Het HondenForum

Als bijbaan naast mijn studie werk ik in de weekenden met dementerende bejaarden en ouderen met andere zware psychische problemen. De bewoners zitten op een gesloten afdeling en veel van hen zijn bedlegerig. Wij zijn sinds kort verhuist naar een nieuw gebouw en overgegaan op kleinschalig wonen, waardoor er (EINDELIJK) meer tijd is voor de bewoners en om leuke dingen met ze te doen. Dus er was tijd om een keer de hond mee te nemen. We hebben allemaal hondenliefhebbers op de afdeling en het was een groot succes!
Mensen waar ik anders moeilijk contact mee kon krijgen of die normaal gesproken niet praten, vroegen me nu opeens waar ik de hond had gelaten! Ook bezoek kwam naar me toe om te vragen of hun moeder de hond nog even bij haar bed kon krijgen, omdat ze dat zo leuk vond! Deze dame zag Rhodin, schoof meteen een stuk op en zei "Och wat ben je zoet, kom maar bij me in bed liggen" en schoof op om plaats te maken voor Rhodin, die zo'n 35 kg weegt.
Verder zitten mensen vaak een beetje voor zich uit te staren en nu zaten ze allemaal met een grote glimlach naar Rhodin te kijken die met zijn Wubba Kong de kamer door stuiterde. Echt prachtig om te zien hoe mensen kunnen ontdooien als er een hond is. Het leuke vond ik ook dat Rhodin normaal gesproken niet zo houdt van knuffelen met vreemden en hij waarschuwde als een vreemde collega de afdeling op kwam, maar bij bewoners was er niets te merken van zijn terughoudendheid en liet ik hem op de rand van het bed staan en ze konden hem zo aaien en knuffelen. Een groot succes dus en waarschijnlijk komt Rhodin vaker mee!

Ik had er graag foto's van willen maken, het was zo'n mooi gezicht, maar i.v.m de privacy kan dit helaas niet.

Wat goed van Rhodin! Dat was vast hartverwarmend om te zien.

Maylala schreef:Wat goed van Rhodin! Dat was vast hartverwarmend om te zien.

Ja, het was echt hartverwarmend, de mensen vonden het zo ontzettend leuk! Ze wilden hem allemaal graag houden.

Wat fijn

Dan merk je toch weer wat dieren kunnen losmaken bij mensen, het is gewoon heerlijk om even met een hond te knuffelen.
Ik hoop dat Rhodin nog veel vaker langsgaat

wat goed zeg en wat leuk ook voor die mensen!
Ragyo heeft ook iets met bejaarden, toen hij mensen in het algemeen nog eng vond liet hij zich wel door bejaarden aaien. misschien omdat ze zo lekker rustig zijn en niet onverwacht bewegen

Prachtig om te zien hoe deze mensen reageren op een hond hé...

Goed gedaan Rhodin
Ik hoop dat als ik later ook oud ben dat er dan ook nog honden in mn omgeving zijn.
Geweldig om te zien hoe mensen opfleuren en contact maken als er een dier in de buurt is!

Wat leuk dat je dat doet. Dieren maken zoveel los in mensen. Jammer dat ,dat niet veel meer gebeurd.

Groetjes Marianne

wat goed zeg....
fijn voor de mensen, schijnt therapeutisch te werken voor mensen!
zou zeggen neem hem vaker mee, maak je veel mensen gelukkig mee!

Mooi!
Heb je geen collega's die er moeilijk over doen?
Ik heb het ook altijd gewild,
maar iedereen, ook de staf, vonden het te vies,
te onhygiënisch of te gevaarlijk.
Allemaal dierenhaters terwijl de bewoners het zo graag wilde.

echt SUPER!

Heel mooi! Het zou vaker moeten gebeuren ook in andere instellingen, als je de hond ervoor hebt dan kunnen de mensen daar zoveel plezier van hebben..

Bedankt voor de leuke reacties! Rhodin zal zeker vaker mee gaan naar het werk.

