Het HondenForum

Vandaag heb ik eens op de site van de RvB zitten kijken.
En omdat ik pas geleden een Heidewachtel tegenkwam, en deze toch wel erg leuk vindt, staat hij op mijn lijstje van eventuele volgende hond.

Wat ik begrijp is dat het een heel sociale hond is.
En hoe staat het met de gezondheid?
Op de site van de RvB staat dat er geen rasgebonden afwijkingen bekend zijn, maar is dit wel waar?

Graag wat meer info, ik ben benieuwd of dit ras goed bij ons past!

Gisteren in het panbos was een heidewachtel die een duif wel erg interessant vond. Hij kwam wel weer gelijk terug nadat hij de duif had opgejaagd. Dat is alles wat ik er van weet

ga eens een kijkje nemen op de site van de rasvereniging
http://www.heidewachtelvereniging.nl/" onclick="window.open(this.href);return false;
daar staat veel info op

Info lezen is heel leuk, en daar ben ik nu mee bezig.
Ook heb ik al een fokker telefonisch gesproken, en eigenlijk ben ik erg enthousiast!
Maar toch, ervaring van eventuele eigenaren of mensen die iemand kennen met een Heidewachtel vind ik ook wel fijn.

Ik heb een heidewachtel

Maar ik ben niet helemaal op de hoogte van de erfelijke afwijkingen. Tess is sinds een jaar niet meer gezond, maar dat is zover bekend bij de heidewachtel geen erfelijke afwijking.

Tess is een lieve, leuke hond. Ze heeft weinig interesse in andere mensen of in andere honden, maar als ze die tegen komt, reageert ze heel sociaal. Haar grootste nadeel is dat ze hier in de buurt vaak niet los kan omdat ik haar jachtinstinct niet 100% onder controle heb. Ik kan haar tegenwoordig wel meestal terug roepen, maar meestal is niet goed genoeg als er wegen in de buurt zijn en daar ontkom je in Amsterdam moeilijk aan

Ik ken er een aantal van trainingen.
Ze zijn allemaal sociaal naar mens en dier.
Verder zijn de honden die ik ken altijd vrolijk en altijd in voor een spelletje.
De honden die ik ken hebben allemaal flink wat jachtinstinct.
Ik vind het geweldige hondjes en hier staan ze ook hoog op het lijstje.

Mijn vriend heeft in zijn ouderlijk huis een heidewachtel gehad, wat ik van hem weet is dat het een hele lieve hond was maar idd met een flink jachtinstict. Als je sammy losliet dan kon je wel een uurtje staan wachten, totdat je op een gegeven moment gewoon wegliep dan kwam hij als een speer achter je aan! Er is een jachtcursus met sammy gedaan maar hij was bang voor harde knallen (ook onweer/vuurwerk) dus als er met zo'n pistool de lucht in werd geschoten schoot sam inplaats van vooruit keihard achteruit!

Klinkt toch wel positief allemaal.
Jachtinstinct vind ik niet erg, dat heeft Julia ook verschrikkelijk.
Als zij een konijn in haar neus of zicht heeft, is ze weg, tot ze het konijn kwijt is, en dan komt ze pas weer terug.
Daar kan ik dus best mee leven.
Ik wil ook wel graag een jachttraining gaan volgen, dat lijkt me wel verstandig om te leren om te gaan met een jachthond, en om meer te leren hoe ik dat in goede banen kan leiden.

Ik voel toch wel een match.
Sociaal, vrolijk, vriendelijk, zwemt graag, apporteert graag.
Allemaal karaktereigenschappen die ik zoek in een hond, en ik heb nog geen negatieve dingen kunnen vinden over de gezondheid.
Ik wil ook heel graag veel gaan doen met de hond, dus lekker eropuit trekken, veel aan het werk zetten, lekker uit het water laten apporteren etc.
En dat past goed bij een jachthond.
Als dit dan ook nog eens gewoon kan in een losloopgebied zonder problemen met andere honden, is voor mij het plaatje compleet.


