Het HondenForum

Hallo allemaal!
Ik had me een tijdje terug aangemeld, kwamen wat dingen die even mn aandacht nodig hadden, maar ik ben er dan toch haha.

Ik ben Maaike en ik ben moeder van 3 zoontjes. Ze zijn bijna 5 (nog 7 nachtjes!), bijna 3,5 en de jongste is bijna 14 maanden. We wonen in een tussenwoning in een rustig dorp met veel wandelmogelijkheden. Het is wel de bedoeling om te gaan verhuizen en daarom wachten we wss sowieso met de aanschaf van een hond tot na de verhuizing (we gaan wat dichter bij de stad wonen zodat we minder reistijd hebben).
Sowieso heeft de aanschaf geen haast, we weten dat we een hond willen dus dat komt uiteindelijk wel goed

Maar goed, we zijn al wel een beetje aan het inlezen wat voor een hond nu bij ons zou passen. Ik zoek een hond die een beetje onverstoorbaar is, waaks hoeft hij/zij niet te zijn, liefst een hond die juist vriendelijk is tegen mensen. Ik ben nooit meer dan 2 dagen van huis, mss hoogstens soms 2,5 dag. Voor die dagen zullen we een uitlaatservice zoeken voor hem/haar. Bovendien zal het nooit zo zijn dat er de hele dag niemand is, mijn man gaat vaak eerder van huis `s ochtends en komt dan ook weer eerder thuis.

Ik hou van lekkere einden wandelen (ook zonder hond) maar met een druk gezin kan het best eens voorkomen dat hondlief het een dag met wat kortere stukken zal moeten doen.

Het grootste 'probleem' is mijn oudste zoon. Hij is dus bijna 5 en is licht verstandelijk gehandicapt en heeft een autistische stoornis. Hij zegt zelf graag een hond te willen (hij heeft een voorkeur voor amstaffs haha. Het is echter wel zo dat hij juist erg angstig is voor dieren. Wij hebben een poes en die vermijdt hij vooral. Verder is hij sowieso bang voor alle zwarte dieren dus hierop vallen ook bepaalde rassen af.

Ik heb inmiddels via zijn school dit gevonden: http://www.ludiek-leukbezig.nl/" onclick="window.open(this.href);return false; (mag dat ) om te kijken hoe hij reageert en of het de angst voor het nieuwe is of echt angst voor een hond. Het is namelijk wel zo dat ik eerder vaak de amstaff van een buurvrouw uitliet en hij ging dan heel graag mee. In eerste instantie was hij erg terughoudend t.o.v. de hond (maar liever dat dan een kind dat overal op afstuift) maar na een week of 2 gaf hij wel steeds aan het leuk te vinden om bij de hond te zijn, al wilde hij niet echt aaien maar goed, hij wil ons ook niet zovaak aaien haha.

Mocht dit allemaal goed gaan dan willen we dus echt gaan plannen wanneer wij dan ons nieuwe huisgenootje zouden willen verwelkomen.

Ik heb het mss een beetje warrig opgeschreven, sorry daarvoor.

Samenvattend: wij zoeken een lieve rustige hond (natuurlijk is geen enkele hond als pup rustig) die tegen een stootje kan in de zin dat mn oudste vaak gilt en met zn handen wappert. Als hij erg overstuur raakt, wordt zn motoriek minder en loopt hij weleens ergens tegen aan. Een broertje, of zo haha, maar dat kan ook best een keer een hond zijn. Opzettelijk zal het niet gebeuren, al maakt dat voor de hond wss weinig uit. Er mag geen zwart in de vacht zitten en we zoeken meer een huishond dan een werkhond. Grootte maakt niet heel veel uit.

edit: en ook zou ik graag jullie tips horen over een pup of mss juist een herplaatser

Golden retriever, is het eerste waar ik aan denk.

