Het HondenForum

Mijn kleine pup wordt groot. Ze is nu acht maanden en hartstikke lief hoor. Maar ze is gigantisch aan het puberen. Ineens net doen alsof ze niet weet wat het commando af betekent, net als 'kom voor' nu ineens 'ikrenheelhardweg' betekent. Het is net alsof ze echt alles is vergeten wat ik haar in voorgaande maanden heb geleerd.

Hoe gaan jullie hiermee om? En is dit normaal? Soms heb ik het gevoel de 'strijd' te gaan verliezen, maar ik geef niet op hoor, haha!

Moet ik een keer goed boos op haar worden of is geduld het sleutelwoord?

In ieder geval niet achter haar aan gaan rennen, dat is "oh wat leuk de baas doet mee " Ik blijf geduldig wachten en soms doe ik alsof ik een heel interessant bloemetje zie, Kier is zo nieuwsgierig als de pest dus komt ze altijd kijken. Als ze dan bij mij is lijn ik haar niet gelijk aan maar beloon haar voor het komen, duw er een snoepje in en loop weer verder. Geduldig blijven en doorgaan met commando's geven dus, op een gegeven moment is het over en dan luistert ze weer perfect, of niet maar dan nog maar meer geduld hebben

M_aaike schreef:Mijn kleine pup wordt groot. Ze is nu acht maanden en hartstikke lief hoor. Maar ze is gigantisch aan het puberen. Ineens net doen alsof ze niet weet wat het commando af betekent, net als 'kom voor' nu ineens 'ikrenheelhardweg' betekent. Het is net alsof ze echt alles is vergeten wat ik haar in voorgaande maanden heb geleerd.

Hoe gaan jullie hiermee om? En is dit normaal? Soms heb ik het gevoel de 'strijd' te gaan verliezen, maar ik geef niet op hoor, haha!

Moet ik een keer goed boos op haar worden of is geduld het sleutelwoord?

Met boos worden bereik je alleen maar dat het nog minder aantrekkelijk wordt naar je toe te komen.
Ik vraag van mijn honden niks waarvan ik weet dat ze het toch niet gaan doen.
Kun je beter op dat moment even laten en er later mee aan de slag gaan. Zou gaan oefenen met een lange lijn er aan.
Pjotr was ook van het niet terug komen met wandelen.
Die roep ik tussendoor regelmatig voor wat lekkers en lijn hem nooit op hetzelfde punt aan. Kan dus best dat hij halverwege aan de lijn gaat en er dan nog genoeg leuks wordt gedaan.
Het is belangrijk dat ze weet dat aanlijnen niet direct einde pret is.

Ik heb in mijn beleving nooit een puber gehad, - terwijl ik toch drie pups heb opgevoed, hoe dat kan weet ik niet, maar t heeft iets met consequent zijn te maken volgens mij en er vet ver boven staan als ze iets proberen ( denk ik)

M_aaike schreef:En is dit normaal?

Heel normaal. Grenzen zijn er om uitgetest te worden als je puber bent
Als die hormonen gaan razen, trek ik de touwtjes wat strakker aan.

Overigens is het vaak zo dat het 'probleem' bij beide kanten zit. Vaak is dit vooraf gegaan door een fase waarin het baasje denkt dat de opvoeding gelukt is. Puppewup luistert keurig. Dan ontspant baasje, en wordt wat slordiger. Nét op het moment dat de hond denkt 'hé, grenzen. Laat ik eens kijken of die opgerekt kunnen worden'

Ha Maaike,
Onze hond is nu 2 en ik herken precies wat je schrijft. Voor onze ervaring kan ik je zeggen dat er nog wel meer van die fases voorbij komen. Zelf ben ik niet altijd zo'n zekere (geweest) rond die periodes. Was en ben altijd ongerust dat als hij eens iets niet meer doet of als hij opeens iets doet wat niet mag dat dit dan voor altijd zo is. Zo rond die tijd dat hij opeens zijn kont tegen de krib gooide dacht ik "o jee, het (opvoeding/training) is mislukt, ik hen het niet goed gedaan".
Ik kan je 1 geruststelling geven, hij gaat wat je hem geleerd heb gewoon weer goed doen hoor. Hij is niets vergeten of wat dan ook.

