Het HondenForum

Trekken als een lier, de straatstenen de grond uit snuiven, me geen blik waardig gunnen en hooguit een blik van ergernis bij correcties op trekken, her en der druppels uit piemel laten slingeren, stinken als of hij al jaren tegen zijn eigen poten aan pist, moeilijk met eten, op de tijd dat normaal zijn vriendin op de stoep staat voor een gezamenlijke wandeling compleet hysterisch worden zoals janken en trillen als een riet, mij om het half uur proberen wijs te maken dat hij toch echt acuut naar buiten moet, uitvallen naar andere honden uit de buurt welke hij normaal vermijd of waar hij zelfs normaal mee kan opschieten (ben vanmorgen wel even geschrokken van zo'n actie)

Enfin, zijn beste vriendin is loops en 3 dagen geleden heeft hij voor de eerste keer (per abuis want de bedoeling was dat we ze even ver uit elkaar zouden houden) daar de volle betekenis van meegekregen doordat ze zich zelf dus aanbood. Hij is nu 2 jaar en de keren daarvoor leek hij altijd de klok wel te horen luiden maar niet waar de klepel hing. Was toen meer aandoenlijk verstrooit. Nu is het echt een beest.

Ik kan zo weinig voor hem doen. Ging een eind met hem lopen als afleiding maar hij trekt als een idioot en hangt continu met die neus op de grond (ik snap ook wel dat hij dat meesterlijk werkend orgaan gebruikt om een spoor van "die slet" op te sporen) Enig was dat ik het trekken dan maar even heb genegeerd (echt in de hoop dat hij straks weer weet hoe het wel moet) en hem ergens op een weilandje (ver buiten bekend gebied en de bewoonde wereld) kreeg waar hij even achter de bal aan kon rennen. Lijkt hem wel even goed gedaan te hebben want hij ligt nu te slapen.

Beetje geruststellend is wel dat hij me opeens opzoekt en aankijkt en dat ik dan weer een glimp van mijn beste vriend zie die er ook niets van lijkt te snappen.

We zijn serieus aan het overwegen of we hem, als dit zo regelmatig voor gaat komen (het stikt hier van de teven in de buurt) maar zullen laten castreren. Hij is toch niet geschikt voor de voortplanting binnen zijn ras (witte kop).

Nou hebben wij eerder reuen gehad maar de 1ste was al snel gecastreerd i.v.m. hyper dominant gedrag naar andere reuen, de 2de was alleen maar een beetje zielig (kon niet eten) en de 3rde was blijkbaar aseksueel want die trok zich nergens wat van aan op dat vlak. Zoals Ezio doet is voor mij toch wel even

Herkennen jullie deze dingen en wat doen jullie dan ?? Nog tips ?

Hier is nu ongeveer hezelfde aan de hand. Mijn reu is ook 2, en zijn vriendinnetje is ook loops.
Vooral het (vooral s avonds) constant voor de deur zitten en piepen dat hij echt nu NU! nu! naar buiten wil, weinig eten en snuffelen/ trekken zijn erg herkenbaar.
Weet alleen ook niet wat ik er aan kan doen

Als het goed is, is dat twee keer per jaar dan en dan een week of drie...
Ik zou het uitzitten en dan weer een half jaar verder trainen... Ik zou er niet om castreren

Nanna schreef:

Jeannettebo schreef:Als het goed is, is dat twee keer per jaar dan en dan een week of drie...
Ik zou het uitzitten en dan weer een half jaar verder trainen... Ik zou er niet om castreren

Als er doorlopend loopse teven in de buurt zijn zou ik het wel doen. Anders niet.

Ik begrijp uit het verhaal dat ie enkel last heeft nu zijn vriendinnetje loops is en niet van alle teven in de buurt en tevens doordat ze zich aangeboden heeft..
Mss volgende keer afspreken dat de een de ene kant loopt en de ander de andere kant

Ik begrijp uit het verhaal dat ie enkel last heeft nu zijn vriendinnetje loops is en niet van alle teven in de buurt en tevens doordat ze zich aangeboden heeft..