Dank je voor je snelle reactie! Ja, daar dacht ik ook aan. Ik had ook nog even de Franse bull in gedachten, maar mn 2 oudste zoontjes zijn het erover eens dat die eng lachen

Qua pup/herplaatser: een herplaatser heeft t voordeel al volwassen te zijn en dus wat rustiger dan een nieuwsgierige pup die alles nog moet leren.
Voordeel van een pup is dat die op zal groeien met alle hectiek in ons gezin en dat is mss ook wel prettig

Ik zou met drie zulke jonge kinderen geen pup kiezen, maar een rustige herplaatser die goed met kinderen kan. Inderdaad type Golden Retriever.

Ik kan je niet adviseren over een bepaald ras, maar zat wel ergens anders aan te denken.
Je zoontje is een beetje bang voor honden. Misschien is het voor hem toegankelijker om hem op te laten groeien met een pup?
Het lijkt me dat als hij al bang is en er komt opeens een volwassen, misschien wat grote, hond die hij totaal niet kent in jullie gezin, dat hij daar misschien banger voor is dan een aandoenlijk klein pupje?
Maar net wat je zegt, een pup kan nog weleens druk zijn en dat is misschien ook beangstigend voor hem.
Aan de andere kant kan een pup misschien beter leren omgaan met het gedrag van je zoontje...
Ik zit zomaar wat te brainstormen hoor! Kan me voorstellen dat het moeilijk is om een goede keuze te maken want je hebt veel om rekening mee te houden.
Volgens mij heb ik weleens iets op tv gezien over honden speciaal voor autistische kinderen. Staat me heel vaag iets van bij, kan het ook helemaal mis hebben hoor, misschien weet iemand anders daar iets van?

Voor een afgekeurde blindegeleidehond zijn de wachtlijsten erg lang voor zover ik weet. Op jongere honden kan je alleen nog inschrijven op de dh, maar die is qua kleur dus weer te donker voor mn zoon.
Ik heb wel wat hondenervaring, vroeger thuis hadden we altijd honden (eerst een lab, daarna een vuilnisbakkie). Maar goed, ik ben geen Martin Gaus dus ik zoek ook geen heel moeilijk opvoedbare hond (mijn voorliefde voor een sbt gaat daarom echt niet door nu de kinderen nog zo jong zijn).

edit: wat jij bedoelt zijn hulphonden idd Suusje. Die bestaan wel, maar er worden er maar een paar per jaar opgeleid, ook daar zijn lange wachtlijsten en een van de eisen is dat het kind tussen de 3 en de 6 is. Met de wachtlijst zijn we niet voor zijn 6e aan de beurt en vallen dan af. Ook moet de diagnose officieel zijn vastgesteld en dat is met zijn autisme nog niet zo, omdat ze nog niet weten of het klassiek autisme is of pdd-nos. Doorgaans worden dergelijke diagnoses rond het 7e jaar gesteld om een verkeerde stempel te voorkomen.
Superlief dat je zo meedenkt!

wat denk je van een cavalier zien er zo lief uit!!! haha ik ben een cavalierliefhebber hoor!!





voor meer foto's of info kun je me altijd een pb sturen hoor.
je hebt namelijk ook verschillende kleuren dus aangezien er geen zwart in mag zitten zijn de blenheim en ruby de enige kleuren die overblijven.

hey boutje las je bericht pas nadat ik de meine plaatste sorry voor de dubbel voor ts

Misschien voor jou erg logisch, maar waarom mag er geen zwart in de vacht zitten?


Ik denk aan een wetterhoun.
Een niet zo bekend ras, maar buitengewoon verdraagzaam.
Ik ken meerdere wetterhounen die geplaatst zijn in gezinnen met gehandicapte kinderen, vandaar dat ik dit ras noem.
Een in een gezin met een spastisch,licht verstandelijk gehandicapt kindje, enkele bij autistische kinderen en een bij een zwaarder lichamelijk en geestelijk gehandicapt kindje.

Ik zou wel adviseren een pup te nemen, zodat beide partijen kunnen wennen aan elkaar.

Oja: wetters zijn er niet alleen in zwart en zwart (zoals die grote in mijn onderschrift) maar ook in bruin en bruinwit.

edit: ik zie waarom er geen zwart in mag zitten.

