Het HondenForum

Wie kan me daar meer over vertellen? Komt het vaak voor, wat zijn de eerste symptomen, wanneer zie je dat, en is het alleen bij de rode cocker of ook bij de rood-bonte b.v.? Heb je er gradaties in?

Van wat ik had begrepen heet het rage syndroom en word het rode Cocker syndroom genoemd omdat het daarbij vaak voor komt/kwam. Maar rasgebonden is het dus niet, het kan in feite bij elke hond voorkomen. En het schijnt dan ook weer veel minder voor te komen dan een jaartje of 10-20 geleden.

Ik heb een keer iets gezien wat ik vond lijken op dit syndroom, maar dat kun je nooit met zekerheid zeggen natuurlijk. Dat was een Berner reu die eigenlijk zo ineens (zonder duidelijke aanleiding) enorm flipte. Een collega van me liep naar hem toe om zijn riem op te pakken en het was net of er een knopje om ging. Hij kreeg een rare blik in zijn ogen, moeilijk te omschrijven maar iedereen kon zien dat er iets veranderde in die hond zeg maar. En vervolgens was het alleen maar om zich heen bijten en grijpen. Konden we vluchten, eigenaar bellen en wachten tot hij gekalmeerd was. Het was echt een totaal andere hond ineens.

in de jaren 70 - 80 had je het rode cocker syndroom, dat is er toen grotendeels uitgefokt.

Tegenwoordig wordt het rage syndroom genoemd, je ziet het nu ook in goldens, labradors etc, overfokte rassen Google maar op ragesyndroom

ok thanks!!..vandaar dat ik het niet vond

gelukkig is het bij de cockertjes niet meer een issue! helaas zijn er nog wel heel wat mensen die al beginnen te piepen wanneer een rood cockertje wat opstandig kan doen.
er is wel een verschil tussen de bonte en eenkleur cockers qua karakter.

maar het syndroom was wel vrij duidelijk te herkennen hoor, van het ene op het andere moment kregen ze een soort waas over hun ogen en er was dan ook echt niks te doen dan afwachten tot het moment weer over was en dekking zoeken.

ik heb ooit een golden in de cursus gehad die dit syndroom had. er kwam een hele groene waas over zijn ogen, zo uit het niets en beet alles en iedereen om zich heen. hond is terug gegaan naar de "fokker" want die zal het er wel even uit trainen. uiteindelijk kwam het zover dat de hond in een kennel is gegooid en daar dmv een blaaspijp is verdoofd om daarna ingeslapen te worden.
ik heb ook zo`n hond in huis gehad. dat was een toller uit het asiel. mijn man ging ze uitlaten en van de een op ander moment veranderde de hond, totaal een andere blik in de ogen, alles wat op dat moment langs was gekomen had ze te pakken genomen. we hebben haar de volgende dag terug gebracht naar het asiel. wat er verder met haar is gebeurd weten we niet.
ellen

Bij de Berner is de plotselinge gedragsverandering, zonder oorzaak, in de jaren 70 een probleem geweest. Er is volgens mij toen een geheel nieuw fokbeleid opgezet.

Elly* schreef:Bij de Berner is de plotselinge gedragsverandering, zonder oorzaak, in de jaren 70 een probleem geweest. Er is volgens mij toen een geheel nieuw fokbeleid opgezet.

Zijn er toen geen Goldens doorheen gefokt om het gedrag te verbeteren?
Er staat me althans zoiets bij.

Meegemaakt op de Hondenschool, bij een rode Engelse Cocker. Vanuit het niets beet hij van zich af, heel vies! Dat duurde een paar minuten en dan werdt hij weer "normaal".

Ook een Golden Retriever gezien met (waarschijnlijk) dit syndroom. Leek wel een leeuw! Ik heb toen begrepen dat er bepaalde lijnen zijn bij de Goldens waar dit in voor kwam. De zogenaamde "spook-lijnen".

Cleva schreef:

Elly* schreef:Bij de Berner is de plotselinge gedragsverandering, zonder oorzaak, in de jaren 70 een probleem geweest. Er is volgens mij toen een geheel nieuw fokbeleid opgezet.

Het heeft natuurlijk altijd een oorzaak.

