Het HondenForum

En dan zie ik onderweg naar mijn werk 2 Duitse Doggen lopen en maakt mijn hart een sprongetje
Wat blijf ik dat toch enorm leuke honden vinden...

Is het echt zo erg gesteld met de gezondheid van de gemiddelde dog?

Oftewel.. moet ik het definitief uit mijn hoofd zetten of zou het toch nog toekomst kunnen zijn?

Als je maagtorsies, hd en ook kanker niet meetelt is het een redelijk gezond ras. Ik zou best een Duitse Dog willen hebben, maar deze ziektes die behoorlijk vaak voorkomen in het ras én de korte levensduur maken dat dit ras hier helaas niet komt.

mijn eerste dog kreeg een maagtorsie toen hij 3 was en onze Elmo overleed aan een hartstilstand toen hij 7 was
onze zoon verloor 2 doggen door een torsie die waren 6 en 7 jaar en een dog van 2 met hartstilstand
Osi heeft een maag en milttorsie gehad toen ze 5 was en die overleefde ze en mijn wonderkind werd 11

in mijn hart zal het altijd mijn ras blijven
maar vanwege de altijd aanwezige angst voor een torsie komt er hier geen dog meer

Eigenlijk zeggen jullie reacties al genoeg...

Hoe geweldig ik ze ook vind, gezondheid staat toch echt op nummer 1..
Ik weet dat iedere hond iets kan krijgen, maar met deze risico's zou ik overbezorgd worden ben ik bang

Misschien raar om over na te denken, maar heeft dit ras dan nog wel een toekomst met al deze problemen?

Ik blijf het ook een geweldig ras vinden, maar hun gezondheid is inderdaad een ding.
Kennissen van mij hebben er vele door de jaren heen gehad en het is ook een beetje geluk hebben.
Zij hebben tot hun laatste op dat gebied wel redelijk geluk gehad met weinig problemen.
De laatste kampte echter met kanker en rugproblemen

Crista schreef:
Misschien raar om over na te denken, maar heeft dit ras dan nog wel een toekomst met al deze problemen?

Ik verbaas me er bij wel meer rassen over dat ze nog steeds bestaan.... Maar ik denk dat zolang er liefhebbers voor zijn om dit in stand te houden, zal ermee gefokt worden. Al zie ik het niet zo snel gebeuren dat de Duitse Dog over 50 jaar een gezond ras is.

Paisley schreef:

Crista schreef:
Misschien raar om over na te denken, maar heeft dit ras dan nog wel een toekomst met al deze problemen?

Ik verbaas me er bij wel meer rassen over dat ze nog steeds bestaan.... Maar ik denk dat zolang er liefhebbers voor zijn om dit in stand te houden, zal ermee gefokt worden. Al zie ik het niet zo snel gebeuren dat de Duitse Dog over 50 jaar een gezond ras is.

nee, maar als er niet ingegrepen wordt, welk ras dan nog wel?

Crista schreef:Eigenlijk zeggen jullie reacties al genoeg...

Hoe geweldig ik ze ook vind, gezondheid staat toch echt op nummer 1..
Ik weet dat iedere hond iets kan krijgen, maar met deze risico's zou ik overbezorgd worden ben ik bang

Misschien raar om over na te denken, maar heeft dit ras dan nog wel een toekomst met al deze problemen?

Die overbezorgdheid heb ik vanaf 1992 gehad als ze b.v. 's morgens met uitlaten niet poepten liep ik al op mijn tenen
waren ze eens wat onrustig zat mijn hart al in mijn keel
En natuurlijk kan elke hond wat krijgen maar last van overdreven bezorgd zijn heb ik met de spikkels niet
Er zijn gelukkig ook wel doggen die in goede gezondheid oud worden maar mijn eigen ervaring is dat ik die op één hand kan tellen

Misschien een kruising een optie?

Troy01 schreef:Misschien een kruising een optie?

Zou kunnen, maar dan wordt het een kruising uit het asiel die we een warm mandje gunnen

Maagtorsies, HD en kanker komen bij hel veel rassen voor. Dat is niet specifiek Dog-gerelateerd.