De fokker die ik heb gesproken is volgens mij meteen ook een hele goede.
Zijn denkwijze sluit perfect aan bij de mijne.
Hij kiest uit welke pup een koper krijgt, op basis van karakter, dus er wordt niet door de koper uitgekozen op tekening.
Er wordt gewerkt met wachtlijsten, hij geeft nooit twee pups tegelijk mee, en zo nog meer dingen.
Ik vond het ook een aardige man, maar wel vrij duidelijk in zijn standpunten, en daar hou ik wel van.
Ik ben ook meteen uitgenodigd om eens te komen kijken zodat ik zijn honden in levende lijve mee kan maken, en zo een beter beeld kan vormen.

afgelopen weekend was er een knjv wedstrijd geeorganiseerd oa. door de heidewachtel vereniging.

over het algemeen leuke hondjes en heel veel minder pit dan de breton!
toch wel een aantal kleine akkefietjes tussen een aantal honden, of dat reuen of teven waren weet ik niet.

qua erfelijke afwijkingen weet ik eigenlijk niets van de heidewachtel.

hoop wel dat je er goed over na denkt voor je een jachthond wilt aanschaffen, kan namelijk flink tegenvallen als je het neit gewend bent.

gr laura

laura23 schreef:
hoop wel dat je er goed over na denkt voor je een jachthond wilt aanschaffen, kan namelijk flink tegenvallen als je het neit gewend bent.

gr laura

Dat begrijp ik goed.
Gelukkig ben ik al gewend aan een hond die behoorlijk wat jachtinstinct heeft, al is zij dan geen echte jachthond.
Maar als ze een spoor heeft gevonden met haar neus, of in de verte een konijn ziet rennen :N:
Maar dat is wel de reden dat ik ook een jachttraining wil gaan doen, plus dat me het geweldig lijkt om op zo'n manier samen te werken met een hond.

En goed nadenken doe ik zeker.
Ik neem er ook uitgebreid de tijd voor, want de aankomende jaren staat het nog niet in de planning.
We hebben al twee honden, en pas als er één niet meer is komt de volgende.
Aangezien de oudste pas acht jaar is, gaat dat hopelijk nog een aardig tijdje duren.

Ze hebben echt een jachtinstinct waar je u tegen zegt, en vind ze vaak wat hyper/nerveus.
Wel uitermate vriendelijk en sociaal vaak.

Aimee schreef:Ze hebben echt een jachtinstinct waar je u tegen zegt, en vind ze vaak wat hyper/nerveus.

Zou dat er niet mee te maken hebben of de hond veel te doen heeft, en dan bedoel ik lekker werken voor de baas?
Ik ben nml wel van plan om elke dag meerdere uren bezig te zijn met de hond, dus echt laten zwemmen, apporteren enz.

Paulala schreef:

Aimee schreef:Ze hebben echt een jachtinstinct waar je u tegen zegt, en vind ze vaak wat hyper/nerveus.

Zou dat er niet mee te maken hebben of de hond veel te doen heeft, en dan bedoel ik lekker werken voor de baas?
Ik ben nml wel van plan om elke dag meerdere uren bezig te zijn met de hond, dus echt laten zwemmen, apporteren enz.

en dat is helemaal niet nodig, als je 1 of hooguit 2 uurtjes bezig bent met apporteren en zo dan is het ergste er wel af.
ze hebben gewoon niet genoeg aan meerdere keren het bekende blokje om. ze houden van afwisseling.

als ik met Q en C 2 uurtjes getraind heb, apporteren dan, dan zijn ze lekker moe maar voornamelijk geestelijk moe. verder moeten ze naar hartelust kunnen rennen, dat is iets waar je wel rekening mee moet houden, dat zal dan op veilige plekken moeten zijn. de jachtinstinct heeft namelijk niet alleen met konijntjes te maken maar ook met eendjes, fazanten, hazen, reeen en ga zo maar even verder.

als ik cartouche niet onder controle heb jaagt ie overal achteraan wat maar loopt/ vliegt qua wild. dat is wat ik bedoelde uit te leggen met jachtpassie/ instinct.

ik zou zeggen ga eens bij de najaarswedstrijden kijken die nu gehouden worden in het zuiden des lands. daar kun je zien dat het echt niet altijd even makkelijk is.
op de sites van de rasverenigingen kun je de data vinden maar ook op http://www.knjv.nl" onclick="window.open(this.href);return false;

gr laura

Bedankt voor je info!
Ik ga zeker eens tijd maken om meer over deze honden te weten te komen.

Wij zijn onze heidewachtelreu Bruno na 15 jaar verloren aan een maagtorsie.Verder was het een kerngezonde hond die alleen voor zijn entingen bij de da kwam.Hij kreeg na zijn 10e jaar wel artrose.
Bruno was een hond met een uitgesproken karakter, een hond van adel Hij was in alles netjes en beschaafd en door en door betrouwbaar.Zijn vertrouwen in ons was ook grenzeloos; als wij zeiden dat het goed was, dan was het dat ook en hij schikte zich daardoor in elke situatie.Ik ben hem ook nog nooit echt kwijt geweest, hij was voortdurend zijn neus achterna aan het rennen maar was toch altijd in de buurt.
Elk dier wat ik verkoos in huis te halen werd geaccepteerd en voor kinderen was het helemaal een gouden hond.Zenuwachtig was hij totaal niet, wel gepassioneerd.Zijn jachtinstinct was veel sterker dan bv bij onze langhaar Tomas, maar zijn baasgerichtheid was nog groter.
Als je een heidewachtel als Bruno treft en je kunt dat karakter, die eigenzinnige kattennatuur waarderen, dan heb je er een geweldige hond aan.

