Pagina 1 van 2

Een knal en dan....

Geplaatst: 13 dec 2013 22:13
door Mieke-Bo
Zal de situatie schetsen en wil vragen of jullie willen kijken of ik dingen moet laten of juist dingen moet aanvullen.

De situatie:
Ik zit op de bank, mijn katten liggen in diepe slaap bij mij op de bank. De TV staat aan met een politie serie waar zo af en toe wel een knal -schot- in voorkomt. Bo ligt te slapen in zijn mand die aan de rustige kant in het huis staat.

Er word een granaat afgevuurd (hardste knal), Bo word wakker, raakt in paniek en sprint in 1 streep naar het raam en gaat kijken. Mijn jongste kat vliegt van de bank naar zolder en mijn oudste kat kijkt even op en dommelt weer weg. Op het moment dat Bo naar het raam loopt zeg ik op een lage langzame toon kalmerende woorden, hij kijkt neurotisch door het raam en ik wijs hem op zijn mand. Op het moment dat hij bij het raam weg komt geef ik hem even een knuffel, stevige aai en druk hem even stevig tegen mij aan.
Hij gaat in zijn mand zitten begint te piepen en rent naar de slaapkamer, opnieuw terug naar zijn mand en valt dan in slaap.

Op het moment dat hij voor de tweede maal uit de mand gaat zie ik angst en onzekerheid. Nadat hij terug uit de slaapkamer komt gaat die weer slapen in zijn mand.

Jullie gokken al, dit ritueel is nu haalbaar en te doen maar hoe gaan we dat straks doen als de Hell los breekt??
En natuurlijk de vraag; Hebben jullie tips?

Ik krijg de indruk bij mijzelf dat ik iets mis.. Dat ik hem iets te kort doe.. Teveel aandacht is niet helpend en geen aandacht ook weer niet en die gulle middenweg, wanneer is die voldoende helpend?

Groetjes,
Mieke

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 13 dec 2013 22:41
door pioenroos
Toevallig gingen er net en paar flinke 'bommen' in de buurt af. Van Mies weet ik nog niet hoe ze met vuurwerk is. Diem is gelukkig e rust zelve.
Mies reageerde niet sterk maar schoot wel omhoog en keek naar het raam en vervolgens naar mij en Diem.
Wat ik dan doe: Heel rustig blijven zitten en doorgaan met wat ik aan doen ben. Vervolgens toen ze van mij naar raam bleef kijken even gapen en verzitten. (kalmeringssignaal) Vooral niet zelf dus naar raam kijken of doen alsof er iets aan de hand is.
Ze ging na minuutje weer liggen en de 2de knal kwam ze al rustiger overeind en ging sneller liggen.

Als ze heftiger had gereageerd dan zou ik naar keuken gelopen zijn om snoep uit te delen. Geen aandacht aan knal dus en de rest zo opgewekt en positief mogelijk houden.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 13 dec 2013 22:48
door Paisley
Mieke-Bo schreef:. Op het moment dat hij bij het raam weg komt geef ik hem even een knuffel, stevige aai en druk hem even stevig tegen mij aan.
Ik denk niet dat dit goed is. Daarmee zou de hond het kunnen opvatten dat hij inderdaad een goede reden had om te stressen.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 13 dec 2013 22:53
door Mieke-Bo
Pioenroos, ik wil met alle liefde op het knal moment en erna gewoon doorgaan. Helaas schiet mijn ptss dan de kop op en schrik ik mij echt de piep! Lijkt alsof Bo daarop nog meer beschermend reageert...

Paisley; echt onwijs bedankt voor je reactie. Heb je ook een concreet idee wat ik wel moet doen?

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 13 dec 2013 22:55
door Belle
In dit topic http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... &start=210 staat hoe Renee-UK het heeft aangepakt bij Rita.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 13 dec 2013 23:00
door Shari
Oefenen met een vuurwerk CD!