Bij de berner was er inderdaad een probleem met angst en agressie.
Ze hebben toen bijna het hele ras uitgesloten en zijn met een heel klein aantal honden verder gegaan.
Ik weet niet of ik het nou wel zo'n succesverhaal vind geworden.

Inderdaad niet goed geformuleerd. ik bedoel dat er geen oorzaak was in bijvoorbeeld het gedrag van de baas of gebeurtenissen in de omgeving.

Er is iemand die hier onderzoek naar heeft gedaan. Ik heb over die onderzoeken indertijd een artikel gedaan, zal even zoeken.
Er blijkt een relatie te zijn tussen kleur en aanleg/agressie, die overigens nog niet verklaard is.
Er wordt nu nog steeds onderzoek gedaan overigens.
Men denkt een relatie te kunnen vinden tussen de uiting van phaeomelanine en temperament en als je kijkt naar de rassen waarin dit probleem voorkomt, lijkt daar inderdaad een link te zijn.
Maar het zijn tot nog toe hypotheses, ben ik bang.

marian* schreef:

Elly* schreef:Bij de Berner is de plotselinge gedragsverandering, zonder oorzaak, in de jaren 70 een probleem geweest. Er is volgens mij toen een geheel nieuw fokbeleid opgezet.

Zijn er toen geen Goldens doorheen gefokt om het gedrag te verbeteren?
Er staat me althans zoiets bij.

Daar zou ik graag een link van hebben.

Marjoleine schreef:

marian* schreef:

Elly* schreef:Bij de Berner is de plotselinge gedragsverandering, zonder oorzaak, in de jaren 70 een probleem geweest. Er is volgens mij toen een geheel nieuw fokbeleid opgezet.

Zijn er toen geen Goldens doorheen gefokt om het gedrag te verbeteren?
Er staat me althans zoiets bij.

Daar zou ik graag een link van hebben.

Oh jee,dat wordt spitten want ik heb geen idee of het klopt.Vandaar ook het vraagteken.
Het was wel een verhaal dat rond ging toen.

En hoe zit het met rode cockers die van dierenwinkels/puppyfarms afkomen?

Dazwa84 schreef:En hoe zit het met rode cockers die van dierenwinkels/puppyfarms afkomen?

Of die het wel hebben bedoel je?

Deze onderzoeken zijn er geweest:
Heritability of dominant–aggressive behavior in English Cocker Spaniels, Joaquín Pérez-Guisado et al. 2006.
Evaluation of the Campbell test and the influence of age, sex, breed, and coat color on puppy behavioral responses, Joaquín Pérez-Guisado et al. 2008.

Hoe die link ligt met kleur is niet duidelijk.

Marjoleine schreef:

Dazwa84 schreef:En hoe zit het met rode cockers die van dierenwinkels/puppyfarms afkomen?

Of die het wel hebben bedoel je?

Deze onderzoeken zijn er geweest:
Heritability of dominant–aggressive behavior in English Cocker Spaniels, Joaquín Pérez-Guisado et al. 2006.
Evaluation of the Campbell test and the influence of age, sex, breed, and coat color on puppy behavioral responses, Joaquín Pérez-Guisado et al. 2008.

Hoe die link ligt met kleur is niet duidelijk.

Ja, of die een verhoogde kans hebben inderdaad.

Nee, dat lijkt me niet.
Het zijn bepaalde lijnen en er lijkt een link met kleur te zijn.
Er wordt gedacht aan een link met K-locus.
Maar dat het ook speelt in bepaalde lijnen is al langer bekend, en of die wel of niet eerder bij broodfokkers zijn, geen idee.

ik denk dat bij broodfokcockertjes de kans iets hoger zal moeten liggen, domweg omdat de 'fokkers' minder op de lijnen letten en gewoon honden gebruiken die zulk gedrag vertonen. Een goede fokker zal nooit zulke honden voor de fok gebruiken.
Ik ken 1 rode cocker van de afgelopen 5 jaar dat ik heel wat lees en leer van cockertjes, die ingeslapen is wegens het rode cocker syndroom, maar eerlijk gezegd twijfel ik heel erg of dit werkelijk zo was of dat er gewoon teveel met dat hondje gesold is.