Het HondenForum

Onze trouwe hond is overleden en in de toekomst willen we heel graag weer een hond.
Het huis is zo stil zonder hond. Aangezien onze hond uit het asiel kwam, heb ik totaal geen ervaringen met
een hond kopen bij een fokker. Waar moet je opletten als je bij een fokker gaat kijken?
Hoeveel nesten mag 1 hond hebben?
Ik had een fokker op het oog maar daar was het al het 4de nest van de teef. Persoonlijk vind ik dat best veel of is dat normaal?
Ik ben er ook nog niet helemaal uit welk ras het gaat worden. Ik zit enorm te twijfelen tussen een paar rassen. Dus mensen die deze rassen zelf hebben mogen ook reageren. Ik ben erg benieuwd naar persoonlijke ervaringen met deze rassen.
Ik zit te twijfelen tussen deze rassen:

* Amerikaanse Bulldog
(veel lichamelijke problemen als ik google mag geloven?)
HD (heupdysplasie), ED (elleboogdysplasie), Neuronale Ceroid Lipofuscinosis (NCL), hart-, nier-, schildklier- en oogproblemen hebben.
Volgens mij word er ook maar raakt gefokt gezien het aantal pups wat ik tegen ben gekomen?

* Dogo Canario
Niet zo veel fokkers in nederland dus beperkte keuze van fokkers.
heup dysplasie.[2] Andere gemelde gezondheidsproblemen omvatten patellar luxation en patellar evulsions, huidcysten, epilepsie, osteochondrodysplasias, demodectic mange en cryptorchidism.[2]

* Bull Terrier
Veel lichamelijke problemen? Doofheid, Hart, Nieren, Nieren, Patella Luxatie

* Dogo Argentino
Pigmentverlies,Doofheid en epilepsie, niet zoveel fokkers in nederland.

Ik heb geprobeerd om bij al deze rassen de voor en nadelen op een rijtje te zetten qua gezondheid maar ik vind dat er nog best wel wat gezondheids problemen zijn bij de rassen.
Hoe weet ik dat ik een gezonde hond koop? Een schoonheidsfoutje in het uiterlijk vind ik geen probleem,
en de hond hoeft ook geen super stamboom te hebben. Ik wil gewoon een trouwe vriend.

In het BouvierBemiddelingsBlad is in de vorige editie een heel stuk geschreven over gezondheid. Het gaat in dit stuk dus ook specifiek over bouviers maar het geldt eigenlijk voor elk ras, kruising of rasecht. Misschien heb je er wat aan dus plaats ik het hier. Belangrijkste is: gezondheid is een mooi geschenk, maar geen recht en al helemaal geen zekerheid. Iedereen wenst dat de hond voor altijd blijft, maar dat is niet de realiteit. Hij kan ipv een ziekte ook een ongeluk krijgen. Wat je liefhebt, kan ziek worden of overlijden. Dat hoort bij het leven.


Als je een bouvier hebt, wilt adopteren of een pup in huis haalt, dan wil je natuurlijk heel graag dat hij of zij zo lang mogelijk en in goede gezondheid bij je blijft. Waar mag je als baas op rekenen, als het gaat om de gezondheid van je hond? Wat kun je doen om je bouvier gezond te houden?

Laten we meteen met de deur in huis vallen: wat ons betreft is de gezondheid van mens en dier het allermooiste geschenk dat er bestaat, maar het is NOOIT een recht of vanzelfsprekendheid. Gezondheid is sowieso naar onze mening iets waar nooit en te nimmer door wie dan ook garantie op kan of mag worden gegeven!

Volgens de Nederlandse wetgeving is een hond een ‘artikel’. Zo wordt er in bepaalde gevallen ook mee om gegaan: als het om de gezondheid gaat bijvoorbeeld. Alsof het een maakbaar iets is. Dat is het niet. Het is geen meubel van duurzame kwaliteit, of een energiezuinige machine waarbij gebruik gemaakt is van de nieuwste technieken en materialen. Een hond is een levend wezen van vlees en bloed. En hoe zorgvuldig wij er ook mee om gaan, en er voor zorgen als fokker en als eigenaar: wat vandaag gezond is of lijkt, kan morgen flink ziek blijken te zijn. Gezondheid is onvoorspelbaar en ziektes zijn niet te voorkomen, hoe graag we het ook zouden willen.