Wel moet je op je hoede zijn voor maagtorsies. HD komt tegenwoordig zowat bij een kwart van alle hondenrassen voor. Elke grote hond maakt kans op HD en maagtorsies (denk bijvoorbeeld aan Dobermann, Duitse Herder).

Ik zeg juist: als het je droom is om ooit een Duitse Dog te hebben, GA ERVOOR!
Waarom zou je de kans op een negatieve ervaring willen afwegen tegenover het positieve? Straks loop je je droom mis en denk je over 20 jaar "Had ik het maar gedaan" who knows..

Er zitten vaak zat doggen in een opvang die ook op zoek zijn naar een goed huisje. Zodoende hoef je je ook geen zorgen te maken over HD.

Waarom hoe je bij een hond uit een opvang je geen zorgen te maken over HD?

Virii_BB schreef:Maagtorsies, HD en kanker komen bij hel veel rassen voor. Dat is niet specifiek Dog-gerelateerd.

Wel moet je op je hoede zijn voor maagtorsies. HD komt tegenwoordig zowat bij een kwart van alle hondenrassen voor. Elke grote hond maakt kans op HD en maagtorsies (denk bijvoorbeeld aan Dobermann, Duitse Herder).

Ik zeg juist: als het je droom is om ooit een Duitse Dog te hebben, GA ERVOOR!
Waarom zou je de kans op een negatieve ervaring willen afwegen tegenover het positieve? Straks loop je je droom mis en denk je over 20 jaar "Had ik het maar gedaan" who knows..

Er zitten vaak zat doggen in een opvang die ook op zoek zijn naar een goed huisje. Zodoende hoef je je ook geen zorgen te maken over HD.

Waarom zou je in godesnaam een hond willen waarbij je ALTIJD op je hoede moet zijn voor torsies, hartproblemen, hd, kanker enz.?
Natuurlijk komen er bij alle rassen wel ziektes voor, maar je hebt duidelijk nog nooit een hond gehad met een maagtorsie. Dat wil je echt nooit meemaken. Ik hoef ook geen Newfoundlander meer na onze huidige hond, gewoon omdat de kans op bepaalde gezondheidsproblemen te groot is. En dan heb ik het niet over simpele problemen die te verhelpen zijn, maar over ernstige erfelijke kwalen. En dat niet één keer, maar bij meerdere Newfoundlanders.
Dus ga ervoor klinkt erg naïef. Een Duitse Dog zou ik ook best willen hebben, het zijn schitterende honden, maar vanwege de gezondheidsproblemen komt er geen dog hier in huize Muk.

Paisley schreef:Waarom hoe je bij een hond uit een opvang je geen zorgen te maken over HD?

Oja, dat is ook weer zo'n vreselijk misverstand, dat kruisingen uit het asiel (want daar doelt ze vast op) per definitie gezonder zijn dan rashonden.

Muk schreef:

Virii_BB schreef:Maagtorsies, HD en kanker komen bij hel veel rassen voor. Dat is niet specifiek Dog-gerelateerd.

Wel moet je op je hoede zijn voor maagtorsies. HD komt tegenwoordig zowat bij een kwart van alle hondenrassen voor. Elke grote hond maakt kans op HD en maagtorsies (denk bijvoorbeeld aan Dobermann, Duitse Herder).

Ik zeg juist: als het je droom is om ooit een Duitse Dog te hebben, GA ERVOOR!
Waarom zou je de kans op een negatieve ervaring willen afwegen tegenover het positieve? Straks loop je je droom mis en denk je over 20 jaar "Had ik het maar gedaan" who knows..

Er zitten vaak zat doggen in een opvang die ook op zoek zijn naar een goed huisje. Zodoende hoef je je ook geen zorgen te maken over HD.

Waarom zou je in godesnaam een hond willen waarbij je ALTIJD op je hoede moet zijn voor torsies, hartproblemen, hd, kanker enz.?
Natuurlijk komen er bij alle rassen wel ziektes voor, maar je hebt duidelijk nog nooit een hond gehad met een maagtorsie. Dat wil je echt nooit meemaken. Ik hoef ook geen Newfoundlander meer na onze huidige hond, gewoon omdat de kans op bepaalde gezondheidsproblemen te groot is. En dan heb ik het niet over simpele problemen die te verhelpen zijn, maar over ernstige erfelijke kwalen. En dat niet één keer, maar bij meerdere Newfoundlanders.
Dus ga ervoor klinkt erg naïef.

