Het HondenForum

Waarschuwingen tegen het geven botten aan honden.

Lees alsjeblieft onderstaande info als je wel eens (overweegt) om je hond "een bot van de slager te geven".

Omdat ik merk dat veel mensen een bot aan hun hond geven, niet wetende dat dit gevaarlijk kan zijn, wil ik onderstaande waarschuwing rond laten gaan.

Het geven van botten aan de hond kan heel leuk en nuttig voor de hond zijn maar er zijn een paar algemene zaken waar je je aan moet houden. Dit geldt zeker als je maar af en toe een bot geeft.

Blijf er altijd bij. Geef dus nooit een bot in de bench als je zelf weggaat. Stel dat het misgaat, moet je in kunnen grijpen natuurlijk.

Geef alle botten altijd rauw. Nooit gekookt of anderszins “bereid/gegaard”. Geef geen restjes van barbecue-vlees of vlees-bij-de-maaltijd. Door het bereiden /garen verandert de structuur van botten waardoor die te hard worden, gaan splinteren en schade kunnen toebrengen.

Algemeen geldt dat als je het bot zelf niet doormidden krijgt als je het met een goede (tuin-)
snoeischaar probeert, dit bot te hard is om te voeren. Dit is een praktijktest die ik iedereen aanraad.

Gerookte grote botten (al dan niet voorverpakt), die je bij dierenwinkels en op shows en dergelijke kunt kopen, kunnen gevaarlijk zijn. Ze zijn te hard en kunnen schade aan gebit en ingewanden veroorzaken. Ook kunnen ze leiden tot verstopping met een noodzakelijk operatie tot gevolg. Meestal zijn ze ook veel te zout. Geef dit soort botten dus liever niet. Zie hier voor een foto:

Botten (inclusief mergpijpjes) die je soms bij een slager krijgt. als je vraagt om “een bot voor de hond” zijn in 99% van de gevallen zeer ongeschikt en gevaarlijk. Ze zijn te hard en kunnen schade aan gebit en ingewanden veroorzaken. Ook deze botten kunnen gemakkelijk tot verstopping leiden; geef die dus niet.

Bovendien kan een mergpijpje om de onderkaak vast komen te zitten waardoor de hond vaak onder narcose moet om het te verwijderen. Hier vind je een (mogelijk schokkende) foto: http://admicare.home.xs4all.nl/praktijk ... gpijp.html

Ondanks de goede bedoelingen van slagers gaat het vaak mis. Geef je slager aub deze info zodat hij ook leert wat wel en niet kan.

Geef geen varkensbotten. Er kan een ziekte in varkens voorkomen waar de hond met zekerheid aan sterft.

Geef geen botjes die zo klein zijn dat de hond ze onbedoeld in zijn geheel kan inslikken; hij kan erin stikken als het fout gaat; dit kan het geval zijn bij bijvoorbeeld staarten van dieren.

Honden (en hun maag/darm-stelsel) moeten wennen aan het eten van botten. Pas dus op met het geven van botten aan honden die geen rauw vlees/bot gewend zijn. Begin met kleine, makkelijk te eten en te verteren botten, zoals kipnekjes en karkassen van klein -gevogelte.

Wil je af en toe een bot geven? Leuk! Maar, lees je eerst GOED in op rauwvoerforums. Ook als je verder niet overweegt om rauw te voeren.

De informatie in bovenstaand stukje is, omwille van de leesbaarheid samengevat tot de essentie. Meer en uitgebreide informatie vind je op rauwvoerforums.

Lees en kijk hier voor botten die wel kunnen. Let op: sommige foto's kunnen aanstootgevend zijn. Niet alles wat er getoond wordt is geschikt voor beginnende bot-etende honden. Dit staat erbij!
http://www.voernatuurlijk.nl/forum/view ... 74&t=35961

Wil je plaatjes / tekeningen van botten zien en weten waar welk bot in het dier zit? Kijk dan hier. Je kunt hier afleiden welke botten van delen van het dier afkomen die gewicht dragen. Geef die botten dus niet!
http://www.naturalis.nl/media/library/2 ... boekje.pdf

Aan deze opsomming kunnen geen rechten worden ontleend, hoezeer ik ook mijn best heb gedaan om correct te zijn. Ook aanvaard ik geen aansprakelijkheid mocht er toch iets misgaan op welke manier dan ook.

