Het HondenForum

Sinds een ruime week vertoont Boomer heel vreemd gedrag als ik hem bij me roep..
Hij komt totaal gedrukt, in elkaar gedoken en schuifelend naar me toe. Zojuist zelfs bijna plat op zijn buik.

Ik ben totaal niet boos, hij doet niets verkeerd. Zojuist zat ik op de grond en wilde even spelen, zoals wel vaker.

Hier 2 filmpjes van zijn vreemde gedrag:
http://youtu.be/NfmRVcIz7ao

http://youtu.be/6Q_7WMr_jrM

Van de week deed hij weer zo vreemd toen de buurvrouw erbij was. Zodra zij hem riep, liep hij uitbundig kwispelend op haar af, helemaal blij.

Als ik thuiskom, is hij door het dolle heen. Zoals altijd. Ik roep hem dan ook altijd, niets aan de hand.
Dit vreemde gedrag is alleen als ik hem bij me roep als we gewoon binnen zijn, zonder dat er iets gebeurt.
Ik begrijp er echt helemaal niets van..

Als het bij een ander was, zou ik denken dat hij mishandeld werd
Als hij zo doet, haal ik hem eigenlijk ook niet aan, ik wil het er niet 'in aaien', maar hij lijkt dan bijna opgelucht om 'weg te mogen'.
Heeft iemand een idee hoe ik dit aanpak? Ik vind dit totaal niet leuk...

In de filmpjes vind ik het nogal meevallen. Een beetje deemoedig, maar niet bang.

Jaap* schreef:In de filmpjes vind ik het nogal meevallen. Een beetje deemoedig, maar niet bang.

Wat hij in de filmpjes laat zien, is al vreemd gedrag voor hem.. Zo is hij nooit, in elk geval niet naar mij.
Zojuist kroop hij letterlijk over de grond, maar dat kan ik dan niet filmen.
Het zit me dwars, juist omdat hij zo niet is naar mij toe, normaal gesproken.

Hij kan deemoedig zijn, maar dat is dan een halve meter ofzo, dat hij zo loopt en alleen als hij eigenlijk wel heel graag naar onbekenden mensen wil die hem lokken, maar het eigenlijk niet durft. Is het verder weg dan een halve meter, dan negeert hij ze.

Merk je, behalve als je hem roept, verder niks aan hem?

Jaap* schreef:Merk je, behalve als je hem roept, verder niks aan hem?

Nee, verder niets in zijn omgang met mij.
Hij gaat sinds dezelfde periode naar (ons) bed zodra Elyna op bed ligt. Normaal gesproken ging hij op bed zodra wij erin gingen, maar dat had hij al vervroegd naar half 9, zo'n 1,5 jaar geleden
Maar verder helemaal niets.. Zijn gemuts met eten tel ik niet mee, dat heeft hij altijd al.

Ik roep hem overigens regelmatig, altijd al.. Niet constant, maar gewoon, even stoeien op de grond vond hij altijd geweldig.
Doen we niet iedere dag, maar hij vond dat altijd heel erg leuk. Of even een snack komen halen in de keuken..
Als ik dan roep, komt hij wel normaal trouwens. Wel langzaam, maar wel met een normale houding.

Edit: ook zie ik geen verschil in de omgang met Gio of Elyna. Hij is naar hen toe wel gewoon enthousiast, alhoewel hij natuurlijk niet meer iedere keer gaat kijken als Elyna roept, want hij krijgt toch nix

Als je medische oorzaken uitsluit kun je eigenlijk alleen maar speculeren.
Het zou zo kunnen zijn dat er toevallig iets gebeurt is terwijl je hem riep, een stroomdraadje ofzo. Maarja, daar kom je waarschijnlijk nooit achter.

Je moet het er in ieder geval niet in gaan aaien, en er ook niet teveel aandacht aan besteden.
Je kunt lekkers in je zak stoppen zodat je hem iets kunt geven als hij komt, maar dat moet je dan ook heel nonchalant doen. Hij moet nooit de indruk krijgen dat je zijn gedrag bevestigt.

