Pagina 1 van 3

In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 14:47
door Miezemuis
Ik ben eigenlijk wel eens beneiuwd in hoeverre jullie hond rastypisch is qua gedragen, gezien vanuit een hondenencyclopedie of rasverenining. (ik weet dat daar vaak in algemene termen gesproken wordt, maar ik vind het toch leuk)

Bij grote poedels staat er in mijn encyclopedie:
Opgewekt (check), schrander (mwa), sportief (ja), gezellig (ja), intelligent (twijfel ik soms wel eens aan), leergierig (ja), trouw (ja), volgzaam (ja), waaka (nee wel wat vocaal naar honden die voorbij lopen), beweeglijk (ja)voorzichtig (ja) neiuwsgierig (ja)

En bij sociale aanleg: Dit ras in van nature erg sociaal en kan goed opschieten met honden en anderen huisdieren, de omgang met kinderen zal evenmin problemen geven. (klopt). Grote peodels zijn in de regel waaks, maar niet onvriendleijk tegen onbekenden (ik vraag em af wat ze met waaks bedoelen, maar ik geloof niet dat Lizzie zelfs maar zou blaffen als hier een vreemde binnen zou staan ineens).

Bij Lizzie klopt dit dus aardig. Hoe is het bij jullie?

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 14:57
door Sas
Oh leuk, want heb er twee en die zijn erg verschillend.Ik ga even de standaard googlen ;-)

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 14:59
door sbientje
Van de site van de raad van beheer:
Intelligent, aanhankelijk en "the will to please" is ruim aanwezig. Vriendelijk, zonder een spoor van agressiviteit of angst. Is graag bij de mensen en is een prettige huisgenoot. Wanneer hij veel beweging krijgt in de vrije natuur, is het een rustige huishond, maar getraind als jachthond komt hij toch het meest tot zijn recht.
Intelligent vind ik altijd lastig, wanneer noem je een hond intelligent? Verder klopt het meeste wel, aanhankelijk, will to please, daar moet ik af en toe wat beter op inspelen denk ik, vriendelijk sowieso, geen agressie of angst, zit er idd totaal niet in. Rustige huishond klopt, geen kind aan, en dat trainen als jachthond zijn we mee bezig. Niet onaardig dus :D

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 15:00
door Laura & Leroy
Miezemuis schreef:intelligent (twijfel ik soms wel eens aan)
:goeie: Haha wat erg :LOL:

De raad van beheer vindt dit van de Bouvier:
Eigenzinnig (mwoah), soms stuurs (ook niet echt), moedig (ja), gehard (ja), evenwichtig (ja), onverstoorbaar (haha, ja), waakzaam (ja), zeer trouw aan zijn gezin (ab-so-luut), geschikt voor kinderen (ja), verstandig (ach, jawel). Een Bouvier heeft consequente leiding nodig en werkt graag voor zijn baas (ja).

Klopt dus wel bij Leroy. Maar dat stuurse en eigenzinnige heeft hij niet zo, vind ik.
Hij is een fantastische gezinshond. Rustig binnen, actief buiten en ik vertrouw hem compleet met onze kleine.

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 15:11
door lieke
Ha, leuk topic. In de rasstandaard van de collie staat dat ze een vriendelijke aard zonder spoor van nervositeit of agressiviteit hebben en een onverstoorbare waardigheid. Verder een een enorme "will-to-please" heeft en over een hoog intelligentie niveau beschikt. Hij heeft graag iets te doen, leert snel, is graag gehoorzaam maar ook tamelijk zelfstandig. Daarnaast iets gereserveerd tegenover vreemden en aanhankelijkheid, vrolijk en speels voor het eigen gezin en een uitstekende kindervriend. Ze kunnen heel goed in een roedel leven en passen zich makkelijk aan de gewoontes van een gezin aan. Ze zijn gemakkelijk met andere honden maar laten zich de kaas niet van het brood af eten. Ze hebben wel degelijk een territorium gedrag en dat betekent dat ze oplettend en waaks zijn.

Even het rijtje af: collies zijn vaak wel degelijk nerveus en agressiviteit komt vaker voor, in de vorm van 'snapperigheid'. Die onverstoorbare waardigheid klopt dus maar deels. Een will-to-please hebben ze wel, maar ik vind de doorsnee collie nou niet bepaald een enorm licht. Ze zijn wel gehoorzaam en zelfstandig zijn ze ook, in die zin dat ze graag inspraak hebben. :mrgreen: Zo niet, gaan ze zitten pruilen in een hoekje en mag jij ze excuus vragen.
Kindervrienden zijn het zeker, gereserveerd kan ik ze niet vinden want mensen zijn speciaal op de wereld gezet om ze te knuffelen. In een roedel leven vinden ze heerlijk, territoriumgedrag nauwelijks.
En waaks? Ze wijzen inbrekers waar de spullen zijn. :mrgreen:

