Het HondenForum

Ik heb hier helemaal in het begin al eens een topic over geopend. Zara is bang in het donker. En het word helaas alleen maar erger.. en ook niet meer alleen in het donker.
Dit is nóóit in huis, maar altijd op straat. Als er bijvoorbeeld ineens dozen staan die er eerst niet stonden, ze raakt helemaal in paniek en wilt weg. Als het donker is en we lopen op straat schrikt ze ineens van een fietser of auto. Ze schiet dan alle kanten op en als ze eenmaal is geschrokken dan blijft ze heel angstig verder lopen.

Bij agilitytraining zei trainster dat ik misschien gentle leader kon proberen, dat ik dan meer controle zou hebben. Maar gisteren bij de dierenwinkel zeiden ze weer dat dat niet daarvoor helpt..

ik weet het niet echt meer. Heb zoveel geoefend met haar en ze luistert heel goed alleen niet meer als ze bang is.

Ik ben bang dat ze een keer in angst de straat op vliegt, ook al heb ik haar vast.

Wie o wie kan ons helpen?

Lola is er ook zo één. Zij is uit haar halsband geschoten en later een keer uit een tuig. Ik vond het zelf dus op zeker moment ook eng om met haar te lopen, zeker omdat ze bij elke rijdende auto wilde vluchten. Het was binnen een week opgelost toen ze met een slip-/jachtlijntje liep. Ik was niet meer bang dat ze eruit kon schieten (want dat kan gewoon echt niet) en ben stug doorgelopen steeds. Ging fantastisch. Enge dozen en zo, passeer ik met datzelfde lijntje gewoon tig keer. Soms liggen er dan ook 'ineens' koekjes op de grond en dan is het allemaal zo opgelost voor Lola.

Gentle leader helpt denk ik niet. Dat is voor meer controle over je hond, maar heeft niet zo heel veel met angst te maken.

Hier loop ik ook stug een paar keer er langs, heen en weer, totdat de hond zich normaal gedraagt. Dan lopen we door (dat is al een beloning) en een paar meter verderop krijgt hij zn bal, of een berg voertjes. Hij mag best bang zijn- maar we blijven wel normaal door lopen. Ik heb ook wel eens geprobeerd er stapje voor stapje heen te lopen, voertjes er op, en te laten ontdekken dat het echt niet erg is. Dat heeft eigenlijk nooit tot veel geleid.

marloes_2406 schreef:Ik heb hier helemaal in het begin al eens een topic over geopend. Zara is bang in het donker. En het word helaas alleen maar erger.. en ook niet meer alleen in het donker.
Dit is nóóit in huis, maar altijd op straat. Als er bijvoorbeeld ineens dozen staan die er eerst niet stonden, ze raakt helemaal in paniek en wilt weg. Als het donker is en we lopen op straat schrikt ze ineens van een fietser of auto. Ze schiet dan alle kanten op en als ze eenmaal is geschrokken dan blijft ze heel angstig verder lopen.

Bij agilitytraining zei trainster dat ik misschien gentle leader kon proberen, dat ik dan meer controle zou hebben. Maar gisteren bij de dierenwinkel zeiden ze weer dat dat niet daarvoor helpt..

ik weet het niet echt meer. Heb zoveel geoefend met haar en ze luistert heel goed alleen niet meer als ze bang is.

Ik ben bang dat ze een keer in angst de straat op vliegt, ook al heb ik haar vast.

Wie o wie kan ons helpen?

Ik ze misschien een beetje nachtblind dat ze niet zoveel ziet als het donker is?
En daarom sneller schrikt, onzeker van wordt ?
In huis is het een goed vertrouwde omgeving, dus daar zal ze het niet hebben, maar buiten is een ander verhaal
Misschien heb je er al aan gedacht, maar dat kan ik niet uit je verhaal opmaken.