Als ik het zo lees, zou ik voorlopig Boomer niet meer bij je roepen. Er voor zorgen dat hij niet de kans krijgt om zo bescheten naar je toe te lopen en hopelijk dat het er snel uitslijt omdat het ook iets is wat nog zo kort speelt.

Hij doet overigens alleen binnen zo gek..
Ik ga hem inderdaad niet meer roepen Eigenlijk hoopte ik op iets van; 'dat doe je verkeerd!' dan kon ik het terugdraaien, want dit is echt niet leuk.

Wel ga ik terug naar de osteopaat waar hij enkele weken geleden is geweest, om te kijken of hij echt helemaal herstelt is van die aanvallen van de herder.
Bij de DA is hij altijd zo ontzettend gespannen, daar is hij niet goed te onderzoeken en hij geeft totaal geen pijn aan, al breek je zijn poot bijna.
In de osteopaat heb ik wat dat betreft meer vertrouwen.

Daar zou ik dan weer totaal geen vertrouwen in hebben, maar afijn
Misschien hoeft dat spelen en stoeien niet zo nodig voor hem omdat het hem pijn doet? Want ik neem aan dat je op de één of andere manier een aanleiding hebt om naar een eh dokter te gaan?

Heb je de afgelopen periode hem misschien zeer gedaan? Nagels iets te kort geknipt of bij het haar wegknippen het voetzooltje geraakt of iets in die richting?

Of dat je hem navoelde omdat je zegt dat hij naar een osteopaat is geweest? Dat je tijdens het voelen/betasten hem pijn hebt gedaan??

Geen idee waarom hij zo doet, maar ik vind boomer een geweldig mooi hondje

Ik zou hem alleen nog maar zijdelings bij me roepen. In de keuken bijvoorbeeld, als ik daar bezig ben en dan alleen iets lekkers geven, geen oogcontact, en weer verder met mijn bezigheden.
Dat het allemaal wat minder beladen wordt.

Jaap* schreef:Daar zou ik dan weer totaal geen vertrouwen in hebben, maar afijn
Misschien hoeft dat spelen en stoeien niet zo nodig voor hem omdat het hem pijn doet? Want ik neem aan dat je op de één of andere manier een aanleiding hebt om naar een eh dokter te gaan?

Tamara. schreef:Heb je de afgelopen periode hem misschien zeer gedaan? Nagels iets te kort geknipt of bij het haar wegknippen het voetzooltje geraakt of iets in die richting?

Of dat je hem navoelde omdat je zegt dat hij naar een osteopaat is geweest? Dat je tijdens het voelen/betasten hem pijn hebt gedaan??

4 december is hij door een grote herder aangevallen, deze bleef bovenop hem duiken, ondanks dat Boomer weg probeerde te komen.
Hij probeerde steeds achter mij te gaan staan, maar iedere keer bleef de herder terugkomen. Aan mij had hij toen niets, omdat ik Elyna probeerde te beschermen.

Hij is die dag door de DA onderzocht, waar hij altijd zo gespannen als een veer is en er niets geconstateerd werd. zo'n 2, 3 weken later ging hij mank lopen.
Omdat de osteopaat hem 2x eerder (1x na 1,5 jaar manklopen, wat terug te voeren bleek op een heftige schop in zijn zij, en 1x na een aanrijding in de auto) gefixed had, ben ik weer daarheen gegaan. Zij constateerde iets aan zijn nekwerkwervels, 2 van zijn ribben waren niet helemaal goed en hij had last van zijn rug en wat zij aangaf, was precies waar de herder hem gegrepen heeft. Ik heb er dus vertrouwen in, want na de eerdere behandelingen heeft hij geen klachten meer gehad.
Nu was het heftiger en ben ik er niet zeker van dat hij geen last heeft.