Job schreef:Mooi!
Heb je geen collega's die er moeilijk over doen?
Ik heb het ook altijd gewild,
maar iedereen, ook de staf, vonden het te vies,
te onhygiënisch of te gevaarlijk.
Allemaal dierenhaters terwijl de bewoners het zo graag wilde.

Ik heb echt geluk op mijn werk, want onze directrice heeft zelf namelijk een hond die ze altijd mee neemt. Van mijn directe leidinggevende hoeft het niet zo nodig, maar ze vond het prima als mijn vriend ook moest werken en ik een keer geen oppas kon regelen. Onze vorige arts had een Duitse herder en ook die nam hij geregeld mee naar het werk.
Verder had ik mazzel dat ik met een collega werkte die dol is op honden (haar eigen hondje is te oud om mee te gaan) en zij vond het erg leuk dat ik Rhodin mee zou nemen.
Maar zoals jij zegt, een aantal vinden het wel vies, onhygiënisch of gevaarlijk. Ik neem de hond ook niet mee als mijn collega van de afdeling naast mij het niet ziet zitten of als er bewoners zijn die angstig zijn voor honden. Angstige mensen hebben we nu niet, zeker 6 van de 8 hebben zelf honden gehad vroeger. En het is de bedoeling dat het zo huiselijk mogelijk is, en voor veel bewoners is het huiselijk als er dieren zijn. We hebben ook al een kat op de afdeling, die ooit een zwerfkatje was die door zijn moeder was opgevoed op het terras van de afdeling en nooit is weggegaan. Dus wat dat betreft ben ik erg blij met de Enk, behoorlijk diervriendelijk!

Wat ontzettend mooi zeg dat dat kan!! Lijkt mij voor die bewoners ook erg fijn!

Juist deze groep mensen kan zó enorm genieten van dieren.
Heb mensen echt wel eens zien 'ontwaken', fijn dat het kan en mag

thom schreef:Juist deze groep mensen kan zó enorm genieten van dieren.
Heb mensen echt wel eens zien 'ontwaken', fijn dat het kan en mag

Ja klopt, 'ontwaken' is een goede omschrijving. Ze waren ook meteen hun oude zelf toen ik de dag er na zonder hond kwam. Is het meteen toch allemaal een stuk minder interessant en iedereen zit weer in dezelfde sleur. Het bijzondere was ook dat ik één vrouw altijd heel moeilijk kan helpen, gaat gepaard met veel agressie van haar kant, krabben, knijpen en spugen, dikke fluimen midden in je gezicht. :N: Toen Rhodin mee was hadden we samen opeens lol, voor de eerste keer! Ik dacht dat het zou komen omdat ze mij misschien beter leert kennen, maar de dag daarop was ik er zonder Rhodin en weer was het hommeles. Ik weet niet of het nu alleen aan de hond te wijten is hoor, maar ik vond het wel frappant. Verder kan ik ook geen dingen noemen die ik anders heb gedaan die dag.

Ohh, geweldig! Wat zul jij trots zijn op Rhodin!

Ik werk ook in een kleinschalig wzc. Ira gaat nu al een jaar fulltime mee werken. Dit op vraag van de bewoners en directie.
De bewoners genieten ervan, Ira geniet en ik uiteraard ook.
We hebben een grote tuin aan de woning, dus ze kan zelf haar plekje wel zoeken.
Ira heeft een positieve invloed op élke bewoner, ook familie is er heel blij mee dat er een hond rondloopt in de woning.
Af en toe wordt ze wel eens ingezet bij 'therapie', als iemand niet meer wil stappen, geven we de leiband aan...opeens wordt er weer gestapt.
Of iemand die bedlegerig is...Ira mag wel even op bed. Dan gaat dat handje toch weer richting Ira om haar even aan te halen.
Het rare is, Ira houdt er niet van aangehaald te worden door mensen die ze niet goed kent. Maar de bewoners die mogen heel veel met haar doen.

Het is natuurlijk wel een extra 'iets' dat je in de gaten moet houden, maar dat neem ik er graag bij!

en ' s avonds loopt er niemand ongevraagd binnen