Het HondenForum

Tessa is zo'n lekker ding, stik eigenwijs, en luisterd alleen als ze wil (of echt moet), maar dan moet ze niet te ver af zijn.
De laatste tijd gaat het overigens steeds beter, ze blijft ook veel beter in de buurt en ik maak me ook geen echte zorgen meer, als ze even uit zicht is.

Gisteren moest ik wel erg lachen om die troel. We waren op het Leesten en vlak bij de plek waar ik het poortje uit wilde om naar huis te gaan roken Luuk en Tessa een konijn. Moest wel een konijn zijn, want dat is het enige waar Luuk op reageert . Dus die twee er vandoor, okee ik pak maar even het bankje, zodat ze even hun gang kunnen gaan. Na een minuut of 10 komt Luuk langs en ik roep hem bij me. Geen probleem, maar ik zie Tessa langs scheuren en roep haar ook. Ja doeg, denkt ze, jij zit daar lekker, dan kan ik nog wel even verder sjeezen en weg is ze weer . Even later komt ze weer voorbij en ik probeer het, eigenlijk tegen beter weten in, nog maar een keer. En weer vond ze dat ze belangrijker zaken te doen had. Ze had ook echt zo'n kop van 'wat nou , jij zit daar toch goed?'.
Toen ben ik maar weggelopen en binnen een minuut stond ze naast me .

Gek he, ik kan daar toch zo'n lol om hebben. Hebben jullie dat nou ook?

hi hi ik weet precies wat je bedoeld

heerlijke beesten en ik kan je lol helemaal begrijpen

ja heel herkenbaar heerlijk vind ik dat

Ja,heerlijk zo'n eigenwijze troela

Meestal kan ik erg lachen om die eigenwijsheid. Anders had ik niet voor deze honden moeten kiezen. Maar heel heel soms Vooral als je haast hebt en mevrouw besluit dat het konijn toch nog iets verder weg moet

Voor mij is het niet zo herkenbaar, alles blijft bij me, slechts 1x ging 1 van de jacks achter een paar konijntjes aan de struiken in, was ook wel heel verleidelijk, er sprongen er een stuk of 4 vlak langs haar neus

Sita schreef:Meestal kan ik erg lachen om die eigenwijsheid. Anders had ik niet voor deze honden moeten kiezen. Maar heel heel soms Vooral als je haast hebt en mevrouw besluit dat het konijn toch nog iets verder weg moet

Nou, ik heb haar behoorlijk wat keren vervloekt, vooral toen we haar net hadden. Ze kreeg bij ons eindelijk alle vrijheid en die nam ze dan ook heel uitgebreid . Als ik de tijd er niet voor had, liet ik haar dan ook niet los. Maar na 7 maanden, gaat het eigenlijk best goed en blijft ze aardig in de buurt, dus loopt ze nu bijna altijd los.
Maar ik kan dus beter niet ergens ff gaan zitten, als ik wil dat ze bij me komt .

Ik herken dat wel. Ik vind eigenwijsheid een lastige eigenschap bij honden. Soms lastig, Soms grappig.

In de situatie die Liesbeth schetst zou ik ook lol gehad hebben. Het is dan net of Tessa dan denkt als mijn baas lekker
relaxt op het bankje zit dan kan ik ook nog wel even lekker mijn gang gaan. En geef Tessa eens ongelijk. Het wordt alleen
vervelend als je bevoorbeeld geen tijd meer zou hebben en Tessa komt na herhaaldelijk roepen nog niet.

Mijn hond Feyka heeft soms ook zijn eigenwijze momenten. Vooral als we aan het wandelen zijn en ik loop een kant op waar meneer niet heen wil. Dan kan ik roepen tot ik een ons weeg maar dan blijft hij aan de grond genageld staan. Ga ik dan echter de kant op waar hij wel heen wil dan loopt hij zonder een woord te moeten zeggen met me mee. Dat vind ik dan weer lachen.

Heel herkenbaar
Ik kreeg daar toch wel een beetje de ziekte over in

Weet je zeker dat ze geen tekkel is

Geweldig! Ja om dat soort dingen kan ik ook wel lachen.

Wat ik vooral zo leuk aan de situatie vond is dat zolang ik op dat bankje zat, Tessa echt geen enkele aanstalte maakte om bij me te komen, maar zodra ik wegliep ze binnen no time naast me liep. Ze hield me dus goed in de gaten.
Goed, aan het opvolgen van commando's moeten we nog verder werken, maar ik ben al zo blij dat ze niet meer helemaal haar eigen gang gaat en dat onze band langzaamaan steeds beter wordt.

Liesbeth schreef:Wat ik vooral zo leuk aan de situatie vond is dat zolang ik op dat bankje zat, Tessa echt geen enkele aanstalte maakte om bij me te komen, maar zodra ik wegliep ze binnen no time naast me liep. Ze hield me dus goed in de gaten.
Goed, aan het opvolgen van commando's moeten we nog verder werken, maar ik ben al zo blij dat ze niet meer helemaal haar eigen gang gaat en dat onze band langzaamaan steeds beter wordt.

Heerlijk gevoel hè, als die band steeds hechter wordt en dat je ziet dat je trainingen effect hebben.

Taro kijkt nu soms ook uit zichzelf achterom om te kijken waar wij zijn. Echt super vind ik dat. Moet hem nog wel vrij vaak terug roepen, maar het begin is er nu echt dat hij ons in de gaten gaat houden waar we zijn en waar we heen gaan.