Ziet ze wel goed?

marloes_2406 schreef:Ik heb hier helemaal in het begin al eens een topic over geopend. Zara is bang in het donker. En het word helaas alleen maar erger.. en ook niet meer alleen in het donker.
Dit is nóóit in huis, maar altijd op straat. Als er bijvoorbeeld ineens dozen staan die er eerst niet stonden, ze raakt helemaal in paniek en wilt weg. Als het donker is en we lopen op straat schrikt ze ineens van een fietser of auto. Ze schiet dan alle kanten op en als ze eenmaal is geschrokken dan blijft ze heel angstig verder lopen.

Bij agilitytraining zei trainster dat ik misschien gentle leader kon proberen, dat ik dan meer controle zou hebben. Maar gisteren bij de dierenwinkel zeiden ze weer dat dat niet daarvoor helpt..

ik weet het niet echt meer. Heb zoveel geoefend met haar en ze luistert heel goed alleen niet meer als ze bang is.

Ik ben bang dat ze een keer in angst de straat op vliegt, ook al heb ik haar vast.

Wie o wie kan ons helpen?

Wat/hoe heb je tot nu toe geoefend?

Ita was als jong hondje heel bang voor auto's

En ook bij mij de vraag of ze wel goed ziet?

moosje schreef:Ziet ze wel goed?

Dit was het eerste wat ik me afvroeg. Cataract of PRA begint vaak met slechter zien in het donker.

Ik zou dus zeker een afspraak maken bij de specialist voor een oogonderzoek.

Verder zou ik er beginnen bij het begin.
Trainen in de schemer. Zorgen dat de hond niet wegkan (desnoods dubbelzekeren dus).
Naar buiten en daar kleine oefeningetjes doen. Als hij bang wordt geen aandacht aan geven maar wachten tot het over is. Eventueel de andere kant oplopen als waar hij van schrikt en dan weer op nieuw beginnen.

Ik zou geen Gentle leader doen want die zit rond haar snuit en als ze trekt doet het pijn en je zelfs als je te hard trekt het neusbot breken.
Ik zou haar eens op bach bloesem zetten dat is homeopathisch het duurt even een aantal dagen voordat het werkt.
Dan zou ik beginnen met op afstand de voor haar enge dingen te benaderen en dan elke keer iets dichter bij.
Niets forceren en niet te snel willen gaan.

Gr Rian,Ijuba,Fynn en Asani en Sies

'gewoon' ergens langslopen klinkt heel leuk, maar met een hond in paniek werkt dat toch niet echt heb ik gemerkt. Ik zou idd ook eerst even langs dierenarts/oogspecialist gaan om te kijken of ze geen oogaandoening heeft. Wat ik zelf heb gedaan is op een afstandje waarop er nog geen paniek was, wat oefeningetjes doen (ik deed zit en staan) en dan steeds wat dichterbij, en heel veel voertjes. Maar goed, als de paniek zomaar ineens toeslaat is dat soms wel lastiger. Een stukje teruglopen misschien..

overigens, is ze alleen angstig van nieuwe dingen en in het donker, of heeft ze sowieso een beetje een schrikkerig/angstig karakter? Want voor een hond met een redelijk stabiel karakter vind ik de reactie vrij heftig, als ze er echt in blijft hangen.. Pom schrikt ook weleens (gisteren stond ze naast me ineens te grommen naar iets wits in een tuin, bijvoorbeeld) maar dat is ze dan ook weer zo vergeten, en echte paniek zie ik maar zelden bij haar..

Ogen na laten kijken is ook het eerste wat ik dacht!

Voor in het donker zou je misschien een heupgordel kunnen gebruiken, dan kan je haar niet los laten schieten.

Tara schreef:

moosje schreef:Ziet ze wel goed?

Dat kwam dus ook meteen bij mij op.

Bij mij idem dito.
Dat zou ik eerst willen uitsluiten voordat ik er mee aan de slag zou gaan.

Ze is pas een jaar geworden, werd inderdaad toen ook al gevraagd of ze goed zag. Dit ook laten uitzoeken als ze nog zo jong is?

