Het HondenForum

kayla is nu 10 maanden en nog steeds een ukkie van 44cm hoog. ze is nog niet loops geweest. ik zie haar niet echt meer groeien. zou ze nog iets groeien of zal ze zo klein blijven?

Ik denk dat ze nog wel iets doorgroeit, al gaat het nu natuurlijk veel langzamer.

ik heb dan wel niet zoveel verstand van borders, maar 44 cm op 10 maand klinkt wel erg klein. Dan is ze nog kleiner dan onze Chippy en Enya Pumi's groeien na de 10 maand nog maar nauwelijks, is meer wat uitzwaren en volwassen worden.

ik denk niet dat ze nog veel gaat groeien, sterker zelfs, helemaal niets meer vrees ik. Dus ze is inderdaad erg klein, maar dat zien we vaker bij de BC en is bij sommige fokkers een trent aan het worden, medium BC's fokken voor de behendigheid....

ok dan. zowel vader als moeder zijn beide een stuk groter dan kayla. ze is echt een minimuts hahaha. ze had van mij wel een stukje groter gemogen maar tis niet anders. ze is toch al een beetje een aparte border dus haar formaat past daar dan wel bij

Danielle schreef: dat zien we vaker bij de BC en is bij sommige fokkers een trent aan het worden, medium BC's fokken voor de behendigheid....

helaas vind ik dat die fokkers dan toch verkeerd bezig zijn. Een hond gaan fokken die niet meer aan de standaard voldoet, zou hetzelfde zijn dat wij pumi reuen gaan fokken die in de medium moeten vallen. Je kunt geluk hebben, maar garanderen kunnen we niets, ga er ook zeker niet op fokken kopen ze maar ergens anders een hond

Ze zal denk ik nog wel iets groeien maar echt veel zal dat niet meer zijn.
Onze Nan was ook een kleine Bc, haar ouders( uit Wales) waren normaal van grote.
Ze is gefokt uit werklijnen en zeker in Wales zijnze niet zo bezig met uiterlijk.
Nan is net geen 17 jaar geworden.

Pumi schreef:

Danielle schreef: dat zien we vaker bij de BC en is bij sommige fokkers een trent aan het worden, medium BC's fokken voor de behendigheid....

helaas vind ik dat die fokkers dan toch verkeerd bezig zijn. Een hond gaan fokken die niet meer aan de standaard voldoet, zou hetzelfde zijn dat wij pumi reuen gaan fokken die in de medium moeten vallen. Je kunt geluk hebben, maar garanderen kunnen we niets, ga er ook zeker niet op fokken kopen ze maar ergens anders een hond

Niet alleen bij border collies is die trent er, bij shelties net hetzelfde, zag er tijd geleden bij de agility 2 die veel kleiner waren dan Kai (34cm), echt mini hondjes, ik had al eens gehoord dat ze klein gefokt worden om bij de small te kunnen lopen, maar zo klein had ik ze nog nooit gezien. Als ik die dan vergelijk met de sheltie in het weekend op wedstrijd GH, die was dan zo groot als een border collie, precies 2 verschillende rassen.

De rasstandaard van de sheltie geeft aan :
** Maat: ideale hoogte aan de schoft gemeten: reuen 37 cm (14,5 inch), teven 35,5 cm (14 inch). Meer dan 2,5 cm boven of onder deze hoogte hoogst ongewenst.**

Een maatje 34 bij de sheltie is niet te klein hoor.Is gewoon toegestaan.

Onze Jentle is daarintegen weer te groot(42 cm)
Boeit mij niet,voor de behendigheid een super maat in de medium.
Zij kwam uit ouders van normale maat pa is 38 en ma is 37/38 cm.

Een maatje 34 bij de sheltie is niet te klein hoor.Is gewoon toegestaan.

die veel kleiner waren dan Kai (34cm)

Kai is 34cm die hondjes zaten daar ver onder.

