Het HondenForum

Nu de mogelijkheid bestaat dat ik binnenkort een baan heb waarbij ik veel kan thuiswerken, komt het hebben van een hond weer wat meer op de voorgrond Natuurlijk wacht ik even af tot ik zeker weet dat het allemaal gaat lukken enzo, maar ik probeer toch alvast wat meer te weten te komen over de rassen die ik leuk vind. Vandaar dit topic!

Een van die rassen die ik leuk vind is de poedel. Aangezien ik wel veel thuis zou zijn, maar toch ook wel eens weg zou moeten voor een paar uurtjes, vraag ik me af hoe poedels zijn qua alleen thuis blijven. Het zijn volgens mij best gevoelige honden, dus ik kan me voorstellen dat het meer problemen oplevert dan met de gemiddelde labrador Wie heeft een poedel en wil daar iets meer over vertellen? Andere poedeleigenschappen hoor ik ook graag hoor, trouwens!

Lizzie kan prima " alleen" blijven (Dushi is wel thuis, dus ze is niet helemaal alleen). Ik heb het redelijk rustig opgebouwd, maar heb nu nooit problemen met haar alleen blijven.

ik ken er een paar en die kunnen rustig alleen thuis blijven
het zijn ontzettende eigenwijze clowns, dus een keer flink boos worden zit er wel bij

Miezemuis schreef:Lizzie kan prima " alleen" blijven (Dushi is wel thuis, dus ze is niet helemaal alleen). Ik heb het redelijk rustig opgebouwd, maar heb nu nooit problemen met haar alleen blijven.

okee, maar dan zijn ze dus wel met 2en, dat lijkt me toch weer anders dan alleen. Ik heb nu helemaal geen hond dus das toch weer anders, denk ik?

Ook hier kon Dana al heel snel alleen zijn, zonder te piepen of blaffen. Inderdaad ook met een andere hond erbij dus niet alleen. Maar ik heb niet het idee dat de poedel een moeilijke alleen blijver is.

Weet ik niet want Lizzie zit in de bench en Dushi loopt los. 's nachts ligt Dushi boven en Lizzie gewoon beneden. Dus het is niet dat ze met elkaar spelen ofzo. Dushi gaat op haar plaatst liggen als ik ga werken en ligt er nog als ik terugkom en Lizzie kan haar dan niet zien. Ik denk dus dat de aanwezigheid van Dushi niet eens zoveel verschil maakt.

okee nou dat zijn dan vast positieve berichten, want ik vind ze wel heel erg leuk Vind labradors uiteraard ook leuk, maar daar vind ik het heel lastig om een type te vinden dat me aanspreekt, zeker in vergelijking met maupie (ik weet het, dat moet ik niet doen maar dat gaat automatisch ). Een poedel is natuurlijk iets heel anders, maar heeft ook wel dat vrolijke en baasgerichte, maar dan met een aantal heel andere eigenschappen, die ook leuk zijn

sbientje schreef:okee nou dat zijn dan vast positieve berichten, want ik vind ze wel heel erg leuk Vind labradors uiteraard ook leuk, maar daar vind ik het heel lastig om een type te vinden dat me aanspreekt, zeker in vergelijking met maupie (ik weet het, dat moet ik niet doen maar dat gaat automatisch ). Een poedel is natuurlijk iets heel anders, maar heeft ook wel dat vrolijke en baasgerichte, maar dan met een aantal heel andere eigenschappen, die ook leuk zijn

Ze zijn baasgericht en inteligent, maar volgens mij ook zo van: oh ik ben alleen, nou ja jammer dan, dan ga ik wel slapen of spelen
Dana keek niet op of om, en toen ze een week of 10 was en de achterdeur open stond (en wij in de tuin zaten) is ze zelf naar haar kussen gelopen om daar te gaan slapen, ze wilde dus helemaal niet alleen maar bij ons zijn.
Ook nu nog steeds als ik terug kom van me werk liggen alle speeltjes door de keuken, dus heeft ze zich erg vermaakt

Ik had het je al gezegd, maar Nova kostte iets meer moeite met het alleen blijven. Dat moest ik toch wel rustig opbouwen, maar nu gaat het alleen zijn prima. Ook zonder Kenzo dus.
En voor de rest, tsja je hebt haar gezien natuurlijk. Een heel vrolijk, energiek hondje. Poedels kunnen wel vocaal zijn, maar dat is goed af te leren. In het dagelijks leven blaft Nova weinig. En ik vind Poedels vaak ook wel wat dramaqueens, maar ik vind dat wel leuk

Die van mij is rampzalig met alleen zijn, maar die heeft een verleden van tien jaar waar ik niets van weet. Alleen blijven is hem toen in ieder geval niet geleerd. Japie is een manipulatieve dwingeland, die heel prima de baas kan leren hem niet alleen te laten....

