Het HondenForum

Zoals al eerder vernoemd zijn wij al aan het kijken wat voor hond wij 'later' willen.
Want dat we na deze 2 monsters weer een hond willen hebben is wel duidelijk.

we hebben nu 2 rassen wat ons aanspreekt,
Een Schotse herder en een Witte herder.

Nu hebben onze overburen een Airdale terrier een heel leuk energiek jong beestje.
ik kan op internet niet heel veel info vinden over deze honden.

belangrijk voor ons is: hoe sociaal naar andere honden?
en hoe zit het met het jagen?

en ik vind het natuurlijk ook leuk om andere dingen over het ras te horen.

alvast bedankt

In onze vorige buurt woonde 2 reuen. Allebei van andere eigenaar, trouwens.
Wat ik van die honden heb gezien is dat ze vrij pittig waren naar andere honden. Een volwassen Airedale-reu is nog best aan de maat en één van de baasje (een oudere man) had soms ook echt moeite om de hond te houden als hij uitviel o.i.d.

Ik ken geen teven en weet natuurlijk ook niet of deze twee reuen representatief zijn voor het ras...

Ik ken er 1 op een woonschip in een haven waar ik vaak kom en ik vind het een loeder. Hij bewaakt het schip met zijn leven en je moet echt uitkijken als je over het pad langs de kade loopt, want hij bijt echt en het pad is smal. Hij loopt ook van ver tegen mijn hond te tetteren. Ik vind het een luidruchtig loeder maar ik heb ook geen idee of er wat met de hond gedaan wordt. Ik heb de indruk van niet

De Airdales die ik kende waren nogal stoïcijns.

hoe sociaal een hond is tegenover andere honden ligt vaak aan de opvoeding

Marco88 schreef:hoe sociaal een hond is tegenover andere honden ligt vaak aan de opvoeding

Oh god. Aub. Niet doen.

Marco88 schreef:hoe sociaal een hond is tegenover andere honden ligt vaak aan de opvoeding

Hoe naief ben je?
Ik heb geen eigen ervaring met Airdales, op de shows lijken het aardige patsers als ik ze zie..

Bedankt, Jammer vind hond sociaal erg belangrijk aangezien ik nu een hond asociale heb.

Vind het mooie beesten en die hier tegenover is wel sociaal maar nog wel jong. Kon er ook niet veel over terug vinden op het Internet.

Een oom van me had er vroeger één. Een reu. Lief beest, maar wel ontzettend eigenwijs en hardleers. Trok dus ook vrolijk zijn eigen plan. Oom rende dus geregeld achter hem aan en het duurde uren voor hij zich weer liet vangen.
En wat ik me vooral ervan herinner is dat-ie zo verschrikkelijk stonk. Als wij als kind hem aanraakten, dan stonken onze handen enorm. Ik weet uiteraad niet of dat een raseigenschap is of dat hij dat dier wat vaker moest wassen.
Hij was overigens wel heel lief voor ons kinderen.

Benthor ruikt naar knuffelbeer

Ik ken redelijk veel airedale terriers. De teefjes die ik ken zijn over het algemeen makkelijk met andere honden.

De reuen zijn soms patsers maar heel moeilijk vind ik ze niet. Ik wandel regelmatig met een groep met alleen reuen. Benthor (de grootste patser van het stel) loopt dan aan de flex en de rest los. Tijdens zo'n wandeling staan de reuen inclusief Benthor gewoon samen aan hetzelfde graspolletje te ruiken. Vorig jaar hadden we een barbecue waar 4 airedale reuen waren, waaronder Benthor. Ze konden daar alle vier loslopen zonder noemenswaardige problemen.

Airedale Terriers hebben vaak hun eigen agenda, daar moet je tegen kunnen. Ze luisteren best goed maar moeten soms eerst iets afmaken voordat ze tijd hebben voor je commando. Benthor is geen jager in de zin van uren wegblijven en uit het zicht zijn. Echter, als hij een kat of een konijn ziet wil hij er wel achteraan rennen.
Ik ken wel airedales die een poosje weg zijn in het bos.