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 14 dec 2013 00:39
door [Sandra]
Vuurwerkgeknal of eens een andere knal vind ik iets zo uitzonderlijks dat ik dat niet onopgemerkt laat. Niet dat ik ze ga knuffelen. Ik maak een opmerking (O got, daar gaan ze weer met dat domme gedoe, zoiets) en dan ga ik weer door met de orde van de dag, dus als we buiten lopen loop ik gewoon weer verder en als we binnen voor de TV zitten kijk ik gewoon weer verder TV.

Vorig jaar ben ik op OJ-avond op de slaapkamer gaan zitten, Mies zat flink te rillen. Laten rillen, het is even anders nu en het houdt echt weer op, morgen is alles weer gewoon zoals het hoort.
Ik weet niet of ik dat dit jaar ook doe, Saar is wel bang van vuurwerk, zo begreep ik. Nou, die komt maar lekker onder het dekbed tegen me aan kruipen. Zelf heb ik ook de pest aan vuurwerk, dus waarom zal ik voor de honden dan doen alsof het zo leuk is. Daar geloven ze toch geen bal van.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 11:15
door ranetje
Paisley schreef:
Mieke-Bo schreef:. Op het moment dat hij bij het raam weg komt geef ik hem even een knuffel, stevige aai en druk hem even stevig tegen mij aan.
Ik denk niet dat dit goed is. Daarmee zou de hond het kunnen opvatten dat hij inderdaad een goede reden had om te stressen.
Nee dat denk ik niet.
Er wordt geknuffeld als hij van het raam weg gaat en niet als hij daar staat te stressen.

Ik denk dan je een hond die echt loopt te stressen ook bij je kunt roepen en bij je kunt laten liggen.

Of het gedrag laten zien wat pioenroos liet zien.
Al is het ook nog een goed idee om de conterconditioning toe te passen zoals renee-uk heeft gedaan met Rita

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 11:28
door ZaZa
Afgelopen oud en nieuw heb ik met een bak brokjes op de bank gezeten (Beneful, die vindt ZaZa heel lekker). Af en toe een hand op de grond gegooid, zodat ze ze moest zoeken en soms ook uit de hand gegeven. Zo was ze lekker bezig. Nu is ZaZa ook wel heel voergevoelig, dus dat is een voordeel.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 11:28
door DeDiana
ranetje schreef:Ik denk dan je een hond die echt loopt te stressen ook bij je kunt roepen en bij je kunt laten liggen.
Dit werkt hier het allerbeste. Mila is ook erg bang voor vuurwerk en wordt er heel gestrest en onrustig van - en blijft vervolgens in die onrust hangen en maar ronddrentelen. Als ik haar bij me laat liggen met een af en blijf, wordt ze veel sneller rustig. Het beste werkt dit als ze op bed tegen me aan kan liggen.
Ze wordt er niet minder angstig van, maar ze kalmeert in ieder geval véél sneller.