Is het dan zo dat als dit voorbij is hij weer een beetje de naïeve reactie geeft als voorheen zodra ze weer loops word en er niet al te dicht mee geconfronteerd word (of een andere teef in de buurt die loops word) ??? Mijn vrees is n.l. dat bij de eerst volgende loopsheid die hij bespeurd het meteen weer volle bak zoals nu zou zijn. Maar dat hoeft dus niet ?????

cornelia schreef:

Ik begrijp uit het verhaal dat ie enkel last heeft nu zijn vriendinnetje loops is en niet van alle teven in de buurt en tevens doordat ze zich aangeboden heeft..

Is het dan zo dat als dit voorbij is hij weer een beetje de naïeve reactie geeft als voorheen zodra ze weer loops word en er niet al te dicht mee geconfronteerd word (of een andere teef in de buurt die loops word) ??? Mijn vrees is n.l. dat bij de eerst volgende loopsheid die hij bespeurd het meteen weer volle bak zoals nu zou zijn. Maar dat hoeft dus niet ?????

Dat heeft ook met verder opvoeden te maken... Hij is 2 dus geestelijk ook nog niet volwassen. Ook gezien het incident van een tijdje terug ben je nog volop in training met hem, ik zou eerst daar mee verder gaan en eerst maar eens zien hoe het zich ontwikkelt.

Ik zou het ook even afwachten.

Ik heb - voor het eerst van mijn leven - ook zo'n reu. Erger misschien nog wel, hij slaapt ook niet meer maar drentelt dag en nacht jankend door het huis. Hij heeft geen seconde rust. Soms forceer ik rust door hem te zeggen DAT HET NU WEL EVEN GENOEG IS en dat ie maar in z'n mand gaat liggen sikkeneuren. Maar dat helpt allemaal maar een paar tellen. Het liefste ligt hij voor de voordeur


Bij die van mij begon het volgens mij met 18 maanden ofzo en eigenlijk alleen maar als de teef ook haar sporen in het dorp had nagelaten, maar dan was het ook echt verschrikkelijk want het hele dorp stonk dus naar 'die slet'. Want sletten zijn het, heb ik inmiddels ook begrepen (ik heb nooit teven gehad dus ik weet/wist weinig van hun fysiek enzo ). De meeste honden hier komen nooit van hun erf af, zelfs niet als het erf niet afgesloten is - maar als de wijven loops zijn dan houdt zelfs de beste omheining ze blijkbaar niet tegen. Sommigen klauteren zelfs tot in onze achtertuin op zoek naar mijn reu

Affijn, ik heb ook serieus castratie overwogen maar er is geen garantie dat de hitsigheid dan overgaat volgens mij. Ik heb dat overwogen omdat er in dit dorp in ieder geval 4 teven wonen met ontsnappingsmogelijkheid en ik dus laten we zeggen een half jaar per jaar (4 maal 2 keer per jaar een week of 3) met een ongelukkige, onrustige en onbereikbare hond in huis zit.

Toen ben ik bij de teveneigenaren langs gegaan en heb ze gevraagd hun teef in geval van loopsheid goed bij zich te houden, en daar was iedereen toe bereidt dus het is lang goed gegaan. Toevallig is er eergisteren weer één ontsnapt en dus heb ik de komende dagen ook weer een zielige man in huis Maar als het hier bij blijft laat ik het zo.

In nederland is er weet ik een libido-remmer op de markt (van het merk PUUR), maar die kan ik hier niet krijgen. Ik heb zelf wel nog geprobeerd de boel wat te remmen met hop en marjoraan (of iets dergelijks) maar bij die van mij werkte dat allemaal niet. Als je wilt zoek ik op wat ik heb geprobeerd. Maar die remmers zou je nog kunnen proberen dus eerst.

