Het HondenForum

Ik weet dat ik niet aktief ben op dit forum. Helaas blijkt mijn hond ernstig ziek te zijn en hoop ik dat ik via dit forum toch wat meer informatie over haar ziekte kan vinden en misschien zelfs wel iemand kan vinden die hetzelfde heeft meegemaakt.

Onze Tara, een golden retriever van nu 6 maanden, blijkt dus Aplastische Anemie te hebben. Anemie staat voor bloedarmoede en Aplastisch staat voor het feit dat dit komt doordat haar beenmerg niet goed werkt. Ze heeft aplastische anemie met de vorm van auto-imuunziekte erbij.
Haar beenmerg maakt dus te weinig rode bloedcellen en bloedplaatjes aan, maar veels te veel witte bloedcellen. Deze witte bloedcellen breken haar eigen lijf dus af. Dit heeft het gevolg dat er ook andere organen beschadigd (kunnen) raken.

Toen deze ziekte werd vastgesteld zijn we gelijk met een therapie van medicijnen begonnen. 2 weken later hebben we opnieuw een bloedonderzoek laten doen, hier kwam uit dat er niets veranderd was. De da heeft toen voorgesteld dezelfde therapie nogmaals te doen, maar dan langer. Dit omdat er met een langere termijn wel verschil zou kunnen optreden en we dan ook een beter beeld kunnen vormen omdat we dus over een langere termijn verschillende bloedonderzoeken hebben.

We moeten komende maandag weer terug voor weer een bloedonderzoek en dan weer de uitslag afwachten. Zelf zijn we niet erg hoopvol omdat de klachten van Tara onveranderd zijn, natuurlijk hopen we dat we het mis hebben en we haar nog een aantal jaren bij ons mogen hebben.

Tara zal in ieder geval nooit kunnen genezen, het enige waar we nog op hopen is dat we het kunnen rekken en dragelijk kunnen maken voor zolang als mogelijk voor haar.

We hebben ook contact gehad met universiteit in Utrecht en dierenkliniek Emmeloord, ook hier gaven ze ons weinig tot geen informatie. Ook op internet is weinig tot niets te vinden omdat de ziekte zo zeldzaam is. Onze eigen da is een goede da maar heeft geen ervaring met deze ziekte omdat hij zo zeldzaam is.

Alles is dus eigenlijk heel onduidelijk en de grootste vraag die momenteel bij ons heerst is wat de gemiddelde levensverwachting is van een hond met deze ziekte, natuurlijk het liefst nog wat de levensverwachting van specifiek onze Tara zal zijn maarja dat is iets waar we nu zowiezo nog niet achter kunnen komen.

Ik hoop dat ik het zo duidelijk heb uitgelegd en dat jullie mij misschien van wat meer informatie kunnen voorzien?

Ach wat verdrietig
Ik kan jullie helaas niet helpen, maar wil jullie wel graag veel kracht en wijsheid toewensen

Jeetje, wat een heftig verhaal.
Ook ik kan je niet verder helpen, heb hier (gelukkig als ik het zo lees) geen ervaring mee.
Weet de fokker hier al van eigenlijk?

Heel veel sterkte, ik hoop dat er toch nog een sprankje hoop gloort voor je hond.

heeft ze dit?

Auto immuun hemolytische anamie AIHA
De primaire AIHA waarbij de meest voorkomende oorzaak van hemolytische
(=braak van erytrocyten) anemie (= bloedarmoede) veroorzaken bij de hond. Er
worden door een fout in het immuunsysteem antilichamen gemaakt tegen de rode
bloedcellen, deze antilichamen hechten zich aan de erytrocyten. Erytrocyten
die bedekt zijn met antilichamen worden voornamelijk in de milt, minder in
de lever en soms in de bloedbaan afgebroken. Er is ook een vorm waarbij er
antilichamen zijn tegen de onrijpe erytrocyten in het beenmerg, deze
onrijpee rode bloedcellen worden in het beenmerg vernietigd, het gevolg is
ook anemie omdat er niet genoeg gerijpte erytrocyten aan het bloed kunnen
worden afgegeven.