@Marjoleine: hij is bang voor zwarte dieren. Maakt niet uit wat t is, hij is ook bang voor een zwarte cavia bij wijze van. Onze poes (die wij al hadden voordat hij met dergelijk eisenpakket kwam), mijdt hij dan ook meestal, zij is zwart met wit. Hij heeft een duidelijke voorkeur voor lichtgekleurde honden, die zien er in zijn ogen mss minder eng uit?

En jij zou dus een pup aanraden?

ik zou ook een pup aanraden. ja het is wel heeel veel werk maar misschien dat je zoon op die manier een veel hechtere band met het hondje kan opbouwen. ik weet niet of ik zo goed beredeneer maar een pup moet je voor zorgen. en dat geeft hem misschien het idee dat hij er ook voor moet zorgen dus er minder bang voor hoeft te zijn de pup is afhankelijk van hem bij wijze van spreken en hij niet van de hond. geen idee of ik het goed heb hoor!!

Expecting schreef:@Marjoleine: hij is bang voor zwarte dieren. Maakt niet uit wat t is, hij is ook bang voor een zwarte cavia bij wijze van. Onze poes (die wij al hadden voordat hij met dergelijk eisenpakket kwam), mijdt hij dan ook meestal, zij is zwart met wit. Hij heeft een duidelijke voorkeur voor lichtgekleurde honden, die zien er in zijn ogen mss minder eng uit?

En jij zou dus een pup aanraden?

Ja, ik zag het @zwart, sorry.

Ja, ik zou een pup aanraden omdat de hond ook aan het kind moet wennen.
Natuurlijk moet je dat goed begeleiden maar dat is met een volwassen hond ook zo.

Er zijn wetters die bruin met wit zijn en veel wit komt regelmatig voor.
Ik zou een teefje adviseren.
En dit ras dus heel gericht om de onvoorstelbare hoge tolerantie die ze hebben naar eigen kinderen en eigen dieren.
Zoals ik al zei, ik heb er onvoorstelbare staaltjes van gezien, van een kindje dat spastische aanvallen had terwijl ze de hond vast had. En die hond ontliep haar niet maar bleef juist in de buurt om haar te beschermen, terwijl hij af en toe bijna gestrot werd.
Wetters kunnen erg veel hebben zolang ze maar eerlijk worden behandeld.

Even een vraagje tussendoor hoor; hoe ga je dat in hemelsnaam allemaal doen?
Want als ik het goed begrijp moet je je 2 kleintjes meenemen met uitlaten?
Ik neem aan dat de oudste op school zit?
Misschien is je man veel thuis ofzo zodat hij bij de kindertjes blijft?
Ik heb 1 dochter en dat was al aardig lastig plannen met uitlaten en wandelwagen enzo, vandaar dat ik erover begin
Niet vervelend bedoeld hoor!

suusje78 schreef:Even een vraagje tussendoor hoor; hoe ga je dat in hemelsnaam allemaal doen?
Want als ik het goed begrijp moet je je 2 kleintjes meenemen met uitlaten?
Ik neem aan dat de oudste op school zit?
Misschien is je man veel thuis ofzo zodat hij bij de kindertjes blijft?
Ik heb 1 dochter en dat was al aardig lastig plannen met uitlaten en wandelwagen enzo, vandaar dat ik erover begin
Niet vervelend bedoeld hoor!

Nee hoor, als je een topic opent, dan vind ik het logisch dat mensen dingen vragen. Ik moet zeggen dat ik het met 3 kinderen niet drukker vind dan met 1 hoor, mss wel juist niet. Je stelt je eisen gewoon een beetje bij haha. Mijn oudste zit idd op school, de twee kleintjes gaan ook naar het kdv een aantal dagen en mn man is op vrijdag vrij.
En de 2 oudsten kunnen gewoon lopen, ze staan goed onder appél

Expecting schreef:

suusje78 schreef: En de 2 oudsten kunnen gewoon lopen, ze staan goed onder appél

Das mooi meegenomen, kan de pup straks nog wat van leren :smile1:

Dat scheelt allemaal wel, want als je ze dag in dag uit, elke wandeling mee moet zeulen lijkt me dat best lastig.