Dat is puur geslachtsdrift volgens mij, mijn hondentrainster raad het anderen mensen met reuen aan en daar werkt het wel bij.

Dat heeft ook met verder opvoeden te maken... Hij is 2 dus geestelijk ook nog niet volwassen. Ook gezien het incident van een tijdje terug ben je nog volop in training met hem, ik zou eerst daar mee verder gaan en eerst maar eens zien hoe het zich ontwikkelt.

OK. Castreren was ook weer niet voor vandaag of morgen en het is goed te weten dat leren c.q. beïnvloeding etc. nog mogelijk is.

Ik denk dat mijn achterliggende angst (ook bij dat incident een poosje terug) steeds is dat als iets fout gaat het ook zo blijft (het als-je-een-gekke-bek-trekt-en-de-klok-slaat-12-dan-blijft-je-bek-zo-staan idee) B.v. het lopen. We hebben de EG's 1,2 en 3 gedaan en doen nu de GG1. Hij scoort altijd geweldig hoog op de oefeningen maar hij loopt dus slecht (erg nonchalant) Ik ben dus altijd erg alert op het lopen en oefen daar veel met hem op. Als je hem nu echter ziet lopen (of beter gezegd; voelt lopen) dan is het echt vreselijk, hij zou op deze manier niet eens de puppy-cursus doorkomen denk ik. Je zou in ieder geval nooit geloven dat ik al 2 jaar met hem naar school ga. Maar erger nog, zoals hij nu loopt wil ik niet met hem wandelen want nu trekt hij dus echt. Wij lopen echt erg veel maar nu hou ik dit niet vol. Ik maak me dan weer ongerust dat dit zo blijft en bla, bla, bla. Op school zeggen ze dat hij erg gedreven is zowel in zijn wil om goed te werken wat ik zeker terug zie in zijn leervermogen en uitvoeren van de oefeningen. Anderzijds heeft hij ook de passie om maar vooruit te willen en op van alles en nog wat te willen reageren. Maar enfin, zo trekken als dat hij nu doet heeft hij nooit gedaan (het is trouwens niet zo dat ik vind dat hij hoog moet scoren op school voor het lopen, ik wil gewoon graag uren met hem kunnen rondzwerven, dat is belangrijker, en tot voor kort ging dat dus redelijk tot goed)

Denk ik, moet ik hem en mezelf nu even ontzien of moet ik juist nu oefenen. School is momenteel even gesloten ivm carnaval dus misschien moet ik met hem ook maar even carnaval gaan vieren en de zaak laten voor wat het is. Wandelingen maar even kort houden.

Ik ben eigenlijk een ontzettende onzekere tut-hola op dit moment (maar ik hoop dat het een beetje duidelijk is wat ik bedoel)

Vorige week schreef ik hier op het forum ongeveer hetzelfde over mijn Sam. Bij hem was het vooral loeien, niet eten, onrust. Aan het loeien heb ik op een gegeven moment wel (voor mijn doen heeeeel streng ) een eind gemaakt want dat was niet te harden! De rest hebben we uitgezeten. Ik heb hem wel heel veel afleiding gegeven (met de fiets mee, zoekspelletjes binnen) en inmiddels is het weer over. Sam is weer gewoon zichzelf.
Geen reden dus, vind ik, om te castreren (of het moet een vaak terugkerende gebeuren worden, dan zou ik het wel overwegen).

Ik zou ook juist aan het werk gaan met dat werkvermogen, het is mogelijk dat wanneer je echt daar aanspraak op gaat maken dat hij werken belangrijker gaat vinden. Dat is niet gewoon wandelen, maar speuren bv of andere trainingen waarbij hij veel meer moet nadenken

Jeannettebo schreef:Ik zou ook juist aan het werk gaan met dat werkvermogen, het is mogelijk dat wanneer je echt daar aanspraak op gaat maken dat hij werken belangrijker gaat vinden. Dat is niet gewoon wandelen, maar speuren bv of andere trainingen waarbij hij veel meer moet nadenken

Ja, ik had het idee dat de zoek-spelletjes die ik met Sam deed (waar hij helemaal niet goed in is hoor, het is gewoon lol maken ) hem de meeste afleiding gaf.

