Het HondenForum

Twee rassen die me erg aanspreken en die me ook aangeraden zijn door sommige van jullie. Gewoon, voor ooit. Als de IJsjes er niet meer zijn.

Maar... Welke moet het nou worden dan? Ik ben gek op herders, vind de (Oud)Duitsers en Mechelse ook heel leuk, maar net even iets te pittig. Dat kan ik wel aan, maar als het even wat minder met me gaat is dat niet handig. De Witjes zijn wat zachter, toch? Maar wel echt herder. De Golden spreekt me aan om het zachte karakter. Ik hou van zachte, gehoorzame, trainbare honden, maar wel met karakter. Eigenlijk zoek ik een soort Sóley, maar dan niet in een IJslanderjasje. Ik wil geen IJslander meer denk ik.

De vraag is dus: wat zijn de overeenkomsten en verschillen tussen de Golden en de Witte Herder? Welk ras past beter bij me?

Ik zoek een hond die:

- Mee kan op lange wandelingen en/of naast de fiets
- Goed met kinderen kan
- Trainbaar en gehoorzaam is
- Niet zelfstandig jaagt
- Lekker harig is (ik hou daarvan )
- Goed als enige hond gehouden kan worden
- (Extreem) baasgericht is
- Niet te veel baft (aanslaan bij onraad is geen probleem)

Nou ja, kortom een vrij makkelijke hond die om kan gaan met bezoek, voornamelijk kinderen, maar tegelijkertijd liefst vooral op mij gericht is. Eigenlijk liefst ook een hond waar ik op terug kan vallen als het even niet goed gaat, die stabiel genoeg is om rustig te blijven als ik in paniek ben.

Zijn er andere rassen die in aanmerking komen, dan hoor ik het ook graag hoor.

Mijn ervaring is dat de Witte herder meer baasgericht is dan goldens.
Hier lopen veel goldens en witte herders en de goldens zijn vaak degene die er vandoor gaan als ze iets leuks zien(ookal ligt dat vaak aan de opvoeding natuurlijk).
De witte herder heeft dan weer het enigzins nerveuze wat herders kunnen hebben, het piepen bij spannende situaties enzo.
Een golden zou in die situaties rustiger blijven dan de witte herder heb ik het idee.
Dit is natuurlijk alleen mijn ervaring met de rassen, dus niet dat ze perse zo zijn hoor.
Maar beide passen in jouw beschrijving.

Terre schreef:Mijn ervaring is dat de Witte herder meer baasgericht is dan goldens.
Hier lopen veel goldens en witte herders en de goldens zijn vaak degene die er vandoor gaan als ze iets leuks zien(ookal ligt dat vaak aan de opvoeding natuurlijk).
De witte herder heeft dan weer het enigzins nerveuze wat herders kunnen hebben, het piepen bij spannende situaties enzo.
Een golden zou in die situaties rustiger blijven dan de witte herder heb ik het idee.
Dit is natuurlijk alleen mijn ervaring met de rassen, dus niet dat ze perse zo zijn hoor.
Maar beide passen in jouw beschrijving.

Hmmm... Daar wordt het niet makkelijker van. Ik denk dat het baasgerichte voor mij het zwaarst weegt eigenlijk. Maar misschien brengt dat automatisch met zich mee dat de hond op mijn stemming reageert. Dat is niet altijd even handig.

Klinkt als een ruwharige kromfohrländer.. (qua vacht past dan denk ik ruw-lang het best bij je)
Waarom geen IJsjes meer?

Witjes en Goldens ken ik niet goed genoeg.
Denk dat beide honden prima in je plaatje passen.

Karen

Pets_Passion schreef:Klinkt als een ruwharige kromfohrländer.. (qua vacht past dan denk ik ruw-lang het best bij je)
Waarom geen IJsjes meer?

Witjes en Goldens ken ik niet goed genoeg.
Denk dat beide honden prima in je plaatje passen.

Karen

Nee, geen ruwhaar. Het moet knuffelbaar zijn.
Geen IJslanders meer omdat ze me toch te blafferig zijn en daar kan ik niet altijd even goed tegen. Daarnaast zijn ze me een heel klein beetje te zelfstandig. Ze zijn niet allemaal als Sóley (die echt perfect bij me past), de andere twee IJsjes zijn -hoe lief ook- toch niet precies wat ik zoek. Fien is een stuk handelbaarder geworden dan ze was, vooral in huis, maar buiten gaat ze liever haar eigen gang. Jobbi ook. Prima, maar dat wil ik niet meer in een volgende hond.