We gaan er absoluut van uit dat een fokker zelf gezonde pups wil fokken want ook hij of zij heeft er geen enkel belang bij dat een van zijn honden (gezondheids-) problemen krijgt. De regels van de toezichthouder worden
keurig gevolgd. Toch kan het voorkomen dat desondanks een van de pups HD of ED blijkt te hebben (dit wordt rond een jaar of 1 duidelijk als het bottenstelsel volgroeid is). Hoe kan dat dan? De ouders waren toch geröntgend? Ja, maar wist je dat vererving van genetische afwijkingen 7 generaties terug kan gaan? HD-vrije of HD-‘arme’ ouders geven geen 100% zekerheid van HD-vrije of HD-‘arme’ nakomelingen, helaas. De kans op gezonde pups is wel groter, maar niet afgezekerd.

Pups die op de leeftijd van 4 maanden voor het eerst worden geröntgend kunnen al een aanleg voor HD of ED laten zien. Wordt deze hond op de leeftijd van 1,5 jaar nogmaals geröntgend, dan kan het voorkomen dat blijkt dat er helemaal geen sprake is van HD of ED. Andersom komt ook voor: dat de hond met 4 maanden HD of ED vrij is en met 1,5 jaar oud wel degelijk HD of ED blijkt te hebben. Overigens kunnen pas op de leeftijd van 1,5 jaar de officiële röntgenfoto’s worden gemaakt aan de hand waarvan definitief HD of ED kan worden vastgesteld.

En heeft de hond HD of ED. Wat dan? Is het doodvonnis dan geveld? De ervaring leert dat een hond met HD of ED heel goed kan leven en doen met die aandoening. Volop kan genieten van wandelingen, sport en spel. Zijn daar dan perse medicijnen voor nodig? Nee hoor, ook niet. Als de hond door de juiste beweging en het opbouwen van conditie een goede spierontwikkeling heeft, kan die spiermassa de beperkingen van de HD of ED redelijk teniet doen en kan de hond gewoon alles doen. En ja, soms betekent dat dat de hond misschien iets korter leeft: maar dan heeft hij of zij wel een heel mooi actief leven met jou gehad!

Het lijf van elk levend wezen staat elke dag onder invloed van verandering. Door veroudering, vergroeiingen, ziektes, eten, virussen, bacteriën, ongelukken … je hebt er geen grip op. Het kan zijn dat de hond al iets onder de leden heeft maar niet merkbaar ziek is of merkbaar pijn lijdt. Op het moment dat dat zichtbaar wordt, kan er al schade zijn aangericht aan lijf en/of leden zonder dat iemand zich daarvan bewust was.

Waarom dit verhaal? Omdat er nog wel eens wordt gevraagd of bekend is of de bouvier(pup) in kwestie gezond is. Uit ervaring weet ik dat het kan voorkomen dat een bouvier wordt geadopteerd die toch wat onder de leden blijkt te hebben. Ik heb mezelf regelmatig de vraag gesteld: had ik dit kunnen weten? Hebben de vorige eigenaren het geweten? Hadden de huidige eigenaren het kunnen voorkomen? Het antwoord is naar eer en geweten: nee, dat had niemand kunnen weten! Ik zou werkelijk waar niet weten hoe we bepaalde dingen zouden kunnen voorkomen!

Als je een bouvier wilt adopteren, of het nu om een pup of een oudere hond gaat, houd dan alsjeblieft in gedachten dat niemand kan garanderen hoe oud jouw hond wordt of hoe lang hij of zij bij jou zal blijven. Het enige wat iemand over de te adopteren hond kan zeggen is dat er naar eer en geweten gefokt en / of voor gezorgd is. Het enige wat jij als baas kunt doen, is er naar eer en geweten voor zorgen: het lot van de gezondheid heeft niemand in de hand. Bedenk dat iedereen samen met jou hoopt dat je heel lang samen met je nieuwe huisgenoot mag genieten van sport, spel, samenzijn en gezondheid. Maar wees je er altijd van bewust dat gezondheid elke dag weer een geschenk is! En bedenk dat jij als baas jouw bouvier ook niet met de hand op het hart kunt bezweren dat jou nooit iets zal overkomen waardoor je niet meer voor hem of haar kunt zorgen …

In principe zou je ervan uit mogen gaan dat je van een bouvier van 10 jaar eerder afscheid zult moeten nemen dan van een pup van 8 weken. Maar dat is geen zekerheid! Een jonge hond kan ook iets overkomen.
Van mijn eerste asielbouvier Bo was niet bekend hoe oud hij was. Ik schatte hem zelf op een jaar of 5, 6. Toen ik hem adopteerde wist ik dat hij een hartruis had. Dat was niet de aandoening waaraan hij twee jaar later overleed: een ongelooflijk snel toeslaande lymfeklierkanker maakte dat ik volkomen onverwacht en veel sneller dan ik dacht afscheid van hem moest nemen.
Oftewel: je houd rekening met het een en je wordt getroffen door iets heel anders.