Het is denk ik ook wat je makkelijk of moeilijk vind. Hoe lang duurde het opbouwen en hoe lang kan de hond nu alleen zijn?
Er zal ook wel een verschil zitten tussen dwerg- en koningspoedel.
Overburen hebben een dwerg en die zit alleen met een andere hond en je kunt precies horen wanneer de bazen weg zijn

Bij Nova ben ik er denk ik 2 weken mee bezig geweest, niet heel erg intensief maar eerst een kwartiertje geprobeerd en dan al heel snel uitgebouwd. Ik vond het niet moeilijk om wat moeite te doen om haar te leren om alleen te blijven.

Valerie schreef:Het is denk ik ook wat je makkelijk of moeilijk vind. Hoe lang duurde het opbouwen en hoe lang kan de hond nu alleen zijn?
Er zal ook wel een verschil zitten tussen dwerg- en koningspoedel.
Overburen hebben een dwerg en die zit alleen met een andere hond en je kunt precies horen wanneer de bazen weg zijn

het zou bij mij iig een middenslag of een grote poedel worden. Heb ook wel het idee dat hoe groter de hond, hoe 'relaxter' het karakter, al is dat misschien niet de goede manier om het te omschrijven

Het zou overigens dan gaan om 4 a 5 uurtjes af en toe. Hoeft natuurlijk niet meteen zo lang, dat is logisch

Onze poedel kon prima alleen zijn, van pup af aan na wat gewenning was het geen enkel probleem.
De eerste 5 jaar van zijn leven was hij alleen en daarna kwam er een hond bij.

Denise. schreef:Bij Nova ben ik er denk ik 2 weken mee bezig geweest, niet heel erg intensief maar eerst een kwartiertje geprobeerd en dan al heel snel uitgebouwd. Ik vond het niet moeilijk om wat moeite te doen om haar te leren om alleen te blijven.

Volgens mij kon ze heel lang niet alleen blijven?

Lizzie is de eerste maand niet echt alleen geweest (wel voor een uurtje ofzo maar niet langer). Een uur of 4 a 5 is echt helemaal geen probleem hier.

Valerie schreef:

Denise. schreef:Bij Nova ben ik er denk ik 2 weken mee bezig geweest, niet heel erg intensief maar eerst een kwartiertje geprobeerd en dan al heel snel uitgebouwd. Ik vond het niet moeilijk om wat moeite te doen om haar te leren om alleen te blijven.

Volgens mij kon ze heel lang niet alleen blijven?

Toen ze een pup was ging dat inderdaad niet, daarna was het een hele tijd niet nodig. Beetje flauw bezig Valerie

Denise. schreef:

Valerie schreef:

Denise. schreef:Bij Nova ben ik er denk ik 2 weken mee bezig geweest, niet heel erg intensief maar eerst een kwartiertje geprobeerd en dan al heel snel uitgebouwd. Ik vond het niet moeilijk om wat moeite te doen om haar te leren om alleen te blijven.

Volgens mij kon ze heel lang niet alleen blijven?

Toen ze een pup was ging dat inderdaad niet, daarna was het een hele tijd niet nodig. Beetje flauw bezig Valerie

Ik vind het eerder flauw om te doen alsof het niet lang heeft geduurd ze vraagt om info. Hier had ik echt niet zoveel tijd gehad om een hond te leren alleen te zijn.

Hier ook een dame die makkelijk ''alleen'' kan zijn, wel heb ik zeer relax opgebouwd

Valerie schreef:Ik vind het eerder flauw om te doen alsof het niet lang heeft geduurd ze vraagt om info. Hier had ik echt niet zoveel tijd gehad om een hond te leren alleen te zijn.