Wie weet haha. Ik wil zelf al heel lang een hond, maar zag dat niet zitten i.c.m. zwangerschappen ed. Ook kan ik niet stralend om 7 uur een hond uitlaten als ik een baby heb die 3 keer per nacht komt :N:
Maar goed, de jongste loopt ook inmiddels, die babytijd wordt ook afgesloten langzamerhand. En het heeft allemaal geen haast hoor, absoluut niet. Ik wacht nu al zo lang, een jaar kan er echt nog wel bij.
Ik wil sowieso via die link in mn OP een aantal keren die hond laten komen en zo mn zoontje(s) wat vertrouwder maken met een hondje voordat er eentje komt die niet na een uurtje weer weggaat. Verder moet je dan natuurlijk ook eerst uit de raskeuze zijn en dan nog een goede fokker zoeken, daar evt op een wachtlijst ed. Tegen die tijd zit mn middelste ook sowieso wel op school haha en over een jaartje is mn jongste ook alweer 2. De tijd is in mn voordeel
Ik vind die cavalier trouwens wel een dótje zeg

Marjoleine schreef:Wetters kunnen erg veel hebben zolang ze maar eerlijk worden behandeld.

En ze kunnen tegen een stootje en ze hebben gevoel voor humor (zeg ik geheel onpartijdig na mijn ontmoeting met RR )

Mijn 1ste gedachten gaan ook uit naar een golden of lab. Maar misschien vind je een engelse of ierse setter of een engelse cocker spaniel ook wel wat.

Heel eerlijk: ik zou het niet doen met drie van die kleintjes. Het gaat allemaal goed zo lang het goed gaat, en dat kan je prima geregeld hebben, maar met zulk grut heb je enorm veel onzekere factoren waarbij je constant je organisatie overhoop moet gooien, plus ik zou het al niet aandurven omdat je geen ogen in je rug hebt.

Je hebt hier soms wekenlang alleen maar regen, en dan loop je in de gietzijk met dat grut en een hond die pas wil poepen als jullie allemaal doorweekt zijn. Kinders krijgen kinderziektes, en dan zit je met een koortsig kind (of meer) die je niet mee naar buiten kan nemen als er zo'n halve poolwind waait. Pups zijn niet zindelijk, en kleine kinders heel inventief met vingerverven en helemaal in voor experimenteel eten.

Ik ga al hyperventileren als ik er aan denk...

Maar goed, er zijn andere mensen die het ook redden / gered hebben. Ik ken een paar hondenbazen die ook elke dag weer met buggy en/of peuter en een of meer honden in het park lopen. Het zou alleen mijn keuze niet zijn.

Hanneke2 schreef:Heel eerlijk: ik zou het niet doen met drie van die kleintjes. Het gaat allemaal goed zo lang het goed gaat, en dat kan je prima geregeld hebben, maar met zulk grut heb je enorm veel onzekere factoren waarbij je constant je organisatie overhoop moet gooien, plus ik zou het al niet aandurven omdat je geen ogen in je rug hebt.

Je hebt hier soms wekenlang alleen maar regen, en dan loop je in de gietzijk met dat grut en een hond die pas wil poepen als jullie allemaal doorweekt zijn. Kinders krijgen kinderziektes, en dan zit je met een koortsig kind (of meer) die je niet mee naar buiten kan nemen als er zo'n halve poolwind waait. Pups zijn niet zindelijk, en kleine kinders heel inventief met vingerverven en helemaal in voor experimenteel eten.

Ik ga al hyperventileren als ik er aan denk...

Maar goed, er zijn andere mensen die het ook redden / gered hebben. Ik ken een paar hondenbazen die ook elke dag weer met buggy en/of peuter en een of meer honden in het park lopen. Het zou alleen mijn keuze niet zijn.

Zo denk ik er ook over hoor. Zeker als het om de eerste hond gaat. Als je heel goed weet waar je aan begint, okay. Maar ik denk dat het gaat tegenvallen.