Het is wel zaak om, als je een bouvier(pup) wilt adopteren, de baasjes te vragen naar zijn inentingsboekje, paspoort, chipnummer (per 1 januari 2012 moet iedere hond in Nederland gechipt zijn!), en bij de baas bekende aandoeningen en medicijngebruik. Op die manier weet je in elk geval hoe de gezondheid op het moment van de adoptie is en kun je dus de bewuste keuze maken om de bouvier in kwestie met de op dat moment bekende gezondheid te adopteren.

Met betrekking tot de jaarlijkse inentingen van de hond nog even het volgende: in Nederland is het gebruikelijk dat je hond 1x per jaar wordt nagekeken (hart, longen, ogen, oren, buik, algehele conditie) door de dierenarts. Daarbij wordt hij of zij ook geënt (cocktailenting). Er is een discussie gaande in Nederland met betrekking tot de noodzaak van de jaarlijkse entingen. Er zijn deskundigen die menen dat de pupentingen de hond voor de rest van zijn of haar leven beschermen tegen de ziektes waartegen de hond ingeënt is. Er zijn ook mensen die er bewust voor kiezen hun hond niet jaarlijks te laten enten omdat zij vinden dat dit voor de hond ongezond is. Wat nou als je als adoptant een bouvier adopteert die (al langer) niet geënt is?

Het geldende advies is om jouw hond jaarlijks te laten enten. Maar de jaarlijkse enting is niet verplicht, dus als eigenaar heb je daarin de eigen keuze en verantwoordelijk-heid. Als je je hond in een pension onderbrengt, of meedoet aan shows of de hond meeneemt naar het buitenland, dan zijn de entingen niet ouder dan een jaar wel verplicht.

Als de bouvier die jij wilt adopteren al langere tijd niet geënt is, hoeft dit wederom geen gevolgen te hebben voor de gezondheid van de hond in kwestie. Maak je je hier toch ongerust over, dan kun je met de huidige eigenaren overleggen of de bouvier door (hun of jouw) dierenarts gecheckt en geënt kan worden voordat je tot de adoptie overgaat. Een bouvier die je uit het asiel haalt, is altijd geënt.

als gezondheid belangrijk is dan zou ik sowieso bij bullen uit de buurt blijven - sorry. - te kwetsbaar.

Ik vind dat je een fokker pas kunt beoordelen als je hem/ of meestal haar( heel veel fokkers zijn vrouwen) wat langer ken.
er zitten draaikonten van de eerste order tussen, maar ook mensen van stavast, die doen wat ze zeggen.
de eerste types vallen bij mij gelijk af
dus eigenlijk zou ik zeggen ga kijken maar kennis met de verschillende fokkers en kijk naar de evt. ouder dieren.
Internet staat voor niets, meld je aan bij de verschillende fora en lees en leer mee.

Zover ik weet zijn Dogo's wel redelijk gezond. Opa van onze Dogo is heel oud geworden, onze Dogo zelf dan weer niet. Garanties heb je dus niet. Waarom zou je een Dogo Argentino overwegen?

Omdat ik Dogo Argentino s mooie en leuke honden vind. We hebben er vroeger 1 als oppas hond gehad. En daar ben ik verliefd op geworden. En onze oude hond was een kruising Dogo Argentino.

Zou een Cane Corso niet ook in je rijtje passen? volgens mij zijn daar meer fokkers in nl van te vinden dan DC's en DA's, maar dan moet het ras je wel liggen natuurlijk. Hier op het forum zit overigens wel een DC fokker wellicht dat ze zelf nog reageerd.

meissielief schreef:Omdat ik Dogo Argentino s mooie en leuke honden vind. We hebben er vroeger 1 als oppas hond gehad. En daar ben ik verliefd op geworden. En onze oude hond was een kruising Dogo Argentino.

