Het HondenForum

Sammie is tot over zijn oren verliefd, want in de straat is een loopse teef (ze loopt langs mijn deur).
Mensen die Sam kennen weten hoe vreselijk hard hij kan loeien/janken en dat doet hij nu zo'n beetje de hele dag. Ook niet of nauwelijks eten, heel veel onrust, buiten alleen maar achter dat ene spoor aan.
Ik probeer hem zo veel mogelijk af te leiden, moe te maken (ga met hem fietsen) maar ik wil nu eigenlijk wel slapen.

Heb het idee dat negeren niet echt werkt, maar vermanend toespreken ook niet echt (nou ja, heel even).
Ik ken dit hieperdepieper verliefde gedrag niet echt, dus ehm... wat moet ik doen?

Eerst dréigen met castreren

Nanna schreef:Uitzitten

Of castreren.

Ik was er al bang voor (uitzitten, bedoel ik).
Castreren, mwah, liever niet. Tot nog toe had ik het idee dat Sam niet eens wist dat 'ie ballen had. Het is verder zo'n makkelijke reu.

Jaap* schreef:Eerst dréigen met castreren

Haha, ja maar die fase hebben we al gehad.

Cayuga was ook vreselijk hoteldebotel. Elke keer dat ik de achterdeur opendeed, stormde hij naar buiten als een stier met een stijve. Zaterdagavond láát was ik dat zat, en ik stak mijn voet uit in een reflex om hem tegen te houden. Hij ramde er dwars doorheen. Mijn voet is nu zwaar gekneusd. Maar Cayuga is genezen. Die schrok toch wel behoorlijk van het welgemeende vloekconcert dat hem ten deel viel
Ik heb weer een héél braaf hondje terug.

Pol mag flieft zijn zoveel hij wil, drentelen kan ik redelijk tegen en anders gooi ik hem in de tuin, eten is ook optioneel maar serenades stel ik paal en perk aan, desnoods 100 keer. (meestal is 99 genoeg )

Nanna schreef:

Jaap* schreef:Eerst dréigen met castreren

Of die mensen van die loopse tut de voordelen van het castreren van hun teef voorspiegelen

Goed idee! Mijnheertje Sam probeerde zich net nog een weg door de deur te krabben. Duidelijk gemaakt dat we dat liever niet hebben. Nu ligt 'ie (zachtjes) te janken. Dat kan ik wel hebben (heb oordopjes ).

Miranda schreef:Cayuga was ook vreselijk hoteldebotel. Elke keer dat ik de achterdeur opendeed, stormde hij naar buiten als een stier met een stijve. Zaterdagavond láát was ik dat zat, en ik stak mijn voet uit in een reflex om hem tegen te houden. Hij ramde er dwars doorheen. Mijn voet is nu zwaar gekneusd. Maar Cayuga is genezen. Die schrok toch wel behoorlijk van het welgemeende vloekconcert dat hem ten deel viel
Ik heb weer een héél braaf hondje terug.

Nou, ik ben niet zo van de lijfstraffen maar ik heb hem net wel heel streng toegesproken (zie hierboven).

Sterkte met je voet!

kipo schreef:Pol mag flieft zijn zoveel hij wil, drentelen kan ik redelijk tegen en anders gooi ik hem in de tuin, eten is ook optioneel maar serenades stel ik paal en perk aan, desnoods 100 keer. (meestal is 99 genoeg )

Tuin is wel een idee, maar ik heb een hek/poort waar het teefje dus ook langs heeft gelopen, dat is een beetje koren op zijn molen.
De serenades onderbreken doe ik nu maar (al ben ik daar wel flauw van, inmiddels ).

Rami schreef:

Miranda schreef:Cayuga was ook vreselijk hoteldebotel. Elke keer dat ik de achterdeur opendeed, stormde hij naar buiten als een stier met een stijve. Zaterdagavond láát was ik dat zat, en ik stak mijn voet uit in een reflex om hem tegen te houden. Hij ramde er dwars doorheen. Mijn voet is nu zwaar gekneusd. Maar Cayuga is genezen. Die schrok toch wel behoorlijk van het welgemeende vloekconcert dat hem ten deel viel
Ik heb weer een héél braaf hondje terug.

Nou, ik ben niet zo van de lijfstraffen

Cayuga wel

Ik schopte hem niet, ik hield mijn voet er voor, zoals ik wel vaker doe. Daar gaat hij dan écht niet langs. Hij trekt dan grote ogen, en een 'oh ja' hoofd zonder dat ik hem aanraak.
Dit keer ramde hij door, als een ware bulldozer. Cayuga versus de voet. De voet verloor.