Rami schreef:

Jeannettebo schreef:Ik zou ook juist aan het werk gaan met dat werkvermogen, het is mogelijk dat wanneer je echt daar aanspraak op gaat maken dat hij werken belangrijker gaat vinden. Dat is niet gewoon wandelen, maar speuren bv of andere trainingen waarbij hij veel meer moet nadenken

Ja, ik had het idee dat de zoek-spelletjes die ik met Sam deed (waar hij helemaal niet goed in is hoor, het is gewoon lol maken ) hem de meeste afleiding gaf.

Je houdt hem dan dus geestelijk bezig ivm hem in zn kop alle ruimte te geven om er wat mee te doen.

Hier overigens laatst ook een heel mooi staaltje zelfbeheersing gezien waaruit duidelijk naar voren kwam dat ondertussen de interactie en de relatievorming met mij belangrijk is geworden, belangrijker dan voor Layla grote verleidingen zoals een kat die voorbij loopt...
Layla moest vanuit zit gaan staan, maar door de oefeningen die we daarvoor hadden gedaan, waarbij ze alles perfect deed, deed ze het nu niet direct. Dit "ongehoorzame" was bewust en blijkbaar ook heel positief. Op het moment dat ze zat en niet wilde gaan staan toen ik het vroeg, wandelde er een kat voorbij, normaal gesproken wil ze daar maar al te graag achteraan en zou dan ook gaan trekken en dus gaan staan. Echter omdat ik juist opdracht had gegeven om te gaan staan en zij daar nu niet aan wilde voldoen, bleef ze zitten, ondanks de kat. Ze heeft iedere spier aangespannen om maar te blijven zitten, ze heeft zitten trillen van de spierspanning. Later toen de rust er weer was is ze uiteindelijk heel rustig op gestaan. Op dat moment heeft dus al haar werkvermogen en zelfbeheersing aangesproken om de relatievorming met mij, in dit geval het niet gehoorzamen aan mij, boven de kat te stellen. Iets wat dus uiteindelijk heel veel informatie geeft over waar we staan

cornelia schreef:

Dat heeft ook met verder opvoeden te maken... Hij is 2 dus geestelijk ook nog niet volwassen. Ook gezien het incident van een tijdje terug ben je nog volop in training met hem, ik zou eerst daar mee verder gaan en eerst maar eens zien hoe het zich ontwikkelt.

OK. Castreren was ook weer niet voor vandaag of morgen en het is goed te weten dat leren c.q. beïnvloeding etc. nog mogelijk is.

Ik denk dat mijn achterliggende angst (ook bij dat incident een poosje terug) steeds is dat als iets fout gaat het ook zo blijft (het als-je-een-gekke-bek-trekt-en-de-klok-slaat-12-dan-blijft-je-bek-zo-staan idee) B.v. het lopen. We hebben de EG's 1,2 en 3 gedaan en doen nu de GG1. Hij scoort altijd geweldig hoog op de oefeningen maar hij loopt dus slecht (erg nonchalant) Ik ben dus altijd erg alert op het lopen en oefen daar veel met hem op. Als je hem nu echter ziet lopen (of beter gezegd; voelt lopen) dan is het echt vreselijk, hij zou op deze manier niet eens de puppy-cursus doorkomen denk ik. Je zou in ieder geval nooit geloven dat ik al 2 jaar met hem naar school ga. Maar erger nog, zoals hij nu loopt wil ik niet met hem wandelen want nu trekt hij dus echt. Wij lopen echt erg veel maar nu hou ik dit niet vol. Ik maak me dan weer ongerust dat dit zo blijft en bla, bla, bla. Op school zeggen ze dat hij erg gedreven is zowel in zijn wil om goed te werken wat ik zeker terug zie in zijn leervermogen en uitvoeren van de oefeningen. Anderzijds heeft hij ook de passie om maar vooruit te willen en op van alles en nog wat te willen reageren. Maar enfin, zo trekken als dat hij nu doet heeft hij nooit gedaan (het is trouwens niet zo dat ik vind dat hij hoog moet scoren op school voor het lopen, ik wil gewoon graag uren met hem kunnen rondzwerven, dat is belangrijker, en tot voor kort ging dat dus redelijk tot goed)