Bijna iedere airedale die ik ken is vrolijk en lief. Erg lief naar mensen, al zijn ze soms te enthousiast. Dan willen ze nog wel eens tegen vreemden opspringen. Benthor is vriendelijk maar wel gereserveerd naar mensen, dat is wel makkelijk.

EstherK schreef:Benthor ruikt naar knuffelbeer

Ik ken redelijk veel airedale terriers. De teefjes die ik ken zijn over het algemeen makkelijk met andere honden.

De reuen zijn soms patsers maar heel moeilijk vind ik ze niet. Ik wandel regelmatig met een groep met alleen reuen. Benthor (de grootste patser van het stel) loopt dan aan de flex en de rest los. Tijdens zo'n wandeling staan de reuen inclusief Benthor gewoon samen aan hetzelfde graspolletje te ruiken. Vorig jaar hadden we een barbecue waar 4 airedale reuen waren, waaronder Benthor. Ze konden daar alle vier loslopen zonder noemenswaardige problemen.

Airedale Terriers hebben vaak hun eigen agenda, daar moet je tegen kunnen. Ze luisteren best goed maar moeten soms eerst iets afmaken voordat ze tijd hebben voor je commando. Benthor is geen jager in de zin van uren wegblijven en uit het zicht zijn. Echter, als hij een kat of een konijn ziet wil hij er wel achteraan rennen.
Ik ken wel airedales die een poosje weg zijn in het bos.

Bijna iedere airedale die ik ken is vrolijk en lief. Erg lief naar mensen, al zijn ze soms te enthousiast. Dan willen ze nog wel eens tegen vreemden opspringen. Benthor is vriendelijk maar wel gereserveerd naar mensen, dat is wel makkelijk.

Het is de enige airedale die ik ooit in real life heb ontmoet.
(Al stonk-ie geweldig ).

Hier in de buurt hebben ook mensen meerder at gehad .
Zelfstandige honden die erg hun eigen weg gingen.


En hij vertelde een keer dat als je last wilt hebben van je bloeddruk moet je een at nemen

@Lieke: alles wat een airedale doet, doet ie vol overgave. Stinken blijkbaar ook.

Nog een toevoeging: Airedales kunnen zichzelf goed vermaken. Ze zijn tot hoge leeftijd speels en jong van geest.

EstherK schreef:.. Ze zijn tot hoge leeftijd speels en jong van geest.

Idd, mijn reu was tot vlak voor zijn dood nog met ballen in de weer.. die was geboren om te apporteren Wel vrij dominant, maar na de castratie was het goed te doen.. beetje stoer doen maar nooit iets gebeurd. Wat mij wel erg tegen stond is de vacht, die moet geplukt worden en dat is een hels karwij, of duur als je het (goed) laat doen.. Ik heb nu een totaal ander ras... maar ooit komt hier weer zo`n trouwe airedale...

Wij hadden een teef op puppy cursus. Luisterde daar prima en was rustig. Zij was wel de eerst die Vedette greep na de cursus toen we aan het napraten waren... Beiden aan de lijn, ontstaan vanuit spel... Zij deed lomp, Vedette zei er wat van en de airdale pikte dat niet...

Vroeger kende ik er een, heel erg relaxt beest, liep altijd los mee, geloof niet dat hij neiging had tot jagen of anderen hem erg interesseerden (bezoek ook niet)
Hij was in ieder geval niet slaafs.
Maar goed, misschien was het een uitzondering. Ik vond het in ieder geval een bijzondere hond. Is ook erg oud geworden.

EstherK schreef:@Lieke: alles wat een airedale doet, doet ie vol overgave. Stinken blijkbaar ook.

Nog een toevoeging: Airedales kunnen zichzelf goed vermaken. Ze zijn tot hoge leeftijd speels en jong van geest.

Ik moet zeggen dat ik het de enige leuke terrier vind. Ze hebben iets knuffelbeerachtigs.
Maar goed, ik heb er dus maar één gekend en dan nog als kind. Niet echt representatief voor het vormen van een mening.

Teringlijers kunnen het zijn , veel pit en stavast .Vroeger wel mee in de africhting nu nog een enkele.
Goede kindervrienden meestal en voor eigen.
Blijft een terrier hé.

