Het HondenForum

er komen regelmatig honden bij mij over de vloer en als mijn stiefvader er dan is kijkt hij altijd eerst in de bek van de hond
hij zegt, is de gehemelte zwart dan zit er pit in, wat zeggen jullie??
ik vond dat flauwekul, maar is het waar???
een beetje zwart ok, maar veel zwart, veel pit???

Klets.
Maar dat wist je natuurlijk zelf ook wel
Toen mensen nog niets van genetica wisten hadden ze veel van dit soort "weetjes" die vrijwel altijd op niets gebaseerd waren.

De kleur van het gehemelte heeft te maken met de kleur van de hond.
In een nest kun je er iets aan zien wat betreft de kleurontwikkeling bijvoorbeeld.

Maar mijn pittigste teef heeft het minste pigment in haar mond, en de zachtste het meeste.

Marjoleine schreef:Klets.
Maar dat wist je natuurlijk zelf ook wel
Toen mensen nog niets van genetica wisten hadden ze veel van dit soort "weetjes" die vrijwel altijd op niets gebaseerd waren.

De kleur van het gehemelte heeft te maken met de kleur van de hond.
In een nest kun je er iets aan zien wat betreft de kleurontwikkeling bijvoorbeeld.

Maar mijn pittigste teef heeft het minste pigment in haar mond, en de zachtste het meeste.

ik vond dat altijd erg raar als hij dat zei hij zweert daarbij. heb de da ook eens gevraagt hun hadden daar nog nooit van gehoord
maar was wel nieuwsgierig hoe jullie erover dachten evt ervaringen

Nanna schreef:Van gehemeltes weet ik het niet maar bij vachtkleuren wel.
Zwarte poedels schijnen pittiger te zijn dan de overige kleuren.
Ook zwarte langhaar teckels zijn pittiger dan rode.

Je weet natuurlijk wel dat dat niet direct kleurgerelateerd is?

Lijnteelt en zo

Nanna schreef:

Marjoleine schreef:

Nanna schreef:Van gehemeltes weet ik het niet maar bij vachtkleuren wel.
Zwarte poedels schijnen pittiger te zijn dan de overige kleuren.
Ook zwarte langhaar teckels zijn pittiger dan rode.

Je weet natuurlijk wel dat dat niet direct kleurgerelateerd is?

Ja Maar het feit ligt er wel

Maar niet net doen alsof het aan de kleur ligt terwijl het de bloedlijnen zijn dan
Zo zet je onwetende zielen op het verkeerde been

Marjoleine schreef:

Nanna schreef:Van gehemeltes weet ik het niet maar bij vachtkleuren wel.
Zwarte poedels schijnen pittiger te zijn dan de overige kleuren.
Ook zwarte langhaar teckels zijn pittiger dan rode.

Je weet natuurlijk wel dat dat niet direct kleurgerelateerd is?

Dus die witte vlek bij mijn black and tan teckel betekende ook niet dat hij dus zeer goed in de jacht was?
Goh en daar had ik hem nou speciaal op uitgezocht

Hij was beslist goed!

Nanna schreef:

Marjoleine schreef:

Nanna schreef:Van gehemeltes weet ik het niet maar bij vachtkleuren wel.
Zwarte poedels schijnen pittiger te zijn dan de overige kleuren.
Ook zwarte langhaar teckels zijn pittiger dan rode.

Je weet natuurlijk wel dat dat niet direct kleurgerelateerd is?

Ja Maar het feit ligt er wel

Van gehemeltes weet ik niks , maar van temperament en kleur wel. Bij de collie geldt dat de bm als meest temperamentvolst, de sable als het zachtaardigst (mits fokzuiver) en de tri zit er zo'n beetje tussen in.
En natuurlijk geldt het niet altijd maar ik heb gemerkt dat het over de hele linie toch aardig klopt.

Edit: typefout

Nanna schreef: Zwarte poedels schijnen pittiger te zijn dan de overige kleuren.

Durf nooit weer een zwarte Poedel te nemen.

Volgensmij liggen bij heel veel rassen kleuren en karakters dicht bij elkaar. Zoals de rode Cocker die agressiever zou zijn dan de andere kleuren.

LéonieHonden schreef:

Nanna schreef:Zwarte poedels schijnen pittiger te zijn dan de overige kleuren.

Durf nooit weer een zwarte Poedel te nemen.

Volgensmij liggen bij heel veel rassen kleuren en karakters dicht bij elkaar. Zoals de rode Cocker die agressiever zou zijn dan de andere kleuren.

De karakters liggen niet vast in de kleurpatronen maar in de lijnen waar die kleurpatronen in voorkomen.

Omdat het vaak recessieve kleuren betreft waar zulke dingen de ronde over doen, zijn mensen er dan van overtuigd dat het "op de kleur" zit. Maar dat is niet zo.
Als je een recessieve kleur (zoals bv die rode cocker) fokzuiver wilt hebben moet je nogal nauw fokken.
En dan behoud je niet alleen die kleur maar ook andere dingen.

Dat kan dan zachtaardigheid zijn, zoals bij de sable Collies, of juist pittig, zoals bij rode cockers.
Dat rode-cocker verhaal is overigens uitgebreid onderzocht en dat blijkt niet te kloppen.
Zo snel komen fabels dus in de wereld...

