Het HondenForum

Vorige week is Gollum even meegeweest naar mijn werk. Ik werk op een woongroep voor mensen met autisme en een verstandelijke beperking. De meeste mensen die daar wonen zijn bang voor honden, er zijn er maar 2 die er redelijk mee om kunnen gaan. En met één van die jongens ging ik dus aan de wandel met Gol!
Bij binnenkomst ging Gol eerst even alle collega's begroeten die lonkend op de grond zaten En al gauw kwam de jongen naar beneden om Gol te begroeten. Ik had al van te voren verteld wat Gollum doet om het wat voorspelbaar te maken, ik heb verteld dat Gol niet springt, bijt of blaft maar dat ze wel erg graag likt over handen en gezichten. De jongen ging al snel op zijn hurken zitten en Gol heeft zijn hele gezicht afgelebbert, liefde op het eerste gezicht
We hebben een heerlijke wandeling gemaakt waarbij ik de jongen zo zichtbaar zag ontspannen en genieten, Gol sloof zich nog even uit met een stok en nam een duik in de sloot wat de jongen echt prachtig vond omdat hijzelf ook een fanatieke zwemmer is. Op het laatst vroeg hij zelfs of hij even de riem vast mocht houden, het laatste stukje hebben we zo gelopen met Gol tussen ons in (die mij eigenlijk volgde ).
Het was heel leuk om te zien wat voor effect natuur en dieren op de jongen had, wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar.

Wat goed!!

Echt heel gaaf hé.
Heb ook wel eens wat meegenomen naar m'n werk. (bejaarden en nu bejaarden met een verstandelijke beperking) En het is genieten!

wat voel je je dan rijk he?

Knappe Gol !

Dat is leuk
Hoe doe je dat dan met de andere bewoners van de woongroep die bang zijn voor honden?
Of is Gollum verder niet binnen geweest?

ranetje schreef:Dat is leuk
Hoe doe je dat dan met de andere bewoners van de woongroep die bang zijn voor honden?
Of is Gollum verder niet binnen geweest?

We hadden het op de vrije dag van die jongen gepland, de andere bewoners waren nog niet thuis van dagbesteding toen we vertrokken. En ik was zelf ook vrij dus ik heb de jongen na de wandeling thuis afgezet (en van te voren gebeld met mijn collega's of er geen angstige bewoners in de buurt waren) en ben zelf weer weggegaan.

Gollum schreef:

ranetje schreef:Dat is leuk
Hoe doe je dat dan met de andere bewoners van de woongroep die bang zijn voor honden?
Of is Gollum verder niet binnen geweest?

We hadden het op de vrije dag van die jongen gepland, de andere bewoners waren nog niet thuis van dagbesteding toen we vertrokken. En ik was zelf ook vrij dus ik heb de jongen na de wandeling thuis afgezet (en van te voren gebeld met mijn collega's of er geen angstige bewoners in de buurt waren) en ben zelf weer weggegaan.

Dat heb je mooi geregeld voor die knul

Maakt je werk echt de moeite waard, leuk man!

LéonieHonden schreef:Maakt je werk echt de moeite waard, leuk man!

Inderdaad, het is een erg lastige doelgroep, voor mij is het echt heel wat waard als ik zo'n tevreden ontspannen koppie zie

ohh dat is zoo lief dat je dat voor die jongen gedaan hebt..

Gollum schreef:

LéonieHonden schreef:Maakt je werk echt de moeite waard, leuk man!

Inderdaad, het is een erg lastige doelgroep, voor mij is het echt heel wat waard als ik zo'n tevreden ontspannen koppie zie

Wat lief van jou en Gollum. Hij is dus eigenlijk een "therapiehond"

Shima schreef:

Gollum schreef:

LéonieHonden schreef:Maakt je werk echt de moeite waard, leuk man!

Inderdaad, het is een erg lastige doelgroep, voor mij is het echt heel wat waard als ik zo'n tevreden ontspannen koppie zie

Wat lief van jou en Gollum. Hij is dus eigenlijk een "therapiehond"

Gol is een zij
En het is eigenlijk ook geen therapiehond, daar moet ze volgens mij een cursus en een gedragstest voor hebben gedaan en dat heeft ze niet. Maar wel eens leuk om uit te zoeken hoe dat precies zit, nu heb ik het gewoon op vrijwillige basis gedaan in m'n vrije tijd maar het zou wel leuk zijn als ik dit vaker en met verschillende mensen kan doen via m'n werk. Ik denk dat Gol daar wel erg geschikt voor is

Leuk hè?
Ik deed dat met Nika regelmatig toen ik nog op de leefgroep werkte. Ze ging in weekenden dat ik moest werken (meestal het weekend dat de meeste kinderen naar huis waren) heel vaak mee op zaterdag.
Waar ik daarvoor werkte heeft een jongen die daar afscheid nam ooit gevraagd of hij met Danco mocht gaan wandelen samen met mij. Die heb ik toen dus ook opgehaald en ben met hem een stuk gaan lopen (ik werkte daar destijds als invalkracht). Als bedankje had hij een krasplaat voor me gemaakt van een boxer, waar hij heel aandoenlijk zelf Danco onder gekrast had. Die hangt hier nog steeds in de gang.

wat goed zeg

Leuk joh! Je hebt de dag van die jongen vast opgefleurd!

Heb Rhodin ook mee gehad naar mijn werk (dementerende bejaarden) en je ziet mensen er echt van opknappen! Wat een effect hebben dieren dan hè? Rhodin is niet zo van de mensen, maar het lijkt of hij aanvoelt dat hij lief moet zijn voor de bewoners en dat de bewoners ook lief zijn voor hem.