Het HondenForum

Mooi weer dus picknicktas ingepakt en naar een groot meer op de bergen gegaan met Manu.
Ik had een 15 meter lijn meegenomen zodat hij lekker kon scharrelen, om een boom gebonden en daar zat ik lekker met mijn fruitsalade en sapje in het gras.
Intussen had Manu een Border Collie, Teckel en een Golden Retriever om hem heen springen en waren ze met zijn vieren om de boom aan het rennen.

Ineens hoor ik me toch een gekrijs. Janken! Ik zie Manu bij de boom liggen en de Golden komt met zijn kop laag naast zijn baasje staan.
Ik ren er naar toe en Manu staat op, hinkend met zijn poot omhoog. Nog steeds aan het gillen. Ik kreeg zowat een hartaanval. De Golden komt weer kijken en....
Manu legt zijn voorpoten op de grond, trekt een kop en springt weer weg met een noodvaart het meer in.

Hij liet 3 hondenbaasjes stomverbaasd achter. Wat een acteur

Ik kan geen zwelling oid vinden. Hopelijk gewoon een blauwe plek.
Meer van die krokodillentranen hondjes die op mama's kus wachten en daarna vrolijk verder rennen?

Chuck komt krijsend en snikkend naar mij gerend en moet getroost worden. Om vervolgens weer te gaan spelen

Ik kende dat fenomeen niet totdat teckelmans zijn intrede deed. Hij heeft zich wel eens krijsend met rollende ogen op z'n zij gestort, zó erg dat ik mij in gedachten al racend naar de da zag spoeden. Bleek er een plakplantje in de haren van zijn pootje te zitten plantje weggetrokken, kusje derop en vrolijk danste hij weer verder. Of is dat weer aanstelleritis

Er zijn er dus meer
De eigenaresse van de Golden was zo bezorgd. Of het gebroken was. Maar ik mocht er gewoon aan voelen. En toen hij toch 30 seconden later weer in de speelstand stond. Echt, wat een clown. Hij keek me ook zo vreselijk zielig aan terwijl hij stond te krijsen.
Het janken ging door merg en been.

Hier gaat ze gillen als er een grasspriet uit de poeperd steekt. Dat is het allerergste op de wereld en dan moet ik natuurlijk helpen om dat monster weg te krijgen.

runninggirl schreef:Hier gaat ze gillen als er een grasspriet uit de poeperd steekt. Dat is het allerergste op de wereld en dan moet ik natuurlijk helpen om dat monster weg te krijgen.

Als ik weer eens een grasaar uit die witte poeperd trek krijst ze de hele buurt bij elkaar
Sta je daar voor lul, te graaien bij het achterste van een krijsende hond.

Miranda schreef:

runninggirl schreef:Hier gaat ze gillen als er een grasspriet uit de poeperd steekt. Dat is het allerergste op de wereld en dan moet ik natuurlijk helpen om dat monster weg te krijgen.

Als ik weer eens een grasaar uit die witte poeperd trek krijst ze de hele buurt bij elkaar
Sta je daar voor lul, te graaien bij het achterste van een krijsende hond.

Hier eentje die al snel door had dat ik hem met alle liefde van de wereld ging behandelen als hij ging manken tijdens een wandeling. Tot het me begon op te vallen dat één aai over de bol ook al een genezende werking had en dat meneer alleen last had van pootjepijn op korte aanlijnwandelingen op een saai stuk. Zucht

Hilde schreef:Hier eentje die al snel door had dat ik hem met alle liefde van de wereld ging behandelen als hij ging manken tijdens een wandeling. Tot het me begon op te vallen dat één aai over de bol ook al een genezende werking had en dat meneer alleen last had van pootjepijn op korte aanlijnwandelingen op een saai stuk. Zucht

Leia mijn vorige hond had op een gegeven moment door dat als ze ging manken met haar poot, de wandeling werd afgebroken en we weer richting huis gingen. De luie smiecht

Hm, de mijne gaat pas manken als we over de drempel stappen, stel je voor dat we anders eerder naar huis gaan..

Ook hier is kusje er op of een aai nog wel eens voldoende om een ernstige verwonding als sneeuw voor de zon te zien verdwijnen.
Moet zeggen dat vooral mijn eerste teckel een prachtig toneelstuk kon maken van een "pijnlijke" poot

Zat Manu aan die boom vast met die 15 meter lijn toen hij dat "ernstige ongeluk" kreeg?
Heeft zijn poot misschien even verstrikt gezeten in het touw?

Hopelijk ook vanavond en/of morgen geen naverschijnselen

Ja hoor, een theatrale teckel. Hij is niet van het krijsen en gillen maar van heul zielig gaan zitten kijken, manken, piepen, pootje optillen. Als ik hem dan optil om onder zijn pootjes te kijken of er iets zit word ik meestal flink gesopt en is alles weer helemaal genezen. De draak

hahah wat een verschil met Pom.. die had vrijdag een doorn in haar poot, maar dan geeft ze een paar karate trappen naar achter haha, geen gezicht.. en als dat niet helpt gaat ze gewoon op 3 poten verder.. Jammer dan

ranetje schreef: Zat Manu aan die boom vast met die 15 meter lijn toen hij dat "ernstige ongeluk" kreeg?
Heeft zijn poot misschien even verstrikt gezeten in het touw?

Hopelijk ook vanavond en/of morgen geen naverschijnselen

Jep. De lijn lag echter keurig los. Ik denk dat hij tussen boom en hond gekomen is en tegen de boom gekomen is. Tot nu toe heeft meneer nog steeds niks van zijn verschrikkelijke ongeluk.