ranetje schreef:Al is het ook nog een goed idee om de conterconditioning toe te passen zoals renee-uk heeft gedaan met Rita
Dit wil hier nog niet echt, maar ik wil dit voor volgend jaar wel helemaal gaan opbouwen met een vuurwerk-cd. Mevrouw is hier al zo gestrest als ze een knal hoort (die vaak heel hard zijn al), dat ze écht geen voertje aan wil nemen - zelf haar kop ervan wegdraait. En dat terwijl ze normaal enorm geobsedeerd is door eten.
Counterconditioning heeft bij haar met een aantal andere problemen wel heel goed gewerkt, dus misschien gaat het bij haar angst voor harde knallen uiteindelijk ook wel helpen als ik het iets meer kan opbouwen. Nu is het stressniveau al zo hoog, dat ik het niet eens kan toepassen. Ik heb dus duidelijke resultaten gezien met deze methode, alleen nog niet bij Mila's vuurwerkangst.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 11:29
door Odi
Ik maak voor Jace rond deze tijd een vuurwerkhut. Zijn bench, waar hij nog altijd in wil liggen, dek ik helemaal af met een deken, zodat het helemaal donker is. Ook de voorkant.
Dat vindt hij veilig.
Verder besteed ik helemaal geen aandacht aan knallen. Ik heb sowieso altijd in de keuken de radio aan, die gaat gewoon iets harder. Als ik weg ga nog iets harder. De honden kunnen zelf kiezen waar ze zijn, in keuken of kamer.
Jace komt regelmatig bij me zitten als er een knal is. En dat mag hij. Ik leg alleen mijn hand op hem, meer niet.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 11:39
door Roompie
Ik doe met Barney zo,n beetje wat Jion doet in dat andere topic. Barney is bang van knallen, hij wordt onrustig en vertoont vluchtgedrag.
Als er dan knallen komen dan moster en mopper ik wat als in: he getverdemme daar begint het gedonder weer, stom vuurwerk ook altijd (dit op een rustige toon), ik kijk uit het raam en daarna ga ik met een grote zucht weer zitten en doe wat ik verder aan het doen was. Barney gaat dan ook met een zucht aan mijn voeten liggen. Is nog wel ietwat gestressed maar vertoont geen vluchtgedrag meer.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 11:44
door Chihuahua-paws
Toots is ook echt bang voor knallen en raakt gestrest en toont vluchtgedrag.
Ik laat hem meestal maar zijn gang gaan. Hij zoekt meestal een plekje op waar hij heel knus kan liggen en iig niet naar buiten kan kijken.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 11:50
door ranetje
DeDiana schreef:
ranetje schreef:Al is het ook nog een goed idee om de conterconditioning toe te passen zoals renee-uk heeft gedaan met Rita
Dit wil hier nog niet echt, maar ik wil dit voor volgend jaar wel helemaal gaan opbouwen met een vuurwerk-cd. Mevrouw is hier al zo gestrest als ze een knal hoort (die vaak heel hard zijn al), dat ze écht geen voertje aan wil nemen - zelf haar kop ervan wegdraait. En dat terwijl ze normaal enorm geobsedeerd is door eten.
Counterconditioning heeft bij haar met een aantal andere problemen wel heel goed gewerkt, dus misschien gaat het bij haar angst voor harde knallen uiteindelijk ook wel helpen als ik het iets meer kan opbouwen. Nu is het stressniveau al zo hoog, dat ik het niet eens kan toepassen. Ik heb dus duidelijke resultaten gezien met deze methode, alleen nog niet bij Mila's vuurwerkangst.
Volgens mij was dat bij Rita van renee-uk ook.
En ik zie nog staan dat renee-uk die counterconditioning niet zag zitten.

Met een kleine aanpassing toegespitst op Rita heeft ze het toch behoorlijk goed voor elkaar :ok:

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 14:57
door Renee1966
Suus pakte eerst ook geen koekjes aan als er hard geknald werd. Toch steeds voor haar gegooid, uiteindelijk liggen er dan een heleboel en ging ze die toch eten. Stug volgehouden, ze ging steeds sneller de koekjes eten en nu blijft ze ze aanpakken. Ik heb er wel altijd een commando bijgegeven, zit of blijf oid.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 15:11
door sbientje
ik las toevallig vandeweek op facebook.. negeer het gedrag, niet de hond..

ah, hier: http://www.moniquebladder.nl/blog/2013/03/18/steun/

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 15:14
door renee-uk
eerst wou rietje die koekjes ook niet hoor, die mocht ik steken waar de zon niet scheen ;)

het ging hier zo'n beetje hetzelfde als andere renée beschrijft.
volgens mij kreeg ze de smaak te pakken toen ze er met haar neus bovenop stond toen ik die koekjes stond te vierendelen in de keuken en ik er per ongeluk expres wat liet vallen, maar dat weet ik niet meer helemaal zeker.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 15:19
door Mieke-Bo
Waauw, ik ben compleet overrompeld van alle tips, adviezen en reacties!