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 15:12
door Sas
De Basset Fauve de Bretagne, die een moeilijk karakter heeft en koppig is, jaagt alleen, in paren, in kleine groepen of in meutes. Hij jaagt in het struikgewas en zijn specialiteit is haas. Als hij goed getraind is, is hij een goede speurhond. Het is een rustige en aanhankelijke hond tegenover zijn baas, maar dit ras heeft wel een consequente opvoeding nodig. Hij heeft ruimte en veel beweging nodig, maar hij kan, in tegenstelling met de Griffon Fauve de Bretagne, ook binnenshuis leven.
Moielijk? nee, beide niet
Koppig? mwoah, de oudste is wel erg eigenwijs maar koppig? nee
jagen: eh.. ja graag. De oudste is wel altijd terug te roepen, ook tijdens het jagen (knap he) maar de jongste eigenlijk niet. Erg apart; zij is de aanhankelijkste van de twee en wil thuis altijd bij ons zijn. Ik vind haar ook erg onzeker, ze zoekt graag steun maar dat is allemaal vergeten als ze wild ruikt. Dan komen de oerinstincten boven en weet ze dondersgoed hoe ze dat moet zijn. Toch valt het nog mee, ze komt snel terug. Langer dan 5 min. heb ik eigenlijk nooit hoeven wachten
Speurhond: ja zeker, altijd bezig met hun neus
Rustig en aanhankelijk : Zeker, allebei
Ruimte en beweging , vind ik nog wel meevallen eigenlijk. Als ze soms wegens omstandigheden enkel korte rondjes krijgen vinden ze het ook wel goed
consequente opvoeding; tja. ik ben niet zo consequent vrees ik, en toch zijn ze beide best aardig opgedroogd haha!

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 15:27
door Veronique & Kyra
Even van de raad van beheer geplukt:
FCI groep 3 Terriers

Algemeen voorkomen Stevig en gespierd. Straalt kracht en gezag uit en imponeert. Brede schedel, sterke kaken, een korte rug en een brede borstkas. Atletisch voorkomen.

Schofthoogte reuen 45,7 - 48,3 cm, teven 43,2 - 45,7 cm

Gewicht ongeveer 18 - 23 kg (hoogte en gewicht moeten in goede verhouding zijn)

Vacht Kort, strak en hard. Een glanzende vacht is gewenst. Iedere kleur is toegestaan, maar geheel wit, meer dan 80% wit, leverkleur en black en tan zijn niet gewenst.

Aard Moedig, zelfverzekerd, beheerst, waaks, loyaal en betrouwbaar.
Qua uiterlijk is ze rastypisch.
(Al vraag ik me soms af of die standaard niet aangepast moet worden als je om je heenkijkt. Het lijkt tegenwoordig wel allemaal groter en forser te moeten worden. :19: )

Qua gedrag niet helemaal. Ze is helemaal niet zelfverzekerd in bepaalde situaties en eerder vrij onzeker en gevoelig.
Moedig ja, waaks ook, loyaal en betrouwbaar ook. Beheerst kan ik haar nu ook niet direct noemen :LOL:

Alias Weimarse Staande Hond Korthaar
FCI groep 7 Voorstaande honden

Algemeen voorkomen Middelmatig grote tot grote grijze jachthond, krachtig gespierd, van een doelmatig werktype.

Schofthoogte reuen 59-70 cm, teven 57-65 cm

Gewicht reuen 32 - 38 kg, teven 27 - 32 kg

Vacht Zeer kort, vlak aanliggend dekhaar zonder of met weinig onderwol. Zilver-, ree- of muisgrijs of tinten tussen deze kleuren in. Hoofd en oren meestal iets lichter. Kleine witte aftekeningen op borst en voorvoeten toegestaan. Soms over het midden van de rug een meer of minder brede aalstreep.

Aard Zelfbewust, rustig van aard. Een veelzijdige, makkelijk af te richten jachthond met veel passie, met veel uithoudingsvermogen, maar zonder overmatig veel temperament.
Sari is dan nog niet helemaal volwassen maar voldoet vooralsnog prima aan de standaard.

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 15:37
door Veronique & Kyra
Als ik buiten de rvb kijk dan kom ik de volgende quotes tegen:
Weim:
lief,baasgericht,waaks,statig,verlatingsangst,knuffelig

Het is een temperamentvolle hond met een duidelijk eigen karakter, die met zachte doch vaste hand zeer consequent moet worden opgevoed om uit te kunnen groeien tot ideale kameraad. Hij is zeer gesteld op het leven in huiselijke kring. Het spreekt vanzelf, dat deze middelgrote temperamentvolle jachthond ook de ruimte en beweging nodig heeft, Men kan niet volstaan met een paar keer per dag "een blokje om". Hij moet enige keren per dag de gelegenheid krijgen zijn energie kwijt te raken door vrij uit te rennen. Men moet hem dag in dag uit, weer of geen weer, daartoe de gelegenheid geven. Heeft u er dit niet voor over, begin er dan niet aan.
Lief, baasgericht, knuffelig en statig: absoluut.

Verlatingsangst niet, maar ze wil wel graag het gezin compleet houden. Zoals vandaag, dan loop ik even weg en dat vind ze dan dus echt niet tof, dan is het gillen geblazen.
Maar alleen zijn is dan geen probleem, het aanleren daarvan heeft wel meer tijd gekost als bij Kyra.