Helemaal mee eens. Hier komt er na Caleb ook nooit meer zo'n ongezond ras. Gelukkig heeft Caleb tot op heden weinig gezondheidsklachten (voor een dog), maar als ik het vergelijk met Tadej.... Als hij een paar keer heen en weer rent hou ik mijn hart al vast, want ik weet alweer dat nadien z'n hart bijna uit z'n lijf bonkt. Bij Tadej heb ik me over zulke dingen nooit zorgen gemaakt, maar wat Caleb betreft ben ik altijd bang voor die hartaanval Ik ken veel te veel mensen die een dog op (hele) jonge leeftijd zijn verloren omdat die plotseling in elkaar zakte door een h.a. Of die idd een torsie kregen, of kanker, of.... Daarbij komen de gewrichtproblemen nog. De doggen die ik ken/gekend heb krijgen/kregen bijna allemaal zeer regelmatig of chronisch pijnstilling wegens gewrichtsklachten. Daar heeft ook Caleb af en toe last van als we wat te veel gedaan hebben met hem (lees, wat langer gewandeld dan normaal of te wild gespeeld ) maar gelukkig gaat het nu met gedoseerde beweging en glucosamine hier goed. Hij wordt zondag 6, en ondanks zijn relatief goede gezondheid begint het nu echt een oude man te worden met bijbehorende kwaaltjes. En het lijkt (en is, in feite ) nog maar zo kort geleden dat ik hem als pup kreeg...
Dus puur obv de gezondheid zou ik het niemand aanraden.

Ach ja dan hebben wij mazzel in de 15 jaar dat wij fokken nog niet een verloren aan een maagtorsie wel drie aan kanker
waarvan twee niet uit onze fok.
Wel is het bekend dat er een hoop ellende zit in bepaalde bloedlijnen daarom ben ik ook erg zuinig op onze bloedlijnen en erg selectief met welke reu(of deze uit langlevende bloedlijnen komt)we gebruiken.
Hier worden de dogjes zo´n 10 jaar plus.
Maar in elk ras komt kanker voor en bij meerder rassen komt een maagtorsie voor.
De liefde die ik heb voor Duitse Doggen is groot het zijn zulke lieve, lieve zachtaardige trouwe honden ik wil nooit anders.

Jeetje, als je iets van een positieve manier benaderd wordt je reactie volledig onderuit gehaald met neerbuigende opmerkingen..

Het enige wat ik probeerde te zeggen is dat er aan elke rashond voor- en nadelen hangen. Het ene ras heeft er meer als het ander. De persoon die dit topic startte was daar al van op de hoogte, anders zou ze niet navragen wat onze mening erover is.

Een hond uit een opvang (en ik bedoel GEEN kruising!) is 9 van de 10 keer volwassen, hiermee zou in principe een afwijking als HD al geconstateerd moeten zijn.

Denk dat je (net als met ieder ander ras) geluk moet hebben.. Ons meisje is 11 jaar geworden en is twee keer in haar leven flink beroerd geweest: 1x baarmoederontsteking en 1x virale maag- en darminfectie. Verder is ze tot de laatste dag toe speels en actief geweest. Zo gauw ik over de klap van het verlies van Nessa heen ben, komt er hier toch weer een dog. Voor mij en mijn gezinnetje blijft het het ideale ras.

Het is ook een schitterend ras. Een DD zou hier zelfs uitstekend passen. Maar ik heb weinig zin om van geluk afhankelijk te zijn. Natuurlijk weet je het nooit bij levende wezens, maar ik wil wel meer kans hebben op een gezonde hond, geluk is te weinig.

Muk schreef:Als je maagtorsies, hd en ook kanker niet meetelt is het een redelijk gezond ras. Ik zou best een Duitse Dog willen hebben, maar deze ziektes die behoorlijk vaak voorkomen in het ras én de korte levensduur maken dat dit ras hier helaas niet komt.