O, sterkte
Ik heb net die fase achter de rug met Olaf en Hazel. (in één huis he )
Nu is Haas oud genoeg om onder het mes te gaan dus zijn we er vanaf maar wat een ellende zeg.
Duidelijk vertellen dat het toch echt niet de bedoeling is om elke minuut van de dag een serenade te brengen hielp wel iets.
Verder was het vooral uitzitten.....

gil kan dat ook zo en snow piept nu mee, die kan niet tegen huilende mannen
ik zit t wel uit enne sterkte

Nanna schreef:Uitzitten

Of castreren.

Lijkt me een redelijk strakke oplossing.

Miranda schreef:
Ik schopte hem niet, ik hield mijn voet er voor, zoals ik wel vaker doe. Daar gaat hij dan écht niet langs. Hij trekt dan grote ogen, en een 'oh ja' hoofd zonder dat ik hem aanraak.
Dit keer ramde hij door, als een ware bulldozer. Cayuga versus de voet. De voet verloor.

Gelukkig weeg Sam maar een kilo of 10.

*Esther schreef:O, sterkte
Ik heb net die fase achter de rug met Olaf en Hazel. (in één huis he )
Nu is Haas oud genoeg om onder het mes te gaan dus zijn we er vanaf maar wat een ellende zeg.
Duidelijk vertellen dat het toch echt niet de bedoeling is om elke minuut van de dag een serenade te brengen hielp wel iets.
Verder was het vooral uitzitten.....

Oh, in één huis, ja dat is helemaal dramatisch.
Maar de 'serenades' indammen werkt in ieder geval beter dan negeren, heb ik nu wel gemerkt.

S@ndr@ schreef:gil kan dat ook zo en snow piept nu mee, die kan niet tegen huilende mannen
ik zit t wel uit enne sterkte

Ja, Silka doet inderdaad ook mee. Ze huilt echt op z'n poolhonds: ze zingt hele liederen.

h a n s schreef:

Nanna schreef:Uitzitten

Of castreren.

Lijkt me een redelijk strakke oplossing.

Strak misschien, maar in mijn ogen (nog) niet gewenst. Ik vind Sam, met ballen, leuk zoals hij is (nou ja, de laatste dagen iets minder ).

Zachtjes voor zich uit piepen ala maar hele joelconcerten had ik toch wel ff flink boos de kop ingedrukt. Is ie nou helemaal!

Gelukkig hier het probleem niet (volgens mij weet hij niet eens hoe hij janken moet )

Maar zou toch kordaat optreden en de serenades de kop indrukken, Sam is nogal hard en heeft een redelijke plaat voor zijn kop, dus denk dat je doortastend duidelijk en direct moet zijn
Het geeft de hond ook rust als hij duidelijkheid heeft en een steeds mopperend baasje is natuurlijk ook niet gezellig.
Dus als hij weet wat hij wel of niet mag, dan krijgt hij ook zijn rust terug.

Maar als mijn hond dit bij elke loopse teef toch zou blijven doen, dan zou ik castreren zeker overwegen. Leuk een gezellige reu met ballen, maar dan moet het gedrag wel gezellig blijven

zingen is toch hartstikke gezellig

S@ndr@ schreef:zingen is toch hartstikke gezellig

Nou reken er op dat wanneer ik zing jij dat zeker niet gezellig vind

Of je koopt zoiets voor hem, kan ie het spul ook een keer kwijt



Hier kun je hem kopen http://hotdollfordog.com/

En hier een filmpje

Haha Succes!

kloesje schreef:Gelukkig hier het probleem niet (volgens mij weet hij niet eens hoe hij janken moet )

Maar zou toch kordaat optreden en de serenades de kop indrukken, Sam is nogal hard en heeft een redelijke plaat voor zijn kop, dus denk dat je doortastend duidelijk en direct moet zijn
Het geeft de hond ook rust als hij duidelijkheid heeft en een steeds mopperend baasje is natuurlijk ook niet gezellig.
Dus als hij weet wat hij wel of niet mag, dan krijgt hij ook zijn rust terug.