Waaks: nee, (nog) niet echt. Kyra is vreselijk waaks, en soms blaft ze wel mee maar zie je aam haar kop dat ze geen idee heeft waarom haha.

amstaff:
Het is voor zijn gezin een zeer gevoelige hond, lieve, zorgzame hond, die houdt van zijn baasje.

De AmStaff is een opgewekte, voor zijn grootte een zeer atletische hond die van nature erg gehoorzaam is. Dit noemen we "the will to please". Daarbij komt dat zij zeer intelligent zijn,dus snel leren. Andere kernwoorden waar het ras vaak mee omschreven wordt zijn eerlijk, extravert, onstuiming, ongecompliceerd, actief en aanhankelijk. Het is ook een volstrekt betrouwbare metgezel, die erg mensvriendelijk is en bijzonder goed met kinderen overweg kan. De meeste AmStaff zijn allemansvrienden en staan graag in het middelpunt van de belangstelling
Zeer gevoelig en lief dan is ze zeer zeker.
Opgewekt, onstuimig, actief, gehoorzaam, intelligent en aanhankelijk ook. Als ze maar bij ons kan zijn is ze gelukkig.

Bijzonder goed met kinderen, nee. Bekende kinderen geen probleem, oudere kinderen ook niet. Maar jongere onbekende kinderen vind ze eng.

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 15:38
door Laura & Leroy
lieke schreef: Even het rijtje af: collies zijn vaak wel degelijk nerveus
Dat vroeg ik me al af. De collies die ik ken zijn nerveus en gaan heen en weer drentelen als de baas even blijft praten. Hier in de buurt is een jong teefje en zij is heel vocaal, ze wauwelt hele verhalen als ze door wil lopen of als ze even met Leroy gespeeld heeft en wij daarna verder lopen. Dan 'wauwauwaut' ze tegen hem :lol1:

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 15:41
door Pakdebal
.
weet zo uit mijn hoofd , dat de koppigheid er wel behoorlijk in zat ..

Friese hond , dus de Friese koppigheid ( eigenwijsheid ) , dat klopte als een bus

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 15:52
door kipo
Pol voelt zich gediscrimineerd :jank: Hij heeft helemaal geen standaard :jank:

:engel:

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 15:53
door Gollum
sbientje schreef:Van de site van de raad van beheer:
Intelligent, aanhankelijk en "the will to please" is ruim aanwezig. Vriendelijk, zonder een spoor van agressiviteit of angst. Is graag bij de mensen en is een prettige huisgenoot. Wanneer hij veel beweging krijgt in de vrije natuur, is het een rustige huishond, maar getraind als jachthond komt hij toch het meest tot zijn recht.
Intelligent vind ik altijd lastig, wanneer noem je een hond intelligent? Verder klopt het meeste wel, aanhankelijk, will to please, daar moet ik af en toe wat beter op inspelen denk ik, vriendelijk sowieso, geen agressie of angst, zit er idd totaal niet in. Rustige huishond klopt, geen kind aan, en dat trainen als jachthond zijn we mee bezig. Niet onaardig dus :D
Gol heeft weinig 'will to please' en was als jonge hond toch wel angstig. Niet agressief gelukkig. Het is sowieso een rustige huishond, of ze veel beweging krijgt of niet. Het zou makkelijk een haardkleedje kunnen zijn. Jacht kun je vergeten met Gol :F:

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 16:15
door Punzel
Krissie heeft in ieder geval alle vervelende herdertrekjes. Nogal waaks, vooral dat blaffen gaat er gewoon niet uit, ik word elke keer nerveus als hier de bel gaat. Ook ontzettend baasgericht. Intelligent, tja.. De katten lijken af en toe snuggerder dan Krissie. Maar ik moet er wel even bij zetten dat ze over twee maanden alweer 11 wordt dus ik vergeef het haar :F: Maar ooit voldeed ze wel precies aan de raseigenschappen hoor. Nu is ze gewoon een saaierd die niet eens meer een half uur kan lopen en het liefst bij je op de bank ligt. En ze gedraagt zich sinds een paar jaar steeds meer als een kat :schrik:

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 16:22
door yuki
wikipedia Shar-Pei:
De shar-pei is een hond met een heel individueel karakter. Hij is vreedzaam en vriendelijk op voorwaarde dat men ook vriendelijk tegenover hem is. Tegenover vreemde mensen is hij gereserveerd. De Shar-pei is zeer trouw aan zijn eigen familie.



Op de site van de raad staat:
rustig, zelfstandig, trouw, gereserveerd


In grote lijnen klopt het. Al heb ik blijkbaar 2 totaal verschillende sharpeis gehad dan, waarbij er meer verschillen dan overeenkomsten zijn. Zeer trouw aan eigen familie (tot in het extreme) is dan weer een overeenkomst.

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 16:26
door Sanner
Leuk idee!

