Het HondenForum

Ik heb sinds vorige week (na lang denken, laten informeren over het ras, voorbereidingen getroffen, enz, enz,) een Dalmatier pup (reu) van 9 weken oud. Mijn vriend en ik zijn helemaal weg van hem, hij is heel erg slim, pakt alles heel snel op, en ook heel belangrijk, met onze andere hond gaat het ook super.

Natuurlijk ga je aan iedereen die het maar wil horen enthousiast vertellen dat je een pup hebt. Maar... nu kreeg ik van veel mensen de reactie, een Dalmatier reu? Die zijn levensgevaarlijk, worden ontzettend agressief en slopen alles wat ze maar tegenkomen, zijn onberekenbaar, enzovoort...

Ik schrok me natuurlijk kapot, ik heb zoveel navraag gedaan naar dit ras, of het geschikt voor ons zou zijn, en niemand heeft een woord gerept over eventuele agressie!

Heeft iemand hier ervaring mee, dat Dalmatiers agressief zouden zijn?

Ik heb ook nog nooit gehoord dat Dalmatier reuen agressief zouden zijn......Ik denk dat die verhalen allemaal uit de duim gezogen zijn. Geniet maar van jullie pupje.

ach nee, niet agressief, althans dat is niet iets wat bij het ras hoort, wil niet zeggen dat elke dalmatier een lieve hond is

mijn ervaring met dalmaten, is dat je wel moet weten wat je in huis haalt en hoe schattig de stippen ook zijn, dat de hond dat ook weer niet is.
ze weten erg goed wat ze willen en kunnen en zijn soms wat moeilijk te overtuigen van iets anders, dus een creatieve wat geduldige baas zijn is wel handig

ja hoor, dat kan heel goed. het zijn net staffords, vraag een zeker persoon maar hier :N: :N: (negeer deze post maar, flauw grapje dat ik niet kon laten :N: )

De Dalmaatreuen die ik tegenkom, zijn niet heel makkelijk met andere reuen. Wellicht doelen mensen daar op. Het zijn ook geen heel open honden naar mensen. Maar dat maakt ze ook weer geen allesverscheurende monsters

Volgens mij zijn Dalmaat reuen vaak niet heel makkelijk met andere reuen
Ik heb dat in ieder geval regelmatig gehoord van Dalmaat baasjes ook.

Nanna schreef:Ik denk dat in de tijd van die tekenfilm heel veel mensen zo'n schattig stippelhondje in huis hebben gehaald en geen idéé hadden wát ze nou eigenlijk in huis haalden. En dat daardoor veel problemen ontstonden.

Inderdaad; ze zijn destijds een poosje flink in de mode geweest (en werden door de verhoogde vraag misschien ook minder bewust gefokt?).
Als kind had mn buurvrouw dus zo'n leuk stippelbeestje voor haar zoon gekocht die ging trouwen Die jongen had daar dus echt geen zin in, en de fokker nam de pup niet meer teug
Na een week was t arm dier verbannen naar de achtertuin van de buurvrouw, dag in dag uit, zonder uit te gaan. Gek he, dat zo'n beest dan een beetje onstuimig wordt

Veel plezier met jullie pup!

Ja ze zijn niet enorm sociaal als bijvoorbeeld de meeste Labradors, maar heb nog nooit van grote problemen gehoord. Heb je foto's van je pup? Ben wel erg benieuwd.

ik heb 3 dalmatierreuen gezien in totaal, waren geen van allen echt geinteresseerd in onbekende mensen maar zeker niet agressief, ze negeerden ze gewoon. 2 ervan heb ik op drukke bijeenkomsten/feestjes meegemaakt, ging prima, ook met kinderen. 1 ervan was wat patserig naar andere reuen, maar niet echt agressief, er kon wel een grom vallen. van de andere 2 weet ik niet hoe ze met honden waren.
als je hem fatsoenlijk socialiseert en opvoedt, en genoeg beweging geeft komt het vast helemaal goed
tsja en slopen, denk dat veel honden wel een soort "sloopfase" hebben in de zin van je huisraad/planten etc te lijf gaan, maar dat gaat ook wel weer over!

Ik heb een kruising dalmaat gehad.
Een reu en herplaatser van 9 maanden.

Hij zag er soms gevaarlijk uit omdat hij lachtte met zijn tanden bloot.
Hij trok zijn lippen zo hoog op dat zijn tanden (zelfs de voortanden) zichtbaar waren.
Volgens mij hebben meer dalmatische honden dat, maar als je het niet snapt ziet het er wel eng uit.

De mijne ging prima met andere honden, hij negeerde ze over het algemeen.
Wel moet ik zeggen dat hij niet de makkelijkste was. Hij had zeker een consequente hand nodig (maar goed dat heeft elke hond) en was soms erg moeilijk te overtuigen.

Eerlijk is eerlijk, het was een sterke hond, een herplaatser en ik kon hem niet goed begeleiden. Ik heb hem gebracht naar een jager en daar zat hij pas echt op zijn plek.
Zag toen pas wat voor geweldig beest het was.

Wij hebben er een aantal in pension en zowel de reuen als teven kunnen niet met andere honden overweg.

(ik heb wel foto's; hoe plaats ik die? )

Hij gaat ondertussen overal mee naar toe, onze andere hond is ook een reu, dus daar groeit hij mee op, hij kan iedere dag spelen met andere honden (reuen en teefjes), hij komt veel kinderen tegen die hem allemaal voorzichtig mogen aaien, en volgende week gaan we beginnen met puppycursus!

Overigens hebben wij ook ons andere hondje van jongs af aan overal mee naartoe 'gesleept" en hij vindt alles en iedereen leuk, is een ontzettend makkelijk hondje, dus ik ging er stiekem een beetje vanuit dat dat met de nieuwe pup dan toch ook wel goed zal komen?

Maar door al die enge verhalen ging ik me toch een beetje zorgen maken.... Bedankt voor alle reacties in ieder geval!

Mijn enige dalmatenervaring is een logeetje van jaren terug. Dit teefje was naar mensen toe behoorlijk onderdanig, ze deed dat "lachen" ook. Met andere honden was het geen probleem. maarrrrrrr ze was wel van mening dat het konijn een make-over moest en trok zo z'n broekje uit. Maar als pupje gezellig met je mee gaat naar de kinderboerderij zal hij misschien niet van die verkleedpartij neigingen krijgen, die dingen verschillen ook per hond.

Patricia54321 schreef:Overigens hebben wij ook ons andere hondje van jongs af aan overal mee naartoe 'gesleept" en hij vindt alles en iedereen leuk, is een ontzettend makkelijk hondje, dus ik ging er stiekem een beetje vanuit dat dat met de nieuwe pup dan toch ook wel goed zal komen?

Ik zou er persoonlijk niet vanuit gaan dat een volwassen Dalmaat reu super makkelijk zal zijn met andere reuen. Daarom goed werken aan gehoorzaamheid. Het is dan gewoon 'doorlopen' bij een andere reu, geen geouwehoer met gedraai enzo. Dan kun je prima in losloopgebied lopen.

Bedankt voor alle reacties, hier heb ik zeker wat aan! Ik ga me in ieder geval geen zorgen meer maken om de spookverhalen, en gehoorzaamheid moet goedkomen, we gaan ermee naar puppycursus en vervolgcursus, en we voeden hem zeer consequent op want het is een stuk eigenwijs!