Boris 27-05-1999 29-10-2010
Geplaatst: 29 okt 2010 17:22
27-05-1999 Boris 29-10-2010
Een maand of zes geleden begon je bloed te plassen. Al snel bleek je een tumor in je darmen te hebben. Ik besloot je niet te laten opereren, omdat een operatie nogal risicovol was. Met Hemelvaart dit jaar was je erg ziek en ik was bang dat we je in moesten laten slapen. Met pijnstillers knapte je gelukkig goed op, we hebben nog geweldige maanden mogen hebben samen. Wandelingen met Terra, zelfs een keer met je vroegere vriendje Moor, met Lobke en natuurlijk gewoon met ons drietjes of met mij alleen.
Afgelopen maandag hebben we nog bij het Engelermeer gewandeld waar je zo graag kwam. Anderhalf uur hield je het vol.
Dinsdag ging het slechter, je kon je evenwicht moeilijk bewaren. Woensdag en gisteren werd dit erger, rennen zat er niet meer in, je had moeite rechtop te blijven lopen. Je ontlasting kwam er niet tot nauwelijks meer goed uit en ook het plassen werd minder. Je voelde je niet lekker meer. We liepen nog wel kleine rondjes maar buiten ging je soms in het gras liggen. De dierenarts, die ik belde, zei dat we niet te lang moesten wachten. Y heeft rustgevende pilletjes voor je gehaald omdat ik niet wilde dat je er te veel van mee zou krijgen. Je werd hier ontzettend suf van, kon niet eens meer opstaan. We hebben je op je kussen gelegd en zijn bij je gaan zitten. Rond 12 uur kwam de dierenarts die je eerst een narcosemiddel inspoot, en daarna een injectie die een einde aan je leven maakte. Wat een verdriet.
Vanmiddag hebben we je naar het crematorium gebracht. We konden daar nog afscheid van je nemen.
Meer dan tien jaar geleden haalde ik je uit het asiel. Al die jaren was je een niet weg te denken gegeven in mijn leven. Relaties starten en gingen voorbij, jij was er altijd.
Naast verdriet hebben we samen vooral heel veel vreugde en plezier gekend. Je had veel vriendjes, veel van hen zijn er niet meer. Ik denk dat ze op je gewacht hebben en dat je nu weer samen bent met Hupa, Lady, Harrie, Sam, Django, Laika,Peggy Daisy.
Wij zullen je missen, ik zal je missen. Je hoort bij me, en nu ben je er niet meer. Een lege plek in mijn hart, een lege plek in huis. Het is stil zonder jou.
Bedankt dat je er was, bedankt voor wie je was. Ik zal jou en je trouw nooit vergeten.
Liefs van je vrouwtje Inne
Een maand of zes geleden begon je bloed te plassen. Al snel bleek je een tumor in je darmen te hebben. Ik besloot je niet te laten opereren, omdat een operatie nogal risicovol was. Met Hemelvaart dit jaar was je erg ziek en ik was bang dat we je in moesten laten slapen. Met pijnstillers knapte je gelukkig goed op, we hebben nog geweldige maanden mogen hebben samen. Wandelingen met Terra, zelfs een keer met je vroegere vriendje Moor, met Lobke en natuurlijk gewoon met ons drietjes of met mij alleen.
Afgelopen maandag hebben we nog bij het Engelermeer gewandeld waar je zo graag kwam. Anderhalf uur hield je het vol.
Dinsdag ging het slechter, je kon je evenwicht moeilijk bewaren. Woensdag en gisteren werd dit erger, rennen zat er niet meer in, je had moeite rechtop te blijven lopen. Je ontlasting kwam er niet tot nauwelijks meer goed uit en ook het plassen werd minder. Je voelde je niet lekker meer. We liepen nog wel kleine rondjes maar buiten ging je soms in het gras liggen. De dierenarts, die ik belde, zei dat we niet te lang moesten wachten. Y heeft rustgevende pilletjes voor je gehaald omdat ik niet wilde dat je er te veel van mee zou krijgen. Je werd hier ontzettend suf van, kon niet eens meer opstaan. We hebben je op je kussen gelegd en zijn bij je gaan zitten. Rond 12 uur kwam de dierenarts die je eerst een narcosemiddel inspoot, en daarna een injectie die een einde aan je leven maakte. Wat een verdriet.
Vanmiddag hebben we je naar het crematorium gebracht. We konden daar nog afscheid van je nemen.
Meer dan tien jaar geleden haalde ik je uit het asiel. Al die jaren was je een niet weg te denken gegeven in mijn leven. Relaties starten en gingen voorbij, jij was er altijd.
Naast verdriet hebben we samen vooral heel veel vreugde en plezier gekend. Je had veel vriendjes, veel van hen zijn er niet meer. Ik denk dat ze op je gewacht hebben en dat je nu weer samen bent met Hupa, Lady, Harrie, Sam, Django, Laika,Peggy Daisy.
Wij zullen je missen, ik zal je missen. Je hoort bij me, en nu ben je er niet meer. Een lege plek in mijn hart, een lege plek in huis. Het is stil zonder jou.
Bedankt dat je er was, bedankt voor wie je was. Ik zal jou en je trouw nooit vergeten.
Liefs van je vrouwtje Inne