Suzanne

Ik mis alleen nog iets over een enkele rib. Dat kun je ook beter niet geven, volgens mij. En een kipvleugel, kun je beter op een paar plekken inknippen, voor de grotere honden, anders heb je kans dat ze het zo naar binnen schuiven en dat kan ook vast komen te zitten. Ze moeten alles fijnkauwen, daar draait het om. Als ze dat niet uit zichzelf doen, adviseer ik om het bot vast te blijven houden aan één kant, zodat ze wel moeten knagen.

Miranda zei ergens dat die ziekte niet meer bestaan, die van varkens. Weet niet of dat klopt. En die is met verhitten wel weg natuurlijk, een karbonaat botje van de bbq zal dus niet meteen tot die ziekte leiden. Ook al zijn verhitte botten niet goed natuurlijk.

Verder ben ik het er wel mee eens, de meningen verschillen over de schade aan het gebit bij dragende botten, maar goed. Wat ik doe met mergpijp zelf, is de merg er al een beetje uit wippen met een vork, en als ze het merg op hebben, pak ik het af. Ooo gemeen he, maar anders bijt Bruno ze in tweeën en wil ze dan doorslikken. Dat vind ik niet prettig want zoiets geeft natuurlijk geen millimeter als het in de keel vast komt te zitten.

Klopt an sich maar teveel info wordt niet gelezen. Ik moest eea samenvatten omwille van de leesbaarheid. Het geheel wordt anders te lang.

Met de verwijzingen naar de diverse websites hoop ik dat mensen eerst aldaar gaan lezen en dan dit soort dingen tegekomen.

Dat gezegd hebbende; je hebt wel gelijk: ribben moet je niet losknippen van elkaar maar "aan een stuk" geven

De ziekte van Aujerszky (of hoe ook geschreven komt (waarschijnlijk) in Nederland niet meer voor maar omdat ik niet kan garanderen dat het varken ook idd uit Nederland komt EN de hond absoluut dood gaat als hij die ziekte krijgt heb ik die waarschuwing laten staan.

Incidenteel geef ik wel merg... maar haal dan het hele merg er zelf uit en mik het mergpijpje zelf wel weg. Als je net te laat bent met wegpakken kan je dus een probleem hebben. Ik waag het er niet op

Dit document gaat ook op FB inmiddels rond

Suzanne

Aha, helemaal duidelijk. Goed stukje.

Kan er nog steeds niet bij dat die gekookte knetterharde botten bij elke dierenwinkel te koop zijn. Dat zou toch gewoon niet mogen? Het doet je hond in geen enkel opzicht goed, waarom zou je het uberhaupt verkopen.
Jammer dat er zo weinig kennis is.
Dus dankje voor het delen! Wellicht hebben veel mensen er iets aan!

Ik hoop het ook van harte, dat mensen er iets aan hebben.

Ik heb mijn uiterste best gedaan om het zo leesbaar mogelijk te houden. Daarmee bereik je wel dat je uitsluitend de essentie overhoud en geen ruimte hebt voor nuances ;-(
Mensen wiens honden vertrouwd zijn met barfen .. daarvoor is dit stukje niet bedoeld
Er staat geen onwaarheid in, maar dingen kunnen genuanceerd worden. Daarmee wordt het stukje echter ineens 2 A4-tjes en lezen mensen het niet ;-(

Iedereen mag het delen. Naamsvermelding is leuk maar hoeft niet eens wat mij betreft.

Suzanne

Goed stukje

Het is zo jammer dat die gerookte botten nog steeds te koop zijn bij de dierenwinkels, mensen gaan er toch altijd van uit dat het wel goed zal zijn, anders verkopen ze het toch niet....

Maar ook de "gratis" botten van de slager zijn slecht, dat zijn altijd dragende botten die gewoon veel te hard zijn.

Extra waarschuwen kan nooit kwaad

En welke botten zijn wel goed, bij de dierenwinkel dan? Zie hier ook redelijk veel variatie's liggen in botten en dergelijke.
Koop nu meestal gewoon van die runderhuid botten, is hij ook niet snel op afgekeken.

Zoals je zelf al zegt zijn die runderhuid "botten" van runderhuid.. En dus niet van bot. Dat kan dus geen kwaad.

en die farmfood hertengewei botten????

Hylos schreef:Zoals je zelf al zegt zijn die runderhuid "botten" van runderhuid.. En dus niet van bot. Dat kan dus geen kwaad.