Denk ik, moet ik hem en mezelf nu even ontzien of moet ik juist nu oefenen. School is momenteel even gesloten ivm carnaval dus misschien moet ik met hem ook maar even carnaval gaan vieren en de zaak laten voor wat het is. Wandelingen maar even kort houden.

Ik ben eigenlijk een ontzettende onzekere tut-hola op dit moment (maar ik hoop dat het een beetje duidelijk is wat ik bedoel)

Houd er rekening mee dat hij er ook zonder ballen nog zo op kan reageren. Mijn Niko blijft er rustiger onder dan de castraatjes.
Ik vind het bij (mijn) reuen een moeilijke leeftijd. Niet zo zeer voor de baas, maar voor de hond. Gierende hormonen waar ze nog niet mee om hebben leren gaan, niet precies weten wat de baas van ze verwacht en onrust in het kopje.
Zou nu even rustig aan doen, niet te veel vragen en het er uit laten rennen naast de fiets. Ik heb ze in die kalveren liefde periode allemaal tijdelijk niet los gehad.
Zodra hij beter bereikbaar is weer stevig verder met appel
Lukt dat nou (nu nog) niet, dan zou je een tijdelijke castratie met suprelorin kunnen overwegen.

Ik wil zeker graag verder met hem richting zoekwerk en apporteren. Ik doe nu, tijdens onze omzwervingen, al wat van die spelletjes. Zijn bal verstoppen, hem meerdere dingen laten apporteren in bepaalde volgorde. Ik wil leren hoe ik hem kan leren sturen op afstand. Nu gaat dit best aardig maar in het klein dan. Hij kan echt wel superveel dingen en hij is keurig in de afwerking etc. Op school is hij in die dingen vaak de beste. Verder heb ik over luisteren echt niets te klagen. Sommige dingen hoef ik hem maar 1x uit te leggen en hij doet het daarna vrijwel standaard.
Natuurlijk is het ook een beetje waar mijn interesses en prioriteiten liggen. 3 uur lopen met een hond aan de voet vind ik niet leuk en als hij vast moet blijven, wat soms het merendeel van een wandeling moet dan mag hij gerust vooraan lopen. Dus zijn nonchalance zal hij zeker van mij hebben geleerd. Maar trekken dus echt niet.

Jeannettebo schreef:

Rami schreef:

Jeannettebo schreef:Ik zou ook juist aan het werk gaan met dat werkvermogen, het is mogelijk dat wanneer je echt daar aanspraak op gaat maken dat hij werken belangrijker gaat vinden. Dat is niet gewoon wandelen, maar speuren bv of andere trainingen waarbij hij veel meer moet nadenken

Ja, ik had het idee dat de zoek-spelletjes die ik met Sam deed (waar hij helemaal niet goed in is hoor, het is gewoon lol maken ) hem de meeste afleiding gaf.

Je houdt hem dan dus geestelijk bezig ivm hem in zn kop alle ruimte te geven om er wat mee te doen.