Nanna schreef:

*Ineke* schreef:Twee rassen die me erg aanspreken en die me ook aangeraden zijn door sommige van jullie. Gewoon, voor ooit. Als de IJsjes er niet meer zijn.

Stap je van de IJslanders af?

Nou ja, niet gelijk natuurlijk. Ik hoop toch wel dat ze nog een flink aantal jaren leven. Fien is nu 2, dus die doet het nog wel 15 jaar. Het zou wel kunnen dat we al voor een volgende hond gaan als Fien nog leeft. De andere honden variëren in leeftijd van 6 tot 10 jaar, dus die zijn ook nog best jong.

Het zijn naar mijn idee 2 totaal verschillende rassen

Machie schreef:Het zijn naar mijn idee 2 totaal verschillende rassen

Natuurlijk, een herder en een jachthond, maar qua eisen die ik aan een hond stel? Wat past er volgens jou beter dan?

Ik weet het niet. Ik denk dat de gemiddelde golden zachter is. Die hebben minder nodig. Een werklijn golden weer wat meer. De witte herder ken ik niet dus daar kan ik niet veel over zeggen. Maar als ik goed gelezen heb op HF zitten er makkelijke honden tussen en honden die een stuk meer nodig hebben tot heel pittig en soms angstig.

Een Golden. Een goed getrainde golden is immens baasgericht en ik vind een golden ook veel stabieler dan een witte herder. Dus vooral om je laatste zin, de paniek, 100% een Golden en geen witte herder.

Als ik puur jouw lijstje eisen lees zou ik gaan voor een golden retriever. Zeker wel trainbaar, alleen extreem baasgericht misschien niet. Wat ik van de meeste retrievers vind is dat ze echt wel baasgericht (kunnen) zijn, maar dat constante focussen op de baas doen ze niet echt over het algemeen. Ik vind dat zelf wel prettig, iets onafhankelijker

*Ineke* schreef:Twee rassen die me erg aanspreken en die me ook aangeraden zijn door sommige van jullie. Gewoon, voor ooit. Als de IJsjes er niet meer zijn.

Maar... Welke moet het nou worden dan? Ik ben gek op herders, vind de (Oud)Duitsers en Mechelse ook heel leuk, maar net even iets te pittig. Dat kan ik wel aan, maar als het even wat minder met me gaat is dat niet handig. De Witjes zijn wat zachter, toch? Maar wel echt herder. De Golden spreekt me aan om het zachte karakter. Ik hou van zachte, gehoorzame, trainbare honden, maar wel met karakter. Eigenlijk zoek ik een soort Sóley, maar dan niet in een IJslanderjasje. Ik wil geen IJslander meer denk ik.

De vraag is dus: wat zijn de overeenkomsten en verschillen tussen de Golden en de Witte Herder? Welk ras past beter bij me?

Ik zoek een hond die:

- Mee kan op lange wandelingen en/of naast de fiets
- Goed met kinderen kan
- Trainbaar en gehoorzaam is
- Niet zelfstandig jaagt
- Lekker harig is (ik hou daarvan )
- Goed als enige hond gehouden kan worden
- (Extreem) baasgericht is
- Niet te veel baft (aanslaan bij onraad is geen probleem)

Nou ja, kortom een vrij makkelijke hond die om kan gaan met bezoek, voornamelijk kinderen, maar tegelijkertijd liefst vooral op mij gericht is. Eigenlijk liefst ook een hond waar ik op terug kan vallen als het even niet goed gaat, die stabiel genoeg is om rustig te blijven als ik in paniek ben.

Zijn er andere rassen die in aanmerking komen, dan hoor ik het ook graag hoor.