Heb jij hier op de bank gezeten of zo toen ik bezig was met Nova Nogmaals, als pup kon zij niet alleen zijn. Daarna is het een hele tijd niet nodig geweest om alleen te zijn dus ben ik er niet mee bezig geweest. Toen ze wat ouder was leek het me handig om het haar aan te gaan leren om alleen te zijn, en daar ben ik een week of 2 mee bezig geweest en nu gaat dat prima.
Maar ze kon al veel sneller samen met Kenzo alleen zijn.

Ikzelf werk 4 dagen per week, mijn man komt smiddags thuis eten. Dus Bunker zit 2 x 4h per dag alleen. Dit gaat bij hem prima....heeft de keuken en de garage tot zijn beschikking. Wel smorgens een ronde van een drie kwartier vóór 08h en 's avonds is het ook Quality time voor hem. Flinke wandelingen, spelen, trainen en volop aandacht. 's nachts ligt hij ook lekker bij ons.
In het weekend gaat hij overal mee naar toe en ook in vakanties.

Geen gehuil op gepiep...hij slaapt en speelt lekker op zichzelf.
Wel heb ik hem vanaf dag 1 al getraind hierop.
De eerste 3 weken als pup waren we thuis met vakantie en bv boodschappen doen liet ik hem als pupje al in zijn bedje alleen voor een uurtje bv. zo langzaam wat langer.

Eenmaal terug aan het werk ging ik iedere middag naar huis voor een uurtje.

Je moet alleen er niet vanuit gaan dat hij na een dagje alleen savonds lekker rustig aan je voeten ligt terwijl je goede tijden slechte tijden kijkt bv. want dat is er niet bij. Gelukkig ben ik zelf ook niet een stilzitter dus heb ik er geen problemen mee om lekker met hem de hort op te zijn.

Een poedel is erg makkelijk op te voeden maar wel consequent zijn in je beslissingen !! Anders gaat hij met je aan de haal.

Heb er hier 5 lopen en geen problemen.
Ook met mijn 2 oudjes die nu overleden zijn.
En ook geen problemen bij een volwassen teef en een pup die ik uit Canada heb gehaald
Van klanten die een pup bij mij vandaan hebben ook niets gehoord van verlatings angst of moeilijkheden in alleen thuis zijn.
Poedels zijn redelijk inschikkelijk en niet van de moeilijke.

Jip is erg makkelijk. Heeft er nooit een probleem van gemaakt. Ook niet toen ze echt helemaal alleen moest blijven. Toen ze 10 weken was en ik op vakantie was met Benno hebben mijn ouders haar een keertje 2 uurtjes alleen gelaten. Ze had gewoon lekker liggen slapen (vond dat achteraf niet zo'n handig plan maar dat terzijde )

Klinkt allemaal goed haha, de poedel klimt snel op, op mijn lijst! Lijkt me wel okee, een ander ras dan de lab gaat het vergelijken ook wat tegen, want een maupie twee vind ik zo snel niet en vind dat ook niet eerlijk tov de hond

Cara kan best mutsen, maar alleen zijn, met en zonder Jamey, is geen probleem. Wel in een puppyren, die aan de bench vastzit, aangezien ik niet goed ben in opruimen, en zij wel goed is in overal speelgoed in zien

mijn middenslagje heeft ook geen problemen gehad met alleen zijn
ze was eerst een aantal jaren samen met mijn xherder maar toen die dood was heb ik haar nog jaren alleen gehad en nooit problemen terwijl ik toch gewoon werkte.
ik liep wel voor ik naar mijn werk ging met haar in het bos aan de overkant en kwam tussen de middag ook thuis voor haar.
in mijn vrije tijd liet ik haar nauwelijks alleen, al ging ik ook wel eens naar een feestje natuurlijk

Jet kan met en zonder Otto prima alleen zijn. Meestal geef ik haar iets te doen als ik Otto meeneem, een kong of snackbal.

