar soms heb ik ook helemaal geen zin, en dan zit ik inderdaad ook enorrrrm mijn best te doen om alle oogcontact te mijden (en ondertussen vroeger Moos en tegenwoordig Vera ook zo houden dat ze vooral geen contact met die mensen kunnen maken. Als ze je hond hebben kunnen aaien ben je ook kansloos namelijk ).

Heel herkenbaar en meestal is het inderdaad wel leuk. Ik heb het geluk dat Rhodin niet op vreemden afgaat, tenzij ik hem stimuleer, anders blijft hij mooi aan mijn voeten liggen, wat ze ook doen. Als ik het gefluit en de rare geluidjes echt zat wordt, dan zeg ik: "Sorry, hij houdt niet van vreemden." Over het algemeen verliezen ze hun interesse dan wel. Volgens mij is dat voor jou een stuk lastiger met Vera als ik haar zo in kan schatten uit jouw verhalen!

-Gaby- schreef:
Heel herkenbaar en meestal is het inderdaad wel leuk. Ik heb het geluk dat Rhodin niet op vreemden afgaat, tenzij ik hem stimuleer, anders blijft hij mooi aan mijn voeten liggen, wat ze ook doen. Als ik het gefluit en de rare geluidjes echt zat wordt, dan zeg ik: "Sorry, hij houdt niet van vreemden." Over het algemeen verliezen ze hun interesse dan wel. Volgens mij is dat voor jou een stuk lastiger met Vera als ik haar zo in kan schatten uit jouw verhalen!

Het lastigste zijn mensen die niet echt duidelijk lokken, maar enorm oogcontact met Vera gaan zitten maken. Nog leuker is het als ze daarbij iets uit hun tas gaan pakken, dan denkt Vera dus "ja ja ja jaaaaaaaaa, komt vast iets uit voor mij ".
Ze houdt, apart genoeg gezien haar verdere mens-gerichtheid, niet van mensen die echt lokken, dus als ze geluidjes gaan zitten maken enzo wordt ze meestal juist wantrouwend en gaat er niet heen. Hoe liever de mensen willen, hoe minder Vera wil, zoiets
Maar rustig oogcontact met haar maken, en dan een beetje glimlachen enzo, dat ziet ze dus wel als uitnodingen. Ze heeft echter van pup af aan wel geleerd dat ze in de bus/trein/tram gewoon moet gaan liggen en klaar, dus dat doet ze ook wel Maar er zijn ook mensen die dan gewoon voorover gaan buigen om aan haar te zitten, of in het voorbijgaan opeens haar over de kop aaien ofzo. En dat zijn meestal ook mensen die willen beppen :N:

Saar heb ik altijd op schoot, en dat lokt zelden uit om te aaien. Schijnbaar hebben mensen toch wel een rem als ze om de hond te aaien ook bijna op mijn schoot moeten komen zitten

,sMorgens heb ik er eigenlijk weinig last van misschien omdat het voor de meesten nog te vroeg is om 06.30 uur te gaan wandelen.
Kom dan eigenlijk maar weinig honden tegen en degene die ik tegenkom hebben ook niet zoveel tijd en die weten toch al dat ik mijn rondje van 3 kwartier wil afmaken
'sMiddags heb ik dat iets vaker maar dan vindt ik het ook niet zo erg.
En de keren dat ik 'smiddags in de bossen ben heb ik alle tijd als de honden het goed met elkaar kunnen vinden en anders ben ik weer snel door.

Moos schreef:

-Gaby- schreef:
Heel herkenbaar en meestal is het inderdaad wel leuk. Ik heb het geluk dat Rhodin niet op vreemden afgaat, tenzij ik hem stimuleer, anders blijft hij mooi aan mijn voeten liggen, wat ze ook doen. Als ik het gefluit en de rare geluidjes echt zat wordt, dan zeg ik: "Sorry, hij houdt niet van vreemden." Over het algemeen verliezen ze hun interesse dan wel. Volgens mij is dat voor jou een stuk lastiger met Vera als ik haar zo in kan schatten uit jouw verhalen!