HD is, gelukkig, geen heel groot probleem meer bij de duitse dog. De top 3 van doodsoorzaken bij de duitse dog zijn: hartproblemen, maagtorsies en kanker.

Yana en Ilan zijn dog nummer zes en zeven voor mij. Van de vijf doggen die ik gehad heb, zijn er twee 9,5 jaar geworden (Lana en Levi) en is Bono 8,5 jaar geworden. Freek is op drie weken na 7 jaar geworden en Max helaas maar 20 maanden.
Lana heeft twee maagtorsies gehad, maar beiden overleefd.

Crista schreef:Misschien raar om over na te denken, maar heeft dit ras dan nog wel een toekomst met al deze problemen?

Ik denk dat het nu een beetje te zwaar wordt gemaakt? Natuurlijk heeft het ras gezondheidsproblemen, maar welk ras heeft dat tegenwoordig niet meer? De duitse dog is niet ongezonder dan welke andere dog-achtige dan ook.

belfi schreef:De liefde die ik heb voor Duitse Doggen is groot het zijn zulke lieve, lieve zachtaardige trouwe honden ik wil nooit anders.

Datzelfde geldt voor mij. Het is ook een kwestie van geluk hebben, maar ik denk zeker ook van het goed uitzoeken van de fokker/lijnen waar je een dog vandaan haalt.

Scooby schreef:

Crista schreef:Misschien raar om over na te denken, maar heeft dit ras dan nog wel een toekomst met al deze problemen?

Ik denk dat het nu een beetje te zwaar wordt gemaakt? Natuurlijk heeft het ras gezondheidsproblemen, maar welk ras heeft dat tegenwoordig niet meer? De duitse dog is niet ongezonder dan welke andere dog-achtige dan ook.

Dat vind ik wel een optimistische weergave van de werkelijkheid. Hoe oud wordt een DD tegenwoordig? Als ze de 7 halen zijn ze al stokoud, dat kun je van de gemiddelde dog niet zeggen. Die worden ouder. Maagtorsies komen bij alle dogachtigen voor, maar hartproblemen niet. En die komen weer wel bij de DD voor. En dan heb ik het nog niet eens over kanker of HD/ED, al komen die twee ook bij alle dogachtigen voor.

Muk schreef:

Scooby schreef:

Crista schreef:Misschien raar om over na te denken, maar heeft dit ras dan nog wel een toekomst met al deze problemen?

Ik denk dat het nu een beetje te zwaar wordt gemaakt? Natuurlijk heeft het ras gezondheidsproblemen, maar welk ras heeft dat tegenwoordig niet meer? De duitse dog is niet ongezonder dan welke andere dog-achtige dan ook.

Dat vind ik wel een optimistische weergave van de werkelijkheid. Hoe oud wordt een DD tegenwoordig? Als ze de 7 halen zijn ze al stokoud, dat kun je van de gemiddelde dog niet zeggen. Die worden ouder. Maagtorsies komen bij alle dogachtigen voor, maar hartproblemen niet. En die komen weer wel bij de DD voor. En dan heb ik het nog niet eens over kanker of HD/ED, al komen die twee ook bij alle dogachtigen voor.

Zeven jaar is de gemiddelde levensverwachting van een dog. Stokoud zijn doggen pas als ze tien jaar zijn geweest.
Lana en Levi, die beiden 9,5 jaar zijn geworden, liepen tot een maand voor hun overlijden met gemak wandelingen van 5-8 kilometer mee en speelden gewoon nog met alles en iedereen. Bono had twee versleten knieen en was daardoor iets minder mobiel, maar rende met zijn 8,5 jaar ook nog gewoon achter vliegers aan op het strand.
Er zijn steeds meer fokkers die de fokdieren op het hart laten echoeen. Dus, wat ik al eerder schreef; het is ook een kwestie van kritsisch je fokker uitzoeken (maar dat is ook niet anders dan bij welk ander ras dan ook).
Wat ik ook al schreef, is dat HD en ED niet tot de grote problemen meer hoort bij de duitse dog. Het komt natuurlijk nog wel eens voor, maar totaal niet vergelijkbaar met andere dog-achtigen, labradors, Berner Sennenhonden, herders, enz.