En wat Nanna zegt haal je knip maar leeg 1 x in de 3 maanden als je al een goede trimmmer kan vinden die ze nog wil doen.
En niet geschoren of half geplukt en geknipt terug krijgt.

toch dominante honden,

Jammer vind ze mooi, maar karakter gaat boven mooi vind ik.
dus zoeken we verder.

Mijn overburen hadden een oudere Airedale reu, wel wat dominant maar geen vechter, Mickey had wel altijd ontzag voor hem terwijl ze niet echt bang is uitgevallen.
Er waren er nog twee hier in het bos, één altijd heel kort vast met een norse man, daar liep ik maar met een boogje omheen en de ander ook een reu, nooit problemen mee gehad.
Ik vind ze wel wat hebben. Ik kan mij dat stinken van de vacht in ieder geval niet herinneren van de overbuurhond, die heb ik toch regelmatig geaaid

Airedale stinkt over het algemeen ook niet mits op tijd geplukt en gekamt, ja sommige die geschoren en slecht bij gehouden worden.

bouvierpoedel schreef:Airedale stinkt over het algemeen ook niet mits op tijd geplukt en gekamt, ja sommige die geschoren en slecht bij gehouden worden.

Tja, het was een kleine halve eeuw geleden dus ik weet niet of er toen al trimmers bestonden.

lieke schreef:

bouvierpoedel schreef:Airedale stinkt over het algemeen ook niet mits op tijd geplukt en gekamt, ja sommige die geschoren en slecht bij gehouden worden.

Tja, het was een kleine halve eeuw geleden dus ik weet niet of er toen al trimmers bestonden.

Tuurlijk maar of ze er gebruik van maakten is een 2e.

Het schorem van mijn ouders komt van werklijnen en is echt een spring in het veld en kan bij iedere hond. Als de hond rust wil, dan stopt ze met pushen en gaat wat voor zichzelf doen. Ratten vangen die vast onder het gras zitten in de tuin, of zo. Vind alles leuk. Vind alles grappig, maar moest wel aan de bach bloesem toen ze een jaar was omdat de hond helemaal doordraaide van de prikkels die ze opnam.. Ieder geluidje, geurtje, dingetje werd opgenomen. Verder een ontzettende wegloper, luistert voor geen meter en is duidelijk een terriër. Even voor de deur vast de riem eraf halen zit er niet bij, want je bent rustig een uur op pad om die hond aan de andere kant van het dorp op te halen. Echt een terriër instelling. Heel zelfstandig. Overigens is dit niet een opvoedingsgerelateerd iets. Dit is voor hun ook de eerste keer in dik 40 jaar honden houden dat ze een wegloper hebben. Stinken doet ze minder dan mijn Duitse Herder. Dus die associatie ken ik zelf niet.



Toen ik opgroeide hadden we ook een Airdale (van de fokker Of the Young's Castle) en dat was dan weer een mak schaap. Kwam binnen toen ze drie jaar was en veel te dik, maar nadat alle kilo's kwijt waren bleef het toch het makke schaap. Achter een kat aan was tot het einde van de stoep. Altijd los, geen problemen en iedereen die haar kon. Wel vrij dominant naar andere honden, maar nooit vechten. Stonk alleen als ze stront gevreten had. Iets wat zelden voorkwam.

De Airedale die een flat verder woont is een blafkip. Heel dominant naar andere honden. Aan de lijn kort gezegd een takke teef, maar los gaat het dan wel weer. Verder vind ik haar er leuk uitzien, maar ben blij als de eigenaar de hond weer meesleurt. Overigens denk ik dat het blafgedrag ontstaan is van de blafkip cocker spaniel opvanger die bij mij op de rij woont en nog al eens samen is met het beestje. Stinken heb ik geen idee van, maar de eigenaar kennende denk ik dat niet. Hond heet Diva en de eigenaar is niet zo van het stinken.

Hier loopt een oudere man en zolang als ik me kan heugen heeft hij altijd 2 airdales bij zich. Passen zich zo te zien helemaal aan hem aan, dat kuiert altijd, zo op het gemakkie, met zijn drieën rond.
Geen idee hoe ze qua karakter zijn.