En verder: vrolijk, vocaal, baasgericht, leergierig, slim, energiek, dramaqueen, en af en toe zo lekker mutserig. Hoe het met andere grote poedels hier op het forum zit weet ik niet, maar ik krijg op straat veel en hele leuke reacties van mensen.

renee-uk schreef:mijn middenslagje heeft ook geen problemen gehad met alleen zijn
ze was eerst een aantal jaren samen met mijn xherder maar toen die dood was heb ik haar nog jaren alleen gehad en nooit problemen terwijl ik toch gewoon werkte.
ik liep wel voor ik naar mijn werk ging met haar in het bos aan de overkant en kwam tussen de middag ook thuis voor haar.
in mijn vrije tijd liet ik haar nauwelijks alleen, al ging ik ook wel eens naar een feestje natuurlijk

Zoiets zou het bij mij ook worden ja, sowieso lekker veel wandelen van tevoren enzo, en verder gewoon mee op pad. Qua format twijfel ik wel tussen middenslag of groot, middenslag is een wat handiger formaat maar ik hou toch meer van grote honden

Ik hoor ook weleens dat poedels moeilijke eters zijn. Wat is jullie ervaring daarin?
Ik ben wel van plan vlees te voeren.

Prana hoefde als pup niet veel alleen te zijn en de eerste keer opbouwen ging ook voorspoedig (in 4 weken, gestart bij 16 weken) (tot ongeveer 1,5 uur, langer was niet nodig). Tot mijn buurjongetjes vakantie hadden en ik daar geen rekening mee gehouden heb. Toen ik thuiskwam hoorde ik ze aan de andere kant van de flat (balkonkant) al continu haar naam schreeuwen en tegen de afscheiding van het balkon rammen. Toen ik aan hun moeder vroeg hoe lang dat al bezig was, zuchte ze en hielde ze het al ruim een uur vol (maar ze probeerde het te negeren). Prana was behoorlijk over haar toeren en wilde toen niet meer alleen blijven. Dus heb ik haar weer overal mee naar toe genomen (ik was in de luxe positie dat dat kon).

Na een paar maanden nog eens opnieuw geprobeerd (het is wel handig als ze het wel kan) (weer gestart met deur uit, 2 minuten wachten deur in). En de langere momenten met de memorecorder opgenomen. Dat ging best heel erg goed naar omstandigheden, maar de opbouw moest langzamer als de eerste keer. Ook op video opgenomen. Ze slaapt niet, speelt niet, blaft/piept niet en eet niet, maar ligt te wachten starend naar de deur tot ik thuis kom. Ze is dan ook altijd erg moe van het alleen zijn. Dus op zich vond ik het alleen zijn niet heel moeilijk op te bouwen, zij het dat ze wel erg gevoelig reageerde toen het een keer misging. Dat is zo ie zo iets wat in haar opvoeding terugkomt. Iemand schreeuwt een keer flink tegen zijn eigen hond en Prana komt de komende maanden niet meer in de buurt van die eigenaar of de hond. Nu vind ik dat niet zo'n probleem, maar kan me voorstellen als je een gezin hebt waarin veel geschreeuwt wordt en je een poedel treft die daar gevoelig voor is je niet echt blij wordt. Prana is ook heel eenkennig, maar ik weet niet of dat poedel eigen is, of dat dat mijn schuld is (ik heb altijd hele eenkennige dieren of het nu een kat, een paard, of nu een hond is, eenkennig worden ze!).

Eten is het een muts eerste klas. Brokken zijn zo ie zo niet aan haar besteedt. KVV soms. Blokjes kaas apporteerde ze als pup. Gaat inmiddels beter, maar daar heb ik qua training wat mee in mijn maag gezeten. Veel geinvesteerd in spel. Maar voor sommig precisiewerk is met voer werken toch wel heel handig (en je kunt sneller herhalen omdat de beloning minder tijd kost).

Ik vind poedels heerlijk. Het vrolijke, baasgerichte, superslimme, speelse (met de baas, Prana niet zo met andere honden), het snelle, maar tegelijk elegante en het knuffelige, het is echt helemaal mijn type hond. Qua grootte vind ik de middenslag prettig omdat ze groot genoeg is om niet in het niet te vallen bij de grote wat lompere honden hier in de omgeving (met een kleintje ben ik toch bang dat ik me minder prettig zou voelen omdat ze dan nog kwestbaarder zijn) en ze klein genoeg is om op schoot te kunnen.

Veel succes met je zoektocht .

sbientje schreef:

renee-uk schreef:
Ik hoor ook weleens dat poedels moeilijke eters zijn. Wat is jullie ervaring daarin?
Ik ben wel van plan vlees te voeren.

Die van mij vreet als een dijker heeft altijd honger