Secundaire hemolytische immunologische anemie (gevolg van een andere ziekte)
kan worden veroorzaakt door chronische infectie ziekten of tumoren (betreft
vooral de witte bloedcellen) waardoor er nog niet ophelderende redenen auto-
immuniteit ontstaat, de secundaire vorm is vrij zeldzaam bij de hond, bij de
kat komt deze vorm meer voor dan de primaire AIHA en kan worden veroorzaakt
door FeLV, ook wordt bij katten de FIV -infectie, FIP, othematoom,
pancreastumoren en chronische abcesen als oorzaak genoemd.

De secundaire hemolytische immunologische vorm is progressief en kan heel
acuut en dodelijk verlopen, of zeer chronischzijn met waxing and waning. De
symptomen bij een chronisch verloop zijn die van matige anemie, vergrote
milt en lever, koorts, in heftige acute gevallen zijn deze symptomen heftige
anemie en kan zelfs DIS optreden.

De diagnose wordt gesteld door middel van de Coombs- test de antilichamen
tegen erytrocyten aan te tonen, hiervoor moet bloed afgenomen worden in een
EDTA - buis worden opgevangen en gekoeld (bij 4 graden) bewaard worden en zo
snel mogelijk naar het laboratorium worden gebracht, vaak zijn hierin ook
ANA's te vinden.

De therapie is het geven van corticosterioden (in ergere gevallen worden
soms sterkere middelen gebruikt om het immuunsysteem te onderdrukken) en bij
erge anemie kan men een bloedtransfusie geven, in gevallen waarbij de
therapie niet aanslaat kan men het verwijderen van de milt overwegen,
waardoor er minder erytrocyten afgebroken kunnen worden.

bovenstaande info komt van dierenkliniek Westerhuis uit Dodewaard

Is dit wat jouw Levi ook gehad heeft Rosita?

Sterkte voor Tara ..... ze is pas zes maanden, arme hond/arme jij!!

Iets dergelijks wel, ja. Volgens mij was ik/Levi één van de eersten en slaat dit 'opeens' steeds meer om zich heen? Op dit moment kijk ik hier tegen een kat aan die volgens de bloedonderzoeken dit ook heeft (vandaar dat ik de tekst paraat had). Het klinische beeld van de kat is alleen dusdanig dat ik niet wil behandelen. Volgens mij is een wat ongrijpbare ziekte.

Wat een naar verhaal! Veel succes met Tara, ik hoop echt dat ze wat voor haar kunnen doen.

Het is dan wel geen hond, maar mijn broertje heeft dit ook gehad volgens mij. Hij was toen nog maar 2 jaar. Het duurde heel lang voor de diagnose werd gesteld en we dachten dat we hem zouden verliezen, hij werd steeds zwakker, bleker en zieker, maar uiteindelijk (volgens mij ging het pas echt beter na de bloedtransfusies) is hij er weer helemaal bovenop gekrabbeld. Nu is het een kerngezonde jongen van 18 en begint hij in september met een sportopleiding. Ik zou het even na moeten vragen aan mijn ouders of het écht hetzelfde was, omdat mijn broertje geheel kon genezen, maar ik denk het wel want de symptomen waren hetzelfde. Misschien kunnen zij me ook meer vertellen over de behandeling die mijn broertje gehad heeft. Ik was toen zelf nog maar 6, dus ik weet de details niet meer precies, maar het was een vreselijke tijd. Nogmaals veel sterkte toegewenst.

Ik heb hier (gelukkig) geen verstand van, maar ik vind het wel vreselijk voor jullie en vooral voor Tara, en ik wens jullie veel wijsheid en sterkte.

Bedankt voor jullie reactie's!!

Rosita, wat jij zegt lijkt er inderdaad wel heel veel op, maar het is net weer een andere vorm van anemie.

Tara heeft de vorm Aplastische Anemie, als je het googled zie je er wel wat over. Ik ben steeds meer aan het ontdekken zo.