Verder is ze best een onzeker hondje, dat gaat wel wat beter. Ze zit trouwens sinds 1.5 week aan bachbloessems, samengesteld door trainster van de cursus.. Maar dit kon nog wel even duren voordat het wat ging helpen.

*vroeger* was ze wel bang in het donker maar het is nu veel erger.

Ze kan bijvoorbeeld ook *schrikken* op de hei en dan blaft ze tegen een boomstronk (ze blaft anders nooit). Maar dit is heel anders dan wat ze in het donker doet.

Ik ben al blijven staan bij enge objecten, ik ben gewoon doorgelopen met haar, wat heel moeilijk is omdat ik haar dan bijna moet sleuren.

Natuurlijk kun je dat laten onderzoeken op haar huidige leeftijd, waarom niet?

Nouja lijkt me niet veel voorkomend bij jonge honden? Maar ik weet het niet hoor ahha mss heb ik het wel verkeerd

Tara schreef:

asani schreef: Ik zou haar eens op bach bloesem zetten dat is homeopathisch

Bachbloesemremedies zijn NIET homoapathisch.

Wat moeilijk en vervelend voor haar..
De optie jachtlijn klinkt goed, maar als ze echt in paniek is, leert ze natuurlijk niets.
Hopelijk is er niets met haar ogen en gaat het over met het ouder worden plus oefenen!

Homeopathisch is echt een hele speciale bereidingstechniek. In spreektaal wordt het vaak voor vanalles wat maar natuurlijk is of oogt gebruikt. Bach Bloesem worden verkregen door een aftreksel in water te maken. Homeopathisch wordt verdund en geschud, er staat dan b.v. Arnica montana D6.

Homeopathisch is echt een hele speciale bereidingstechniek. In spreektaal wordt het vaak voor vanalles wat maar natuurlijk is of oogt gebruikt. Bach Bloesem worden verkregen door een aftreksel in water te maken. Homeopathisch wordt verdund en geschud, er staat dan b.v. Arnica montana D6.

ik ging samen met pup/opgroeiende jan wel kijken naar levensgevaarlijke kliko's en dergelijke en dat hielp zeker wel.
die vond een tijdlang mensen die van fietsen afstapten doodeng
maar nadat ik een paar keer een praatje met zo iemand gemaakt had en hij erbij stond en ernaar keek was dat over.

met rita, die ook niet altijd even zeker is als er op straat dingen anders zijn dan anders ligt het er een beetje aan, soms loop ik gewoon door en soms gaan we samen even kijken.
dat laatste doe ik meestal als het iets is waarvan ik verwacht dat het er de volgende dagen nog ligt of staat; als ik heb laten zien dat het niks engs is en ze er daarna even aan gesnuffeld heeft is het meteen al niet eng meer.

Inge O schreef:

renee-uk schreef:ik ging samen met pup/opgroeiende jan wel kijken naar levensgevaarlijke kliko's en dergelijke en dat hielp zeker wel.

als een hond een beetje argwanend is ga ik ook samen kijken (doe ik nu met mafje af en toe) maar als ze echt uitgesproken bang zijn werkt het naar mijn ervaring eerder in je nadeel dan in je voordeel omdat je de hond er de hele tijd dat hij er niet naartoe durft heel erg van doordringt dat het HEEL ENG is en hij het NIET DURFT.

ja daar heb je wel gelijk in natuurlijk.

denk dat jan dan niet uitgesproken bang was, of misschien ook toen al een groot vertrouwen in me had, want ik heb hem inderdaad nooit hoeven dwingen naar zo'n levensgevaarlijke kliko te gaan.

Bo had ook echt angst voor 'vreemde dingen' op straat.
Bijvoorbeeld Een kliko, een doos oud papier, afval maar ook een hoopje pasgemaaid gras.

Wat ik deed was erbij gaan zitten. Gewoon pal ernaast.
Bo is altijd al heel erg op mij gefocust geweest en wilde dan uiteindelijk toch graag bij mij komen.

Meestal kroop ze dan op schoot (ook toen ze al groot was haha) en van daaruit samen ontdekken.

