Het HondenForum

Dexter is altijd vreselijk opgewonden tijdens autoritjes. Hij blaft, piept, hijgt, en gaat de ramen en het hondenrek likken. Hij gaat graag met de auto, springt er blij in (zelfs bij een ander als-ie de kans krijgt ), en lijkt verder ook niet misselijk. Hij doet het op de heen- en terugweg, dus ik denk dat het door het autorijden zelf komt en niet de spanning van het ergens naartoe gaan. Het enige wat ik kan bedenken is dat hij het vervelend vindt om afgezonderd te zitten. Ik heb hem in een andere auto wel eens op de achterbank gehad en toen was hij rustiger. Alleen ik vind het toch wel fijner als hij helemaal achterin zit. Als er iemand op de achterbank zit maakt het iets uit maar niet veel, hij blijft dan nerveus. Een doodenkele keer gaat het trouwens wel goed, laatst was-ie ineens een kwartier heel rustig naar buiten aan 't kijken, zonder enig teken van stress. Toen heb ik hem de hemel ingeprezen, maar na dat kwartiertje werd de spanning kennelijk toch weer te groot. Is er iets wat we kunnen doen om hem wat rustiger te krijgen achterin?

weet je 100% zeker dat het hij echt niet misselijk wordt?

Die indruk heb ik niet, maar misschien mis ik signalen. Waar zou ik dat aan kunnen merken?

symptonen kunnen zijn : Hijgen, blaffen, piepen, nerveus worden, janken, slopen, stress,
Hoeft er niet eens voor te braken (kan wel):D
Jonge honden zijn er toch vaker gevoeliger voor dan oudere, bij de meeste gaat het vanzelf over als ze wat ouder worden
als dexter gewoon wagenziek is, kun je het beste je DA vragen of je hem er iets tegen kan geven voor de langere ritjes.

Maar op langere ritten wordt hij na verloop van tijd juist rustiger. En het gedrag begint al zodra hij in de auto zit, dus nog voor we goed en wel vertrokken zijn. Terwijl hij dus wél enthousiast de auto in gaat. Dan lijkt me dan toch eerder spanning dan misselijkheid, of zie ik dat verkeerd?

geen idee, bij wagenziekte zijn korte ritjes niet zo erg, maar langere ritten juist wel.
Als het geen wagenziekte is, ken je wellicht een andere hond die wel rustig is in de auto?
Kan hij wellicht van leren

Manu was nooit gespannen in de auto tot we hem in de kofferbak deden. Hij had daar teveel ruimte en kon niet lekker liggen of rustig zitten. Toen we hem weer op de achterbank deden was hij weer zijn rustige zelf.
Misschien dat Dexter zich ook wat fijner voelt als hij als het ware krap zit? Dus niet zo los in de auto heen en weer schuift? Een autobench of een mand in de achterbak zetten?

Een mand met kussen achterin kan ik wel proberen! Langere ritten is natuurlijk ook veel snelweg, en dan gaat-ie vaak wel zitten of liggen. Misschien is het inderdaad wel teveel bewegingsruimte. Ga ik de volgende autorit testen.

Ik heb hier ook zo'n exemplaar Freddy is volgens mij nooit gewend geweest in de auto te zitten. Ze begint vrijwel meteen te piepen en soms ook jammeren (soort binnensmonds janken). Niet blaffen gelukkig. Hijgen doet ze ook, alle ramen beslaan er van Het maakt geen verschil of ze achterin zit achter het hondenrek met veel ruimte en een lekkere deken (meestal) of op de achterbank. Ik kan me niet voorstellen dat ze misselijk is; ze begint meteen en na een minuut of 20 bij een langere rit gaat het een heel eind over en gaat ze wel liggen.
Ik heb er maar voor gekozen om het straal te negeren en stoïcijns te doen of ik helemaal niets hoor, anders weet ik het ook niet Irritant is het wel. Ik hoop nog steeds dat ze wel zal wennen aan het autorijden en zal gaan beseffen dat het eigenlijk altijd leuk is waar we heengaan

ZaZa doet precies zo, maar niet als ze haar tuig draagt met gordel, dan is ze rustig. Misschien helpt het.