De chihuahua
Chihuahua’s zijn actieve, levendige honden. Ze zijn moedig, soms zelfs overmoedig waardoor ze
tegen zichzelf in bescherming genomen moeten worden. Een Chihuahua is waaks en blaft vrij
snel.
Chihuahua’s zijn bovendien gevoelige honden die zich hechten aan hun eigenaar en houden van
aandacht. Ze kunnen soms eenkennig zijn. Chihuahua’s vinden het prettig om gezelschap van
soortgenoten te hebben. Voor een gezin met jonge, drukke kinderen is een Chihuahua minder
geschikt omdat kinderen soms te ruw met het kleine hondje omspringen.


- Actief en levendig, ja! Maar Jamie kan ook heel goed lui zijn en een dagje niks doen.
- Moedig, overmoedig, herkenbaar.
- Waaks is ze zeker, maar ze blijft niet doorkeffen.
- Hechten aan één baas, ja, Jamie vind de meeste mensen wel lief maar ze wijkt nooit van mijn zijde en zal echt niet met iemand anders mee gaan zonder mij.
- Jamie vindt het zeker gezellig met Kiwi, maar ook de kat en cavia's vindt ze erg leuk. Maar ze kan ook prima alleen met mij zijn, ze hecht zich helemaal niet aan Kiwi.
- Klopt, Jamie houdt niet zo van kinderen.

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 16:42
door DeDiana
lieke schreef:Ha, leuk topic. In de rasstandaard van de collie staat dat ze een vriendelijke aard zonder spoor van nervositeit of agressiviteit hebben en een onverstoorbare waardigheid. Verder een een enorme "will-to-please" heeft en over een hoog intelligentie niveau beschikt. Hij heeft graag iets te doen, leert snel, is graag gehoorzaam maar ook tamelijk zelfstandig. Daarnaast iets gereserveerd tegenover vreemden en aanhankelijkheid, vrolijk en speels voor het eigen gezin en een uitstekende kindervriend. Ze kunnen heel goed in een roedel leven en passen zich makkelijk aan de gewoontes van een gezin aan. Ze zijn gemakkelijk met andere honden maar laten zich de kaas niet van het brood af eten. Ze hebben wel degelijk een territorium gedrag en dat betekent dat ze oplettend en waaks zijn.

Even het rijtje af: collies zijn vaak wel degelijk nerveus en agressiviteit komt vaker voor, in de vorm van 'snapperigheid'. Die onverstoorbare waardigheid klopt dus maar deels. Een will-to-please hebben ze wel, maar ik vind de doorsnee collie nou niet bepaald een enorm licht. Ze zijn wel gehoorzaam en zelfstandig zijn ze ook, in die zin dat ze graag inspraak hebben. :mrgreen: Zo niet, gaan ze zitten pruilen in een hoekje en mag jij ze excuus vragen.
Kindervrienden zijn het zeker, gereserveerd kan ik ze niet vinden want mensen zijn speciaal op de wereld gezet om ze te knuffelen. In een roedel leven vinden ze heerlijk, territoriumgedrag nauwelijks.
En waaks? Ze wijzen inbrekers waar de spullen zijn. :mrgreen:
Handig, zo hoef ik zelf niet te zoeken ;-)
Mila voldoet behoorlijk aan de rasstandaard: vriendelijk, veel 'will to please', graag iets te doen, leert snel, is gehoorzaam, inderdaad iets gereserveerd tegenover vreemden, vrolijk en speels, kindervriend, past zich makkelijk aan, laat zich de kaas niet van het brood eten maar kan het over het algemeen goed vinden met andere honden en is soms territoriaal en altijd oplettend. Waar ze niet aan voldoet is dat ze wel af en toe nerveus is, niet zelfstandig is en ook niet echt waaks.

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 16:53
door renee-uk
van de site van de vdh (rasvereniging)

KARAKTER. De Duitse herdershond moet in zijn karakter beeld evenwichtig, zenuwvast, zelfverzekerd, absoluut onbevangen en (zonder prikkeltoestand) volkomen goedaardig zijn. Daarbij is hij opmerkzaam en handelbaar. Hij moet moed, strijddrift en hardheid bezitten om als geleide-, waak-, verdedigings-, dienst-, en herdershond geschikt te zijn.

tja wat zal ik er van zeggen ;)
jan voldeed totaal aan deze karakterbeschrijving, rietje komt hier en daar nog wel wat te kort of heeft wat teveel :LOL:

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 17:04
door *Esther
Leuk topic, zal die van mij ook eens opzoeken.
Vaak zijn het van die algemeenheden die dan bijna voor de hele rasgroep wel gelden.

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 17:07
door Hilde
Een vrolijke Brak wiens, wezenlijke functie jagen is (jagen? wat is dat?), vooral op hazen, wiens spoor hij volgt (sporen? wat is dat?). Driest (soms), erg actief (ja!!), met veel uithoudingsvermogen (ja) en vastberadenheid (ja). Waakzaam (ja), intelligent (ja) en van gelijkmatig temperament (wanneer hij zin heeft :F:).