Het lastigste zijn mensen die niet echt duidelijk lokken, maar enorm oogcontact met Vera gaan zitten maken. Nog leuker is het als ze daarbij iets uit hun tas gaan pakken, dan denkt Vera dus "ja ja ja jaaaaaaaaa, komt vast iets uit voor mij ".
Ze houdt, apart genoeg gezien haar verdere mens-gerichtheid, niet van mensen die echt lokken, dus als ze geluidjes gaan zitten maken enzo wordt ze meestal juist wantrouwend en gaat er niet heen. Hoe liever de mensen willen, hoe minder Vera wil, zoiets
Maar rustig oogcontact met haar maken, en dan een beetje glimlachen enzo, dat ziet ze dus wel als uitnodingen. Ze heeft echter van pup af aan wel geleerd dat ze in de bus/trein/tram gewoon moet gaan liggen en klaar, dus dat doet ze ook wel Maar er zijn ook mensen die dan gewoon voorover gaan buigen om aan haar te zitten, of in het voorbijgaan opeens haar over de kop aaien ofzo. En dat zijn meestal ook mensen die willen beppen :N:

Saar heb ik altijd op schoot, en dat lokt zelden uit om te aaien. Schijnbaar hebben mensen toch wel een rem als ze om de hond te aaien ook bijna op mijn schoot moeten komen zitten

:N: Die vind ik altijd zo vervelend! Rhodin kijkt dan altijd heel verbaast en deinst wat terug. Hij lijkt het rot te vinden als plotseling iemand in zijn persoonlijke ruimte komt. Hij kijkt op dezelfde manier als ik me voel als iemand zomaar je schouder of arm beetpakt terwijl je daar nog niet "aan toe bent" zeg maar. Ik krijg daar zo'n naar onderbuikgevoel van. Ik weet dat het erg vermenselijken is, maar het komt toch zo op mij over.
Ach maar dat zeg ik nu wel heel leuk, waarschijnlijk ga ik ook een praatje met je maken als je met twee honden in de bus zit. Alleen ik kan mensen gelukkig wel een beetje peilen en bij mij gaat het er ook altijd om of iemands aandacht oprecht is en als iemand oprecht geïnteresseerd is, dan vind ik het meestal wel leuk.

-Gaby- schreef:
:N: Die vind ik altijd zo vervelend! Rhodin kijkt dan altijd heel verbaast en deinst wat terug. Hij lijkt het rot te vinden als plotseling iemand in zijn persoonlijke ruimte komt. Hij kijkt op dezelfde manier als ik me voel als iemand zomaar je schouder of arm beetpakt terwijl je daar nog niet "aan toe bent" zeg maar. Ik krijg daar zo'n naar onderbuikgevoel van. Ik weet dat het erg vermenselijken is, maar het komt toch zo op mij over.
Ach maar dat zeg ik nu wel heel leuk, waarschijnlijk ga ik ook een praatje met je maken als je met twee honden in de bus zit. Alleen ik kan mensen gelukkig wel een beetje peilen en bij mij gaat het er ook altijd om of iemands aandacht oprecht is en als iemand oprecht geïnteresseerd is, dan vind ik het meestal wel leuk.

Vera reageert ook nauwelijks op zo'n plotselinge aai op de kop. Terwijl ze dus best heel wild kan zijn in mensen begroeten, dus ik denk dat het bij haar ook iets te onverwachts en overheersends heeft ofzo. Ik zeg ook weleens voor de grap, als iedereen Vera zou lokken en over de kop zou aaien, zou ze zelf naar niemand meer toe gaan
Ik snap die mensen ook nooit zo; weet jij veel of die hond niet snapt ofzo als je opeens even 1 sec over die kop heengaat met je hand

En ja hihi, als ik zonder honden in het OV zit en ik zie iemand met een hond die me enorm aanspreekt begin ik zelf ook weleens een praatje