Maar jouw hondje heeft dus deze andere vorm van anemie gehad? Zou je mij daar dan wat meer over willen vertellen, over hoe het jouw hondje toen vergaan is of nog steeds vergaat?

Autopsierapport gezocht en meer dan ernstige anemie staat daar niet in. Hij is eind oktober 2005 van de één op het andere moment door zijn benen gegaan. Erg bleek! Spoedopname in Utrecht. Daar hebben ze een keer of 3 bloedtransfusie gegeven maar hij brak dat bloed net zo hard weer af. Op 31 oktober is hij ingeslapen. 9 jaar en 34 dagen.

Mijn kat nu, heeft geen klinische verschijnselen maar laat wel bloedafbraak zien in de testen die gedaan zijn. Zij krijgt een lage dosering prednison en ik hoop dat ze 'vanzelf' opknapt.

Twee gevallen die dus niet lijken op wat jullie nu doormaken.

AIHA? Er is iemand hier die het heeft meegemaakt met een hond, ik weet haar forumnaam niet meer.
Ze heeft stabijs en had dat met een van haar honden.

Ik zal haar mailen over dit topic.

Zou met zo'n jonge hond toch echt wel willen weten waar ik precies aan toe was....misschien is internist Rob Gerritsen in Ommen wat voor je? Ik vind hem altijd heel duidelijk in zijn uitleg. Misschien als je een mailtje stuurt naar de praktijk dat je een duidelijker antwoord krijgt??? Denk wel dat hij de hond wil zien voor hij wat zegt..... Je eigen da kan ook met hem overleggen hoor dat gebeurt wel vaker. Op http://www.dekompaan.com" onclick="window.open(this.href);return false; vind je telefoonnummer en e-mail. Veel succes.
Groetjes Angela

Ik heb geen ervaringen met Aplastische Anemie.

Maar helaas wel met AIHA. Mijn ene teefje is dankzij inspanningen van de reguliere DA en de alternatieve DA er boven opgekomen.
Mijn andere hondje, wat een jaar later AIHA kreeg, heeft ondanks alle zorgen en inspanningen het niet overleefd.
Beide hebben het gekregen na hun jaarlijkse entingen, 6 weken daarna werden ze ziek.
Fetsje was de eerste hond die het kreeg, haar bloedwaardes waren, toen ze het ontdekte, al bijna dodelijk en dagen hebben we bibberend bij de DA gestaan of ze het zou overleven. Met heel veel prednison hebben we haar er uiteindelijk bovenop gekregen. Toen Quispel het een jaar later kreeg waren we er veel vlugger bij dan met Fetsje. Helaas had Quispel duidelijk minder kracht om tegen de ziekte te vechten en uiteindelijk moesten we de afschuwelijke beslissing nemen om haar te laten inslapen.

Wat ik je in elk geval wil aanraden is om ook te kijken naar een goede alternatieve DA die naast reguliere zaken ook in staat is om verder te kijken. Mijn reguliere DA heeft toen Quispel ziek werd gesmeekt of mijn alternatieve DA hem wilde bellen. Samen hebben ze een heel duidelijk plan van aanpak opgesteld. Ik zou het zeker proberen!!

Heel veel sterkte en beterschap voor Tara

Ach, wat naar. Ook hier geen ervaring (gelukkig), maar ik wil je wel heel veel sterkte toewensen. En hopen dat je Tara toch nog een tijd een hondwaardig leven kunt bieden.

Aiske schreef:Ik heb geen ervaringen met Aplastische Anemie.

Maar helaas wel met AIHA. Mijn ene teefje is dankzij inspanningen van de reguliere DA en de alternatieve DA er boven opgekomen.
Mijn andere hondje, wat een jaar later AIHA kreeg, heeft ondanks alle zorgen en inspanningen het niet overleefd.
Beide hebben het gekregen na hun jaarlijkse entingen, 6 weken daarna werden ze ziek.
Fetsje was de eerste hond die het kreeg, haar bloedwaardes waren, toen ze het ontdekte, al bijna dodelijk en dagen hebben we bibberend bij de DA gestaan of ze het zou overleven. Met heel veel prednison hebben we haar er uiteindelijk bovenop gekregen. Toen Quispel het een jaar later kreeg waren we er veel vlugger bij dan met Fetsje. Helaas had Quispel duidelijk minder kracht om tegen de ziekte te vechten en uiteindelijk moesten we de afschuwelijke beslissing nemen om haar te laten inslapen.