Hou ik het daar maar bij, die "botten" stinken ook nog vreselijk door het hele huis en zijn nog aan de prijzige kant ook.

Joey.K schreef:en die farmfood hertengewei botten????

Tsja, die blijken wel erg hard te zijn volgens mij. Maar heb er geen ervaring mee verder.

Het gaat hier grotendeels om botten zoals op het plaatje. Geef gewoon geen bot aan je hond tenzij het rauw en van klein gevolgelte is. Dan zit je altijd goed. Mensen die barf voeren daar gelaten natuurlijk, maar die hebben zich er dan ook in verdiept en weten wat je kunt geven.

In winkels zie je vanalles in een vorm van een bot. Dit is vaak van koeienhuid ( rawhide) gemaakt.
Maar die ECHTE botten die wat bruinig vak kleur zijn vaak, niet geven!

Ook bij de slagerij: je hoort vaak " dit geef ik veel weg aan mensen met honden!" Leuk en aardig, wat weet die slager er nou van of een hond dit mag eten? Niet geven dus. Het zijn vaak dragende botten, beenderen bijvoorbeeld. Dit is knetterhard en dus slecht voor je hond.

Hylos schreef:

Joey.K schreef:en die farmfood hertengewei botten????

Tsja, die blijken wel erg hard te zijn volgens mij. Maar heb er geen ervaring mee verder.

Het gaat hier grotendeels om botten zoals op het plaatje. Geef gewoon geen bot aan je hond tenzij het rauw en van klein gevolgelte is. Dan zit je altijd goed. Mensen die barf voeren daar gelaten natuurlijk, maar die hebben zich er dan ook in verdiept en weten wat je kunt geven.

In winkels zie je vanalles in een vorm van een bot. Dit is vaak van koeienhuid ( rawhide) gemaakt.
Maar die ECHTE botten die wat bruinig vak kleur zijn vaak, niet geven!

Ook bij de slagerij: je hoort vaak " dit geef ik veel weg aan mensen met honden!" Leuk en aardig, wat weet die slager er nou van of een hond dit mag eten? Niet geven dus. Het zijn vaak dragende botten, beenderen bijvoorbeeld. Dit is knetterhard en dus slecht voor je hond.

De echte botten etc. ken ik inderdaad wel, voer hier ook KVV dus neus regelmatig rond op een barfforum.
Maar heb zojuist vanmorgen zo ene hertengewei bot gekocht daar zit ook merg in. EN vroeg me af hoeveel kwijt dit dus kan..
Geen dragende botten heb ik een tijd geleden inderdaad al eens gelezen.

Ik had ook een stuk hertengewei maar dat leek wel versteend, zo hard. Als je het liet vallen, hoorde je echt 'kloenk', net keramiek ofzo. Je kon niet eens merg zien zitten. Ik denk eigenlijk dat als ze erg lang liggen, ze te hard worden. Ik heb hem afgepakt, vind ik te hard. Maar ik heb wel gelezen dat ze ook zachter kunnen zijn.

Geef dit stukje ook gerust aan slagers, graag, heeeeeel graag!

Suzanne

O dat met het mergpijpje is hier ooit met Puchu gebeurd zat dat ding klem vast op zijn onderkaak, gillen dat jong
Ik schiet meteen in paniek, eraan trekken, maar ik kreeg het niet los. Gelukkig was mijn man thuis en die heeft het losgekregen.
Nooit meer dus.

Zo vind ik die hoefjes ook doodeng. Zijn die gevaarlijk?
Ze zijn keihard en het zijn vaak hele scherpe stukken die overblijven. Ik heb ze jaren geleden weleens gegeven, maar doe het nooit meer,
omdat ik het niet vertrouw.

Caro. schreef:O dat met het mergpijpje is hier ooit met Puchu gebeurd zat dat ding klem vast op zijn onderkaak, gillen dat jong
Ik schiet meteen in paniek, eraan trekken, maar ik kreeg het niet los. Gelukkig was mijn man thuis en die heeft het losgekregen.
Nooit meer dus.

Zo vind ik die hoefjes ook doodeng. Zijn die gevaarlijk?
Ze zijn keihard en het zijn vaak hele scherpe stukken die overblijven. Ik heb ze jaren geleden weleens gegeven, maar doe het nooit meer,
omdat ik het niet vertrouw.

