Even voorstellen
Geplaatst: 24 sep 2009 12:11
Na de goede berichten van de boswachter over Suusje, kon ik met een gerust gevoel de herplaatsing afsluiten. Ik heb nog steeds leuk kontakt met hem en Suusjes' vorige baasje.
Helemaal loslaten zal nog wel even duren want ik krijg er nog steeds een brok van in mijn keel. Er bleef wel een enorme leegte en onrust achter zoals jullie weten.
Via via via kwam mij een herplaatsingsteckeltje ter oren en na wat mailen een afspraak gemaakt om haar en haar baasjes te ontmoeten.
Het gesprek met haar baasjes was open en eerlijk, en na een hele tijd gepraat te hebben, waren we het erover eens dat we het zouden proberen want naast de positieve dingen die ik in een hondje zocht, was het toch ook wel liefde op het eerste gezicht.
De man des huizes had kortgeleden een hartinfarct gehad waardoor hij niet veel meer kon. En hij was altijd degene die voor de honden zorgt. Vrouw des huizes heeft een eigen winkel en alles kwam nu op haar neer en dat was niet te combineren. Dochters zitten op school en konden ook niet opgezadeld worden met de volledige zorg voor de honden. Zij moesten dus noodgedwongen inkrimpen. Tot groot verdriet van de jongste dochter....
Zij hadden 4 honden; een Labrador, papa en mama standaard ruwhaarteckel, beide met stamboom, en dochtertje Kiki, die nu hier al een paar daagjes is!
Kiki is van pup af aan gewend om met 3 andere honden samen te zijn. Ze is dus erg aanhankelijk en vindt het nog niet leuk als ik naar boven of naar de wc ga, maar ik merk al wat vooruitgang.
Kiki is 2 jaar oud en is kindertjes gewend. En dat is ook wel te merken!
Ze kijkt niet op of om als mijn dochtertje loopt te rennen en te gillen door het huis, pakt geen speelgoed af etc. (dit tot grote vreugde van mijn dochtertje, want de schrik van Suusje zit er nog wel een beetje in geloof ik)
Mijn dochtertje is nu al stapelgek op haar en Kiki kwispelt en geeft kusjes als ze haar ziet.
Buiten kan ze gewoon los op de plekken waar het kan, komt keurig als ik haar roep.
Maar goed, ze is nog erg bang om me kwijt te raken dus misschien gaat ze straks wat meer op onderzoek uit. Hoewel die mensen ook vertelden dat ze altijd keurig luistert als ze los loopt.
Ik vind het een heerlijk hondje; knuffeldoos van de eerste plank, makkelijk overal mee naartoe te nemen, niet vies van een flinke wandeling, geen gesjor en geruk aan de riem en in de knoop met wandelwagen, loopt mijn dochter niet omver, mijn dochtertje kan zelfs haar riempje vasthouden, en is een lief en handzaam vriendinnetje voor mijn dochtertje!
Kortom, een zeer welkom en ''passend'' hondje!
En dit is de kleine Kiki:
Helemaal loslaten zal nog wel even duren want ik krijg er nog steeds een brok van in mijn keel. Er bleef wel een enorme leegte en onrust achter zoals jullie weten.
Via via via kwam mij een herplaatsingsteckeltje ter oren en na wat mailen een afspraak gemaakt om haar en haar baasjes te ontmoeten.
Het gesprek met haar baasjes was open en eerlijk, en na een hele tijd gepraat te hebben, waren we het erover eens dat we het zouden proberen want naast de positieve dingen die ik in een hondje zocht, was het toch ook wel liefde op het eerste gezicht.
De man des huizes had kortgeleden een hartinfarct gehad waardoor hij niet veel meer kon. En hij was altijd degene die voor de honden zorgt. Vrouw des huizes heeft een eigen winkel en alles kwam nu op haar neer en dat was niet te combineren. Dochters zitten op school en konden ook niet opgezadeld worden met de volledige zorg voor de honden. Zij moesten dus noodgedwongen inkrimpen. Tot groot verdriet van de jongste dochter....
Zij hadden 4 honden; een Labrador, papa en mama standaard ruwhaarteckel, beide met stamboom, en dochtertje Kiki, die nu hier al een paar daagjes is!
Kiki is van pup af aan gewend om met 3 andere honden samen te zijn. Ze is dus erg aanhankelijk en vindt het nog niet leuk als ik naar boven of naar de wc ga, maar ik merk al wat vooruitgang.
Kiki is 2 jaar oud en is kindertjes gewend. En dat is ook wel te merken!
Ze kijkt niet op of om als mijn dochtertje loopt te rennen en te gillen door het huis, pakt geen speelgoed af etc. (dit tot grote vreugde van mijn dochtertje, want de schrik van Suusje zit er nog wel een beetje in geloof ik)
Mijn dochtertje is nu al stapelgek op haar en Kiki kwispelt en geeft kusjes als ze haar ziet.
Buiten kan ze gewoon los op de plekken waar het kan, komt keurig als ik haar roep.
Maar goed, ze is nog erg bang om me kwijt te raken dus misschien gaat ze straks wat meer op onderzoek uit. Hoewel die mensen ook vertelden dat ze altijd keurig luistert als ze los loopt.
Ik vind het een heerlijk hondje; knuffeldoos van de eerste plank, makkelijk overal mee naartoe te nemen, niet vies van een flinke wandeling, geen gesjor en geruk aan de riem en in de knoop met wandelwagen, loopt mijn dochter niet omver, mijn dochtertje kan zelfs haar riempje vasthouden, en is een lief en handzaam vriendinnetje voor mijn dochtertje!
Kortom, een zeer welkom en ''passend'' hondje!
En dit is de kleine Kiki:
. Wat kijkt ze lief op de foto; kan me goed voorstellen dat het een lekkere knuffelkont is!
veel plezier met Kiki