Wat ik je in elk geval wil aanraden is om ook te kijken naar een goede alternatieve DA die naast reguliere zaken ook in staat is om verder te kijken. Mijn reguliere DA heeft toen Quispel ziek werd gesmeekt of mijn alternatieve DA hem wilde bellen. Samen hebben ze een heel duidelijk plan van aanpak opgesteld. Ik zou het zeker proberen!!

Heel veel sterkte en beterschap voor Tara

Wat is de toegevoegde waarde van de alternatieve DA geweest dan? De behandeling is toch volstoppen met prednison en dan heel hard duimen? Mijn hond werd trouwens al 5 jaar niet meer gevaccineerd en de nu verdachte poes heeft ook slechts 3x een enting gehad (nu 4 jaar oud)

Ik zag dit staan http://www.medicinfo.nl/%7Be1ec068a-57d ... e7c0ead%7D" onclick="window.open(this.href);return false;
Ik vraag me af of je veel kunt doen.

Wat ontzettend verdrietig voor jullie.
Weet de fokker dit al?

Wat voor medicijnen moet je geven?

Ontzettend bedankt voor al jullie reactie's! Al het meedenken en alle steun!

Ranetje, die link die jij zegt, dat is inderdaad wat Tara heeft.


We hebben ook nagedacht over een homeophaat erbij, maar we zijn hier nog niet over uit. Op dit moment willen we eerst eens weten hoe lang haar leven ongeveer zal zijn. Als ze zeggen dat dit een kwestie van een paar maanden zal zijn dan wil ik haar niet nog volstoppen met van alles en nog wat.
Als ze zeggen dat ze toch nog wel jaren kan hebben, dan willen wij ook op een andere manier voor haar vechten.

Ik wil gewoon dat ze zoveel mogelijk van haar leven kan genieten zolang deze nog duurt, dit is voor mij het allerbelangrijkste.

Allemaal ontzettend bedankt voor jullie meedenken, meeleven en steun!!

We zijn vandaag dus bij de da geweest en we hebben nu geen uitleg meer nodig. We hebben een lang en goed gesprek met onze da gehad over alles en we weten nu waar we aan toe zijn en hoe alles in elkaar steekt.

Ik heb van het begin af aan al gedacht en gezegd dat ze waarschijnlijk nooit 1 jaar zal worden, maar ondanks dit had ik toch altijd nog hoop, hoop dat ze toch zou genezen, hoop dat de medicijnen zouden aanslaan, hoop dat ze toch oud zou worden.....
Waarschijnlijk kwam deze hoop ook door een hoop onwetendheid, doordat we niet goed wisten wat haar ziekte inhield, wat we moesten verwachten enz enz.....

Nu is onze da heel duidelijk geweest en heeft alles goed uitgelegd. Ook hebben we naar haar levensverwachting gevraagd en de da zei letterlijk: pluk de dag........

Ondanks het feit dat ik dit eigenlijk al wist lijkt het nu pas realiteit te worden en lijk ik nu pas echt het besef te krijgen dat Tara echt dood gaat.
Ondanks alles wat ik al dacht slaat het toch in als een bom om dit van je da te horen.

We hebben nu ook besloten om niet naar een specialist ofzo te gaan. We hebben alle vertrouwen in onze da en bij een specialist wordt er van alles met Tara gedaan. Hierdoor zal ze dus een hoop pijn hebben van alle onderzoeken en weet ik het wat, plus dat ze dan geen fijn leven zal hebben als ze dit alles moet ondergaan.
We willen haar dit niet aandoen terwijl we weten dat ook specialisten haar niet kunnen genezen. Dit weten we ook van een paar mensen die we gevonden hebben die het zelfde hebben meegemaakt.
Ze heeft gewoon echt geen enkele kans en dat is zo ontzettend hard.