Gisteravond ging het eventjes best wel hard, ik ben met Bo gaan spelen. En vanmorgen moest ik zo lachen, meneer kwam al aan met een knuffel voordat de knallen begonnen! Uiteraard lekker gespeeld want het moet niet zo zijn dat hij de link gaat leggen naar knal = spelen.
Eigenlijk ben ik best trots! Naar het raam gaat hij niet toe, hij is er zelf ook achter dat dat eng is. Wel blij dat de buurhonden niet als debielen gaan krijsen, anders krijg je een roedel reactie!

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 15:25
door renee-uk
hij mag best de link leggen knal is spelen
rita legt de link knal is koekje en juist daarom is ze niet meer bang voor knallen ;)

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 15:35
door ranetje
Inge O schreef:
ranetje schreef:
DeDiana schreef:
ranetje schreef:Al is het ook nog een goed idee om de conterconditioning toe te passen zoals renee-uk heeft gedaan met Rita
Dit wil hier nog niet echt, maar ik wil dit voor volgend jaar wel helemaal gaan opbouwen met een vuurwerk-cd. Mevrouw is hier al zo gestrest als ze een knal hoort (die vaak heel hard zijn al), dat ze écht geen voertje aan wil nemen - zelf haar kop ervan wegdraait. En dat terwijl ze normaal enorm geobsedeerd is door eten.
Counterconditioning heeft bij haar met een aantal andere problemen wel heel goed gewerkt, dus misschien gaat het bij haar angst voor harde knallen uiteindelijk ook wel helpen als ik het iets meer kan opbouwen. Nu is het stressniveau al zo hoog, dat ik het niet eens kan toepassen. Ik heb dus duidelijke resultaten gezien met deze methode, alleen nog niet bij Mila's vuurwerkangst.
Volgens mij was dat bij Rita van renee-uk ook.
En ik zie nog staan dat renee-uk die counterconditioning niet zag zitten.

Met een kleine aanpassing toegespitst op Rita heeft ze het toch behoorlijk goed voor elkaar :ok:
maar rita at wel nog koekjes, dan heb je een ingang, waarna het weer de goede kant op kan maar dat handvat heb je niet meer als ze helemaal niks willen aannemen.
Nee in het begin zeker niet. :wink:

edit: zie dat renee-uk dat ook al aangeeft :ok:

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 15:57
door Rebble
Bij Izzy click ik bij iedere knal dan pakt ze de snoepjes wel aan anders niet. De clicker zit nu buiten aan me vast geplakt. Binnen was ik te laat van de week maar veel muziek aan dus binnen pas 1x knallen gehoord. Gister echt een bom die afging toen we buiten liepen en na een click en koekje ging haar staart direct weer normaal en snuffelde ze rustig verder.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 16:02
door Mieke-Bo
renee-uk schreef:hij mag best de link leggen knal is spelen
rita legt de link knal is koekje en juist daarom is ze niet meer bang voor knallen ;)
Excuses, dan kwam ik verkeerd over. (handig ook zo'n emotieloze pagina zonder gezicht :lol1: )

Nee, waar ik op doelde. Bo moet dus niet gaan denken dat ik pas met hem wil spelen na een knal.

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 16:21
door DeDiana
Renee1966 schreef:Suus pakte eerst ook geen koekjes aan als er hard geknald werd. Toch steeds voor haar gegooid, uiteindelijk liggen er dan een heleboel en ging ze die toch eten. Stug volgehouden, ze ging steeds sneller de koekjes eten en nu blijft ze ze aanpakken. Ik heb er wel altijd een commando bijgegeven, zit of blijf oid.
Ja, maar dat gaat hier niet lukken met een logeerhond, twee eigen katten en de opvangkatten. Dan zijn die voertjes dus echt meteen op. :mrgreen:
Ik moet wel zeggen dat geen van de katten bang voor vuurwerk/knallen is - die zijn ondertussen helemaal gecounterconditioneerd :engel:

Ik blijf het wel doen/proberen hoor - baat het niet dan schaadt het niet, en ik heb wel het idee dat het bij mijn logeerhond helpt. Die komt al naar de koelkast rennen voor kaasjes als ze een knal hoort, terwijl ze twee dagen geleden nog in een hoekje wegvluchtte. Maar zij neemt de voertjes dus wel aan, in tegenstelling tot Mila. Mila vlucht niet, maar gaat om mij heen drentelen, probeert op schoot te springen en wil zo ongeveer in mij kruipen. Haar dan laten liggen kalmeert haar in ieder geval wel weer sneller dan haar maar laten drentelen.