Tja even terugkomen over dat kleine border collies niet aan rasstandaard voldoen enzo. Feitelijk gezien is voor het schapendrijven de maat ook echt niet van belang. Als je naar de werk border collie kijkt is de maat echt niet van belang, maar is dat wat de border collie tot samenhangend ras maakt, zijn manier van drijven! En als je dat met 44 cm goed kunt, ben je een prima border collie. Natuurlijk is na veel wikken en wegen de border collie toch een hond met papier geworden en daarvoor moest een standaard opgesteld worden.
Toen werd er meer op uiterlijk gefokt, kreeg je de showhonden en inmiddels krijg je ook de behendigheidslijnen die elk dus andere voorwaarden voor hun fokbeleid gaan hanteren. Maar niet dat enige wat belangrijk is en wat border collie nu border collie maakt en dat is drijven. In feite kan een border gewoon zelfs een ruwhaar zijn (Die zijn er ook wel!), als hij maar drijft zoals borders dat doen.

44 cm is wel klein Kay groeide tot 1,5 jaar overigens. Toen was hij 54 cm (daarna niet echt meer opgemeten eigenlijk), dus tja ach je teef is 10 cm kleiner. Maar goed Kay zou volgens rasstandaard alweer aan de grote kant zijn....want het moet 53 cm zijn, als zie je ook dat de ideale maat ongeveer 50 cm ongeveer moet zijn. Ik zie op internet met zoeken maten normaal tussen 46 en 52 cm. Dus ach ja wie weet waar die van jou eindigt.

Is niet zo groot voor een border collie, maar ook geen echt rare maat.
Mijn kleinste border was met een maand of 10 ongeveer 43cm, daarna is ze nog 2cm gegroeid.
Komt uit ouders waarvan de reu boven de 50cm was en de teef bijna 50cm, dus dat zegt niks.
Kleiner fokken omdat ze dan medium zijn houd ik niet van, maar als het voorkomt geen probleem.

gyanty schreef:Tja even terugkomen over dat kleine border collies niet aan rasstandaard voldoen enzo. Feitelijk gezien is voor het schapendrijven de maat ook echt niet van belang. Als je naar de werk border collie kijkt is de maat echt niet van belang, maar is dat wat de border collie tot samenhangend ras maakt, zijn manier van drijven! En als je dat met 44 cm goed kunt, ben je een prima border collie. Natuurlijk is na veel wikken en wegen de border collie toch een hond met papier geworden en daarvoor moest een standaard opgesteld worden.
Toen werd er meer op uiterlijk gefokt, kreeg je de showhonden en inmiddels krijg je ook de behendigheidslijnen die elk dus andere voorwaarden voor hun fokbeleid gaan hanteren. Maar niet dat enige wat belangrijk is en wat border collie nu border collie maakt en dat is drijven. In feite kan een border gewoon zelfs een ruwhaar zijn (Die zijn er ook wel!), als hij maar drijft zoals borders dat doen.

44 cm is wel klein Kay groeide tot 1,5 jaar overigens. Toen was hij 54 cm (daarna niet echt meer opgemeten eigenlijk), dus tja ach je teef is 10 cm kleiner. Maar goed Kay zou volgens rasstandaard alweer aan de grote kant zijn....want het moet 53 cm zijn, als zie je ook dat de ideale maat ongeveer 50 cm ongeveer moet zijn. Ik zie op internet met zoeken maten normaal tussen 46 en 52 cm. Dus ach ja wie weet waar die van jou eindigt.

De moeder van mijn Roy heeft zelfs een krulvacht, lijkt op de vacht van een wetterhoun, maar drijft prima! Roy heeft aan de voorkant stijl haar en op zijn heupen heeft hij een grove krul, maar kan ook prima drijven.
Jack, mijn andere border, die heeft weer een stijle korte vacht.

Mijn borderreu is 50 cm, normale maat dus.
Bij het schapendrijven is hij de grootste.
Alle andere borders zijn klein, meestal deels werklijn.
Ik heb een showlijn.
Ik ken vrij grote borders, maar het merendeel is klein, durf bijna te zeggen laagbenig.
De border is van zichzelf al een vreemd ras, in het verleden is er veel raak gefokt, momenteel nog steeds.
Ik heb zelden een ras gezien met zoveel verschillen in uiterlijk en karaters.
Wat dekreuen met epilepsie bevordert het ras ook niet.