Zijn haren knip ik niet, nagels houdt hij zelf bij. Het is een onderhoudsarm hondje, ik borstel m zelfs zelden.. Het enige wat ik veel doe, is kroelen. Maar nu dan dus niet..
Het enige wat ik kan bedenken is dat hij sinds de behandeling bij de osteopaat van mij verplicht een tuigje om moet (Julius K9 of Hurtta, afhankelijk van of we gaan wandelen of fietsen) en dat vind hij echt afschuwelijk. Hij wil dan ook niet naar buiten, maar zodra het om is, staat hij vooraan om de deur door te gaan.
Sinds een week doe ik dat dus niet meer om, alleen als we gaan fietsen. Ik dacht dat het daardoor kwam en dat hij zo vreemd deed omdat hij nou eenmaal een kooiker is en zich soms dingen aantrekt die hij zich niet aan moet trekken en vice versa
Maar daar ligt het ook niet aan, want hij doet nog steeds vreemd...

Het kan zijn dat ik hem pijn heb gedaan, maar dat doe ik wel vaker, onbewust en per ongeluk. Hij geef zelf totaal geen pijn aan en als ik hem aanraak of afvoel, wat zeker na de aanrijding echt zeer gedaan heeft, dan nog reageert hij niet zo.

Edit: aanvulling en dubbel..

Marco88 schreef:Geen idee waarom hij zo doet, maar ik vind boomer een geweldig mooi hondje

Thanxx Hij is ook zo ontzettend lief.

Wildflower schreef:Ik zou hem alleen nog maar zijdelings bij me roepen. In de keuken bijvoorbeeld, als ik daar bezig ben en dan alleen iets lekkers geven, geen oogcontact, en weer verder met mijn bezigheden.
Dat het allemaal wat minder beladen wordt.

Ja, ik ga hem maar bewust niet roepen dan.
Lekkers hoeft hij meestal ook niet, maar over het algemeen als ik m zie als ik bezig ben, dan zeg ik toch wel iets als 'heej ventje'. Dat vind hij wel prettig, ipv dat lekkers.

Wildflower schreef:Ik zou hem alleen nog maar zijdelings bij me roepen. In de keuken bijvoorbeeld, als ik daar bezig ben en dan alleen iets lekkers geven, geen oogcontact, en weer verder met mijn bezigheden.
Dat het allemaal wat minder beladen wordt.

En wat als hij op zo'n moment bescheten naar haar toeloopt? Ook belonen?
Naar mijn idee maak je het juist alleen maar meer beladen door hem te roepen en snoepjes te geven. Mijn honden zouden het in ieder geval feilloos doorhebben dat ik iets van ze wil ook al probeer ik nog zo hard mijn best te doen om zo achteloos mogelijk te zijn
Ze gaan mij alleen maar nog meer wantrouwen

Ik denk dat je er veel teveel bijhaalt
Wat ik bedoelde is dat het binnenshuis roepen een negatieve lading kan hebben gekregen omdat het vaak leidt tot spelen of stoeien.
En als hij pijn heeft bij het spelen of stoeien (je geeft zelf aan dat hij pijn niet snel toont, en ergens heb je aanleiding opgedaan om opnieuw met hem naar de osteopaat te gaan) zou hij daar best op deze manier op kunnen reageren.
Plichtsgetrouw, maar met weinig enthousiasme.
Ik zou hem grondiger laten onderzoeken, want ik vermoed iets medisch.

Jaap* schreef:Ik denk dat je er veel teveel bijhaalt
Wat ik bedoelde is dat het binnenshuis roepen een negatieve lading kan hebben gekregen omdat het vaak leidt tot spelen of stoeien.
En als hij pijn heeft bij het spelen of stoeien (je geeft zelf aan dat hij pijn niet snel toont, en ergens heb je aanleiding opgedaan om opnieuw met hem naar de osteopaat te gaan) zou hij daar best op deze manier op kunnen reageren.
Plichtsgetrouw, maar met weinig enthousiasme.
Ik zou hem grondiger laten onderzoeken, want ik vermoed iets medisch.

