het verhaal over hoe ik aan mijn hond budha kom.
Geplaatst: 25 sep 2009 09:43
mijn hond budha is een labrador/boxer mix.
hij is bij mij vriendin en mij gekomen de dag dat hij een jaar werd.
ik zocht een hond met dusdanige problemen dat hij/zij niet zomaar zou worden kunnen herplaatst.
dus ik een advertentie gezet met met dat erin en ook dat de hond niet ouder dan 2 jaar mocht zijn.
en gezond in het lichaam want voor het resocialiseren en of trainen is dat wel handig.
na 2 dagen werd ik al gebeld een jong stelletje zij 18 en hij 22 uit middelburg.
ik heb gelijk mijn vaste oppas hond op gehaald bora een pittbul/stafford mix.
een vrouwtje van toen 2 jaar oud.
eenmaal daar aangekomen was budha niet te houden over de tafels rennen blaffen springen zelfs plassen.
terwijl bora heel braaf voor me bleef zitten wachten tot die 'gek' wat rustiger was.
ik zei laten we maar naar het park gaan dan kunnen ze ff spelen en kennismaken.
hij pakt de riem van budha en zo gaat het hele riedeltje nog eens over,over de tafel blaffen gillen happen in je handen helemaal doorgedraait.
ook buiten aan de riem bijna niet te houden en toen was hij nog maar 25 kilo.
eenmaal in het park zei de eigenaar als ik hem loslaat komt hij het eerste uur niet terug.
ik zei nou dat wil ik wel eens zien dan.
en inderdaad na een kwartier spelen roep ik bora terug,ze komt er gelijk aan gestoven.
maar budha nee hoor die blijft op 20 meter afstand zodat we hem niet konden pakken.
de eigenaar hij komt opdenduur wel terug en dan krijgt hij een koekje.
pfff nou dat noem ik eens opvoeden haha.
eenmaal budha gevangen te hebben en na zijn heerlijke niet verdiende koekje.
nog een paar vragen gesteld daar bleek uit dat hun zijn vrouwtje
budha altijd als de koning had behandelt (als ze thuis was) en hem eigenlijk niets geleerd had.
ook was hij veel alleen geweest en gilde de hele buurt bij elkaar.
poepen en plassen deed ook vaak nog binnen soms ook van dwarsigheid.
maar ik zag dat hij wel heel sociaal met andere honden was,heel sociaal zelfs.
en dat is voor mij belangrijk want ik heb veel honden over de vloer.
dus ik denk ik neem hem maar gelijk mee.
want ik had er toch op gerekend dat er binnen een maand wel een hond zou zijn.
het stelletje helmaal blij want ze konden hem nergens kwijt alleen bij het asiel.
daar heb ik gewerkt en weet uit eigen ervaring dat honden met dusdanige problemen ook moeilijk zijn afterichten in zo'n situatie.
of ze worden vaak terug gebracht.
maar goed, toen wouden ze er ook nog 100 euro voor hebben hahaha.
ik zei nou sorry ik wil de hond graag meenemen met zijn bench erbij.
maar ik geef er nog geen euro voor want ik krijg er veel werk en schade aan.
jullie zijn zo onverantwoord geweest om een hond te nemen en er zo mee omtegaan.
en dan zou ik moeten betalen om jullie verwaarloosde hond een goed leven te geven.
en toen kregen ze allebij zo'n rood gezichtje en zij tranen in haar ogen.
dat is waar zeiden en toen.
hebben ze afscheid genomen van budha en ik ben met 2 hondjes naar huis gegaan.
een andere keer schrijf ik een stukje over hoe het daarna gegaan is.
hij is bij mij vriendin en mij gekomen de dag dat hij een jaar werd.
ik zocht een hond met dusdanige problemen dat hij/zij niet zomaar zou worden kunnen herplaatst.
dus ik een advertentie gezet met met dat erin en ook dat de hond niet ouder dan 2 jaar mocht zijn.
en gezond in het lichaam want voor het resocialiseren en of trainen is dat wel handig.
na 2 dagen werd ik al gebeld een jong stelletje zij 18 en hij 22 uit middelburg.
ik heb gelijk mijn vaste oppas hond op gehaald bora een pittbul/stafford mix.
een vrouwtje van toen 2 jaar oud.
eenmaal daar aangekomen was budha niet te houden over de tafels rennen blaffen springen zelfs plassen.
terwijl bora heel braaf voor me bleef zitten wachten tot die 'gek' wat rustiger was.
ik zei laten we maar naar het park gaan dan kunnen ze ff spelen en kennismaken.
hij pakt de riem van budha en zo gaat het hele riedeltje nog eens over,over de tafel blaffen gillen happen in je handen helemaal doorgedraait.
ook buiten aan de riem bijna niet te houden en toen was hij nog maar 25 kilo.
eenmaal in het park zei de eigenaar als ik hem loslaat komt hij het eerste uur niet terug.
ik zei nou dat wil ik wel eens zien dan.
en inderdaad na een kwartier spelen roep ik bora terug,ze komt er gelijk aan gestoven.
maar budha nee hoor die blijft op 20 meter afstand zodat we hem niet konden pakken.
de eigenaar hij komt opdenduur wel terug en dan krijgt hij een koekje.
pfff nou dat noem ik eens opvoeden haha.
eenmaal budha gevangen te hebben en na zijn heerlijke niet verdiende koekje.
nog een paar vragen gesteld daar bleek uit dat hun zijn vrouwtje
budha altijd als de koning had behandelt (als ze thuis was) en hem eigenlijk niets geleerd had.
ook was hij veel alleen geweest en gilde de hele buurt bij elkaar.
poepen en plassen deed ook vaak nog binnen soms ook van dwarsigheid.
maar ik zag dat hij wel heel sociaal met andere honden was,heel sociaal zelfs.
en dat is voor mij belangrijk want ik heb veel honden over de vloer.
dus ik denk ik neem hem maar gelijk mee.
want ik had er toch op gerekend dat er binnen een maand wel een hond zou zijn.
het stelletje helmaal blij want ze konden hem nergens kwijt alleen bij het asiel.
daar heb ik gewerkt en weet uit eigen ervaring dat honden met dusdanige problemen ook moeilijk zijn afterichten in zo'n situatie.
of ze worden vaak terug gebracht.
maar goed, toen wouden ze er ook nog 100 euro voor hebben hahaha.
ik zei nou sorry ik wil de hond graag meenemen met zijn bench erbij.
maar ik geef er nog geen euro voor want ik krijg er veel werk en schade aan.
jullie zijn zo onverantwoord geweest om een hond te nemen en er zo mee omtegaan.
en dan zou ik moeten betalen om jullie verwaarloosde hond een goed leven te geven.
en toen kregen ze allebij zo'n rood gezichtje en zij tranen in haar ogen.
dat is waar zeiden en toen.
hebben ze afscheid genomen van budha en ik ben met 2 hondjes naar huis gegaan.
een andere keer schrijf ik een stukje over hoe het daarna gegaan is.