Jammer dat je de Oudduitser al uitsluit want het hele lijstje is van toepassing op Hajo, behalve het jagen dat doet hij wel. Maar dat is volledig aan ons te wijten want als we dat van begin af de kop in gedrukt hadden, had hij er zeker weten niet mee door gegaan. Daar hebben we nu dus wel een beetje spijt van. Ik zou zelf de volgende keer wèl voor een teefje kiezen, en dan het meest onderdanige typetje uit het nest.
De Goldens die ik ken zijn alledrie vreselijk lief maar wandelen ook met iedereen mee die een koekje vast houdt en dat zou Hajo nooit doen. Witje ken ik helaas niet zo goed.

Nanna schreef:

Never nooit niet!

Machie schreef:Ik weet het niet. Ik denk dat de gemiddelde golden zachter is. Die hebben minder nodig. Een werklijn golden weer wat meer. De witte herder ken ik niet dus daar kan ik niet veel over zeggen. Maar als ik goed gelezen heb op HF zitten er makkelijke honden tussen en honden die een stuk meer nodig hebben tot heel pittig en soms angstig.

Oké, thanx.

Budkes schreef:Een Golden. Een goed getrainde golden is immens baasgericht en ik vind een golden ook veel stabieler dan een witte herder. Dus vooral om je laatste zin, de paniek, 100% een Golden en geen witte herder.

Want alle Witte Herders gaan daar niet goed op reageren? Of...? Ik heb af en toe paniek- en/of woedeaanvallen en als ik zie hoe mijn übergevoelige hond daarop reageert vind ik dat heel erg. De dames die ik nu heb kunnen absoluut niet tegen spanningen of harde woorden en als ik huil kruipen ze bijna bij me naar binnen. Op zich is een reactie niet erg, hier hebben ze de neiging om naar me toe te komen en dat is prima want ik haal daar veel troost uit, maar ik wil niet dat de hond ook in paniek raakt want dan wordt het chaos.

Budkes schreef:Een Golden. Een goed getrainde golden is immens baasgericht en ik vind een golden ook veel stabieler dan een witte herder. Dus vooral om je laatste zin, de paniek, 100% een Golden en geen witte herder.

Sluit ik mij bij aan. En uit ervaring weet ik dat echt niet alleen de jacht-gefokte lijnen erg baasgericht zijn.
Zou bij een fokker wel melden dat je een hond zoekt die stevig in zijn schoenen staat zoekt. Want dan kan die kijken naar een zelfverzekerde pup.

Een golden is iig stoicijnser dan een zwitser, door de bank genomen.

Ik heb ook een baasgerichte nepgolden die niet uit werklijnen komt

De witte herder hier uit de buurt is enorm stabiel en zeker niet nerveus/angstig maar ik weet dat dat niet echt representatief voor het ras is.

Goldens zijn allemans vrienden maar wel baasgericht, als je wilt kiezen tussen 1 van die 2 rassen zou ik als ik jou was voor een golden gaan.

Ik vind goldens niet persee allemans vrienden. Ze zijn vriendelijk, maar dat ze altijd op andere mensen af gaan? Nee dat vind ik dan weer niet.

sbientje schreef:Als ik puur jouw lijstje eisen lees zou ik gaan voor een golden retriever. Zeker wel trainbaar, alleen extreem baasgericht misschien niet. Wat ik van de meeste retrievers vind is dat ze echt wel baasgericht (kunnen) zijn, maar dat constante focussen op de baas doen ze niet echt over het algemeen. Ik vind dat zelf wel prettig, iets onafhankelijker

Ik vind dat dus niet fijn, wil liever een hond die constant met mij bezig is.

Annedee schreef:Jammer dat je de Oudduitser al uitsluit want het hele lijstje is van toepassing op Hajo, behalve het jagen dat doet hij wel. Maar dat is volledig aan ons te wijten want als we dat van begin af de kop in gedrukt hadden, had hij er zeker weten niet mee door gegaan. Daar hebben we nu dus wel een beetje spijt van. Ik zou zelf de volgende keer wèl voor een teefje kiezen, en dan het meest onderdanige typetje uit het nest.
De Goldens die ik ken zijn alledrie vreselijk lief maar wandelen ook met iedereen mee die een koekje vast houdt en dat zou Hajo nooit doen. Witje ken ik helaas niet zo goed.