Ja, de hoefjes zijn ook gevaarlijk. Honden kunnen er een stuk afbijten en doorslikken, een dag of twee later komt dat onverteerd naar buiten, al bloedingen veroorzakend ( bij mijn eigen hond) of, zoals bij mijn moeder haar hond, blijven hangen in het spijsverteringskanaal en daar verstopping veroorzaken, en daar heb je een operatie voor nodig om dat op te heffen. Er kwam een stuk hoef uit ter grootte van een ouwerwetse rijksdaalder.........

annicka schreef:

Caro. schreef:O dat met het mergpijpje is hier ooit met Puchu gebeurd zat dat ding klem vast op zijn onderkaak, gillen dat jong
Ik schiet meteen in paniek, eraan trekken, maar ik kreeg het niet los. Gelukkig was mijn man thuis en die heeft het losgekregen.
Nooit meer dus.

Zo vind ik die hoefjes ook doodeng. Zijn die gevaarlijk?
Ze zijn keihard en het zijn vaak hele scherpe stukken die overblijven. Ik heb ze jaren geleden weleens gegeven, maar doe het nooit meer,
omdat ik het niet vertrouw.

Ja, de hoefjes zijn ook gevaarlijk. Honden kunnen er een stuk afbijten en doorslikken, een dag of twee later komt dat onverteerd naar buiten, al bloedingen veroorzakend ( bij mijn eigen hond) of, zoals bij mijn moeder haar hond, blijven hangen in het spijsverteringskanaal en daar verstopping veroorzaken, en daar heb je een operatie voor nodig om dat op te heffen. Er kwam een stuk hoef uit ter grootte van een ouwerwetse rijksdaalder.........

Ja precies, daar was ik dus al bang voor, want ik vond ze veel te hard en te scherp
Mooi, dan hoef ik daar ook nooit meer over te twijfelen, bedankt voor je antwoord

Fizgig schreef:Ik mis alleen nog iets over een enkele rib. Dat kun je ook beter niet geven, volgens mij. En een kipvleugel, kun je beter op een paar plekken inknippen, voor de grotere honden, anders heb je kans dat ze het zo naar binnen schuiven en dat kan ook vast komen te zitten. Ze moeten alles fijnkauwen, daar draait het om. Als ze dat niet uit zichzelf doen, adviseer ik om het bot vast te blijven houden aan één kant, zodat ze wel moeten knagen.

Waarom zou je geen rib mogen geven?
Ik bestel altijd van die runderribben bij Herby, vinden de honden fantastisch. Ze krijgen dit overigens wel onder toezicht en het laatste stuk gooi ik weg.

Ik koop voor Mowgli regelmatig een mergpijp in de dierenwinkel, ik let wel op de maat zodat hij niet om haar kaak klem kan komen te zitten en ook niet te klein is. Deze mergpijpen zijn aan het vlees te zien niet gekookt. Balou krijgt van die vreselijk stinkende runderhuidbotten met pens gevuld, hij is er gek op. Ze krijgen alleen als ik er bij ben hun bot, dit is meestal s'avonds bij de tv, je moet toch ook iets voor de tandverzorging als poetsen niet werkt.

Ik koop voor Mowgli regelmatig een mergpijp in de dierenwinkel, ik let wel op de maat zodat hij niet om haar kaak klem kan komen te zitten en ook niet te klein is. Deze mergpijpen zijn aan het vlees te zien niet gekookt. Balou krijgt van die vreselijk stinkende runderhuidbotten met pens gevuld, hij is er gek op. Ze krijgen alleen als ik er bij ben hun bot, dit is meestal s'avonds bij de tv, je moet toch ook iets voor de tandverzorging als poetsen niet werkt.

Ody schreef:

Fizgig schreef:Ik mis alleen nog iets over een enkele rib. Dat kun je ook beter niet geven, volgens mij. En een kipvleugel, kun je beter op een paar plekken inknippen, voor de grotere honden, anders heb je kans dat ze het zo naar binnen schuiven en dat kan ook vast komen te zitten. Ze moeten alles fijnkauwen, daar draait het om. Als ze dat niet uit zichzelf doen, adviseer ik om het bot vast te blijven houden aan één kant, zodat ze wel moeten knagen.

Waarom zou je geen rib mogen geven?
Ik bestel altijd van die runderribben bij Herby, vinden de honden fantastisch. Ze krijgen dit overigens wel onder toezicht en het laatste stuk gooi ik weg.