Ik zou super blij zijn als Mila de link knal = spelen zou leggen.
Buiten heb ik dit ook geprobeerd omdat zij nog meer op spelen gericht is dan op voer, dus bij elke knal een balletje weggegooid. Maar dan loopt ze er twee meter achteraan en komt vervolgens weer vlug terug om bij mij te schuilen. :roll:

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 17:21
door renee-uk
Inge O schreef:
ranetje schreef:
Inge O schreef:
maar rita at wel nog koekjes, dan heb je een ingang, waarna het weer de goede kant op kan maar dat handvat heb je niet meer als ze helemaal niks willen aannemen.
Nee in het begin zeker niet. :wink:

edit: zie dat renee-uk dat ook al aangeeft :ok:
maar dat kon je dus uit haar verhaal niet opmaken, daarin had ze het meteen over koekjes uitstrooien :wink: :
renee-uk schreef: toen haar speciale kleedje maar eens neergelegd, zo tussen vriendje en mij in, lekker veilig zou je denken.
dat vond rietje ook wel, zolang er maar niks kraakte, knalde of bonkte, dus dat schoot ook al niet op :?
daarna ten einde raad toch maar weer die brokjes tevoorschijn gehaald en bij elke verstijving van riet, die vooraf gaat aan haar vluchtgedrag, haar uit de hand een brokje gegeven en dat hielp wel wat, het zenuwachtige gedreutel werd wat minder.
maar om nou per avond zo'n kilo koekjes in een hond met spijsverteringsproblemen te stoppen is ook zo wat, dus ben ik koekjes gaan gooien en heb haar laten zoeken.
dat had ook nog wat voeten in aarde, want riet is wel mooi maar wat dit betreft niet echt wat je zegt slim en zoeken is niet haar hobby ;)
maar ook dat heb ik kunnen ondervangen door eerst alleen koekjes op haar bed te gooien en haar met een vinger de goede kant heen te wijzen waardoor 1. ze het koekje makkelijker vond en 2. het bed nog veiliger werd dan het al was.
daarna gooide ik de koekjes wat verder weg, op het laminaat zodat ze ze hoorde vallen en wist welke richting ze zoeken moest.
wel hoor, want daarboven stond:
renee-uk schreef: gedachtig dit topic, en vooral het verhaal van lunatic over vuurwerk, heb ik mijn aversie tegen deze manier van werken overboord gezet en ben het gaan proberen: een zooitje miniatuurkoekjes in drieën gesneden en strooien maar bij de minste tekenen van opwinding en angst.
helaas had dat geen enkel effect, ze at de koekjes niet en na twee dagen had ik nog steeds een doodsbang hondje dat zich nergens in huis meer veilig voelde zo gauw er ook maar een geluid kwam dat ze niet kon plaatsen en dat kon best een krakende stoel zijn :(

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 17:24
door renee-uk
en iets heel speciaals en extra lekkers diana?
slagroom uit de spuitbus of zo'n tube met smeerkaas, dan kun je een lik over haar neus doen en wil ze het misschien wel hebben?