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 17:25
door *Esther
Als huishond kenmerken ze zich door trouw en waakzaamheid. Ze zijn leergierig, attent, bereid voor de baas te werken en doen dit met veel plezier, het is een uitgesproken kindervriend. Ze hebben een pittig karakter, dat een consequent en rechtvaardige hand van de Baas nodig. Baas met een hoofdletter nog wel :wink: Behalve dat woord kindervriend kan ik alles beamen bij Luna. Omgaan met kinderen heeft ze wel degelijk moeten leren

Het verdient aanbeveling met een Corgi te gaan werken, bijvoorbeeld een cursus gedrag en gehoorzaamheid, eventueel behendigheid of fly-ball; ze hebben een hekel aan een saai bestaan. Ze willen overal bij zijn en hebben de aanleg zich ook overal mee te bemoeien. Men moet het karakter van een Corgi niet onderschatten. Kunnen pittige donders zijn maar er is meer op een gelijkmatiger karakter gefokt de laatste jaren.
Op de leeftijd van ongeveer 6 tot 14 maanden ( pubertijd ) zal de Corgi proberen de leiding van de roedel ( het gezin ) op zich te nemen. Bij een juiste en consequente aanpak, met soms stevige correcties, erkent de Corgi zijn baas verder gedurende zijn leven als de 'roedelleider'. U hebt dan een hond die iets speciaals heeft. Mensen die een Corgi bezitten of hebben bezeten, weten dat de Corgi 'iets' heeft, dat hem van andere honden onderscheidt. Ja, natuurlijk maar dat zeggen mensen met andere rassen ook. Maar duidelijkheid hebben ze echt nodig, onbetwist!
De Cardigan en de Pembroke verschillen ook in karakter enigszins van elkaar. Pembrokes zijn in het algemeen wat serieuzer en iets pittiger. Cardigans zijn wat 'kwajongensachtiger' en mogen graag de clown uithangen.Ja, klopt ook. Graag dan met oogcontact met de baas, dat is genieten voor ze. Je kunt ze dan ook sturen met je ogen en gezichtsuitdrukking, die leren ze lezen in de loop van de jaren. Maar dat doet elke slimme hond

De verschillen zijn globaal, men moet niet uit het oog verliezen, dat de beide rassen tot 1934 door elkaar werden gefokt.

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 17:36
door gonnie
Nou mijn honden voldoen prima aan de rasstandaard.

Ze zijn waaks. Rustig in huis maar dan moeten ze wel genoeg beweging krijgen, geloof wel dat ze dat krijgen want in huis slapen ze alleen maar, behalve als ze loops zijn dan wordt er op elkaar gereden.

Je moet zelf stabiel zijn anders raakt de relatie verstoord.

Sommige doen waar ze zin in hebben, zo heb ik er ook eentje Jarah heeft werkelijk overal schijt aan, die doet wat zij wilt.


Sommige Pinschers hebben hun jachtinstinct nog niet verloren en dat klopt wel want Tama van me jaagt graag als zij er niet bij is jagen de andere twee niet of er moet een haas of konijn het pad oversteken dan gaan de andere twee er ook achteraan, maar Tama gaat echt op zoek, de andere twee niet als Tama er niét bij is. In de rasstandaard staat dat ze soms uren weg kunnen blijven, uren wegblijven is meestal als mijn man erbij is want die wilt niet verder lopen en zolang je blijf wachten blijven de meiden weg, ik loop altijd gewoon door dan zijn ze in 99 van de 100 keer zo terug.

Het zijn echte territoriumverdedigers dat klopt ook precies als ik met iemand sta te praten dan moet ik gelijk met een oog de meiden in het oog houden want als er een hond bij komt willen ze die wegjagen en dat gaat niet echt zachtzinnig of ze moeten de hond kennen dan is er niks aan de hand.

En als je ze eenmaal op de bank heb toegelaten vinden ze dat de bank van hen is, dat klopt ook, al laat Nikkie zich wel wegsturen gaat wel gepaard met gegrom maar ze gaat wel, Tama denkt bekijk het maar en die blijft liggen daar ga ik dus niet de strijd mee aan, die lok ik met een brokje van de bank af.

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 17:51
door Irta
Caleb is heel erg a-typisch :wink: De duitse dog zou volgens de beschrijving terughoudend tov vreemden moeten zijn; Caleb wil het liefst naar iedereen toe, iedereen is volgns hem op de wereld om hem aandacht te geven. Gelukkig doet hij dat inmiddels niet meer, maar als hij mocht kiezen...
Verder hoort hij volgens de rasbeschrijving "een zelfverzekerde, onverschrokken, makkelijk te hanteren en leergierige begeleidings- en familiehond te zijn met een hoge prikkeldrempel en zonder enig spoor van agressiviteit" (gekopieerd vd website vd nddc). Behalve het niet agressief zijn vind ik niks uit die zin typisch bij Caleb passen :ugh:
En dan staat er nog dat ze "vriendelijk, liefdevol en aanhankelijk tegenover bezitters" zijn. Dat klopt wel, maar dit vind ik zo algemeen, dat is op vrijwel alle rassen in principe natuurlijk van toepassing. Ze zouden dit overigens ook (en vooral) naar kinderen zijn, maar dat zie ik dan weer niet zozeer, dat vind hij voornamelijk eng...