Ja Hanneke, je hebt wel gelijk hoor, maar aan de andere kant lijkt me dit ook heel geschikt: juist omdat de kinderen niet zo oud zijn, zal er de aankomende heel veel jaren toch bijna altijd iemand thuiszijn. En nu ben ik toch al aan het opvoeden: de bank wordt pas vervangen als ze leren dat weliswaar heel creatief is om de stoomboot op de bank te tekenen, maar niet gewenst haha.
En zoals gezegd: ik heb de tijd. Mss duurt het nog een jaar, mss wel 2. Maar voor mn oudste zou het wel fijn zijn om op relatief jonge leeftijd aan een hond te wennen, mss is hij er later anders helemaal te angstig voor

lijkt mij echt heel goed voor je zoon!! en dankje dat je cavalier schattig vind!!

Expecting schreef:Ja Hanneke, je hebt wel gelijk hoor, maar aan de andere kant lijkt me dit ook heel geschikt: juist omdat de kinderen niet zo oud zijn, zal er de aankomende heel veel jaren toch bijna altijd iemand thuiszijn. En nu ben ik toch al aan het opvoeden: de bank wordt pas vervangen als ze leren dat weliswaar heel creatief is om de stoomboot op de bank te tekenen, maar niet gewenst haha.
En zoals gezegd: ik heb de tijd. Mss duurt het nog een jaar, mss wel 2. Maar voor mn oudste zou het wel fijn zijn om op relatief jonge leeftijd aan een hond te wennen, mss is hij er later anders helemaal te angstig voor

Ik begrijp je wel, maar een eventuele angst voor honden vind ik geen argument om zelf een hond te nemen. Ik denk dat er best hondenbazen in je omgeving zijn die een gat in de lucht springen als je aanbiedt om af en toe (of bijvoorbeeld een vaste dag in de week) op hun hond te passen, en dat lijkt mij een veel betere manier om die omgang met honden aan te wennen dan zelf een hond te nemen. En dan kan je die dagen erop in richten, zorgen dat je man ook thuis is als al het grut erbij is, en op je gemakje met je oudste oefenen met een lieve gemoedelijke hond, lekker samen wandelen, of binnen spelenderwijs dingen leren over lichaamstaal van honden.

Zo'n visite-hond gaat weer lekker naar huis na (waarschijnlijk toch wel) een vermoeiende dag, en je loopt heel veel minder risico's op teleurstelling of erger dan wanneer er 24/7 een hond rondloopt. Mijn Jack is superdol op mensen, zit geen greintje kwaad in en ik durf te zweren dat hij nooit een kleuter zal bijten, maar een kind dat gillend op hem afloopt en niet tegen wordt gehouden omdat jij druk bezig bent met kind nr 2 of kind nr 3 ... je zou toch zomaar geblaf en gegrauw kunnen horen en vervolgens een huilende kleuter, waarschijnlijk alleen van de schrik. Laat je dan je peuter op de wc alleen of je baby in zijn badje dat even heel erg nodig was en ren je er naartoe?

En denk alsjeblieft niet dat een bench dan de oplossing is. Een alsmaar treiterend (in de ogen van de hond) vingertje door die tralies is ook heel kwetsbaar.

Ik vind het al heel knap van je dat je blijkbaar zorgeloos door het leven gaat met drie kleine kinders, ik vond het tropenjaren. Leuk, heel boeiend, maar tropenjaren. En ik had alleen maar katten toen (waarmee het ook wel eens mis ging

Hanneke2 schreef:Ik vind het al heel knap van je dat je blijkbaar zorgeloos door het leven gaat met drie kleine kinders, ik vond het tropenjaren. Leuk, heel boeiend, maar tropenjaren. En ik had alleen maar katten toen (waarmee het ook wel eens mis ging

Eerlijk gezegd ga ik er van uit dat TS hierover grondig heeft nagedacht.
De opvoeding van een kind als de oudste komt je niet aanwaaien en als je er dan nog twee bij kan hebben daarna, kun je wel wat hebben

Ik kijk zelf heel sterk naar de mensen bij belangstelling voor pups.
Zo hebben we drie jaar geleden een pup verkocht aan een gezin met drie kinderen.
Zij is hyperdruk, hij niet, de oudste was toen zeven en ze hadden een tweeling van toen drie.
De tweeling is ook druk en bovendien: allemaal meiden :N:
Mij kon je na een bezoekje al opvegen, zij doet alles fluitend. Heeft vorig jaar tussendoor een nestje gefokt en ik kan er niet bij hoe ze het doen, maar alles ging perfect!