Ik loop sinds 1996 actief mee in de doggenwereld, dus ik denk dat ik een redelijk realistische weergave van de werkelijkheid kan geven.

Scooby schreef:Lana heeft twee maagtorsies gehad, maar beiden overleefd.

Is de maag dan niet vast gezet na de eerste torsie?
Ik hoor trouwens steeds vaker dat fokkers de maag preventief laten vast zetten. Bij de DD heb ik dit nog niet gehoord, maar wel bij o.a. de bloedhonden.

Nanna schreef:

Ody schreef: Ik hoor trouwens steeds vaker dat fokkers de maag preventief laten vast zetten. Bij de DD heb ik dit nog niet gehoord, maar wel bij o.a. de bloedhonden.

Als je nou eens rustig gaat zitten en er eens een tijdje over nadenkt. Dan is het toch eigenlijk van de zotte dat er rassen gefokt worden waarbij preventief geopereerd moet worden?

daar kan ik gewoon voor blijven staan om dat te concluderen

Ik vind een gemiddelde levensverwachting van 7 jaar veel te weinig, het ras wat ik bezit heeft een levensverwachting van gemiddeld 13 jaar, en zijn ze stokoud bij 15/16 jaar.
Maar ook bij ons ras komen gezondheids problemen voor. HD is de meest voorkomende, daarnaast is er 1 bloedlijn waar DCM in zit, met deze lijn wordt in de verenigingen ook niet meer gefokt.
(Elk jaar een verplichte hartecho is ingesteld door de RV.)
Vroeger hadden we een probleem met epilepsie, maar door ook deze lijn niet meer te gebruiken zijn er de laatste 10 jaar geen gevallen van epilepsie meer geweest. Helaas komt de maagtorsie ook voor, gelukkig heel zelden, maar toch.

Nanna schreef:

Ody schreef: Ik hoor trouwens steeds vaker dat fokkers de maag preventief laten vast zetten. Bij de DD heb ik dit nog niet gehoord, maar wel bij o.a. de bloedhonden.

Als je nou eens rustig gaat zitten en er eens een tijdje over nadenkt. Dan is het toch eigenlijk van de zotte dat er rassen gefokt worden waarbij preventief geopereerd moet worden?

Ik zeg toch ook nergens dat het mijn keuze zou zijn, alleen dat ik hoor dat het gedaan wordt.

Ik vind er overigens niks mee om de maag preventief vast te zetten als de hond toch al 'open' ligt vanwege een maagtorsie. De hond van mijn ouders (Braque d'Auvergne) heeft ook een torsie gehad. De maag werd toen in dezelfde operatie meteen vast gezet aan de ribwand.

Ody schreef:

Scooby schreef:Lana heeft twee maagtorsies gehad, maar beiden overleefd.

Is de maag dan niet vast gezet na de eerste torsie?
Ik hoor trouwens steeds vaker dat fokkers de maag preventief laten vast zetten. Bij de DD heb ik dit nog niet gehoord, maar wel bij o.a. de bloedhonden.

Jawel, maar het vastzetten van de maag geeft absoluut geen zekerheid dat de maag niet meer kan kantelen. Dat is iets wat mensen vaak denken. Het verkleint de kans op een maagtorsie wel, maar het kan nog altijd gebeuren.
Bij doggen hoor je ook regelmatig dat mensen (meer de niet-fokkers overigens) de maag van de hond preventieg vast laten zetten.

Nanna schreef:

Ody schreef: Ik hoor trouwens steeds vaker dat fokkers de maag preventief laten vast zetten. Bij de DD heb ik dit nog niet gehoord, maar wel bij o.a. de bloedhonden.

Als je nou eens rustig gaat zitten en er eens een tijdje over nadenkt. Dan is het toch eigenlijk van de zotte dat er rassen gefokt worden waarbij preventief geopereerd moet worden?

Wie zegt dat dat moet? Ik heb nog nooit een maag van één van mijn doggen preventief vast laten zetten en zal dat ook niet laten doen.