Ik heb al jaren alleen maar honden uit Belgische asiels.
Dit omdat deze asiels en deze honden het nog veel moeilijker hebben dan de Nederlandse.
De asiels waar ik het meeste ervaring mee heb is dat in Essen en de grensstreek in Rekkum Menen.
Essen is ruim redelijk schoon en met grote speelweides.
Alle honden komen regelmatig los rondom het asiel.
De beheerder is groot, grof van tong en met het hart op de juiste plaats.
DA onderhoud is alleen het strikt noodzakelijke.
Essen zit tussen een aantal broodfokschuren in en heeft daardoor heel regelmatig te maken met overschotten en dumpingen. En met mensen die op de ene zondag in een opwelling pupje aanschaffen, en deze een maand later in het asiel afleveren. Daar worden vele zure opmerkingen over gemaakt en die staan ook rustig op dierenasiels.com.
de Grensstreek is een heel oud, vies en zwaar verwaarloosd gebouw waar de asielbeheerder helaas geen opknap werkzaamheden aan mag besteden.
Het gebouw is namelijk van particulier A, die een conflict heeft met particulier B over de grond, die beiden een conflict hebben met de gemeente. Die daarom iedere verbetering aan het pand verboden heeft.
De gemeente gedoogt het asiel op deze plaats, geeft een jaarbijdrage van 6 cent per inwoner (een paar duizend) en vindt het niet haar taak om voor een ander pand voor het asiel te zorgen.
Het asiel zou mogen verhuizen als ze een stuk grond met de bestemming "kleine veehouderij overig" kan vinden.
En deze zijn er alleen tegen commerciële prijzen te krijgen. Er is uitgerekend dat het asiel een bedrag tussen de € 500.000,= en het miljoen moet ophoesten om een nieuw asiel te kunnen openen.
Dat is er dus niet en dat zal er zonder een mecenas niet komen want de Grensstreek ligt in een van de armste gebieden van België waar een dierenleven over het algemeen alleen waarde heeft als het nut heeft.
De DA van de Grensstreek doet veel goed werk en -weet ik uit ervaring- ook heel veel werk op eigen kosten, maar ook hier wordt er aan een dier alleen het hoogst noodzakelijk gedaan.
Gebrek aan fondsen.
De medewerkers van de Grensstreek werken hard en met liefde maar niet altijd met evenveel kennis.
Kennis is daar in de omgeving dan ook moeilijker te krijgen.
Verder hebben ze natuurlijk andere inzichten; zo is het asiel zeer warm voorstander van castratie van hond en kat.
En als je het aantal dumpnestjes wat ze daar ontvangen bekijkt snap je ook wel wáárom ze zulke voorstanders zijn.
Castreren/steriliseren op kosten van het asiel zit er overigens niet in.
Maar ik heb wel eens een medewerkster huilend aan de telefoon gehad of we aub een bepaald dier op konden halen omdat het steeds zieker werd en voor hen alleen nog maar de dood als mogelijkheid lag.
De meeste asiels in België werken met te weinig mensen, te weinig geld, te weinig middelen, te weinig kennis, te weinig belangstelling van de wetgeving en de ambtenarij tegen de klippen op. Ik vind niet dat je deze mag veroordelen omdat ze proberen te dweilen met de kraan open en gewoon minder aan de dieren uitgeven dan wat ze zouden willen.
O ja, over stinken en klittenvachten....
Cisca kwam van Tholen: stonk zo erg dat we met de ramen open naar huis moesten rijden en moest drie keer gewassen worden voordat ze een beetje normaal rook
Die hele seniorenopvang stonk daar trouwens tegen de klippen op.
Je haalt een asielhond: niet een goed verzorgde rashond van een goede fokker.
Je betaald een habbekrats en dan ben je nog een X bedrag kwijt voor de rest van de verzorging.
Ja dat is zo....
Maar dat is toch niet zo erg
En voor de omschrijvingen van een dier van een ander geef ik geen cent.
Die hond die bij moeilijk kan zijn kan bij mij makkelijk wezen en vice versa.
Ik kijk eigenlijk nooit naar wat het asiel als karakter geeft, ik vind het nog in Nederland nog in België erg kloppen.
"Kan niet met katten" betekent bijvoorbeeld maar al te vaak dat je alleen maar even moet leren dat achter déze katten niet aangerend mag worden.
En "heeft altijd met katten samengeleefd" betekent niet automatisch dat jouw katten niet als jachtobject gezien worden.