Ik moet wel heel hard lachen om jullie verhalen. Die honden zijn soms slimmer dan je denkt

ik kende het fenomeen ook niet, totdat schapendoes Lotje hier kwam. De eerste keer schrok ik mij een ongeluk, want ze ging zitten en wilde geen stap meer zetten. En ik maar denken en kijken wat er aan de hand kon zijn . Afgezien van een paar takjes in de vacht zag ik niets bijzonders. Toch maar weer proberen door te laten lopen. Na een paar stappen was het gelijk weer zitten en zielig doen.
Toen dacht ik: Zal ik dan toch maar eerst de takjes weghalen en warempel mevrouw was weer helemaal blij
En ik had zo'n beetje een hartverzakking

Manu schreef:

ranetje schreef: Zat Manu aan die boom vast met die 15 meter lijn toen hij dat "ernstige ongeluk" kreeg?
Heeft zijn poot misschien even verstrikt gezeten in het touw?

Hopelijk ook vanavond en/of morgen geen naverschijnselen

Jep. De lijn lag echter keurig los. Ik denk dat hij tussen boom en hond gekomen is en tegen de boom gekomen is. Tot nu toe heeft meneer nog steeds niks van zijn verschrikkelijke ongeluk.

Misschien zijn "electrische botje"

Mm, hier is het precies andersom, niets zegt ze terwijl ik toch denk dat haar teen gebroken is.

Tsuki kon je kwetsuren aanpraten. Dan stond ze gewoon in de kamer, verder niks aan de hand en als je dan op een toontje "och, heeft het Tsukje pijn dan? Och nee toch! Occhhhhhh kijk nou een zielig pooooootje!" dan deed ze een pootje in de lucht en dan was ze ook reuze sneu

Hier één die inderdaad kan gillen en manken als een gek en dan moet ik even kijken, voelen en een aai geven en dan is het over. Tay dus. Tessa laat niks merken, die loopt nog door als haar poot er half afligt bijwijzevan. Dus als die piept spring ik in de auto.

Ze kunnen een clubje starten..

Hier een Mechelse Herder teef die geen krimp geeft terwijl er toch echt wel een plek van 20x20cm huid weg was, tot op het bot.

Maar owééééé, tijdens de EHBO-cursus: elke poot die ik in verband wikkelde, bleek plots onbruikbaar en onherstelbaar kapot. Oren plat opzij, zielige blik,...

Haha, ja Bo kan er ook wat van. Ik weet het nu, gelukkig. Een aai over haar bol en ze kan weer verder.

Wat een hilarische verhalen . Hier gelukkig nooit aanstellers gehad, altijd andersom. Stug door blijven lopen met een serieuze verwonding.

Heb een dobermann gehad, die gleed met een sliding voor zijn bal door een kapot bierflesje. Halve onderbeen van z'n voorpoot open, op zijn hartslag gutste het bloed eruit en vervolgens je vol onbegrip aankijken waarom je de bal niet meer gaat gooien . Ook nadat er ruim 40 hechtingen in zaten deed hij er nog onvoorzichtig mee.

En mijn vorige mechel was een lelijk uitgegleden op 't ijs(dankzij m'n man ) en had een schouderblessure, maar zodra hij een bal zag probeerde hij zo goed en kwaad als 't ging 'normaal' te lopen in de hoop hij weer wat leuks mocht doen ipv rust houden.

Wat zijn ze toch slim
Sidney kan er ook wat van. Als ik het zo lees, zit er toch echt tekkel in haar Als ik tegen haar zeg: "heb je dan zo'n zeer pootje" begint ze acuut te manken en heel zielig te kijken Regelmatig komt ze aanhinken om dan als ze haar bal ontwaart alle smart vergeten te zijn en als een dolle weg te hollen.
Boyke daarentegen gaf geen krimp toen hij eens een flinke jaap in zijn nek had, ik kwam er uren later pas achter. Toen de dierenarts er vier krammen insloeg, stond Boyke vrolijk te kwispelen

Cas was net als het Suske fysiek bikkelhard.
Een keer aangereden door een auto, kentekenplaat helemaal krom.
Staat op en gaat verder, nergens last van.
Dus als er dan een keer gejankt word moet er wel wat zijn.
Maar een beetje manken kijk ik rustig aan, dat is meestal zo voorbij.

We hadden het net weer hoor
Over een rotsenpad met wat losse stenen gelopen, lekker aan de lange 15 meter lijn dus meneer rent vooruit naar boven en staat daar weer te krijsen. Met smekende oogjes komt hij terug gemankt, nog steeds luid krijsend.
Mijn vriend schrok zich een ongeluk en begon gelijk akoetsjiekoetsie. Ik ben natuurlijk niet van gisteren he Waarschijnlijk op een steentje getrapt ofzo want na een "let's go" hupste meneer weer vrolijk vooruit.

Layla doet het niet op zo'n manier, maar de wereld vergaat als iemand anders de riem overneemt
Mevrouw gaat accuut in de ankers en doet al het mogelijke om bij mij te komen alsof ze ontvoerd wordt. Als ze dan weer bij kan komen, als is duurt het maar tien seconde voor het weer kan, dan is het springen en blaffen en zowat in me klimmen.
Ik wil dus nu maar gaan oefenen om haar toch gewoon aan andere mee te kunnen geven, ik heb daar een hele leuke vrijwilliger voor die haar dit weekend ook even op komt halen