Ik voel me echt verschrikkelijk down. De gedachte dat ik straks weer een jonge hond veel te vroeg moet laten inslapen, dat ik weer veels te vroeg afscheid moet nemen van zo'n superlief en fijn maatje......

Rosita Compagner schreef:Wat is de toegevoegde waarde van de alternatieve DA geweest dan? De behandeling is toch volstoppen met prednison en dan heel hard duimen? Mijn hond werd trouwens al 5 jaar niet meer gevaccineerd en de nu verdachte poes heeft ook slechts 3x een enting gehad (nu 4 jaar oud)

Aiske is ziek, daarom reageert ze niet.
Ik weet wel dat ze dachten dat de enting de AIHA triggerde, maar meer weet ik ook niet.

Chocomelk schreef:Ze heeft gewoon echt geen enkele kans en dat is zo ontzettend hard.

Ik voel me echt verschrikkelijk down. De gedachte dat ik straks weer een jonge hond veel te vroeg moet laten inslapen, dat ik weer veels te vroeg afscheid moet nemen van zo'n superlief en fijn maatje......

Ik vind het verschrikkelijk voor jullie allemaal.
Heel veel sterkte en probeer die dag toch nog te plukken.

wat vreselijk is dit, erbij staan, moeten toekijken en niks kunnen doen.
Ik wil jullie heel veel sterkte wensen en hoop dat jullie toch nog een tijdje van elkaar mogen genieten.

Rosita Compagner schreef: Wat is de toegevoegde waarde van de alternatieve DA geweest dan? De behandeling is toch volstoppen met prednison en dan heel hard duimen? Mijn hond werd trouwens al 5 jaar niet meer gevaccineerd en de nu verdachte poes heeft ook slechts 3x een enting gehad (nu 4 jaar oud)

Blijkbaar vonden de dierenartsen het zeker van waarde om een alternatieve/homeopatisch werkende DA in te schakelen.
Deze kijkt vaak net wat verder dan zijn/haar neus lang is. Fetsje heeft met een combinatie van beide erg veel baat gehad.

Marjoleine schreef:

Rosita Compagner schreef:Wat is de toegevoegde waarde van de alternatieve DA geweest dan? De behandeling is toch volstoppen met prednison en dan heel hard duimen? Mijn hond werd trouwens al 5 jaar niet meer gevaccineerd en de nu verdachte poes heeft ook slechts 3x een enting gehad (nu 4 jaar oud)

Aiske is ziek, daarom reageert ze niet.
Ik weet wel dat ze dachten dat de enting de AIHA triggerde, maar meer weet ik ook niet.

Dat klopt Marjolein.. de DA hebben het gevoel gehad dat bij mijn honden de entingen "verkeerd" zijn gevallen.
Sindsdien krijgen mijn oudste volwassen honden alleen de Weil-enting.
Helaas moeten de jongste, omdat ik ermee show, wel volledige entingen krijgen.

Na de duidelijkheid die de dierenarts schept zet mijn bijdrage dit misschien weer op losse schroeven, maar ik vond toch dat ik moest reageren. Ik denk namelijk dat chinese (kruiden)geneeskunde wel in staat is om auto-immuunziektes te behandelen. Voor AIHA vond ik de volgende link (op de eerste pagina; heb niet eens verder gezocht) http://en.xueye999.com/newEbiz1/EbizPor ... 89fa8fb79a. Natuurlijk gaat de link over mensen. Maar als je de verschillen tussen mensen en honden in acht neemt, moet behandeling van honden ook mogelijk zijn.

Ik heb me nooit verdiept in TCM literatuur die specifiek over auto-immuun aandoeningen gaat, maar ik weet wel dat de chinese geneeskunde een theorie heeft over het ontstaan en behandelen daarvan. Dat het werkt voor aandoeningen waarbij het immuunsysteem een rol speelt (bv psoriasis) is door middel van westers onderzoek aangetoond.

Als je meer wilt weten, stuur even een pm