Zou heel goed kunnen hoor, die neiging heb ik soms
Je hebt gelijk, dat zou inderdaad het geval kunnen zijn.
Door wie zou ik hem dan moeten laten onderzoeken? De DA komt niet ver, want hij geeft niets aan bij onderzoek en na de aanrijding is zijn hele rug op de foto gezet en was alles goed.

Voor medische kwesties moet je mij niet hebben. Ik ben van de afdeling nuchtere deductie en gedrag
Ik heb wel eens gehoord van een witte jas die brokjes over de vloer keilde en dan keek hoe de hond zich bewoog. Ik heb geen idee wie dat was, maar het klonk mij alvast prima in de oren

Jaap* schreef:Voor medische kwesties moet je mij niet hebben. Ik ben van de afdeling nuchtere deductie en gedrag
Ik heb wel eens gehoord van een witte jas die brokjes over de vloer keilde en dan keek hoe de hond zich bewoog. Ik heb geen idee wie dat was, maar het klonk mij alvast prima in de oren

Daar ben ik geweest, ik weet wie je bedoelt, maar daar gaf hij a) niets aan terwijl ze iets deed dat ontzettend zeer zou moeten doen (ik had zijn kop vast en hij bewoog zijn ogen niet eens) en b) had hij ondanks 2 herhaalbehandelingen, waarna hij echt geen last meer zou moeten hebben, toch nog last. Daarna ben ik bij de osteopaat terecht gekomen en die nam ten 1e veel langer de tijd, onderzocht hem heel erg uitgebreid en gaf zonder dat ik vertelde waar ik geweest was en wat die persoon gedaan had, precies aan wat er gebeurd was en hoe dit behandeld was geweest en waarom dit geen effect gehad heeft. Tijdens deze behandeling zag ik direct resultaat en daarna waren de klachten ook echt over.
Eerst stond ik ook sceptisch tegenover een osteopaat, maar ik zag direct resultaat. Qua beweging en qua hoe hij zich voelde.

Maar in elk geval bedankt voor het meedenken
Iedereen trouwens, waardeer ik heel erg

Jaap* schreef:Ik denk dat je er veel teveel bijhaalt
Wat ik bedoelde is dat het binnenshuis roepen een negatieve lading kan hebben gekregen omdat het vaak leidt tot spelen of stoeien.
En als hij pijn heeft bij het spelen of stoeien (je geeft zelf aan dat hij pijn niet snel toont, en ergens heb je aanleiding opgedaan om opnieuw met hem naar de osteopaat te gaan) zou hij daar best op deze manier op kunnen reageren.
Plichtsgetrouw, maar met weinig enthousiasme.
Ik zou hem grondiger laten onderzoeken, want ik vermoed iets medisch.

Dat zou best kunnen.
Het is ook vaak het handigste om dat eerst uit te sluiten.

Stoei je buiten niet met hem M@rleen?
Aangezien je vertelt dat het buiten eigenlijk wel goed gaat.......maar binnen niet.

Tamara. schreef:

Wildflower schreef:Ik zou hem alleen nog maar zijdelings bij me roepen. In de keuken bijvoorbeeld, als ik daar bezig ben en dan alleen iets lekkers geven, geen oogcontact, en weer verder met mijn bezigheden.
Dat het allemaal wat minder beladen wordt.

En wat als hij op zo'n moment bescheten naar haar toeloopt? Ook belonen?
Naar mijn idee maak je het juist alleen maar meer beladen door hem te roepen en snoepjes te geven. Mijn honden zouden het in ieder geval feilloos doorhebben dat ik iets van ze wil ook al probeer ik nog zo hard mijn best te doen om zo achteloos mogelijk te zijn
Ze gaan mij alleen maar nog meer wantrouwen

Als ik iets laat vallen als ik aan het koken ben roep ik altijd één van de honden om het op te ruimen. Daar is verder geen verbale communicatie voor nodig.