Hier overigens laatst ook een heel mooi staaltje zelfbeheersing gezien waaruit duidelijk naar voren kwam dat ondertussen de interactie en de relatievorming met mij belangrijk is geworden, belangrijker dan voor Layla grote verleidingen zoals een kat die voorbij loopt...
Layla moest vanuit zit gaan staan, maar door de oefeningen die we daarvoor hadden gedaan, waarbij ze alles perfect deed, deed ze het nu niet direct. Dit "ongehoorzame" was bewust en blijkbaar ook heel positief. Op het moment dat ze zat en niet wilde gaan staan toen ik het vroeg, wandelde er een kat voorbij, normaal gesproken wil ze daar maar al te graag achteraan en zou dan ook gaan trekken en dus gaan staan. Echter omdat ik juist opdracht had gegeven om te gaan staan en zij daar nu niet aan wilde voldoen, bleef ze zitten, ondanks de kat. Ze heeft iedere spier aangespannen om maar te blijven zitten, ze heeft zitten trillen van de spierspanning. Later toen de rust er weer was is ze uiteindelijk heel rustig op gestaan. Op dat moment heeft dus al haar werkvermogen en zelfbeheersing aangesproken om de relatievorming met mij, in dit geval het niet gehoorzamen aan mij, boven de kat te stellen. Iets wat dus uiteindelijk heel veel informatie geeft over waar we staan

knap!!

gonnie schreef:Dat is puur geslachtsdrift volgens mij, mijn hondentrainster raad het anderen mensen met reuen aan en daar werkt het wel bij.

Dat kan zeker werken.

En denk aan de waarschuwing van Nanna, @Cornelia.
De kans dat de vacht na castratie een complete ramp wordt is bepaald niet uitgesloten.

Je zegt dat er veel teven in de buurt wonen.
Maar hoeveel daarvan worden er nog loops?

Jeannettebo schreef:Ik zou ook juist aan het werk gaan met dat werkvermogen, het is mogelijk dat wanneer je echt daar aanspraak op gaat maken dat hij werken belangrijker gaat vinden.

Ik ben echt nieuw op het hitsige reuenfront. Voor Atze heb ik enkel reuen gehad die zich op geen enkele manier lieten afleiden door een loopse teef. Pastoors, zoals iemand die ik ken deze honden benoemde.

Maar zelfs al ben ik nieuw, dan nog weet ik zeker dat mijn grens welzeker bereikt is met de hysterie die Atze ten toon spreidt als er loopse teven in het dorp pissen. Van alle (bij)verschijnselen vertoont hij ze allemaal behalve het slecht eten. En het is gewoon geen pretje om zo'n reu drie weken (of x keer een aantal weken) in huis te hebben omdat de dames loops zijn. En dat afleiding werkt weet ik ook wel, ik rij als het dorp volgepist is graag een kilometer met meneer om hem daar vervolgens te laten rennen. Ik heb hem zelfs een paar dagen uit logeren gestuurd in een naburig dorp de voorlaatste keer, zodat ie wat rust kreeg.

Dat dit soort zaken met opvoeding te maken hebben geloof ik echter niet. Er valt echt van alles op mijn opvoeden aan te merken maar dit soort oerdriften gaan behoorlijk boven alles uit. En als gezegd afleiden helpt, de reu in kwestie toespreken dat ie zich niet de hele tijd zo hoeft aan te stellen helpt en nog zo wat van die dingen, maar ik wil graag ook een beetje realistisch blijven.

Ik vind de aanwezigheid van mijn honden reuzegezellig, maar dat ik mijn tijd volledig in dienst stel van hun hormonale grieven en grillen gaat mij gewoon te ver. Zo'n hondenbaas ben ik niet. En ik weet niet of TS dat wel is maar ik vind het advies van afleiding of opvoeding wel een beetje al te makkelijk. Je kunt toch niet - omdat de teef van de buurvrouw loops is - 24 uur per dag met je hond gaan speuren of springen of dansen of rennen omdat hij zo'n last van heeft van die loopsheid. Daar heeft toch niemand zin in of tijd voor. Zelfs als het maar 1 teef in de buurt is, dat is toch al gauw 6 weken per jaar dat jou hond dus van een aangenaam en welwillend gezelschapsdier verandert in een onbereikbare loverboy. Moet je al die 6 weken dan maar vrij nemen van de rest van je hobbies en verplichtingen om meneer af te leiden van z'n ongerief?

