Het HondenForum

Hebben jullie dat nu ook wel eens?
Dat de braafheid van je hond je ontroerd?
Hij wil zo graag braaf zijn!

Zappa heeft vandaag mijn boterhammen (met heerlijk ruikende ham) op het (randje van het) aanrecht laten liggen!
Ik was vergeten het in te pakken om mee naar mijn werk te nemen. Ik ben 3 uur weggeweest. Ik had dit echt niet verwacht, ik heb hem het nooit bewust geleerd.
Hij heeft een wondje op zijn buik, dat moet ingesmeerd worden. Als je met het potje zalf aankomt gaat hij al op zijn rug liggen! Ook zijn oog kon je zalven zonder enige moeite! Hij wordt helemaal blij als hij iets voor je kan doen en jij blij met hem bent!

OK, ik word wat sentimenteel maar het ontroert me en het voelt kwetsbaar, zoveel will-to-please!
Maar goed, ik ben dan ook een muts.

Ja, vooral met Roos heb ik het heel erg, met Sjon steeds meer nu hij wat ouder wordt.

Met Roos in het begin was het echt constant, ze was zó blij als ik blij was, als ik haar braaf vond..
Ze is echt een half jaar lang "het braafste kindje van de klas" geweest. Als ik riep, komen ze allebei.
Maar Roos altijd het eerste, als ze moeten zitten voor een snoepje zit zij altijd het eerst, en het
mooist. Ze wil alles goed doen, zodat ik blij ben, dan is zij ook blij. En dat is inderdaad heel ontroerend.

Ik zie net dat ik dit bericht in het verkeerde onderdeel heb gepost.
Sorry maar ik weet niet hoe te verplaatsen...
Ik wilde het in algemeen zetten.

ik had dat gevoel vooral toen Kiba in zijn eerste week hier in het prikkeldraad gelopen was, en een oud t-shirt aan moest zodat hij niet bij de hechtingen kon komen. dan kwam ik met dat ding aan en stak hij zelf zijn koppie al door de halsopening
hij kan sowieso zo mooi rechter dan recht zitten, de oren naar voren, heel serieus kijkend van "doe ik het niet goed?" hij gaat ook uit zichzelf zitten op de momenten dat dat de gewoonte is, Ragyo toch altijd pas nadat ik het eerst gezegd heb of hem even streng heb aangekeken.

maar Ragyo kan dan wel weer helemaal in je opgaan als je wat doggydance oefeningen met hem doet, dan is ie ook een en al ijverige aandacht met een koppie om te smelten.

Angel had oorontsteking en moest iedere dag gedruppeld. Vreselijk vond ze het. Als ik de druppels pakte rende ze in eerste instantie met een bloedvaart weg met de staart tussen de benen.
"Kom eens even terug, want het moet echt" was voldoende om toch weer te komen en al bibberend voor me te gaan zitten om de oren te laten druppelen. Dat vond ik zoals je topic titel al zegt inderdaad ontroerende braafheid.

Daisy had dat ontzettend erg. Wilde het alleen maar goed doen voor je. Was ook helemaal van de kaart als je een keer boos op haar was.

Nilo heeft dat ook wel ja. Soms is hij ontzettend eigenwijs, en soms is hij zó gehoorzaam, daar schrik ik dan gewoon van

Gisteren na mn werk nog even met hem gefietst. Het was al behoorlijk donker dus hij had zo'n halsband om met van die lampjes er in. Toen moesten we door een stuk bos fietsen waar dus totaal geen verlichting is. Ik ben echt hartstikke nachtblind en Nilo liep inmiddels los en terwijl hij normaal dan zn eigen gangetje gaat, bleef hij nu constant naast of voor mij lopen. Dat vond ik stiekem wel heel lief

Dat vind ik nu eng zoveel braafheid :N: want dat legt dus wel druk op je schouders .

ik herken dit wel,
buck kan ook wel zelfstandig en ondeugend zijn maar over het algemeen doet hij zó zijn best om braaf te zijn. dat ontroerd mij ook.....die toewijding om het allemaal goed te willen doen
volgens mij hoort het ook wel heel erg bij het karakter van baasgerichte honden......

gr mariaa

soms voelt deze toeweiding, braafheid en baasgerichtheid van Buck idd als een grote verantwoordelijkheid.

buck is de eerste hond waar ik dit zo bij ervaar......
maar het is ook de eerste hond waar juist door deze verantwoordelijkheid zo'n binding mee voel

S@ndr@ schreef:Dat vind ik nu eng zoveel braafheid :N: want dat legt dus wel druk op je schouders .