Maar als mijn hond dit bij elke loopse teef toch zou blijven doen, dan zou ik castreren zeker overwegen. Leuk een gezellige reu met ballen, maar dan moet het gedrag wel gezellig blijven

Ja, die plaat! Haha. Toch laat 'ie die, als ik het echt zat ben, wel vallen, heb ik (nu) gemerkt. Hij gaat zelfs helemaal, zeer onderdanig, op zijn rug liggen, wanneer ik overduidelijk ( ) een einde maak aan het zingen. Ik geloof dus wel dat hij het begint te snappen. Want inderdaad: steeds mopperen, daar heb ik helemaal geen zin in. En werkt ook voor geen meter.
Het gekke is dat hij verder niet dekt/rijdt, zit ook niet steeds aan zijn pielemoos te likken, het is echt vocaal (en onrust).
Nou ja, vanmiddag laat ik hem maar weer even zijn pootjes uit zijn lijf rennen, naast de fiets. Kan 'ie moe maar tevreden gaan slapen.

Miranda schreef:Cayuga was ook vreselijk hoteldebotel. Elke keer dat ik de achterdeur opendeed, stormde hij naar buiten als een stier met een stijve. Zaterdagavond láát was ik dat zat, en ik stak mijn voet uit in een reflex om hem tegen te houden. Hij ramde er dwars doorheen. Mijn voet is nu zwaar gekneusd. Maar Cayuga is genezen. Die schrok toch wel behoorlijk van het welgemeende vloekconcert dat hem ten deel viel
Ik heb weer een héél braaf hondje terug.

De "hete dagen" waren voorbij?

Sterkte met je voet

ranetje schreef:

Miranda schreef:Maar Cayuga is genezen. Die schrok toch wel behoorlijk van het welgemeende vloekconcert dat hem ten deel viel
Ik heb weer een héél braaf hondje terug.

De "hete dagen" waren voorbij?

Dan wel van de één op de andere seconde

Miranda schreef:

ranetje schreef:

Miranda schreef:Maar Cayuga is genezen. Die schrok toch wel behoorlijk van het welgemeende vloekconcert dat hem ten deel viel
Ik heb weer een héél braaf hondje terug.

De "hete dagen" waren voorbij?

Dan wel van de één op de andere seconde

Zie je hoe snel dat gaat

Is Sam nog jong?

Bij mijn reu zijn dit soort taferelen volledig verdwenen toen Scott een jaar of 2 werd. Daar maar op blijven hopen dan

Sanchis schreef:Is Sam nog jong?

Bij mijn reu zijn dit soort taferelen volledig verdwenen toen Scott een jaar of 2 werd. Daar maar op blijven hopen dan

Ik heb Sam geadopteerd in september 2012. Toen werd hij zo'n jaar / anderhalf geschat. Maar volgens mij is 'ie wel een laatbloeier. Vorig jaar niets van dit alles gemerkt.
Het ging vandaag trouwens een stuk beter. En nu is hij kapot van het fietsen.

Xavi heeft dit ook, al maakt die er niet een heel concert van.
De hond van de buurvrouw is net gecastreerd.. zo konden al zo goed met elkaar maar nu zit meneer dus voor de deur te jammeren, voor de schutting te blaffen, eet weer minder.. volgens mij istie verliefd
Maarja, dat is geen loopsheid en zal vast niet gaan veranderen?!

De beste oplossing, vast ook voor jou Rami; verhuizen!

Rami schreef:Sammie is tot over zijn oren verliefd, want in de straat is een loopse teef (ze loopt langs mijn deur).
Mensen die Sam kennen weten hoe vreselijk hard hij kan loeien/janken en dat doet hij nu zo'n beetje de hele dag. Ook niet of nauwelijks eten, heel veel onrust, buiten alleen maar achter dat ene spoor aan.
Ik probeer hem zo veel mogelijk af te leiden, moe te maken (ga met hem fietsen) maar ik wil nu eigenlijk wel slapen.

Heb het idee dat negeren niet echt werkt, maar vermanend toespreken ook niet echt (nou ja, heel even).
Ik ken dit hieperdepieper verliefde gedrag niet echt, dus ehm... wat moet ik doen?

Met natuurlijk gedrag afstraffen moet u voorzichtig zijn. Afstraffen is iets anders dan af*leren*, dat kan wel. Maar vergt tijd. Denkt u terug aan toen u jong was, toen gierden waarschijnlijk uw hormonen ook door uw lichaam en mocht uw moeder ook ongezien op het dak gaan zitten. Uw hond denkt hetzelfde.

Mocht dreigen met castreren niet werken dan kunt u ook altijd nog dreigen op de pvda te gaan stemmen. Er zijn honden die dan spontaan non worden.