Misschien vinden sommigen hier van wel, maar ik heb daar geen enkele trek in. Ik ben echt blij dat in mijn geval de tevenbazen zo willen meewerken, maar was dat niet zo geweest dan had ik toch tot het gaatje gegaan om de hormonen van mijn reu - met welk middel dan ook - te elimineren.

Ik zeg ook niet 24 uur... Doe en deed ik ook niet hoor, hier ook tot ruim een jaar geleden een volle reu gehad, helaas toen op zevenjarige leeftijd moeten castreren om medische redenen.

Het gaat mij om de momenten dat ze dus buitenloopt

Uh, even tussendoor, maar een DLS met witte kop, show me!!!?!

Nou toevallig is hij, nu hij 2 is, vanaf de nek met een beetje goede wil best forel te noemen
( het word weer tijd voor de nieuwe staatsieportretten, het is inmiddels ook een echte langhaar.)
Maar hij is inderdaad erg wit, echter de fout zit hem vnl in de witte kop. Ik heb er inmiddels van alles over gelezen en het zit hem ergens nog voor 1900 toen er met o.a. Engelse setters werd gekruist e.d. (Enfin, ik heb het uit een boek dus als er iemand is die het beter weet ........moet je niet bij mij zijn).

Maar terug on topic. Natuurlijk kan ik hem niet de hele dag afleiden maar ik wil hem zeker niet de hele dag uitkafferen b.v tijdens het lopen omdat hij nu trekt als een lier en de straatstenen uit de grond snuift. Ik ben net dik 2 en half uur met hem er op uit geweest (ben toevallig vrij dus hij heeft geluk) Laten rennen achter zijn bal, speurspelletjes gedaan, hem toch ook voor hele korte momenten even volg werk laten doen (als reminder dat ik dat niet vergeten ben) En nu is hij dus wat verzadigd.

Voor mij is het belangrijk dat ik niet in zo'n mopper spiraal met hem terecht kom. Ik zie dus het advies Jeannettebo meer als dat het belangrijk is hem en mijzelf iets positiefs te laten doen, wat lukt, dan me nu te richting op dat stukje waar wij blijkbaar alle twee niet zo weg van zijn. Liever werken met de uitdaging wat afleiding geeft dan bovenop zijn seksuele frustratie nu ook nog eens continu van die "rot-oefeningen" te moeten doen.
Enfin, ik interpreteer het advies dus zo.

Ik ben me verder bewust van dat vacht gedoe na castratie. Onze Bo is op zijn 7de ook gecastreerd omdat hij een tumor naast een testikel had. Zijn vacht werd daarna pluizig en erg dun. Bleek echter later ook nog een schildklier probleem te hebben wat e.e.a nog eens verergerde. Enfin, zou van de vacht van Ezio wel erg zonde zijn want die heeft echt een pratig velletje.

Ik loop vanavond met hem de wijk uit op een route waar van ik weet dat zijn vriendin niet komt en alles gaat redelijk normaal. Hij komt zelfs met regelmaat uit zich zelf naast lopen en er is contact. Tot we weer richting onze wijk gaan en hij alweer zijn neus tegen de grond plakt en sjouwen maar.
Sta ik net toch even in de lantarenpaal modus, vlak bij huis, omdat mijn rug begon te protesteren komt daar toch net zijn vriendin de hoek om Helaas verlies ik dan toch weer even mijn geduld en weet nu een buurman die zich juist kandidaat gesteld heeft voor de gemeenteraad dat ik zeker niet op het CDA, en dus op hem, zal stemmen.
Erger vind ik dat ik Ezio toch even, voor mijn normen, wat hard aan zijn riem getrokken heb

Enfin, morgen nieuwe ronde, nieuwe prijzen................???!!!?