(Spaans adoptie) jachthondje opvoeden
Geplaatst: 05 feb 2012 22:39
Hallo allemaal,
We hebben Luna nu een week of 6 in huis en van het hyperactieve en niet zindelijke hondje is niet veel meer te herkennen.
We hebben haar vrijdag 23 december in de namiddag opgehaald. Achterin de auto ging vrij goed, heel even heeft ze halverwege de rit (van ongeveer een uur) 5min gepiept. De rest van de tijd heeft ze alles maar over zich heen laten komen.
Thuis aangekomen hebben we haar eerst uitgelaten. Bij deze wandeling heeft ze haar eerste reigerpoot geapporteerd (in verre staat van ontbinding).
De eerste nacht was rustig, vermoeid van alle nieuwe indrukken heeft ze goed geslapen in haar bench.
De eerste dagen rondom kerst waren verre van rustig.
De bench wilde ze echt niet meer in, ook al was ze kleine hokjes gewend vanuit de shelter. Misschien heeft ze er ook een slechte herinnering aan over gehouden.......
Na de kerst moest mijn vriendin werken en zo hebben we het alleen zijn opgebouwd.
Zindelijk worden was voor Luna slechts een kwestie van wennen aan regelmaat. Ze kan bij ons niet een aantal uur de speelweide op zoals ze de laatste maanden gewend was in het pension in Nederland.
Het slapen inde bench was vanaf nacht 2 een probleem, zo groot dat we na 4 nachten ook maar gestopt zijn. In de gang in haar mand slaapt ze als een roos.
Tegenwoordig zelf in haar mand in de woonkamer.
Eigenlijk was alles nieuw, mensen die aandacht geven, een eigen bak brokken, zonder andere honden rond die mogelijk de brokken opeten als je niet snel genoeg bent, een eigen mand, eigen speeltjes, het huis, de omgeving, lopen aan de riem en commando's enz....
Was ze in het begin zenuwachtig aan de riem, ze liep steeds van links naar rechts, zo gaat het nu steeds beter om "naast" te lopen. De tunnel onder de snelweg is een mooi meetpunt, we komen nu al met maar 3 brokjes de hele tunnel door. (Aan het eind van de tunnel ligt een natuurgebied waar ze heerlijk kan lopen en spelen.
Alles gaat zo snel en er is zoveel te vertellen om trots op te zijn
Ik zal de komende weken bijhouden wat ze nog meer bij leert.
We zijn echt super blij, ondanks een socialisatie "probleempje" met onbekende honden(rassen?).
groet,
Ivo
en een poot van Luna
We hebben Luna nu een week of 6 in huis en van het hyperactieve en niet zindelijke hondje is niet veel meer te herkennen.
We hebben haar vrijdag 23 december in de namiddag opgehaald. Achterin de auto ging vrij goed, heel even heeft ze halverwege de rit (van ongeveer een uur) 5min gepiept. De rest van de tijd heeft ze alles maar over zich heen laten komen.
Thuis aangekomen hebben we haar eerst uitgelaten. Bij deze wandeling heeft ze haar eerste reigerpoot geapporteerd (in verre staat van ontbinding).
De eerste nacht was rustig, vermoeid van alle nieuwe indrukken heeft ze goed geslapen in haar bench.
De eerste dagen rondom kerst waren verre van rustig.
De bench wilde ze echt niet meer in, ook al was ze kleine hokjes gewend vanuit de shelter. Misschien heeft ze er ook een slechte herinnering aan over gehouden.......
Na de kerst moest mijn vriendin werken en zo hebben we het alleen zijn opgebouwd.
Zindelijk worden was voor Luna slechts een kwestie van wennen aan regelmaat. Ze kan bij ons niet een aantal uur de speelweide op zoals ze de laatste maanden gewend was in het pension in Nederland.
Het slapen inde bench was vanaf nacht 2 een probleem, zo groot dat we na 4 nachten ook maar gestopt zijn. In de gang in haar mand slaapt ze als een roos.
Tegenwoordig zelf in haar mand in de woonkamer.
Eigenlijk was alles nieuw, mensen die aandacht geven, een eigen bak brokken, zonder andere honden rond die mogelijk de brokken opeten als je niet snel genoeg bent, een eigen mand, eigen speeltjes, het huis, de omgeving, lopen aan de riem en commando's enz....
Was ze in het begin zenuwachtig aan de riem, ze liep steeds van links naar rechts, zo gaat het nu steeds beter om "naast" te lopen. De tunnel onder de snelweg is een mooi meetpunt, we komen nu al met maar 3 brokjes de hele tunnel door. (Aan het eind van de tunnel ligt een natuurgebied waar ze heerlijk kan lopen en spelen.
Alles gaat zo snel en er is zoveel te vertellen om trots op te zijn
Ik zal de komende weken bijhouden wat ze nog meer bij leert.
We zijn echt super blij, ondanks een socialisatie "probleempje" met onbekende honden(rassen?).
groet,
Ivo
en een poot van Luna