Wat ik van hem wel in andere DD's herken (maar wat in de karakterbeschrijving dus niet specifiek genoemd wordt) is zijn nieuwsgierigheid. Hij steekt het liefst overal zn neus in en MOET gewoon aan sommige dingen even snuffelen. Zijn manier van lopen herken ik ook bij rasgenoten. Je ziet het ook van ver; "hey, volgens mij loopt daar een dog", gewoon door de manier van bewegen. En natuurlijk het z'n eigen gang gaan. Caleb luisterd bv alleen als het hem zo uitkomt :mrgreen: en dat is veel andere DD's ook niet vreemd.


Van Tadej's bestaat natuurlijk geen officiele rasbeschrijving :mann: maar ze is eigenlijk helemaal zo uitgegroeid als de fokker had voorspeld. En ik herken in haar toch ook wel veel Hollandse Herder trekjes, maar dan heb ik het niet zozeer over de karakterbeschrijving in de rasstandaard (die vind ik sowieso vrij vaag, denk dat andere rassen hier ook aan kunnen voldoen nml :oeps: )

Edit: foutje verbeterd in stukje over Caleb

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 17:51
door tekkel
Van de RvBeheer:
Dashonden of teckels zijn veelzijdige jachthonden. Ze jagen boven en onder de grond en voor- en na het schot. Men zegt vaak dat een teckel eigenwijs is, maar dat is niet helemaal waar. Door hun jachtpassie/werkeigenschappen zijn ze zeer zelfstandig en dat wordt vaak verward met eigenwijsheid. Teckels kunnen zeer energiek zijn en erg volhardend. Verder kunnen ze de komiek uithangen als ze hun zin willen doordrijven, waardoor ze heel vaak de lachers op hun hand hebben. Aan de baas zijn ze trouw en aanhankelijk, de ruwharen kunnen wat meer gereserveerd zijn naar vreemden, de langharen zijn het meest zachtaardig. Men ziet duidelijk karakterverschillen tussen de diverse variëteiten, maar ze zijn bijna allemaal waaks, nieuwsgierig en moedig. De kleinere variëteiten zijn vaak wat pittiger van aard dan de standaard. Het is van groot belang dat de teckel goed wordt opgevoed, want het is een grote hond in zakformaat en geeft men hem een vinger, dan neemt hij de hele hand. Ongeacht wat men ook zegt; ook een teckel is onder appèl te krijgen. Teckels kunnen goed overweg met hun soortgenoten. Vogels en knaagdieren kunnen soms op het jachtinstinct van de hond werken, dus hier is voorzichtigheid geboden. Ze kunnen ook met kinderen in huis leven, mits de kinderen de teckel als hond behandelen en niet als speelgoed.
Dit klopt allemaal, op het onderstreepte na: ze denkt dat iedereen leuk is - tot het tegendeel is bewezen (mijn tuinmannetje :schrik: ).
Verder heeft ze niet veel jachtpassie (meer). Het is in elk geval goed in de hand te houden omdat ze zo gehoorzaam is :pffff:

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 18:03
door Ayronna
Zeer intelligent, zeer gevoelig, veelzijdig, initiatiefrijk, levendig, alert, met scherpe instincten, leert graag en gehoorzaamt goed. Deze hond moet consequent opgevoed worden. Voor zijn training is hondenkennis nodig evenals het kunnen werken op basis van wederzijds respect.
Klopt zeer zeker weten qua karakter. Hoewel het gehoorzamen echt voor een groot deel is aangeleerd ;)

Het is wel een rashond, maar van een werklijn. Op shows zou hij volgens mij qua uiterlijk niet eens een voldoende scoren. Schofthoogte klopt wel- reuen zouden 53 cm moeten zijn en dat is hij exact :)

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 18:08
door samantha!
Goed temperament, erg behendig. Buitengewoon goede neus, zacht in de mond, uitgesproken liefhebber van water. Een toegewijde, zich makkelijk aanpassende metgezel. Intelligent, levendig en gezeglijk, met een sterke wil zijn baas te behagen. Vriendelijk karakter zonder spoor van agressie of ongepaste schuwheid.

4 labjes en hoewel ze alle 4 best verschillen voldoen ze alle 4 prima aan alle punten.
De een wat duidelijker aan het een en de ander weer aan t ander maar ze voldoen allemaal prima :D

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 18:30
door nathalie71
Vlinder is een enorme lieverd en kan heel arrogant kijken.
Het is een echte Shih en de beschrijving hier onder is ook helemaal van toepassing.

Het stukje over het op schoot springen bij anderen en hun af lebberen of je dat nu leuk vind of niet :LOL: is ook echt Vlinder.
En het kan een clowntje zijn.


Mensen die de Shih Tzu beter kennen, zien allerlei dieren in zijn gedrag weerspiegeld. Hij wordt niet voor niets leeuwhond genoemd, en hij gedraagt zich in die zin ook zo onafhankelijk als een kat. Door zijn vaak verbluffende gedrag heeft hij echter ook heel wat weg van een aap, want hij zit hij vol verrassende streken.

Om echt van een Shih Tzu te genieten, wordt van de eigenaar verlangd dat hij het spel meespeelt en de vertrouweling en medeplichtige van de Shih Tzu wordt. Deze 'onderwerping' aan het karakter van de Shih Tzu mag er uiteraard niet toe leiden dat de hond in alles zijn zin krijgt. Het is echter vaak heel moeilijk om in de omgang met de Shih Tzu een juist evenwicht te vinden tussen toegeeflijkheid en een zekere discipline.