Pumi schreef:

Danielle schreef: dat zien we vaker bij de BC en is bij sommige fokkers een trent aan het worden, medium BC's fokken voor de behendigheid....

helaas vind ik dat die fokkers dan toch verkeerd bezig zijn. Een hond gaan fokken die niet meer aan de standaard voldoet, zou hetzelfde zijn dat wij pumi reuen gaan fokken die in de medium moeten vallen. Je kunt geluk hebben, maar garanderen kunnen we niets, ga er ook zeker niet op fokken kopen ze maar ergens anders een hond

Wat is er eigenlijk erger aan fokken op grootte dan op andere uiterlijke kenmerken? Voor shows proberen fokkers toch zo goed mogelijk aan de standaard te voldoen? Waarom zou grootte dan ineens een ander verhaal zijn?

Zomaar even nieuwsgierig.

Je ziet dit bij vele dieren terug komen.
Kijk maar eens naar dieren met typische kwaliteiten van oudsher.
Het Friese paard is volledig verziekt, hij moest groter en moderner.
Ik heb Siberische katten uit Rusland gehaald omdat ze in Nederland niet meer lijken op wat ze horen te zijn.
Onze Bouvier, een ras die nog redelijk lang de dans is ontsprongen, tegenwoordig wil men ze hoger op de poten zien, intelligenter en sneller.
Ik heb een modern en een ouderwets gefokte boef en het verschil is enorm.
De border is precies zo, vroeger heeft men van alles door elkaar gegooid naar het werk gekeken, en nu wil men weer een bepaald type hebben.
Ik weet dat er op het moment een paar mensen bezig zijn om alle ziektebeelden van de border in kaart te brengen, m.n. de epilepsie.
Vooral met achterliggende redenen 'waarom is de border vaak zo gestoord in de bovenkamer', heeft dit met elkaar iets te maken of niet.
Maar het waarom zal altijd een waarom blijven.
Alles is het product van de mens.

Zoek stok! schreef:

Pumi schreef:

Danielle schreef: dat zien we vaker bij de BC en is bij sommige fokkers een trent aan het worden, medium BC's fokken voor de behendigheid....

helaas vind ik dat die fokkers dan toch verkeerd bezig zijn. Een hond gaan fokken die niet meer aan de standaard voldoet, zou hetzelfde zijn dat wij pumi reuen gaan fokken die in de medium moeten vallen. Je kunt geluk hebben, maar garanderen kunnen we niets, ga er ook zeker niet op fokken kopen ze maar ergens anders een hond

Wat is er eigenlijk erger aan fokken op grootte dan op andere uiterlijke kenmerken? Voor shows proberen fokkers toch zo goed mogelijk aan de standaard te voldoen? Waarom zou grootte dan ineens een ander verhaal zijn?

Zomaar even nieuwsgierig.

Zolang het maar binnen de rasstandaard valt heb ik er geen problemen mee. Dat zelfde geldt voor mij dus voor alle uiterlijke kenmerken waar men op fokt. Maar om bewust te kleine honden te gaan fokken, omdat ze dan in een lagere klasse vallen met agility vind ik fout. Specifiek op (zeldzame) kleur fokken, binnen een ras met bijvoorbeeld ook nog eens een kleine populatie, vind ik net zo fout. Dan beperkt je je teveel in de keuze van de fokdieren en komt in mijn ogen het ras niet tengoede. Binnen een ras met vele kleuren, besluiten reu A te gebruiken ipv B of C, wanneer alle geschikt zijn, omdat dan toevallig er een kleurtje uit kan komen die je leuker vind heb ik geen problemen mee.

