Brio en zijn hondenbaan
Geplaatst: 12 nov 2011 18:41
Hoi, kennen jullie mij nog? Ietwat groter als tijdens mijn laatste verhandeling maar nog net zo lief als toen hoor! Toen, dat lijkt een tijd geleden... er is ook het 1 en ander gewijzigd in mijn leven.
Allereerst de achtergrond op de foto's, die hoogbouw kon echt niet meer hoor. Mijn geweldige lichaam komt beter uit met groen dus zijn we een aantal weken geleden op mijn advies verhuisd. Voorheen hulp-in-de-stadshuishoudinghond, en nu, tja... na een korte omscholingscursus ben ik een geweldige hovenier geworden! En een plezier dat ik heb elke dag, niet te kort! Ik laat jullie even mee genieten van zomaar een middag in suikerbietenland, enjoy!
Allereerst het gras, dat moet nu nog worden gemaaid door yours troelie. Ik houd het standaard zo rond de 4 centimeter en door mijn megagestroomlijnd lichaam schiet ik lekker op.
Moet je me eens zien gaan, als een speer!
Na het maaien verticuteer ik het geheel nog even. Het hoort er allemaal bij, voor het mooiste resultaat.
Na het verticuteren jaag ik de muizen nog even wat angst in, want de gaten die zij graven, die zijn echt niet leuk meer joh! Dit gedeelte is mij van nature gegeven en hoefde ik dus niet aan te leren. Ik die dit muizenjagen minimaal 2 keer per dag, soms zelfs 3 keer, zo ijverig ben ik!
Na dit alles bemest ik de boel al heeft mijn baasje liever dat ik deze stap oversla. Maar het hoort er gewoon allemaal bij.
Nog even alles goed mengen met elkaar, licht aanstampen en klaar is het grasveld!
Soms ligt er een takje op mijjn mooie grasveld en daar houd ik niet van. Deze keer heeft mijn baas deze groot uitgevallen tandenstoker neergelegd voor de foto hoor, hij komt niet uit de lucht vallen of zo. Ik, lief als ik ben, speel het spelletje gewoon mee en tracht dat ding aan de kant te trekken. Voor je het weet is het gras eronder geel en het duurt weken voor ik dat hersteld heb!
Als dat wegslepen niet lukt, zoals in dit geval want het is toch best een reuzetandenstoker als ik effe heel eerlijk ben, dan verpulver ik het ding gewoon ter plekke.
Daarna hark ik de duizenden stukkies gewoon alle kanten op, zo kan het geen schade meer opleveren. Zo die klus ik ook weer geklaard!
Ik maak nog even snel een rondje om het veld om te zien dat ik niets vergeten ben en daarna vlieg ik naar de thuisbasis, dat is het begin van het veld waar mijn baasje om mij wacht. Na het werk krijg ik altijd goed te eten dus je begrijpt wel hoe uitgelaten ik dan ben!
Zo, dat was mijn vanmiddag alweer. Tot het volgende avontuur!
Allereerst de achtergrond op de foto's, die hoogbouw kon echt niet meer hoor. Mijn geweldige lichaam komt beter uit met groen dus zijn we een aantal weken geleden op mijn advies verhuisd. Voorheen hulp-in-de-stadshuishoudinghond, en nu, tja... na een korte omscholingscursus ben ik een geweldige hovenier geworden! En een plezier dat ik heb elke dag, niet te kort! Ik laat jullie even mee genieten van zomaar een middag in suikerbietenland, enjoy!
Allereerst het gras, dat moet nu nog worden gemaaid door yours troelie. Ik houd het standaard zo rond de 4 centimeter en door mijn megagestroomlijnd lichaam schiet ik lekker op.
Moet je me eens zien gaan, als een speer!
Na het maaien verticuteer ik het geheel nog even. Het hoort er allemaal bij, voor het mooiste resultaat.
Na het verticuteren jaag ik de muizen nog even wat angst in, want de gaten die zij graven, die zijn echt niet leuk meer joh! Dit gedeelte is mij van nature gegeven en hoefde ik dus niet aan te leren. Ik die dit muizenjagen minimaal 2 keer per dag, soms zelfs 3 keer, zo ijverig ben ik!
Na dit alles bemest ik de boel al heeft mijn baasje liever dat ik deze stap oversla. Maar het hoort er gewoon allemaal bij.
Nog even alles goed mengen met elkaar, licht aanstampen en klaar is het grasveld!
Soms ligt er een takje op mijjn mooie grasveld en daar houd ik niet van. Deze keer heeft mijn baas deze groot uitgevallen tandenstoker neergelegd voor de foto hoor, hij komt niet uit de lucht vallen of zo. Ik, lief als ik ben, speel het spelletje gewoon mee en tracht dat ding aan de kant te trekken. Voor je het weet is het gras eronder geel en het duurt weken voor ik dat hersteld heb!
Als dat wegslepen niet lukt, zoals in dit geval want het is toch best een reuzetandenstoker als ik effe heel eerlijk ben, dan verpulver ik het ding gewoon ter plekke.
Daarna hark ik de duizenden stukkies gewoon alle kanten op, zo kan het geen schade meer opleveren. Zo die klus ik ook weer geklaard!
Ik maak nog even snel een rondje om het veld om te zien dat ik niets vergeten ben en daarna vlieg ik naar de thuisbasis, dat is het begin van het veld waar mijn baasje om mij wacht. Na het werk krijg ik altijd goed te eten dus je begrijpt wel hoe uitgelaten ik dan ben!
Zo, dat was mijn vanmiddag alweer. Tot het volgende avontuur!
en geweldig verhaal erbij 
Gefeliciteerd met jullie nieuwe huis...z'n gestroomlijnde lichaam komt hier inderdaad véél beter uit!! 
)