Ik vind de ODH harder, de Duitsers die ik heb gekend waren ook iets meer van de plaat voor de harses zeg maar. Ik heb ooit een hond gekend waar ik alles mee kon, dat was een Mechelse Herder x Groenendaeler. De heerlijkste hond ever. Hij woonde een paar huizen verderop en ik liet hem uit. Hij luisterde echt alleen naar mij, wie er ook meeliep. Wat een heerlijk beest was dat. Maar weet dus niet of alle Belgen zo zijn en hoe ze zijn met kinderen.

Branka schreef:Sluit ik mij bij aan. En uit ervaring weet ik dat echt niet alleen de jacht-gefokte lijnen erg baasgericht zijn.

Maar blijkbaar zijn ze dat niet allemaal? Of...?

Oké, jullie zeggen Golden dus.

Ik zou zeggen: Golden!
Naar mijn mening is een Golden Retriever stabieler en kan deze beter met spanningen omgaan. Ik denk dat de gemiddelde herder hier veel gevoeliger voor is en mee gaat panieken. Herders zijn doorgaans sowieso zenuwachtiger en ik ken veel Witjes die angstig en onzeker zijn.
Als je een (werklijn) Golden goed traint en een sterke band opbouwt, is deze ontzettend baasgericht en trainbaar.
Je ziet ook wel eens Goldens lopen die hun eigen weg gaan maar dit ligt veelal aan de baas (zeker met het imago van 'ideale gezinshond' komen veel Goldens natuurlijk niet aan hun trekken).

Witte herder, ik ken een fokker die uiterst stabiele, zachte, baasgerichte witte herders fokt. Goldens zijn met name in het eerste jaar bijzonder bewerkelijk wb trainen. En het baasgerichte zie ik ook bij weinig goldens, voergericht lukt vaak wel
Maar bij witte herders is het goed zoeken naar een stabiel hondje maar nu ik er zo over nadenk bij een golden is met goed zoeken ook wel een leuke golden te vinden die in je plaatje past.

Ik vind het echt zo lastig, trek voor m'n gevoel meer naar rasgroep 1 (dus herders), maar met baasgerichtheid komt ook reageren op stemmingen. Zit al heel lang met dit 'dilemma' in m'n hoofd. Kan wel van beide rassen een hond nemen, maar dat is niet de oplossing.

Zijn er echt Goldens voor wie je de wereld betekent? Die echt echt echt heel erg baasgericht zijn?

*Ineke* schreef: Zijn er echt Goldens voor wie je de wereld betekent? Die echt echt echt heel erg baasgericht zijn?

Nou, onze Flatcoat heeft dat in ieder geval zeer duidelijk.
Ik geloof dat dat bij een Golden ook heel prima mogelijk moet zijn.

Jawel. Die zijn er wel.

En hoe groot is de kans dat je er één treft?

Ik heb een golden en die jaagt wel als ze de kans krijgt. Gelukkig is ze daarin ook heel makkelijk terug te roepen. Het is niet zo dat ze het wild blijft achtervolgen en pas terug komt als zij dat wil.

Floor zou heel goed aan jouw wensen lijstje kunnen voldoen. Het is wel een hond die erg enthousiast op mensen en honden reageert. Dat is wel iets om rekening mee te houden en te trainen dat ze niet bij alles en iedereen gaat lopen buurten. Ze is daarin wel heel makkelijk te sturen hoor, want ze wil het je graag naar de zin maken. Het is sowieso een brave hond. Wil heel graag werken en mij heel graag een plezier doen.

Gevoelig is ze ook. Als ik in de training een fout maak waardoor zij niet meer snapt wat ik wil klapt ze als het ware helemaal dicht en geeft de moed op. Ik moet dan even iets super makkelijks met haar doen en dan zie je haar weer helemaal blij worden. Yes, dit kan ik! Dit snap ik! zie je haar dan denken. Zelfs wanneer iemand anders boos is op zijn hond kan ze al helemaal blokkeren. Zo is ze daar dan van onder de indruk. Ook in het dagelijks leven heeft zij daar last van. Als ik op de kinderen mopper kan zij daar al erg van onder de indruk zijn.