Zo zijn er fokkers binnen de pumi geweest die speciaal op wit fokten, een kleur die je niet vaak tegenkomt en dus ook heel erg aan elkaar verwant zijn. Resultaat, bijna alle witte pumi's hebben slechte oren. Gelukkig nu jaren later, is de witte gen zo dusdanig verspreid binnen het ras, dat je ook wit kunt krijgen uit niet witte ouderdieren. Maar nog steeds zie je witte pumi's met slechte oren. Maar nog steeds is het genenpool technisch niet aan te raden om speciaal op wit te fokken, na 2 a 3 generaties zit je alweer klem.

Boutje schreef:

Apikal schreef:Je ziet dit bij vele dieren terug komen.
Kijk maar eens naar dieren met typische kwaliteiten van oudsher.
Het Friese paard is volledig verziekt, hij moest groter en moderner.
Ik heb Siberische katten uit Rusland gehaald omdat ze in Nederland niet meer lijken op wat ze horen te zijn.
Onze Bouvier, een ras die nog redelijk lang de dans is ontsprongen, tegenwoordig wil men ze hoger op de poten zien, intelligenter en sneller.
Ik heb een modern en een ouderwets gefokte boef en het verschil is enorm.
De border is precies zo, vroeger heeft men van alles door elkaar gegooid naar het werk gekeken, en nu wil men weer een bepaald type hebben.
Ik weet dat er op het moment een paar mensen bezig zijn om alle ziektebeelden van de border in kaart te brengen, m.n. de epilepsie.
Vooral met achterliggende redenen 'waarom is de border vaak zo gestoord in de bovenkamer', heeft dit met elkaar iets te maken of niet.
Maar het waarom zal altijd een waarom blijven.
Alles is het product van de mens.

??? Vind ik niet hoor, je moet ze alleen geven waar ze nood aan hebben. Ik ken heel veel borders en "vreemd genoeg" kan ik niet direct een voorbeeld van een gestoorde border geven... ze zitten wel allemaal in de sport op een of andere manier en hebben genoeg beweging en uitdaging.

Klopt! Het is te vaak dat borders als gewone huishonden worden gehouden, helemaal flippen ne wegmoeten en bij een gewoon werkend leven blijkt er niks aan de hand en is er niks terug te vinden van die geflipte hond. Dat er te veel epilepsie voorkomt kunnen we niet ontkennen, alhoewel ik dus niet direct persoonlijk borders ken die hier aan leiden(en ja ik ken veel borders!), dan vraag ik me af hoe dat dan komt?

En waarom de borders qua uiterlijk zo verschillen...... ze hebben geen hond op uiterlijk gefokt, maar op de werk/karaktereigenschappen. De specifieke eye en de bijbehorende manier van drijven is de basis van de border collie, en of dat 40 cm groot is of 60 cm, lang of korthaar is, of dat dat zwart is of dat dat bruin is, dat maakt daarin niet meteen uit. Zelfs ruwhaar is prima, staande oren, hangende oren en alles daar tussen in. Sluik haar of krullen, het heeft allemaal geen invloed op die raseigenschap. De border collie is met een gebruiksdoel gefokt, pas laat dat er uiterlijke standaarden werde geschreven

Pumi schreef:

Danielle schreef: dat zien we vaker bij de BC en is bij sommige fokkers een trent aan het worden, medium BC's fokken voor de behendigheid....

helaas vind ik dat die fokkers dan toch verkeerd bezig zijn. Een hond gaan fokken die niet meer aan de standaard voldoet, zou hetzelfde zijn dat wij pumi reuen gaan fokken die in de medium moeten vallen. Je kunt geluk hebben, maar garanderen kunnen we niets, ga er ook zeker niet op fokken kopen ze maar ergens anders een hond

Ik wil het niet goedkeuren, het selecteren op te kleine honden, maar kan het wel enigzins begrijpen. Als ik kijk naar de klasses bij behendigheid, valt de Toller doorgaans nét in de large. En hoe vaak hoor je dan wel niet dat het toch net te zwaar is voor die hond, waardoor ze vaker blessures hebben? En in de medium mag dan dus net niet he, vanwege een cm of 2. Of ik er als fokker op zou selecteren weet ik niet, maar als ik zoek naar een hond voor behendigheid, zou ik wel degelijk kijken naar een combinatie met wat kleinere ouderdieren.