Ribben mogen wel, mits ze de snoeischaartest doorstaan
Je moet alleen niet de ribben "per stuk" geven, je moet dus de ribben aan elkaar laten zitten. Dat bedoeld Fizgig... "de enkele rib" dus de losgeknipte, die moet je niet geven.

Suzanne

Antonetta schreef:Ik koop voor Mowgli regelmatig een mergpijp in de dierenwinkel, ik let wel op de maat zodat hij niet om haar kaak klem kan komen te zitten en ook niet te klein is. Deze mergpijpen zijn aan het vlees te zien niet gekookt. Balou krijgt van die vreselijk stinkende runderhuidbotten met pens gevuld, hij is er gek op. Ze krijgen alleen als ik er bij ben hun bot, dit is meestal s'avonds bij de tv, je moet toch ook iets voor de tandverzorging als poetsen niet werkt.

Deze mergpijpjes zijn te hard; kies liever voor iets anders, ook al "klopt" de maat wel.
Gekookt of ongekookt (en het moet wel gekookt zijn anders is het niet lang houdbaar!) zijn dit soort dingen echt veel te hard; het is een risico voor de tanden en ingewanden.

Suzanne

~Suzanne~ schreef:Ribben mogen wel, mits ze de snoeischaartest doorstaan
Je moet alleen niet de ribben "per stuk" geven, je moet dus de ribben aan elkaar laten zitten. Dat bedoeld Fizgig... "de enkele rib" dus de losgeknipte, die moet je niet geven.

Suzanne

Die van Herby zijn ook enkele ribben, maar wel dermate groot dat ze niet naar binnen passen zeg maar.
Mogen ze dan ook niet of gaat het niet om inslikkingsgevaar?

Het gaat om het inslikkingsgevaar. Dat moet je zelf inschatten; ik zou er in ieder geval de snoeischaartesst op loslaten

Suzanne

We hebben toch het 'bottendocument' ergens op het forum?

Edit: gevonden... http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... endocument

Hylos schreef:
Ook bij de slagerij: je hoort vaak " dit geef ik veel weg aan mensen met honden!" Leuk en aardig, wat weet die slager er nou van of een hond dit mag eten? Niet geven dus. Het zijn vaak dragende botten, beenderen bijvoorbeeld. Dit is knetterhard en dus slecht voor je hond.

Ook die kunnen geen kwaad als je het met mate geeft en dus niet 's ochtends geeft en de hele week laat liggen.
Ze krijgen die hier zeer regelmatig, een uurtje en dan haal ik ze weer weg... en niks aan de hand hoor.

Wat heb je toch een bloeddorstige monsters, malinois, hahaha, lekker knagen. Volgens mij vinden ze het wel lekker.

Volgens mij is het ook zo dat de ene hond er beter mee om kan gaan dan de andere hond, met bepaalde stukken barf en bot. Het is handig als je je hond kent wat betreft eetgewoontes en voorkeuren. Bruno blijft proberen het kniegewricht in één keer doormidden te bijten, hij heeft er wel eens eentje gehad. Dat kan natuurlijk niet en andere honden gaan dan over op knabbelen en trekken met die voorste tandjes. Shelly kan dat heel goed. Maar Bruno blijft maar houwen en dan hoor ik die tanden eroverheen schrapen. Die kan er gewoon niks mee, als je er niks heel makkelijk vanaf kunt happen, na 5 minuten gaat ie dan liggen mokken, hahaha. Maar ik vind het zelf niet handig om ze allebei wat anders te geven, dan blijven ze maar naar de ander kijken, weeeeh, die heeft iets lekkerders, zeker! Zucht. Dus altijd allebei hetzelfde, pech voor Shelly in deze.

Anders zou ik zo'n knie want dat is het gewoon, ook wel aandurven, gewoon na een tijdje weghalen idd, geen probleem. Maar, dat is wel voor de wat meer ervaren barf voerder, en men geeft het ook wel mee aan beginners barfers en dat vind ik geen strak plan. Je moet wel weten wat het is. Er kunnen, theoretisch dan, stukjes afbreken die te hard zijn om te verteren, ook met een mergpijp trouwens. In 9 van de 10 gevallen, kotsen ze zulks uit en maakt dat dus niks uit. Maar je moet het wel weten en in je achterhoofd houden, mocht je hond ineens ziek worden.