In huis is ze erg rustig. Ze gaat ergens liggen slapen en je zou bijna vergeten dat je een hond hebt. Buiten is het een hele actieve hond. Ze wil eerst rennen en dan pas lopen. Ze is ook erg makkelijk enthousiast te krijgen of zelfs hieperdepieper. Apporteren is haar lust en haar leven. Je kunt haar niet blijer maken dan wanneer je iets voor haar weg gooit dat zij vervolgens mag halen. Haar hele doen en laten straalt dan uit "hier leef ik voor!" Het is een heerlijke hond om lekker buiten mee bezig te zijn. Fietsen, wandelen, trainen ze is overal voor in.

Als ik een keer een dagje minder met haar doe wordt ze niet vervelend. Zelfs niet als dat wat langer duurt dan 'een dagje'. Mensen zeggen daarom ook vaak dat goldens niet veel beweging nodig zijn, maar als je goed naar ze kijkt zie je dat ze zich berusten in hun lot. Dat is iets anders dan er tevreden mee zijn Omdat ze zo inschikkelijk zijn zullen ze niet protesteren waardoor mensen misschien snel geneigd zijn te denken dat de hond het wel prima vind. Maar dat vind ik ten opzichte van de hond niet eerlijk. Die wordt er op de lange duur niet gelukkig van ook al klaagt hij niet.

Floor is geweldig met kinderen, maar ook weer erg enthousiast dus dat is wel een aandachtspuntje in de opvoeding. Anders walst ze die kleintjes gewoon plat.

Blaffen doet Floor hoogst zelden. Als ze het wel doet is het altijd 1 diepe woef. Dan ga ik ook altijd even kijken want als Floor woef zegt is er iets bijzonders. De laatste keer hing er een onbekende kat aan het vogelhuisje

Witte herder en stabiel vind ik nou niet bepaald een logische combinatie

*Ineke* schreef:

Budkes schreef:Een Golden. Een goed getrainde golden is immens baasgericht en ik vind een golden ook veel stabieler dan een witte herder. Dus vooral om je laatste zin, de paniek, 100% een Golden en geen witte herder.

Want alle Witte Herders gaan daar niet goed op reageren? Of...? Ik heb af en toe paniek- en/of woedeaanvallen en als ik zie hoe mijn übergevoelige hond daarop reageert vind ik dat heel erg. De dames die ik nu heb kunnen absoluut niet tegen spanningen of harde woorden en als ik huil kruipen ze bijna bij me naar binnen. Op zich is een reactie niet erg, hier hebben ze de neiging om naar me toe te komen en dat is prima want ik haal daar veel troost uit, maar ik wil niet dat de hond ook in paniek raakt want dan wordt het chaos.

dat gaat een witje ook doen, daarop reageren.
witjes zijn over het algemeen niet zo vreselijk stabiel en ze blaffen, als rechtgeaarde herders, ook nogal veel en makkelijk en met woedeaanvallen zullen ze zeker niet overweg kunnen.

*Ineke* schreef:

Branka schreef:Sluit ik mij bij aan. En uit ervaring weet ik dat echt niet alleen de jacht-gefokte lijnen erg baasgericht zijn.

Maar blijkbaar zijn ze dat niet allemaal? Of...?

Wat versta jij onder baasgericht? Een hond die alleen oog voor jou heeft? Die vreemden totaal niet interessant vindt?
Onze Goldens waren allemaal baasgericht, hadden allemaal de voorkeur voor 1 van hun bazen. 2x was dat mijn moeder (bij Tagor en Finn) en 1x was ik dat (Jari).
Tagor was voor een Golden extreem baasgericht, die vond vreemden niet zo interessant. En al helemaal niet als die niet stevig in hun schoenen stonden. Wat dat betreft denk ik dat jij met jouw onzekerheid juist niet zo'n type moet hebben. Die vinden jouw stemmingen te onduidelijk en kunnen daar niets mee. Baas hoort duidelijk te zijn, heel zwart-wit.
Was je dat niet, dan ging hij zijn eigen gang.

Maar een super sensibel hondje is ook niets voor je. Die wordt volgens mij loei onzeker van wisselende stemmingen of druk. Jari kon daar totaal niet tegen.