Misschien dat roepen inderdaad geen goed idee is. Ik ging eraan voorbij dat het te beladen is.
In plaats van roepen kan je ook vaker naar hem toe gaan om hem te aaien en iets liefs te zeggen. Of vind hij dat momenteel ook lastig?

Het was een hij. Weet jij niet wie ik bedoel Nettie? Of is de beste man inmiddels misschien overleden? Zoiets staat me ook wel bij eigenlijk.
Het was een bekende orthopeed volgens mij

ranetje schreef:

Jaap* schreef:Ik denk dat je er veel teveel bijhaalt
Wat ik bedoelde is dat het binnenshuis roepen een negatieve lading kan hebben gekregen omdat het vaak leidt tot spelen of stoeien.
En als hij pijn heeft bij het spelen of stoeien (je geeft zelf aan dat hij pijn niet snel toont, en ergens heb je aanleiding opgedaan om opnieuw met hem naar de osteopaat te gaan) zou hij daar best op deze manier op kunnen reageren.
Plichtsgetrouw, maar met weinig enthousiasme.
Ik zou hem grondiger laten onderzoeken, want ik vermoed iets medisch.

Dat zou best kunnen.
Het is ook vaak het handigste om dat eerst uit te sluiten.

Stoei je buiten niet met hem M@rleen?
Aangezien je vertelt dat het buiten eigenlijk wel goed gaat.......maar binnen niet.

Nee, buiten is er vrijwel geen lichamelijk contact. Daar heeft hij geen tijd voor
Buiten is om te snuffelen, een verloren apport te zoeken, samen te voetballen, achter Elyna aan te hobbelen, verstopte snoepjes te zoeken e.d.
Zoals vanavond heb ik een aantal keer onverwacht de riem lagen vallen en hem na een wisselende afstand gevraagd deze op te zoeken. Vind hij geweldig, trekt dan ook een sprintje, maar zijn beloning is 'Knapperd!' Hij wil geen aai, soms wel een koekje, maar ook niet altijd.
Binnen is om te kroelen en te rusten. Dat is eigenlijk min of meer zo gegroeid.

Wildflower schreef:

Tamara. schreef:

Wildflower schreef:Ik zou hem alleen nog maar zijdelings bij me roepen. In de keuken bijvoorbeeld, als ik daar bezig ben en dan alleen iets lekkers geven, geen oogcontact, en weer verder met mijn bezigheden.
Dat het allemaal wat minder beladen wordt.

En wat als hij op zo'n moment bescheten naar haar toeloopt? Ook belonen?
Naar mijn idee maak je het juist alleen maar meer beladen door hem te roepen en snoepjes te geven. Mijn honden zouden het in ieder geval feilloos doorhebben dat ik iets van ze wil ook al probeer ik nog zo hard mijn best te doen om zo achteloos mogelijk te zijn
Ze gaan mij alleen maar nog meer wantrouwen

Als ik iets laat vallen als ik aan het koken ben roep ik altijd één van de honden om het op te ruimen. Daar is verder geen verbale communicatie voor nodig.

Misschien dat roepen inderdaad geen goed idee is. Ik ging eraan voorbij dat het te beladen is.
In plaats van roepen kan je ook vaker naar hem toe gaan om hem te aaien en iets liefs te zeggen. Of vind hij dat momenteel ook lastig?

Naar hem toegaan en aaien heeft hij nooit prettig gevonden, als in dat hij zich dan ongemakkelijk lijkt te voelen en direct weg wil, want het 'hoort' niet. Heel erg vermenselijkt, maar ik weet even geen betere uitleg. Zijn mand is zijn rustplek, als hij daarin ligt, ga ik vrijwel nooit naar hem toe om te aaien.