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 17:36
door labje
In huis is Nick niet onder de indruk van geknal, de rust zelve..
Lopen we buiten en gaat er zo'n lawinebom af dan wil hij terug naar huis.
De kortste route.
Koekjes werken niet, dus ik ga de methode à la Renee proberen met stukjes frikandel.
Heeft ie nog nooit gehad, maar ik gok dat het wel een versnapering zal zijn :wink:

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 17:46
door ranetje
Inge O schreef:
ranetje schreef:
Inge O schreef:
maar rita at wel nog koekjes, dan heb je een ingang, waarna het weer de goede kant op kan maar dat handvat heb je niet meer als ze helemaal niks willen aannemen.
Nee in het begin zeker niet. :wink:

edit: zie dat renee-uk dat ook al aangeeft :ok:
maar dat kon je dus uit haar verhaal niet opmaken, daarin had ze het meteen over koekjes uitstrooien :wink: :
renee-uk schreef: toen haar speciale kleedje maar eens neergelegd, zo tussen vriendje en mij in, lekker veilig zou je denken.
dat vond rietje ook wel, zolang er maar niks kraakte, knalde of bonkte, dus dat schoot ook al niet op :?
daarna ten einde raad toch maar weer die brokjes tevoorschijn gehaald en bij elke verstijving van riet, die vooraf gaat aan haar vluchtgedrag, haar uit de hand een brokje gegeven en dat hielp wel wat, het zenuwachtige gedreutel werd wat minder.
maar om nou per avond zo'n kilo koekjes in een hond met spijsverteringsproblemen te stoppen is ook zo wat, dus ben ik koekjes gaan gooien en heb haar laten zoeken.
dat had ook nog wat voeten in aarde, want riet is wel mooi maar wat dit betreft niet echt wat je zegt slim en zoeken is niet haar hobby ;)
maar ook dat heb ik kunnen ondervangen door eerst alleen koekjes op haar bed te gooien en haar met een vinger de goede kant heen te wijzen waardoor 1. ze het koekje makkelijker vond en 2. het bed nog veiliger werd dan het al was.
daarna gooide ik de koekjes wat verder weg, op het laminaat zodat ze ze hoorde vallen en wist welke richting ze zoeken moest.
Dat had renee al eens eerder gezegd volgens mij.
Ga het niet voor je opzoeken :tongue: :wink:

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 17:48
door DeDiana
renee-uk schreef:en iets heel speciaals en extra lekkers diana?
slagroom uit de spuitbus of zo'n tube met smeerkaas, dan kun je een lik over haar neus doen en wil ze het misschien wel hebben?
Ik heb al van alles geprobeerd - normaal doet ze ongeveer een moord voor kaas, maar dat heeft geen effect. Ook knakworst, frikadel, brood, rodiworst hoeft ze niet als ze zo bang is.
Iets op haar neus smeren is wel een goed idee, dan kan de rest het niet voor haar wegkapen. :ok:
Morgen dus maar eens smeerkaas en slagroom in huis halen. :D

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 18:00
door -Lilo-
labje schreef:In huis is Nick niet onder de indruk van geknal, de rust zelve..
Lopen we buiten en gaat er zo'n lawinebom af dan wil hij terug naar huis.
De kortste route.
Koekjes werken niet, dus ik ga de methode à la Renee proberen met stukjes frikandel.
Heeft ie nog nooit gehad, maar ik gok dat het wel een versnapering zal zijn :wink:
Lola is net zo, binnen geen probleem maar buiten blinde paniek. Ik vind de slagroom wel een goeie, dat hoeven ze niet aan te nemen maar kun je gewoon op de neus smeren.

Hier wordt nog geen verwerk afgestoken. Zodra dat wel rustig gebeurt ga ik oefenen. Middagje in de achtertuin bivakkeren op oudejaarsdag gok ik :mrgreen:

Re: Een knal en dan....

Geplaatst: 15 dec 2013 18:25
door renee-uk
iets over de neus smeren wil nog wel eens helpen, zo heb ik rita toen ik haar net had ook weer aan het eten gekregen.
die wilde gewoon helemaal niks, maar als ik dan wat pens op haar neus smeerde likte ze dat er af.
dan gaf ik haar uit de hand wat voer, terwijl ik eerst gedaan had of ik daar zelf een hapje van nam, en dat wilde ze dan wel.
dat moest ik blijven herhalen totdat de halve bak leeg was, maar de rest at ze dan wel zelf.

misschien werkt het op die manier ook bij die onder stress voerweigerende hondjes :U: