Het HondenForum

Mijn vriendin en ik hebben een huis gekocht en gaan (zoals reeds aangeven in het voorstel topic ) samenwonen per 1 november.
In de eerste weken van januari, als alle druktes van sinterklaas en kerst weg is, willen wij een hondje aanschaffen. Dit zal dan (op vele aandringen van mij) het liefst een Engelse bull puppy zijn. Ik heb ontzettend veel research gedaan op internet en heb binnenkort nog enkele afspraken met mensen die een hondje als deze hebben.



Het ras spreekt mij enorm aan omdat ze gewoon tof eruit zien en echt als 'sulletjes' over komen.

Ik vraag me alleen een aantal dingen af en deze vragen zal ik hier stellen, hopelijk kan iemand mij een antwoord geven.

- Is het noodzakelijk/slim om een pup te kopen van een erkend fokker? Wat is het voor- en nadeel hiervan? De prijzen zijn namelijk niet misselijk en liggen soms wel 800/900 euro hoger.
- Is de hond na een jaar dusdanig geïntegreerd dat er eventueel een 2e puppy (ander ras) bij kan? Of is de kans groot dat dit mis kan gaan en dat beide honden niets van elkaar moeten hebben.
- Is het raadzaam om een bull 's nachts of als je afwezig bent (vooral in de beginfase) zoveel mogelijk in een bench te doen of zoveel mogelijk vrij te laten lopen binnenshuis?

Alvast bedankt.

Ik zou de Engelse bull vooral links laten liggen gezien de zeer slechte gezondheid...

doe jezelf en je portemonnee een heel groot plezier en blijf weg bij een engelse bull

Ik kan het alleen maar heel erg eens zijn met mijn voorgangers.
Het zijn leuke honden die meestal echter niet heel oud worden omdat het medisch gezien wrakken zijn en de honden zelf daar veel narigheid van ondervinden.

Wat trekt je aan bij een engelse bull ? Het is al genoemd maar heb je enig idee hoe ongezond dit ras is ?
Het is geen kwestie van pech als je een ongezonde hond treft, het is puur geluk (als in de Staatsloterij) als je een echt gezonde hond treft van dit ras.

M@scha schreef:doe jezelf en je portemonnee een heel groot plezier en blijf weg bij een engelse bull

Nou idd. Buren van me hebben in twee jaar tijd 2 engelse bullen gehad.
Met de nadruk op gehád. Allebei dood dus. De ene is nog geen 8 maanden geworden, de andere iets meer dan een jaar. En een ellende dat ze ermee hebben gehad... onvoorstelbaar. De stumpers hebben een afschuwelijk leven gehad en de eigenaren waren vele duizenden euro's lichter.
En o ja, de ene kwam van een broodfokker en de ander kwam van een erkende fokker. Dus dat maakte ook al geen verschil.

Overigens, bij mij in de buurt loopt ook een kruising ambull x engelse bull rond. Een hartstikke leuke hond met een normale snuit die rustig een uur loopt te dollen met mijn Bonnie. Hij lijkt overigens op een engelse bull alleen met een fatsoenlijke neus en minder breed gebouwd.
Dus misschien is zoiets wat. Een hond die er ook als een hond uitziet en als een normale hond kan lopen en rennen.

Ik ben een liefhebber van honden met een platte snuit maar ik kan mij alleen maar bij bovenstaande adviezen aansluiten. Voor mij ook geen platsnuiten meer.

Over dat samengaan met een andere hond: mensen hier in de omgeving hadden 2 EB's die 4 jaar lang goed door één deur konden totdat het ineens mis ging.
Waren dan wel 2 teven, maar goed. 4 Jaar lang ging het goed en ineens sloeg de vlam in de pan en die doofde niet meer waardoor er een is herplaatst.
Als je reu en teef neemt is de kans veel groter dat het goed blijft gaan denk ik.

ondanks hun voorkomen en slechte gezondheid zijn het vaak wel scherpe rakkers inderdaad.

M@scha schreef:ondanks hun voorkomen en slechte gezondheid zijn het vaak wel scherpe rakkers inderdaad.

Nou inderdaad. Hier in de buurt loopt ook een wat agressieve bull rond, het scheelt dan weer dat het hondje haast geen adem krijgt zodat hij mijn honden niet bijhoud. En zijn bek is te plat om te kunnen bijten.

Hier een antwoord van een ervaringsdeskundige: Ik heb er hier twee, ze zijn net 9 jaar oud geworden. Gezond, fit, vrolijk, niks aan de hand bullen.
MAAR : ik begin er niet meer aan als deze er niet meer zijn. Want ik zou eerlijk waar geen enkele goede fokker in Nederland weten.

Ze zijn fantastisch, ik ben zo aan het ras verknocht. Maar de kans dat je een kneusje treft is zo groot.
Dan zit je met een blije hond die door dat kutlijf niks kan.
Ik raad het je dus af.
En daarbij : onderschat het karakter van een bull niet. Je kan ontzettend met en om ze lachen, maar het zijn geen watjes hoor.

Niet doen

Ik ben het helemaal met mijn voorgangers eens. Een hond met zo'n groot gezondheidsrisico moet je niet willen. Dat vind ik heel eerlijk gezegd egoïstisch Je hebt om je eigen plezier dan een hond die zich nooit lekker in zijn/haar lichaam gaat voelen.


Nu val ik helemaal niet op dit type honden. Maar wat zou nu een gezond(er) alternatief zijn als je wel op bullen valt? En dan niet een kruising bull of een old english bulldog maar echt een ander (erkend) ras.

pioenroos schreef:Ik ben het helemaal met mijn voorgangers eens. Een hond met zo'n groot gezondheidsrisico moet je niet willen. Dat vind ik heel eerlijk gezegd egoïstisch Je hebt om je eigen plezier dan een hond die zich nooit lekker in zijn/haar lichaam gaat voelen.


Nu val ik helemaal niet op dit type honden. Maar wat zou nu een gezond(er) alternatief zijn als je wel op bullen valt? En dan niet een kruising bull of een old english bulldog maar echt een ander (erkend) ras.

Ja, zoek maar eens een alternatief voor een engelse bull. Is er niet .

Ik heb ooit op een engelse bulldog gepast. Mijn vriend dacht dat hij een jaar of 8 moest zijn, door zijn voorkomen, echter was het dier 8 maanden. Het dier wilde een heleboel maar kon door zijn bouw dus echt niks. Het arme dier zat gevangen in zijn eigen lijf.

En het knorren is echt alles behalve leuk, het is zielig. Het leven is voor deze dieren eigenlijk alleen maar overleven met een heel erg rottig lichaam.

Bedankt voor de antwoorden. Ik begrijp dat veel mensen het afraden, maar ik wil dit al 10 jaar en heb altijd uit moeten stellen omdat ik én thuis woonde én daarna in een appartementje waar geen huisdieren mochten. Dus ik heb erg naar het moment toegeleefd. Mijn ouders hadden eerder altijd een west highland terrier, ik vind het leuke honden maar had er niks mee verder.. Mij te actief en druk. Bulldogs heb ik altijd al wat mee gehad.

Het is/was trouwens de bedoeling dat er een 2e hond bijkomt wat een Berner sennen zal zijn. (dat type wil mijn vriendin heel graag)

Gollum schreef:

M@scha schreef:ondanks hun voorkomen en slechte gezondheid zijn het vaak wel scherpe rakkers inderdaad.

Nou inderdaad. Hier in de buurt loopt ook een wat agressieve bull rond, het scheelt dan weer dat het hondje haast geen adem krijgt zodat hij mijn honden niet bijhoud. En zijn bek is te plat om te kunnen bijten.

Ik ken 2 soorten engelse bullen, of juist hele lieve vriendelijke of hele narrige honden. Ooit eens een Engelse Bulldog in de kennel gehad, daar stapte ik mooi niet de kennel in. Bij een grommende Rottweiler, Tosa Inu of een Kangal heb ik geen problemen, maar die Engelse Bulldog.....

Buiten de gezondheid om, ik vrees dat je heel veel geld kwijt bent, de aanschafprijs is al veel maar het onderhoud qua medische kosten zijn ook gigantisch hoog

bono87 schreef:Bedankt voor de antwoorden. Ik begrijp dat veel mensen het afraden, maar ik wil dit al 10 jaar en heb altijd uit moeten stellen omdat ik én thuis woonde én daarna in een appartementje waar geen huisdieren mochten. Dus ik heb erg naar het moment toegeleefd. Mijn ouders hadden eerder altijd een west highland terrier, ik vind het leuke honden maar had er niks mee verder.. Mij te actief en druk. Bulldogs heb ik altijd al wat mee gehad.

Het is/was trouwens de bedoeling dat er een 2e hond bijkomt wat een Berner sennen zal zijn. (dat type wil mijn vriendin heel graag)

Ipv aan je zelf te denken kun je mss ook aan het arme beest denken... Zijn niet voor niets zo rustig... Hun lichaam werkt niet mee

Als je het heel, heel graag wil, dan is er geen lullen meer aan.
Ik snap het volkomen...

ga maar eens een dag in de dierenkliniek in Sleeuwijk zitten , daar komen ze aan de lopende band binnen, niet goed kunnen ademen. problemen met ogen. staart.. gewrichten etc etc.Echt triest.
Iemand vroeg gisteren of er een mocht komen logeren , uitlaten hoefde niet want dan kreeg hij het benauwd.
en jaren terug liep er hier een in het dorp, die vermoordde bijna mijn teckel, dat was een hele pittige hond.

Ik zou echt drie keer heel goed nadenken of je je droom van je hond niet los moet gaan laten en een ander ras kiezen.

ga eerste echt even sparen want als de spaarpot leeg is voor de bull heb je dat minimaal nog een keer nodig voor de berner

Ik heb jaren 2 eb's gehad en sinds februari heb ik alleen mijn reu, Simba, nog. Bella is bijna 11 geworden en Simba is nu 9 jaar.

Er is op dit moment veel te doen in Bullenland. Weet niet of je ook de site van de bulldog club nederland bezocht hebt?
Of het verstandig is om een bull met stamboom te nemen; ja. De kans op een gezondere bull is groter. 100% gezondheidsgarantie krijg je bij geen enkel ras. Geeft een fokker dit wel, dan zou ik hard weglopen.

Over het algemeen kunnen ze goed met andere rassen overweg maar bedenk vooraf goed wat je wilt. Bullen kunnen heel lomp zijn, dus of een combi met bijv een pinchertje of chi een goed idee is? Zelfde voor de combi met bijv een jachthond. Daar kan je uren mee lopen. Nu kan een bull veel, maar na 1 a 2 uur is de koek wel op.

Bench verstandig? Tja, dat heeft niet zo veel met het ras te maken natuurlijk, maar hoe jij op wilt voeden. Simba was een sloper, dus ik was blij met de bench. Overigens had ik wel de allergrootste maat. Bullen liggen, als ze op de buik liggen, met de voor en achterpoten gestrekt naar voor/ achteren. Dat kon hij alleen in de aller grootste maat bench.
Bella was een herplaatser en bijna 4 toen ze bij mij kwam. Zij sloopte helemaal niet, en simba was dat toen ook al beetje ontgroeid. Als we weg moesten, zaten ze samen in hun eigen kamer.

Vind het goed om te lezen dat je ook nog op bezoek gaat bij andere eigenaren. De meeste mensen denken vaak dat ze heel rustig zijn, niks kunnen en vooral lui zijn. Vergis je hier niet in. Eigenwijs zijn ze wel daar moet je tegen kunnen. Een lange adem is een vereiste. Ga ook zeker een cursus doen. Ze kunnen mischien heel dom kijken, maar dat zijn ze niet. Ik heb met Simba 3 cursussen gedaan en we hebben echt de grootste lol gehad. hij is inmiddels 9 en wel wat rustiger geworden, maar dagelijks maken we, naast wat kleinere rondjes, nog een grote wandeling, gaan we regelmatig naar het bos/strand en spelen we de nodige spelletjes. Doe ik dat niet dan wordt hij stronvervelend.

ik begrijp dat je hun gezondheid vergelijkbaar vindt met elk willekeurig ander ras Tanja Simba&Bella?

is dat niet een beetje veels te rooskleurig?

Zie bovengenoemde reacties waarom een goed gefokt met stamboom zo belangrijk is bij de bull!! Goed gefokt is het een gezonde hond die gerust flinke stukken kan wandelen zonder problemen. De luchtpijp is generaties goed, geen vernauwingen, ruime neusgaten, goed beenstelsel en is via de normale manier geboren.
Onder de fokkers zijn helaas ook veel fuckers, neem een ebcn aangesloten fokker en vraag naar dit soort zaken, let er ook op dat de pups bij moeder blijven tot zeker de 8ste week. Dan heb je een bull voor een jaar of 12. Verkijk je echter niet, sullig zijn ze niet en zeer slim!
Mijn bull riep ik vragend en mijn cocker gebiedend, ze draaide zich gerust om tot ik alsjeblieft zei:)

Oja, ben 12 jaar eigenaar van een bullenforum geweest en met het overlijden van onze bull heb ik het gestopt.

Ik vind een Engelse Bulldog willen net iets als zwanger zijn en hopen op een kindje met down/epilepsie/wat dan ook voor aandoening.

Je hebt de keus, dus kies voor een gezond ras.

bono87 schreef:Bedankt voor de antwoorden. Ik begrijp dat veel mensen het afraden, maar ik wil dit al 10 jaar en heb altijd uit moeten stellen omdat ik én thuis woonde én daarna in een appartementje waar geen huisdieren mochten. Dus ik heb erg naar het moment toegeleefd. Mijn ouders hadden eerder altijd een west highland terrier, ik vind het leuke honden maar had er niks mee verder.. Mij te actief en druk. Bulldogs heb ik altijd al wat mee gehad.

Het is/was trouwens de bedoeling dat er een 2e hond bijkomt wat een Berner sennen zal zijn. (dat type wil mijn vriendin heel graag)

Ik zou er toch nog eens goed over nadenken.
Als je alles bij elkaar optelt, en dat vermenigvuldigd met de aanname dat je een hond een zo leuk mogelijk leven gunt, is 'Ik wil het heel graag' niet zo'n heel sterk argument
De wereld is vergeven van leuke honden. Waarom nou bijna vrágen om problemen, met je eerste eigen hond nota bene

De exemplaren die ik ken/heb gekend zijn treurige schepsels, die best graag ergens hun tandjes in willen zetten. Hun manier van voortbewegen en hun gezichtsuitdrukking is misschien sullig. Maar ook ik ben voorzichtig als ik bij een Engelse Bull de kennel in stap. Je kijkt dan vertederend naar zo'n koddig beest en dan hangt het in je schoen. En niet voor de leuk. Ik vind dit ras een combinatie van een ontzettend onderschat karakter en een vreselijk triest lijf.

M@scha schreef:ga eerste echt even sparen want als de spaarpot leeg is voor de bull heb je dat minimaal nog een keer nodig voor de berner

inderdaad

Ik zou overigens sowieso voor een heel goede erkende fokker gaan en daar dan maar wat meer geld voor neerleggen en ik zou niet na een jaar al een volgend pupje erbij zetten. Ik zou zeker 2 jaar wachten. Met een jaar is een hond eigenlijk nog helemaal niet volwassen en stabiel.