Mijn belangrijkste ervaring was om even te voorkomen dat hij iets kan gaan doen waar je echt spijt van krijgt of over kan gaan tobben; ging hij b.v. op school regelmatig opeens de hort op dan deed ik hem thuis, waar weg lopen zoveel meer gevaar zou kunnen opleveren (nog niet gesproken over je persoonlijke hartwip van schrik) hem aan de lange lijn en ging ik een beetje met hem oefenen in het "hier" en "stop". Tevens heb ik goed gekeken naar zijn houding en kan ik nu redelijk voorspellen wanneer de gedachte aan weglopen bij hem opkomt (b.v. opeens heel alert in de verte turen, zo'n bij hem horende "kijk eens ik ben een jachthond" houding) Dat betekend dus "nee" en "naast". Bij een aarzeling, hup even aan de lijn en doorlopen.

Wat ik hem ook wel goed geleerd heb en waar hij nu blijk van geeft dat ik hem daar goed in kan vertrouwen is "stop".
Dus ver vooruit lopen, de bosjes in willen duiken omdat zijn bal er in vliegt. achter een plotseling opvliegende vogel aan, naar een hond toe etc. etc. "Stop" en hij gaat vrijwel meteen liggen.

Op school leren wij dat je je hond best wel mag gaan ophalen als hij wegloopt. B.v. vanuit een "blijf" positie. Dus opstaan en weglopen was niet "hier komen en wat deed jij dat goed" (als hij komt) maar was "foei", ophalen, terug naar de plaats van vertrek lopen en "blijf" .
Werkt hier goed, laatst ging heel de groep vanuit een gezamenlijke blijf oefening de hort op maar Ezio bleef (verlangend kijkend) toch zitten (enfin, lukt niet altijd maar hij snapt wel wat mag en niet)

Maar nogmaals, wat mij veel helpt is om bij onzekerheid even een stapje terug te doen en oefening weer in een eerder stadium op te pakken. Zorg er gewoon voor dat je in zo'n periode hem als het ware beschermd tegen dingen die hij zo fout zou kunnen gaan doen dat je de neiging krijgt hem te en/of je het contact verliest.

Ik vergeet dit zelfs ook wel eens (1ste reactie is dus "o jee het is om zeep", maar daarna even hersens bij elkaar en hopla)

Ik denk dat er heel wat honden "puberen" omdat de baas denkt dat met opvoeding en training het belangrijkste wel geleerd is en hij de touwtjes daarom laat vieren
En bij veel honden kan dat niet.
Zeker niet als dat samenvalt met het opspelen van de hormonen.
(Even afgezien van een aantal honden waar de hormonen echt ernstig opspelen, want dat kan wel, het is alleen bij de meeste honden niet zo ernstig)
Blijf consequent (ook in huis!) en voor nu even weer oefenen aan de lange lijn zodat hierkomen ook weer echt hierkomen wordt.

Denk er ook aan dat herhalingen van commando's op den duur het commando worden.
Bij "hier" is dan het commando "hier...............hier...............hier.................hier.........." geworden
Niet meer echt effectief

"Puberen" is een stapje terug doen hier.
De touwtjes weer wat strakker en de hond minder de gelegenheid geven om ongein uit te halen.

Taran is een puber bij andere honden, hij daagt uit en mept er op. Ik wil dat niet hebben dus op het moment loop ik alleen met bekende honden of met honden waar ik van zie dat het goed gaat. Als Taran op andere gebieden wat rustiger wordt dan kijk ik wat "het kan hebben".

Ik denk dat puberen een combinatie is van hormonen bij de hond en een baasje die wat minder strak oplet

Ik heb geen ervaring met het opvoeden van een berner als pup. Wel met volwassen berners en erg boos worden op berners zou ik niet aan bevelen als opvoedmethode. Daar zijn ze toch wel iets te gevoelig voor en aan de andere kant weer wat te eigenzinnig. Maar het zijn enorme lekkerbekken dus met belonen kun je veel bereiken.