Finn is onze vrolijke Frans. Die kent totaal geen stress, lijkt bijna nergens van onder de indruk. Was wel een brok energie als pup waar mijn moeder met alle ervaring haar handen aan vol had. Fokster had hem ook bewust bij ons gezet, meneer was in het nest al de ondernemendste van het stel. Niet geschikt voor onervaren puppenkopers die een lief huishondje zochten.
Maar in een hele moeielijke situatie (overlijden van mijn vader) is gebleken dat Finn heel stabiel is. Mijn moeder heeft een maatje aan hem waarvoor ze regelmaat moest houden. Fijne hond die niet snel ergens van onder de indruk is. Maar wel een hond die de hele wereld als zijn vriendje ziet. Ondanks hij best baasgericht is.

lets have fun schreef:Ik heb een golden en die jaagt wel als ze de kans krijgt. Gelukkig is ze daarin ook heel makkelijk terug te roepen. Het is niet zo dat ze het wild blijft achtervolgen en pas terug komt als zij dat wil.

Floor zou heel goed aan jouw wensen lijstje kunnen voldoen. Het is wel een hond die erg enthousiast op mensen en honden reageert. Dat is wel iets om rekening mee te houden en te trainen dat ze niet bij alles en iedereen gaat lopen buurten. Ze is daarin wel heel makkelijk te sturen hoor, want ze wil het je graag naar de zin maken. Het is sowieso een brave hond. Wil heel graag werken en mij heel graag een plezier doen.

Gevoelig is ze ook. Als ik in de training een fout maak waardoor zij niet meer snapt wat ik wil klapt ze als het ware helemaal dicht en geeft de moed op. Ik moet dan even iets super makkelijks met haar doen en dan zie je haar weer helemaal blij worden. Yes, dit kan ik! Dit snap ik! zie je haar dan denken. Zelfs wanneer iemand anders boos is op zijn hond kan ze al helemaal blokkeren. Zo is ze daar dan van onder de indruk. Ook in het dagelijks leven heeft zij daar last van. Als ik op de kinderen mopper kan zij daar al erg van onder de indruk zijn.

In huis is ze erg rustig. Ze gaat ergens liggen slapen en je zou bijna vergeten dat je een hond hebt. Buiten is het een hele actieve hond. Ze wil eerst rennen en dan pas lopen. Ze is ook erg makkelijk enthousiast te krijgen of zelfs hieperdepieper. Apporteren is haar lust en haar leven. Je kunt haar niet blijer maken dan wanneer je iets voor haar weg gooit dat zij vervolgens mag halen. Haar hele doen en laten straalt dan uit "hier leef ik voor!" Het is een heerlijke hond om lekker buiten mee bezig te zijn. Fietsen, wandelen, trainen ze is overal voor in.

Als ik een keer een dagje minder met haar doe wordt ze niet vervelend. Zelfs niet als dat wat langer duurt dan 'een dagje'. Mensen zeggen daarom ook vaak dat goldens niet veel beweging nodig zijn, maar als je goed naar ze kijkt zie je dat ze zich berusten in hun lot. Dat is iets anders dan er tevreden mee zijn Omdat ze zo inschikkelijk zijn zullen ze niet protesteren waardoor mensen misschien snel geneigd zijn te denken dat de hond het wel prima vind. Maar dat vind ik ten opzichte van de hond niet eerlijk. Die wordt er op de lange duur niet gelukkig van ook al klaagt hij niet.

Floor is geweldig met kinderen, maar ook weer erg enthousiast dus dat is wel een aandachtspuntje in de opvoeding. Anders walst ze die kleintjes gewoon plat.

Blaffen doet Floor hoogst zelden. Als ze het wel doet is het altijd 1 diepe woef. Dan ga ik ook altijd even kijken want als Floor woef zegt is er iets bijzonders. De laatste keer hing er een onbekende kat aan het vogelhuisje

Qua gevoeligheid klinkt dat als Sóley. Aan de ene kant kan ik daar echt heel veel mee, aan de andere kant id het voor de hond zelf misschien net iets té. Is het typisch voor Goldens?

Ik lees net dit en dat klinkt toch ook wel als de ideale hond. Ben alleen zo bang dat ze te hard voor me zijn. We zijn overigens al 'ns bij die fokker geweest een hele tijd geleden.

Pffff... Ik vind Goldens geweldige honden, ook om te zien, al ligt mijn hart bij de Herders. Maar dat laatste komt misschien wel omdat ik meer Herders dan Goldens heb gekend.