Het HondenForum

Hallo allemaal,

Al een aantal jaar ben ik erg enthousiast over dit ras, en dan voornamelijk de Grand Basset Griffon Vendeen.
Voordat we onze hond hebben gekregen heb ik getwijfeld tussen de Engelse Cocker en de Basset, en toen
toch voor de cocker gekozen (na aandringen van vriendlief). Hier hebben we nooit spijt van gehad!

Toendertijd was de beslissende factor in de keuze ook het los kunnen lopen van de hond. Er werd ons verteld dat dit bij de EC nog wel te leren/controleren was, maar dat dit bij de BGV moeilijk tot niet haalbaar zou zijn.
Hoe waar is dit eigenlijk? Zijn deze honden niet zo te trainen dat ze los mee kunnen lopen?
Ik heb nu een aantal keer een exemplaar gezien, en deze honden kwamen nooit los te lopen. Nu is het wel zo dat de eigenaren hier ook niet/nooit veel aandacht aan hebben besteed.

Onze cocker kan nu gewoon los meelopen, oke, dat heeft wat meer voeten in de aarde gehad dan ik gewend was, maar dat is ook de uitdaging. Ze loopt heus haar neus wel eens achterna, maar die vrijheid krijgt ze dan ook.
Ze loopt echter nooit verder dan 50 meter bij ons vandaan.

Mijn vraag aan de kenners is eigenlijk; kan de BGV zo getraind worden dat deze ook gewoon los mee kan lopen zonder gelijk uren weg te zijn? Of is het jachtinstinct zo groot dat dit eigenlijk onbegonnen werk is?

Want stiekem droom ik van dit ras als tweede hond erbij, maar ik wil wel graag de honden los hebben lopen.
Alvast bedankt voor jullie moeite!

De wens tot loslopen is zeker een grote, vind ik voor de honden en mezelf prettiger

De vraag bij mij is dan weer; de EC is ook een ras die erom bekend staat zijn neus achterna te gaan. Nu vind ik dat reuze meevallen, dit hebben we dan ook vanaf het begin goed getraind.
Zou het bij de BGV ook meevallen als je consequent vanaf het begin goed traint, of ligt dit bij dat ras toch weer wat anders?

Nanna schreef:De BGV is een vrij zelfstandig jagende meutehond. Da's wel andere koek dan een Cocker die van oudsher samenwerkt met de baas.
Ik ken Cockers tenminste niet als weglopers.

Ik snap de wens tot trainen tegen een aangeboren eigenschap ook nooit zo. Het is toch véél handiger een ras te kiezen dat qua aanleg al goed in je straatje past?

Het is zeker geen wens van trainen tegen een aangeboren eigenschap, meer een wens tot ietwat controleren van deze eigenschap.
De hond qua rasbeschrijving trekt me ontzettend aan, alleen vraag ik me af in hoeverre die jachtinstinct gaat. Is dat een 'continu' weglopen of af en toe even op onderzoek uit gaan. Dit nemen we natuurlijk weer mee in de overweging.

Marjoka schreef:De wens tot loslopen is zeker een grote, vind ik voor de honden en mezelf prettiger

De vraag bij mij is dan weer; de EC is ook een ras die erom bekend staat zijn neus achterna te gaan. Nu vind ik dat reuze meevallen, dit hebben we dan ook vanaf het begin goed getraind.
Zou het bij de BGV ook meevallen als je consequent vanaf het begin goed traint, of ligt dit bij dat ras toch weer wat anders?

Tja... zou kunnen Ik heb twee fauven die op dezelfde manier opgevoed en getraind zijn, de ene kan altijd los de ander wil af en toe echt d`r neus achterna en dan kan je dus wachten totdat madam weer terugkomt. `t is maar wat je wil... ècht relaxt lopen is het niet, ik moet haar constant in de gaten houden.

Kortom: ik geloof niet zo dat je het , als je maar je best doet, zelf in de hand kan houden: het zit er in of niet. Ik denk wel dat je het jachtinstinct van een cocker en een BGV ècht niet met elkaar mag vergelijken.

Is loslopen erg belangrijk voor je? Niet doen dan.

1 ding scheelt, als ze weglopen hoor je precies waar ze lopen. man wat kunnen die loeien zeg

duitse herder schreef:1 ding scheelt, als ze weglopen hoor je precies waar ze lopen. man wat kunnen die loeien zeg

ja..heel fijn dat je hoort dat ze richting autoweg loopt..

Als ervaringsdeskundige zal ik even onze versie geven
Wij hebben 4 volwassen Grands waarvan er 3 prima los kunnen lopen maar niet samen met degene die WEL jaagt want dan is er één van de 3 die zeker mee gaat.
Katell de grand die het eerste haar intrede deed kan prima loslopen en is meer op mensen gericht dan op andere honden en wild. Ze jaagt wel en dan met name met haar neus op lekker luchtjes (ze zoekt ook truffels met onze lagotto) maar kan overal los en is zeer gehoorzaam en zo ook haar kinderen !
Coquine kwam bij ons toen ze al een jachtbrevet had en is ook langere tijd kennelhond geweest dus minder op ons gericht en zij is de enige die de benen zou kunnen nemen als ze de kans kreeg. En dan is er haar dochter Fadette die prima los kan lopen maar als zij té veel wordt aangetrokken door de vogels, wat haar passie is zoals de patrijzen, dan wist ze tot voor kort over het gaas heen te klimmen, via de houtopslag voor de kachel, en ging dan alleen op pad. Dit gebeurde echter als wij niet buiten waren en als we haar dan riepen kwam ze, als ze nog binnen gehoorafstand was keurig terug. Op zich kan dat hier gelukkig geen kwaad maar met een weg in de buurt zit je niet echt rustig als ze verdwenen is. Tijdens de wandeling kan ze gewoon los maar samen met haar moeder is er geen houden aan En Fitou de jongste kan ook gewoon loslopen en blijft keurig in de buurt omdat ze dat gewoon gewend is vn jongs af aan. Haar nestgenoten schitteren echter allemaal op het jachtterrein dus het is niet omdat die jachtpassie er niet in zou zitten;-)
En van de jongste generatie zullen we het nog even moeten afwachten want die zijn nog maar anderhalve week jong

Ik denk dat wanneer je investeerd in contact met je hond je al heel veel kunt 'voorkomen' qua weglopen tijdens de wandeling, maar garanties heb je natuurlijk nooit. Net zo goed als iedere andere hond waar een wegloper in kan schuilen.