Als ze nu wat tegenkomt dat onbekend is vindt ze dat nog steeds spannend en zet ze haar haren omhoog maar ze durft inmiddels zelf voorzichtig te gaan kijken en dan is het goed.

Het levert wat vreemde blikken op en kost tijd (zeker in het begin) maar het heeft bij Bo veel opgeleverd. Als ze nu een enge situatie meemaakt zoekt ze steun bij mij in plaats van in paniek te raken en dat is erg fijn.


Voor de angst voor het donker is dat lastiger denk ik. Misschien zou je een paar keer in het donker met een niet-bange hond kunnen lopen??

Het is even zoeken wat werkt voor je hond. Bo is heeeel gevoelig dus bij haar zou een instelling van 'niet-aanstellen-maar-doorlopen' heel erg averechts werken.

Hm. Skadi had er ook last van, maar die was toen een heel stuk jonger. Maand of drie/vier.
Enfin, hier mijn oplossing

Qua controle over haar zou ik dan eerder gaan voor een tuigje. Dan heb je de meeste controle en als ze van schrik wegspringt belast ze haar hele lichaam en niet één punt. Een gentle leader zou ik ook niet doen, dan is een schrikreactie ook een correcte en dat wil je niet.

Hoe reageert ze in huis op vreemde objecten? As je bijvoorbeeld ineens een doos midden in de kamer zet?
En heb je een tuin? Heb je al eens geprobeerd om daar 's avonds of in de schemering wat onbekende spullen neer te zetten, om te oefenen?

Mijn ervaring is met honden die echt in paniek raken (bijvoorbeeld opvangers die slecht gesocialiseerd zijn en heel veel eng vinden) dat gewoon doorlopen dan beter werkt dan samen naar het 'enge' object toe gaan. Als het een lichte angstreactie is, of een reactie van 'ik vertrouw het niet helemaal', helpt ernaartoe gaan juist vaak wel prima en is het na even snuffelen oké. Als doorlopen bij haar niet lukt omdat ze alle kanten op schiet, zou ik denk ik gewoon blijven staan en wachten tot ze gekalmeerd is, en dan de andere kant op lopen (dat is dan de beloning voor het kalm zijn).

Mocht je na een tijdje concluderen dat de Bachdruppels niet veel effect hebben, dan zou je ook de Adaptil-halsband kunnen proberen.

Inge O schreef:

renee-uk schreef: denk dat jan dan niet uitgesproken bang was, of misschien ook toen al een groot vertrouwen in me had, want ik heb hem inderdaad nooit hoeven dwingen naar zo'n levensgevaarlijke kliko te gaan.

ik denk eerder het eerste, niet omdat hij geen vertrouwen in jou zou gehad hebben uiteraard maar omdat echte angst niet meer genoeg heeft aan vertrouwen of aan steun, hun reactie is totaal niet meer in proportie en dus ook door zo goed als niks meer te sturen op dat moment. meestal is dat soort angst puur genetisch en daardoor valt er amper tegenop te trainen - is mijn ervaring. ik heb er zo eentje gehad (een setter) waarbij ik wel 100% zeker wist dat het genetisch was want ze was bij mij geboren en was als pup al irreëel bang.

oh als je het zo zegt was ie inderdaad niet uitgeproken bang, zo erg als jij nu vertelt was het gelukkig bij lange na niet.

Ik zou je ook adviseren om de ogen te laten spiegelen bij een ECVO specialist dan weet je zeker dat het daar wel of niet aan licht.

Misschien ken je een stabiele hond waar jou hond graag mee optrekt?

Ik heb hier regelmatig buitenlandse asielhondjes in de opvang en die knappen altijd snel op wanneer ze een 'mentor' hebben waar ze zich aan op kunnen trekken. In een spel met een hond die nergens bang voor is, zijn ze al die enge dingen soms ook al gauw vergeten.
Organisatorisch misschien niet zo handig, maar misschien doe je een buurtbewoner er een plezier mee door hun hond in de avondronde mee te nemen.

Dankjewel allemaal voor de tips!