En je bent bereidt om elke dag met ogen in je achterhoofd te lopen om andere honden te ontwijken en op onmogelijke tijden te lopen omdat ze andere honden een kopje kleiner willen maken? Dat is wel belangrijk, om je dat te realiseren
Het zijn inderdaad geweldige honden voor mensen, heel trouw en gevoelig. Maar naar andere honden zijn het 99% van de keren echte hellehonden.

Ik zou inderdaad ook eens naar de Cane Corso kijken. Zelfde kaliber alleen iets beter te handelen met andere honden over het algemeen.

Nanna schreef:

Mit schreef: En je bent bereidt

Ik heb nooit beweerd dat ik goed ben in Nederlands.

Mit schreef:
En je bent bereidt om elke dag met ogen in je achterhoofd te lopen om andere honden te ontwijken en op onmogelijke tijden te lopen omdat ze andere honden een kopje kleiner willen maken? Dat is wel belangrijk, om je dat te realiseren

Ben ik het niet geheel mee eens, onze oppas hond kon met onze hond en andere hond.

Onze oude hond was ook niet 1 van de makkelijkste honden, de honden waar hij mee kon waren op 2 handen te tellen en vreemde mensen waren ook een no go.

meissielief schreef:

Mit schreef:
En je bent bereidt om elke dag met ogen in je achterhoofd te lopen om andere honden te ontwijken en op onmogelijke tijden te lopen omdat ze andere honden een kopje kleiner willen maken? Dat is wel belangrijk, om je dat te realiseren

Ben ik het niet geheel mee eens, onze oppas hond kon met onze hond en andere hond.

Onze oude hond was ook niet 1 van de makkelijkste honden, de honden waar hij mee kon waren op 2 handen te tellen en vreemde mensen waren ook een no go.

Ja, maar ga er maar gevoeglijk van uit dat je toekomstige Argentijn niet met andere honden kan. Mijn man wilde altijd een Argentijn, omdat hij er eentje kende die hartstikke lief was en vrij makkelijk. Toen kreeg hij onze Argentijn
Ik bedoel dus gewoon te zeggen dat je er vanuit moet gaan dat je een slopend, dominant kreng krijgt. Omslagpunt is vaak met een jaar of 2, dat het met andere honden niet meer gaat. Onze Dogo kon ook met een paar honden, onze eigen honden en een select groepje. Als hij ze maar leerde kennen. Toch was het altijd opletten. Vreemde honden vloog hij aan als hij de kans kreeg.

Dus, als je er maar vanuit gaat dat je zo'n hond krijgt en je kiest er bewust voor, dan is het prima. En het kan altijd meevallen.
Verder zijn het inderdaad geweldige honden zoals ik al zei. Alleen voor ons nooit meer

tja, maar bij de CC kom je soms ook van die lijers tegen hoor, .
vooronderzoek naar de ouders en de karakters is dan ook belangrijk .

Mit schreef: Ja, maar ga er maar gevoeglijk van uit dat je toekomstige Argentijn niet met andere honden kan. Mijn man wilde altijd een Argentijn, omdat hij er eentje kende die hartstikke lief was en vrij makkelijk. Toen kreeg hij onze Argentijn
Ik bedoel dus gewoon te zeggen dat je er vanuit moet gaan dat je een slopend, dominant kreng krijgt. Omslagpunt is vaak met een jaar of 2, dat het met andere honden niet meer gaat. Onze Dogo kon ook met een paar honden, onze eigen honden en een select groepje. Als hij ze maar leerde kennen. Toch was het altijd opletten. Vreemde honden vloog hij aan als hij de kans kreeg.

Dus, als je er maar vanuit gaat dat je zo'n hond krijgt en je kiest er bewust voor, dan is het prima. En het kan altijd meevallen.
Verder zijn het inderdaad geweldige honden zoals ik al zei. Alleen voor ons nooit meer

Wat een herkenning, lijkt alsof het over mijn oude hond gaat
Je schrijft wel met humor Volgens mij blijft het een kwestie van karakter en goed opvoeden.
Met dit soort honden zijn er maar weinig honden die met alle honden door 1 deur kunnen.

Wat de DA betreft, een kennis van mij had er drie. Godohgod toch.Altijd op verlaten veldjes uitlaten....ze moeten toch ook wel een los en kunnen rennen, haar auto was een rijdend wrak.....doordat de honden hem sloopten als ze even uitstapte. Ze waren absoluut onbetrouwbaar met andere honden en ze moest ogen aan alle kanten van haar hoofd hebben. Zoals Mit omschrijft eigenlijk. Maar als het een ras is waar je op valt dan zou ik me zeker in ouderdieren en lijnen verdiepen. De socialisatie gaat onbetwist gepaard met een goede opvoeding maar dat heeft bij dit soort rassen niets te maken met het niet hondsociaal zijn. Net als een jachthond aanschaffen en denken dat je de jachtpassie er wel uit opvoedt.... Succes met het vinden van de voor jullie ideale hond.

als je van stoere honden houdt, is dit niks voor je?

http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 9&t=233920

Voor de duidelijkheid: ik heb niet de intentie dat ik een zeer sociale hond koop.
Ik heb er wel over nagedacht of ik weer zo'n type hond wil kopen.
Maar het zijn gewoon de honden die ik mooi vind.

Nanna schreef:

Pool schreef: Ze waren absoluut onbetrouwbaar met andere honden en ze moest ogen aan alle kanten van haar hoofd hebben.

Ik snap dat nooit. Waar heb je zín in. Om over straat te gaan met van die agressieve bijtkrengen.
Maar goed, ieder zijn meug hoor Als ik op een landgoed zou wonen zou ik trouwens ook scherpe waakhonden hebben hoor Maar in een woonwijk? Ik moet er niet aan dènken.
Bedenk je dat van tevoren goed. Want een agressieve hond is best lastig.

het is wel te doen, het nare is als je die routine hebt met een hond die zo is,
zie er dan maar weer eens vanaf te komen .
dat kost meer moeite dan het aanleren - is mijn ervaring

Nanna ik snap wat je bedoelt. Maar ik heb in mijn omgeving ook genoeg honden (o.a. amerikaanse stafford, Dogo Canario) gezien die wel sociaal zijn met andere honden.
We hebben het er thuis ook uitgebreid over gehad. Maar we lopen gewoon niet warm voor een Labrador e.d.

Ik wil een '' grote'' hond hebben. Niet een hond die je kan verwarren met een kat of knaagdier.
Aangezien we met zonder man wonen, moet de hond wel waaks zijn. En het liefst met andere honden kunnen, maar als blijkt (als de hond volwassen is) dat de hond niet met andere honden kan, dan is dat jammer maar dan is het zo. We zullen wel proberen om de hond zo sociaal mogelijk te maken.

Sandra; Jij hebt een Cane Corso? Helaas kon ik deze niet hier in de buurt tegen. Lijkt me wel een leuke hond maar ik heb geen eigen ervaringen met dat ras. Wat zijn jou ervaringen met de Cane Corso? Hoe zijn ze met andere honden?

De dogo argentino zal ik echt niet als gezond ras noemen. Ik zou ook eerder naar de cane corso kijken denk ik.

Valerie schreef:De dogo argentino zal ik echt niet als gezond ras noemen. Ik zou ook eerder naar de cane corso kijken denk ik.

Mag ik vragen waarom je vind dat ze niet gezond zijn?

meissielief schreef:

Valerie schreef:De dogo argentino zal ik echt niet als gezond ras noemen. Ik zou ook eerder naar de cane corso kijken denk ik.

Mag ik vragen waarom je vind dat ze niet gezond zijn?

Omdat ze vaak ziek zijn beesten vallen al om voor ze een goede leeftijd hebben bereikt.

meissielief schreef:Sandra; Jij hebt een Cane Corso? Helaas kon ik deze niet hier in de buurt tegen. Lijkt me wel een leuke hond maar ik heb geen eigen ervaringen met dat ras. Wat zijn jou ervaringen met de Cane Corso? Hoe zijn ze met andere honden?

Van Gils is een Cane Corso uit hele koele( kan het niet anders omschrijven) stabiel voorouders.
Hij is absoluut niet snel onder de indruk en benaderd meestal, neutraal tot vriendelijk.
maar laat het kaas niet van zijn brood afvreten hoor, wel echter zonder gelijk oververhit te reageren.
Bijten zal hij niet snel doen, wel omverbeuken als hij het zat is .
En wat heel typisch van Gils is, als hij weet waar een bepaalde hond woont die hij niet moet dan zal hij er altijd in de buurt van het huis ( wel tussen de struiken of zo hoor) een hoop neerleggen, als blijk van zijn minachting - kan niet missen

Maar over het algemeen? Zijn de honden goed te trainen? Sociaal tegen andere honden?

meissielief schreef:Nanna ik snap wat je bedoelt. Maar ik heb in mijn omgeving ook genoeg honden (o.a. amerikaanse stafford, Dogo Canario) gezien die wel sociaal zijn met andere honden.
We hebben het er thuis ook uitgebreid over gehad. Maar we lopen gewoon niet warm voor een Labrador e.d.

Ik wil een '' grote'' hond hebben. Niet een hond die je kan verwarren met een kat of knaagdier.
Aangezien we met zonder man wonen, moet de hond wel waaks zijn. En het liefst met andere honden kunnen, maar als blijkt (als de hond volwassen is) dat de hond niet met andere honden kan, dan is dat jammer maar dan is het zo. We zullen wel proberen om de hond zo sociaal mogelijk te maken.

Waarom kijk je dan niet bij andere molossers? Duitse dog, Newfoundlander, sint Bernard, Mastiff...
Je kunt heel veel proberen, maar sommige dingen liggen gewoon vast in het karakter.
Neem dan een hond die ook qua karakter past, ipv alleen op uiterlijk.

En misschien zitten er nog wel leuke, zachtaardige reuzen in het asiel

dagmar88 schreef: Waarom kijk je dan niet bij andere molossers? Duitse dog, Newfoundlander, sint Bernard, Mastiff...
Je kunt heel veel proberen, maar sommige dingen liggen gewoon vast in het karakter.
Neem dan een hond die ook qua karakter past, ipv alleen op uiterlijk.

En misschien zitten er nog wel leuke, zachtaardige reuzen in het asiel

even in de herhaling

renee-uk schreef:als je van stoere honden houdt, is dit niks voor je?

http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 9&t=233920

dagmar88 schreef:
Waarom kijk je dan niet bij andere molossers? Duitse dog, Newfoundlander, sint Bernard, Mastiff...
Je kunt heel veel proberen, maar sommige dingen liggen gewoon vast in het karakter.
Neem dan een hond die ook qua karakter past, ipv alleen op uiterlijk.

Omdat ik dat geen leuke rassen vind.

De Cane Corso is goed te trainen, heel goed zelfs, vaak zijn ze de beste van hun groep tijdens de training.
wat dan wel met zich meebrengt dat ze zich snel vervelen en rottigheid uithalen of eromheen proberen te gaan als je ze iets vraagt.
Ze pikken iets gelijk de eerste keer op, ook de verkeerde dingen( als je even niet op let)
wel zijn ze heel gevoelig( dus ook voor angst agressie)
je zult ze goed moeten socialiseren( zelf gooi ik ze niet in losloop gebied, omdat al die zogenaamd sociale honden het vaak helemaal niet zijn)
Ik zou zelf de Cane Corso qua trainbaarheid willen vergelijken met herders, die op de goede manier getraind worden.
ze zijn echt heel gehoorzaam, mits je ze maar een uitdaging geeft.
soms reageren ze op je emotie en niet op je commando.
AEr zijn hele sociale CC`s , maar ook minder, dat hangt vaak af van de lijnen waar ze uit komen en de eigenaar.
wat en hoe doe je ermee.

Dit was onze oude hond, een schatje voor ons, maar een moeilijk karakter. Hij kon met weinig andere honden, vond vreemde mensen eng. Dus we hebben wel enige ervaring. Ik weet wel wat het inhoud om zo'n type hond te nemen. Ik ben er alleen niet achter welk ras het best bij me past (en dan het liefst het ras wat het meest gezond is, dierenarts bezoekjes krijg je toch wel. Ik vind de rassen die ik opgeschreven heb allemaal leuk. Hoe kom ik er achter welk ras het best bij ons past.

Door op bezoek te gaan bij fokkers of te wandelen met mensen die die rassen hebben.
Wij kunnen je helaas niet helpen omdat onze kerel onlangs is ingeslapen, anders was je van harte welkom geweest.
Ik weet zeker dat als je een oproepje op het forum plaatst, je zo langs kunt komen bij mensen die die rassen hebben.

& t nest van summer07 hier op t forum??? Dat niet wat voor je...