Jaap* schreef:Het was een hij. Weet jij niet wie ik bedoel Nettie? Of is de beste man inmiddels misschien overleden? Zoiets staat me ook wel bij eigenlijk.
Het was een bekende orthopeed volgens mij

Dan weet ik het niet, de vrouw waar ik geweest ben, strooide ook met koekjes en wilde zien hoe hij liep
Helaas boeit eten hem dan niet

[/quote]
Naar hem toegaan en aaien heeft hij nooit prettig gevonden, als in dat hij zich dan ongemakkelijk lijkt te voelen en direct weg wil, want het 'hoort' niet. Heel erg vermenselijkt, maar ik weet even geen betere uitleg. Zijn mand is zijn rustplek, als hij daarin ligt, ga ik vrijwel nooit naar hem toe om te aaien.[/quote]

Dan is het inderdaad geen goed idee om vaker naar hem toe te gaan

Wat raar. Ik zou er ook wat zorgen om hebben dus ik begrijp je wel. Bas deed dit ook een beetje. Zij werpt zich op haar rug als je haar roept en dan vrolijk en enthousiast doet. Daarom roep ik haar niet meer bij me maar laat haar lekker doen wat ze wil. In geval van Bas is het wel te begrijpen. Die heeft een hele heftige periode achter de rug. Baas? Straat, asiel, reis, opvang bij Merit, bij mij. Dat is nogal wat in een korte tijd dus dat zij zo doet snap ik. Ze doet dat al vrijwel niet meer overigens. Ze durft nu zelfs wat te stoeien met mij. Bekje open en pret!

Bij jouw hond is dit gedrag echter nieuw, onverklaarbaar en ongewenst. Wat ik denk is dat er iets gebeurd is waar je geen erg in hebt gehad. Hij lag bv heel erg te dromen, kreeg een pijnscheut tijdens jouw roepen of jij was bv elektrisch geladen en hij ervaarde daar een schok van. Dat heb ik bij Bas ook gehad. Rubbere schoenzolen en PETS! kreeg ze toch een schok! Gelukkig heb ik haar meteen op kunnen pakken en direct iets lekkers kunnen geven zodat ze niet het gevoel had dat het van mij kwam. Ik voelde de schok ook en er sprong gewoon een vonk over toen ik haar wilde aaien op de bank.

Waar ik zelf ook aan zou denken is epilepsie oid. Daar kunnen honden helemaal van veranderen. Dus ineens onderdanig worden of heel erg vreemd gedrag gaan vertonen. Nu is jouw hond een kruising? Dan zal het minder voor de hand liggen dan bij een rashondje waar dat in het ras zit.

Lastig, ik zou er dus wel zorgen om hebben als jij echt uit kan sluiten dat het iets met jou te maken heeft. Niet teveel zorgen, wel allert zijn zeg maar. Let eens heel goed op oogbewegingen als hij ergens stil zit. En houdt hij zijn hoofd helemaal stil als hij niks doet of zie je iets wiebelen? Zeer kleine kans dat het iets neurologisch is maar ineens een kruiperige hond vind ik heel raar.

M@rleen schreef:

Jaap* schreef:Het was een hij. Weet jij niet wie ik bedoel Nettie? Of is de beste man inmiddels misschien overleden? Zoiets staat me ook wel bij eigenlijk.
Het was een bekende orthopeed volgens mij

Dan weet ik het niet, de vrouw waar ik geweest ben, strooide ook met koekjes en wilde zien hoe hij liep
Helaas boeit eten hem dan niet

ik denk dat jaap Crama bedoeld, die is idd overleden

edit - stomme smiley

Jaap* schreef:Het was een hij. Weet jij niet wie ik bedoel Nettie? Of is de beste man inmiddels misschien overleden? Zoiets staat me ook wel bij eigenlijk.
Het was een bekende orthopeed volgens mij

Was dat niet die orthopeed waar Moon met Dante naar toe ging?
In Rotterdam................. en die is idd overleden.
Naam weet ik niet meer.

edit: idd Crama zoals sbientje schrijft