De Shih Tzu is in veel opzichten een onweerstaanbare hond. Door zijn fraaie uiterlijk lijkt hij op het eerste gezicht vol pretenties, hoogmoedig en nuffig, maar wie zijn vertrouwen weet te winnen komt tot een geheel ander oordeel. Deze hond is speels en juist heel weinig gecompliceerd, altijd uit op spel en gekke streken. Hij zal niet al te veel misbruik maken van de liefde die zijn baas voor hem voelt. Zijn kracht ligt meer verscholen in het bewust overhalen van mensen om zijn invallen te volgen en zijn kwajongensstreken te delen. Echt tegendraads gedrag is niet van hem te verwachten. Hij verlangt wel een goede voeding, een goede nachtverzorging, voldoende beweging en een overgrote hoeveelheid vertroetelingen, om zich op en top tevreden te voelen.


Hoewel hij veel warmte en genegenheid schenkt, blijft zijn karakter wat oosterse trekken vertonen. Hij weet namelijk altijd een zekere gereserveerdheid en afstand te bewaren. In grote lijnen gaat de Shih Tzu dan ook zijn eigen gang. Als het er echter op aankomt, toont hij een feilloos gevoel voor de behoefte van zijn baas. In die zin staat hij zijn altijd klaar voor de mensen met wie hij zijn leven deelt.

De liefhebbers van deze hond houden nu eenmaal van zijn onafhankelijkheid en zullen nooit een hoge graad van gehoorzaamheid van hem eisen De Shih Tzu is dus vanzelf ongehoorzaam en valt daarom op een baas die hem veel vrij laat. Hij zal zo'n baas ook wel willen behagen, desnoods door naar hem te luisteren, maar zelfs dat doet hij nooit zonder enig verzet. De Shih Tzu blijft wat dat betreft een ondoorgrondelijke oosterling. Vriendelijk en niet nadrukkelijk gegeven opdrachten worden dan ook eerder uitgevoerd dan strikte bevelen, als ze sowieso worden uitgevoerd. Wil vriendelijkheid niet helpen, dan kan zijn baas altijd nog overgaan de hond koel te behandelen.

De Shih Tzu mag dan graag mensen afstandelijk tegemoet treden, zelf kan hij slecht tegen deze benadering. Hij is dan ook wat opener en spontaner van karakter dan de Lhasa Apso en de Pekingees. Laten deze twee oosterse honden gemakkelijk hun ongenoegen blijken, de Shih Tzu is en blijft in grote trekken goed gemutst.

Een ander opvallend aspect in het gedrag van de Shih Tzu is zijn vaardigheid in de omgang met andere honden en gezelschapsdieren. De meeste exemplaren van dit ras kunnen met iedereen goed opschieten, behalve met zeer dominante partners. Zo kan hij bijvoorbeeld uitstekend met de huiskat overweg.

De Shih Tzu kan eveneens redelijk met kinderen opschieten, mits die genoeg respect voor hem opbrengen. Hij pikt het niet als zij aan zijn haren of aan zijn staart trekken, terwijl die zaken voor jonge kinderen nu juist zo'n uitdaging vormen. De Shih Tzu zal zich in dat geval terugtrekken als het kan, maar anders zal hij desnoods zijn gebit inzetten om zijn ongenoegen te uiten.

Hij gaat heel vertrouwd met zijn menselijke medebewoners om. Bijna te vertrouwd, zou je kunnen zeggen, want als hij zo'n bui heeft springt hij op hun knieën en likt hun gezicht, hoe ze ook protesteren. Zijn omgang met de mens is meer gericht op gelijkwaardigheid dan op onderdanigheid.

In de beslotenheid van de groep waarin mensen en honden samenleven, is de Shih Tzu dus een liefdevolle hond die in nauw contact met zijn baas leeft, ook al stelt hij zijn privacy zeer op prijs. Als hij daartoe de kans krijgt, duikt hij bijvoorbeeld graag bij zijn baas in bed.

Deze hond wil graag worden aangehaald en vindt het zo nu en dan heerlijk om op schoot te slapen. Op andere momenten zal hij zich echter weer terugtrekken voor zijn slaapje. Hij scharrelt ook graag door het huis en zal een eventuele tuin zeker niet versmaden, hoewel hoge begroeiing, struiken en dergelijke hem absoluut niet boeien. Omdat hij zich altijd voorbeeldig aanpast, kan hij overal mee naar toe worden genomen. Hij zal zich trouwens vreselijk vervelen als hij alleen thuis moet blijven, zonder speelkameraadjes zoals andere Shih Tzu's of katten. Hij gaat dan liever met zijn baas op pad, vooral als die een eind gaat wandelen.