Realiseer je wel dat het vaak uitermate levendige honden zijn, die inderdaad geestelijk ook wat te doen moeten hebben met veel variatie.
Het is een echte STAANDE jachthond.
Eigenzinnigheid is hem dus niet vreemd.

Lees je goed in.
Er zijn heel wat mensen die zich aan die ontzettend leuke hond vertild hebben.
Je zult wat meer moeten dan veel wandelen en leuke apportjes uit water.

ranetje schreef:Realiseer je wel dat het vaak uitermate levendige honden zijn, die inderdaad geestelijk ook wat te doen moeten hebben met veel variatie.
Het is een echte STAANDE jachthond.
Eigenzinnigheid is hem dus niet vreemd.

Lees je goed in.
Er zijn heel wat mensen die zich aan die ontzettend leuke hond vertild hebben.
Je zult wat meer moeten dan veel wandelen en leuke apportjes uit water.

De buren hier hadden zich er ook in vergist. Bruno had toch wat meer aandacht nodig en geestelijk vooral dan alleen wat wandelingen.

ranetje schreef:Lees je goed in.
Er zijn heel wat mensen die zich aan die ontzettend leuke hond vertild hebben.
Je zult wat meer moeten dan veel wandelen en leuke apportjes uit water.

De mensen die ik ken met een Heidewachtel als huishond hebben het er bepaald niet makkelijk mee. Erg leuke honden, maar meer een liefhebbersras dan je aan de hand van de beschrijving en het uiterlijk zou zeggen.

Zoek stok! schreef:

ranetje schreef:Lees je goed in.
Er zijn heel wat mensen die zich aan die ontzettend leuke hond vertild hebben.
Je zult wat meer moeten dan veel wandelen en leuke apportjes uit water.

De mensen die ik ken met een Heidewachtel als huishond hebben het er bepaald niet makkelijk mee. Erg leuke honden, maar meer een liefhebbersras dan je aan de hand van de beschrijving en het uiterlijk zou zeggen.

Klopt
En dat geldt voor veel (alle) Staande jachthonden (en ook de lopende jachthonden niet te vergeten :N: )


Dat geldt toch goed beschouwd voor heel erg veel rassen?
Als je je niet realiseert wat het doel is waarvoor dat ras is gefokt en welke eigenschappen daarbij horen kan je behoorlijk de mist in gaan.
Je Moet dat echt eerst weten.

Ik vind het een manco in veel rasbeschrijvingen trouwens
Mijn ras is ook "eenvoudig onder appèl te brengen" volgens de rasbeschrijving.
Jaaaaaaaa als je weet waar bij het fokken op is geselecteerd en waar je alsnog de mist mee in kan gaan als er een eigenschap ietsje is doorgeschoten.
En als je weet wat de hond nodig heeft.

Mijn honden zijn in huis heerlijk rustig en lief........................

Bedankt voor de eerlijke info.
Ik denk toch dat jullie gelijk hebben, en deze hond net een tikje teveel kan zijn voor ons.
Ik ga gewoon weer lekker verder snuffelen, en als ik weer eens een ras tegenkom dat mijn interesse heeft gewekt, dan kom ik wel weer met vragen!

Inderdaad, de heidewachtel is een werkhondenras en werken wil ,zal en moet hij dus doen.

Ik ben opgegroeid met een Heidewachtel, een teefje. Een vreselijk vriendelijk en sympathiek hondje voor mensen en honden. We hebben als gezin ongelofelijk veel plezier van en met haar gehad, ze is alle vakanties meegeweest en paste zich naadloos overal aan. Ze is nooit ziek geweest en is overleden op 13 jarige leeftijd doordat ze een milttumor kreeg. Het enige nadeel van deze hond was haar jachtpassie. Ze was in het veld altijd op jacht, hield ons wel in de gaten en was nooit echt heel ver weg maar wandelen met haar was niet bepaald gezellig. Je liep je wandeling en zij liep te jagen, ze heeft ook wild gedood en groef konijnenholen uit wanneer het babykonijnentijd was. Zij is de reden dat ik een enorm zwak heb voor de staande jachthonden maar ook dat ik zeker weet dat ik dat nooit weer wil.

Ze was overigens wel heel gehoorzaam in het dagelijkse leven en had erg veel plezier in het leren van kunstjes en diverse gehoorzaamheidsoefeningen.