Ik begrijp wat je bedoelt. Het geeft enorm veel verantwoording (zo voelt het). Het maakt/voelt kwetsbaar.
Maar het is natuurlijk ook het ras dat je kiest. Had ik maar geen herder moeten nemen. :smile1:

mariaa schreef:soms voelt deze toeweiding, braafheid en baasgerichtheid van Buck idd als een grote verantwoordelijkheid.

buck is de eerste hond waar ik dit zo bij ervaar......
maar het is ook de eerste hond waar juist door deze verantwoordelijkheid zo'n binding mee voel

Jep, hier ook zo, ik heb dat nooit zo sterk gehad. Echt genieten.

Toen Caja een poos 3 keer per dag met een poot in een badje moest staan, had ik dat ook.

Ik kon haar er gewoon neerzetten, maar haar poot in een laag bakje en ze bleef staan tot ik haar poot er zelf uit haalde om af te drogen.
Al duurde het een kwartier, als een standbeeld bleef ze staan.

Wat een brave honden allemaal zeg,banjer heeft een oogontsteking zodra ik het flesje pakt ,maakt hij dat hij weg is

Oh ja ik vind het prachtig. We hebben een tijd nogal last van teken gehad. Nu druk ik het zacht uit. Ik kom 3 keer per dag in het bos en haalde er per wandeling tussen de 5 en 10 teken van af. Maar Kay was braaf en begon zelf op gegeven moment te reageren op het zien van de tekentang. Kwam kwispelend voor ons zitten om zich uitgebreid te laten onderzoeken. Ging zelfs op zijn rug liggen om ook onder de buik te laten kijken. (gelukkig heeft hij nu een effectief middel en hebben we al een aantal maanden geen teken meer.... )

Ja, heb het met Sun. Die is gewoon zó intens goed in zijn karakter. Niet te omschrijven.

Pepie schreef:Wat een brave honden allemaal zeg,banjer heeft een oogontsteking zodra ik het flesje pakt ,maakt hij dat hij weg is

Haha dat heb ik hier ook, 100 x per dag de koelkast open om iets lekkers te pakken, 100 x per dag staat iedereen met zijn snufferd in de koelkast. 1 x bedenken dat je de druppels uit de koelkast gaat pakken en iedereen is verdwenen.

Hier is Danne de gene, er zit gewoon echt geen kwaad in dat hondje, nu ze volwassen begint te worden is het zo'n intens lief ding, wel altijd in voor rellen en kattekwaad, maar die momenten van intense braafheid komen steeds vaker voor, dat zorgt er dan ook weer voor dat ik nog gekker op dr wordt dan ik al was

S@ndr@ schreef:Dat vind ik nu eng zoveel braafheid :N: want dat legt dus wel druk op je schouders .

Een beetje wel ja Maar goed, héél lief is het natuurlijk wel!

Budkes schreef:

Pepie schreef:Wat een brave honden allemaal zeg,banjer heeft een oogontsteking zodra ik het flesje pakt ,maakt hij dat hij weg is

Haha dat heb ik hier ook, 100 x per dag de koelkast open om iets lekkers te pakken, 100 x per dag staat iedereen met zijn snufferd in de koelkast. 1 x bedenken dat je de druppels uit de koelkast gaat pakken en iedereen is verdwenen.

Als het tijd is om Aidan's oren uit te spoelen moet ik hem het hele huis achternazitten. Maar dan heb ik hem eenmaal vast en dan is er geen snibje, geen grommetje, geen wat dan ook. En dat is ook heel erg braaf. OK, op het eind een wat boze blik richting vrouwtje, dat dan weer wel.