In deze categorie schat ik TS ook in.
Ik ben er jaloers op, dat moge duidelijk zijn

Hanneke2 schreef: Ik begrijp je wel, maar een eventuele angst voor honden vind ik geen argument om zelf een hond te nemen. Ik denk dat er best hondenbazen in je omgeving zijn die een gat in de lucht springen als je aanbiedt om af en toe (of bijvoorbeeld een vaste dag in de week) op hun hond te passen, en dat lijkt mij een veel betere manier om die omgang met honden aan te wennen dan zelf een hond te nemen. En dan kan je die dagen erop in richten, zorgen dat je man ook thuis is als al het grut erbij is, en op je gemakje met je oudste oefenen met een lieve gemoedelijke hond, lekker samen wandelen, of binnen spelenderwijs dingen leren over lichaamstaal van honden.

Zo'n visite-hond gaat weer lekker naar huis na (waarschijnlijk toch wel) een vermoeiende dag, en je loopt heel veel minder risico's op teleurstelling of erger dan wanneer er 24/7 een hond rondloopt. Mijn Jack is superdol op mensen, zit geen greintje kwaad in en ik durf te zweren dat hij nooit een kleuter zal bijten, maar een kind dat gillend op hem afloopt en niet tegen wordt gehouden omdat jij druk bezig bent met kind nr 2 of kind nr 3 ... je zou toch zomaar geblaf en gegrauw kunnen horen en vervolgens een huilende kleuter, waarschijnlijk alleen van de schrik. Laat je dan je peuter op de wc alleen of je baby in zijn badje dat even heel erg nodig was en ren je er naartoe?

En denk alsjeblieft niet dat een bench dan de oplossing is. Een alsmaar treiterend (in de ogen van de hond) vingertje door die tralies is ook heel kwetsbaar.

Ik vind het al heel knap van je dat je blijkbaar zorgeloos door het leven gaat met drie kleine kinders, ik vond het tropenjaren. Leuk, heel boeiend, maar tropenjaren. En ik had alleen maar katten toen (waarmee het ook wel eens mis ging

Nee het is niet zo dat ik een hond wil omdat de oudste een beetje een angsthaasje is hoor, het is meer dat ik graag een hond wil en dat al die jaren heb gemist. Maar ik bedoelde vooral dat het voor mijn oudste makkelijker zal zijn om nu aan een hond te wennen dan als hij ouder is (hij is nu nog heel leerzaam zeg maar). Bovendien zou een hond wss juist heel goed zijn voor zijn sociale ontwikkeling. En mijn peuter van 3 gaat idd alleen naar de wc, omdat ik vaak druk ben met andere dingen, zoals verschonen ofzo. Babyboy gaat `s avonds in bad met de grote broers, dat is papa`s taak haha, kan ik ook de krant even lezen. Tussendoor niet, bij viezigheid een washandje eroverheen en van een beetje prut ga je niet dood lol

Je argument wat betreft drukte heb je wel gelijk hoor, daarom moet ik het ook heel zeker weten allemaal. Tot die tijd komt er geen hond.

Dit jaar begeleid ik twee scriptiestudenten (orthopedagogiek) die onderzoek gaan doen naar alle mogelijkheden die er momenteel zijn op het gebied van therapie- of hulphonden voor kinderen met een stoornis in het autismespectrum. Ze gaan beginnen met een inventarisatie en als er nog tijd en mogelijkheden zijn, gaan ze ook de effecten onderzoeken. Ze moeten nog beginnen, maar ik wil je best op de hoogte houden.

dat is wel intressant zou je mij daar ook van op de hoogte willen houden?? misschien appart topic openen ofzo???

Dat zou ik heel erg leuk vinden

thelittlegirly schreef:dat is wel intressant zou je mij daar ook van op de hoogte willen houden?? misschien appart topic openen ofzo???

Natuurlijk. Het gaat alleen nog wel even duren, ze zijn nu nog bezig hun vraagstelling vast te stellen.

Newfoundlander?