Pumi schreef:

Danielle schreef: dat zien we vaker bij de BC en is bij sommige fokkers een trent aan het worden, medium BC's fokken voor de behendigheid....

helaas vind ik dat die fokkers dan toch verkeerd bezig zijn. Een hond gaan fokken die niet meer aan de standaard voldoet, zou hetzelfde zijn dat wij pumi reuen gaan fokken die in de medium moeten vallen. Je kunt geluk hebben, maar garanderen kunnen we niets, ga er ook zeker niet op fokken kopen ze maar ergens anders een hond

Ik zie niet in wat er mis is met selectie op een kleinere hond? Ik vind persoonlijk, van de borders maar ook bv van de Goldens, de kleinere, rankere hondjes het leukst. Dus ik zou hier naar op zoek gaan.
Alsof het beeld van de 'ideale' hond, welke vaak van jaaaaren terug dateert, een soort hoger streven is boven het selecteren op uiterlijk/karakter dat soms meer aan de eisen van nu voldoet.

Bij een werkras als de border collie heb ik er geen problemen mee als nuttige werkeigenschappen boven showeigenschappen gaan. Op een show kan je het meest belangrijke van deze rassen (voor de border: drijven, wendbaarheid, werklustigheid en uithoudingsvermogen) niet voldoende testen, dus zal de showlijn altijd af gaan wijken van werklijnen. En voor de border is er in de moderne tijden een job bijgekomen: behendigheid op hoger niveau. Dat er fokkers zijn die zich daar meer op richten dan op de perfecte kleurverdeling of kopvorm: prima! Zo houden we in een land met maar weinig ruimte voor schapendrijven toch een werkras in stand

Voor een meervoudig in te zetten dekreu zou een bewezen handigheid met drijven echter wel een flinke pré moeten geven in zowel de behendigheidslijnen als de showlijnen, want dat is een eigenschap die we wel vast willen houden...

kayla is overigens niet bewust klein gefokt. zowel ouderdieren als nestgenoten zijn groter.

Anne&Taar schreef:

Pumi schreef:

Danielle schreef: dat zien we vaker bij de BC en is bij sommige fokkers een trent aan het worden, medium BC's fokken voor de behendigheid....

helaas vind ik dat die fokkers dan toch verkeerd bezig zijn. Een hond gaan fokken die niet meer aan de standaard voldoet, zou hetzelfde zijn dat wij pumi reuen gaan fokken die in de medium moeten vallen. Je kunt geluk hebben, maar garanderen kunnen we niets, ga er ook zeker niet op fokken kopen ze maar ergens anders een hond

Ik zie niet in wat er mis is met selectie op een kleinere hond? Ik vind persoonlijk, van de borders maar ook bv van de Goldens, de kleinere, rankere hondjes het leukst. Dus ik zou hier naar op zoek gaan.
Alsof het beeld van de 'ideale' hond, welke vaak van jaaaaren terug dateert, een soort hoger streven is boven het selecteren op uiterlijk/karakter dat soms meer aan de eisen van nu voldoet.

Dateerde dat maar van jaren geleden, dan was het in een groot aantal gevallen misschien nog wat.

Dat je als toekomstige eigenaar, kijkt naar de grote van de ouderdieren en kijkt naar de grote van de puppy's etc. vind ik prima, de een zoekt een speciale kleur en de andere een bepaalde maat. Maar ik zou er nooit specifiek op fokken, terwijl de pumi ook zo'n grens geval is van medium/ large bij de Cyno. Krijgen wij een aaanvraag voor de behendigheid, zou ik wel een teefje adviseren (die zijn over het algemeen wat kleiner) en indien het karaktertje past de kleinste uit het nest. Maar dat geeft uiteraard geen garanties, onze kleinste teefje en onze kleinste reu, beide mediums hebben groot in de familie (vader, moeder, broers, etc.).