De rode cockers waren allemaal nauw verwant; de kleur is recessief en de kleur was populair.
Hetzelfde fenomeen dat je nu bij de bruine labjes ziet: als iets populair wordt houdt elke idioot zich opeens bezig met de fokkerij ervan, want er zit geld in.
En dan krijg je excessen. Dat is bij de cockers dus gebeurd, en dat gaf, triest genoeg, ook minder fijne eigenschappen.
Dat lag niet aan de kleur maar aan de onverantwoorde wijze van fokken.

Karakter is erfelijk, dat zal elke fokker beamen. Anders had selectie op karaktertrekken ook geen enkele zin natuurlijk.
Het blijft een vreemd fenomeen dat mensen ondanks dat gegeven niet willen geloven dat het in dit soort gevallen ook gewone erfelijkheid van karakter betreft, en niets met de kleur te maken heeft.

grappig bij de border collie en dan mn de schapendrijfwereld kijkt men idd ook gelijk naar het gehemelte hoeveel pigment daar zit. Hier gaat het verhaal hoe meer zwart hoe beter ( en dan met name trainbaar ook) bij de schapen
Een rozig of gestreept gehemelte zijn dan vaak de eigenwijzere borders bij de schapen.

Tja en ik moet bekennen dat het hier tot nu toe klopt

Was laatst op een wedstrijd en had mijn pup bij me en er was een engelse jury en ja wat doetdie aait mijn pupje en kijkt in de bek

Bij de Labrador is dat toch ook, dat je merkt dat bijvoorbeeld de bruine Lab vaak heel veel drukker is dan een zwarte, en de blonde daar weer net tussenin zit, in ieder geval rustiger dan de bruin gekleurde.
Of ligt dat maar net aan de lijn? Want alle bruine Labradors die ik ken zijn aanzienlijk drukker dan bijv zwarte of blonde.

Oh, dan hoort Nilo zachtaardig te zijn

Dat met die rode Cockers klopt aardig trouwens. Maar dat lijkt me inderdaad eerder lijnteelt dan wat anders.

Ellen. schreef:Bij de Labrador is dat toch ook, dat je merkt dat bijvoorbeeld de bruine Lab vaak heel veel drukker is dan een zwarte, en de blonde daar weer net tussenin zit, in ieder geval rustiger dan de bruin gekleurde.
Of ligt dat maar net aan de lijn? Want alle bruine Labradors die ik ken zijn aanzienlijk drukker dan bijv zwarte of blonde.

Ik denk dat Marjolein toch duidelijk heeft uitgelegd dat het niet aan de kleur ligt maar aan de lijn die erachter zit, klinkt voor mij heel aannemelijk in ieder geval

fleurie schreef:

Ellen. schreef:Bij de Labrador is dat toch ook, dat je merkt dat bijvoorbeeld de bruine Lab vaak heel veel drukker is dan een zwarte, en de blonde daar weer net tussenin zit, in ieder geval rustiger dan de bruin gekleurde.
Of ligt dat maar net aan de lijn? Want alle bruine Labradors die ik ken zijn aanzienlijk drukker dan bijv zwarte of blonde.

Ik denk dat Marjolein toch duidelijk heeft uitgelegd dat het niet aan de kleur ligt maar aan de lijn die erachter zit, klinkt voor mij heel aannemelijk in ieder geval

Ja, dat klopt.
Bruin is recessief en bij blond heeft men lang gecombineerd met zwart, omdat dat het beste pigment in de slijmvliezen geeft.
Het gevolg was dat bruin erg zeldzaam was.
En toen werd bruin dus populair en is men zonder verder te kijken op bruin gaan selecteren.
Dat waren maar enkele lijnen, waar dat inzat, en die hadden blijkbaar (stom toevallig) een nogal heftig temperament.
Er is enorm ingeteeld om maar zoveel mogelijk bruine labjes te krijgen, en er is ook heel wat buiten de boeken gebeurd in de beginperiode.
En vooral: er werd maar op één ding geselecteerd. Dat was niet een stabiel karakter en niet een gezonde hond, het was zuiver en alleen kleur.
En tja, dan kun je dus excessen krijgen die je niet wilt.

fleurie schreef:

Ellen. schreef:Bij de Labrador is dat toch ook, dat je merkt dat bijvoorbeeld de bruine Lab vaak heel veel drukker is dan een zwarte, en de blonde daar weer net tussenin zit, in ieder geval rustiger dan de bruin gekleurde.
Of ligt dat maar net aan de lijn? Want alle bruine Labradors die ik ken zijn aanzienlijk drukker dan bijv zwarte of blonde.

Ik denk dat Marjolein toch duidelijk heeft uitgelegd dat het niet aan de kleur ligt maar aan de lijn die erachter zit, klinkt voor mij heel aannemelijk in ieder geval

Het ligt dus aan de lijn.
Ik ken een paar zwarte labjes waar de bruine druktemakers nog wat van kunnen leren :N:

Ik ben er nog maar net in begonnen, maar ook Trumler maakt een relatie tussen de kleur van de hond en het karakter. Nog even doorlezen en ik kan jullie vertellen wat hij precies erover zegt

Frenk schreef:Ik ben er nog maar net in begonnen, maar ook Trumler maakt een relatie tussen de kleur van de hond en het karakter. Nog even doorlezen en ik kan jullie vertellen wat hij precies erover zegt

Ik heb dat ooit gelezen maar ik weet het niet meer.
Trumler schreef dat ook in een periode dat we nog niet wisten wat DNA was, he
Dat je dat niet vergeet