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 18:44
door Leonie.
Het Markiesje is een vrolijk (JA), alert (JA), vriendelijk (JA) en intelligent (JA) hondje dat leergierig (MWAH) en dus goed opvoedbaar (JA) is.
Door het handzame formaat en het grote aanpassingsvermogen kan een Markiesje gemakkelijk overal mee naar toe genomen worden en hij vindt het dan ook heerlijk om met de “baas” op stap te gaan. (JA)

Markiesjes werken graag en zijn sportieve hondjes die urenlang kunnen wandelen (JA) en zijn zeer geschikt om diverse vormen van hondensport mee te beoefenen zoals behendigheid, flyball, breitensport, doggydancing en G&G (Het lijk er wel op!)

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 18:46
door Simone88
Kan ik mooi kopieëren van Sanner! ;)

De chihuahua
Chihuahua’s zijn actieve, levendige honden. Ze zijn moedig, soms zelfs overmoedig waardoor ze
tegen zichzelf in bescherming genomen moeten worden. Een Chihuahua is waaks en blaft vrij
snel.
Chihuahua’s zijn bovendien gevoelige honden die zich hechten aan hun eigenaar en houden van
aandacht. Ze kunnen soms eenkennig zijn. Chihuahua’s vinden het prettig om gezelschap van
soortgenoten te hebben. Voor een gezin met jonge, drukke kinderen is een Chihuahua minder
geschikt omdat kinderen soms te ruw met het kleine hondje omspringen.

- Actief en levendig, zeker maar lui is ook heerlijk!
- Moedig, overmoedig, allebei totaal niet.
- Waaks allebei redelijk waaks maar wel rembaar.
- Hechten aan één baas, niet persé, alle familieleden en vrienden zijn zeker goedgekeurd maar vooral Mila blijft wel echt op mij of mijn vriend wachten en houden alles in de gaten tot een van ons ze komt ophalen bij bijvoorbeeld mijn ouders.
- Gezelschap van soortgenoten, vooral chihuahua's zijn erg leuk maar andere honden niet zo. Tenzij ze klein en rustig zijn :).. klein beetje kieskeurig :P
- Kinderen, Mila blijft redelijk rustig bij kinderen en laat zich wel aanhalen mits kinderen weten hoe ze met (kleine) honden om moeten gaan, Duco daarentegen moet er tot nu toe nog niks van hebben.

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 21:25
door Marjoleine
Hier klopt het prima.

De stabijs zijn eigenzinnig en zelfstandig maar als het linke soep wordt komen ze even vragen wat ik eraan denk te gaan doen.
Ze gaan er ook geheel vanuit dat ik oplet waar ze zijn; zelf doen ze maar wat.
Ze kunnen niet tegen een harde aanpak, dan blokkeren ze. Jagers zijn het zeker, er is geen mol veilig.
Luisteren doen ze prima maar alleen als ze het nut ervan zien.

De wetters letten volledig op ons. Die raak je niet kwijt. Als er wat is staan ze dwars voor je.
Ze maken af waar ze aan beginnen, altijd. Zelfstandig en erg gevoelig van aard: een harde stem is de grens.
Fysiek zijn ze wel erg hard voor zichzelf. En enorm verknocht aan de baas.

Fien is een blij huppeltje, dat graag kunstjes leert en alles uit de kast haalt om leuk gevonden te worden.
Ook geheel conform de standaard dus. ;)

Re: In hoe verre "rastypisch"

Geplaatst: 26 jul 2013 21:34
door Linsey
Encyclopedie:
Zeer intelligent (ja), leergierig (ja), vrolijk (ja), opgewekt karakter (ja), speels (ja), beweeglijk (de ene al meer dan de andere), gezellig (ja). Zachtaardige aanhankelijke en gevoelige aard (zeg maar heel gevoelig en dat kan soms problemen geven). Hechten sterk aan eigenaar en diens gezin (vooral aan 1 persoon). Groot aanpassingsvermogen (vanaf 3 jaar, daarvoor toch iets minder vind ik). Laten snel stem horen bij onraad, maar niet blafgraag (klopt niet, heel blafgraag). In doorsnee vrij rustig (klopt ook niet, al verschilt dat hier veel van hond tot hond). Deelname aan hondensport aanbevelingswaardig wanneer hond en baas het graag doen (doen enorm graag iets met de baas, dus altijd een goed idee). Kunnen het uitstekend vinden met soortgenoten (veel reuen vertonen reu agressie, waaronder ook 2 van mijn honden en alledrie van mijn honden kunnen niet met zomaar elke hond, dus klopt niet helemaal). Geen problemen met andere huisdieren (klopt ook niet altijd, Dino heeft een enorme prooidrift ondanks hij opgegroeid is bij allerlei huisdieren, alles wat beweegt moet dood).

RvB
Charmant en levendig (ja), speels (ja), leergierig (ja), aanhankelijk (ja) en bijzonder verdraagzaam (niet altijd), ook met kinderen (ja) en andere huisdieren (niet altijd). Waaks, maar geen blaffer (snap niet vanwaar dit telkens komt, maar leeuwhondjes zijn net heel blafferig en niet alleen mijn honden), gereserveerd tegen onbekenden (klopt deels, in eigen huis zijn vreemden eng of worden in de hielen gehapt (Dino doet dit), maar buitenshuis, eender waar, is elke persoon leuk en worden ze graag aangehaald).